Hare Krishna (1993-1999)

Getuigenissen van kerkverlaters, ex-moslims en voormalige sektariërs.
Het is niet de bedoeling om discussies op te zetten over het afvallig worden van de topic starter.

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
Ivar
Forum fan
Berichten: 293
Lid geworden op: 26 mar 2021 16:31

Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Ivar » 27 mar 2021 17:29

Onderstaande tekst heb ik enkele weken geleden geschreven op verzoek van Femke Lakerveld, voorzitter van stichting Vrij Links en voormalig "klasgenoot" (tussen aanhalingstekens omdat zij vwo deed en ik havo), maar ik ben gaan twijfelen of ik wel met naam en achternaam bij die stichting betrokken wil zijn, vooral met dit persoonlijke relaas. Vrij Links laat vaak voormalige moslims aan het woord. Dat is de reden waarom deze tekst dat als uitgangspunt heeft. OK, komt 'ie dan.

Alweer een jaar of tien geleden zag ik een rapportage over een salafistisch groepje jongemannen genaamd sharia4belgium. Daarin waren ze niet alleen schreeuwend en dreigend te zien maar ook thuis, in de huiskamer en keuken, waar ze op een rustige toon vertelden over hun regels van reinheid, omgang met ongelovigen en andere zaken. Hoe ze over die zaken vertelden, deed me heel erg denken aan de tijd dat ik zelf gelovig was geweest, tussen 1993 en 1999. Toen ik zo oud was als die jongemannen van sharia4belgium, zat ik met een kaalgeschoren hoofd en een roze gewaad mantra's te chanten, als brahmacari (monnik) in een tempel van de Hare Krishna beweging, een westerse tak van de Indiase (Bengaalse) Gaudiya Vaishnava religie. Door die ervaring kon ik mij deels verplaatsen in de belevingswereld van de salafistische jongemannen. Niet dat ik er een theedrinkende moskeebezoeker van ben geworden. Integendeel. Ik heb de Hare Krishna beweging niet voor niets achter mij gelaten.

Vrij Links publiceert regelmatig artikelen van mensen die de godsdienst van hun ouders en kennissenkring achter zich hebben gelaten. Ik weet zelf niet hoe het is om in een religieus milieu op te groeien. Wel hoe zwaar het is om een geloofssysteem waar je zoveel waarde aan had gehecht als een kaartenhuis in elkaar te zien storten. Zwaar maar ook een zegening, want veruit de meeste mensen die bij de Hare Krishna beweging betrokken raken, blijven er de rest van hun leven in of omheen hangen. Voor mij was de ervaring relatief kort (circa 6 jaar) en krachtig.

Ik was 18 jaar toen ik mijn hoofd kaalscheerde en mijn bezittingen weggaf of verbrandde. Ik had net mijn Havo diploma op zak en was twee maanden bezig geweest met zo'n vwo-in-één-jaar programma. Vanuit het oogpunt van mijn carrière was deze stap rampzalig, want in de jaren dat ik de basis had moeten leggen voor een academische loopbaan en professionele werkervaring had moeten opdoen, vulde ik mijn hoofd met sprookjes, en verrichte ik klussen die op een CV niet het vermelden waard zijn. Een slechte start noem ik het vaak.

Maar aan de andere kant heb ik geen spijt. Het is nu eenmaal zo gelopen en het heeft me ook veel nuttige inzichten en vaardigheden gegeven. Het was in veel opzichten een mooie en gezonde tijd. En het eindigde met een huwelijk en nu twee volwassen zoons.

Ik zal je het verhaal vanaf het begin vertellen, ter illustratie en vermaak. Na mijn eerste zes levensjaren in Bathmen te hebben doorgebracht, groeide ik op in Zeist. In de eerste klas van de basisschool raakte ik bevriend met Matthew, zoon van zanger Wilmer Wolf (Secret Sounds), die mij enthousiast maakte over Star Wars en alles wat met science fiction en onverklaarde mysteries te maken heeft (ufo's etc.). Deze fase maakt drie jaar later plaats voor een fascinatie voor de natuur, van vogels tot vulkanen. Ook raakte ik steeds meer geïnteresseerd in muziek, eerst via Michael Jackson maar al gauw in de vorm van Metallica en mijn vaders favoriete band, Genesis. Hoewel ik bij het verlaten van de basisschool VWO-advies had meegekregen, raakte ik steeds meer afgeleid door het leven, als enthousiaste schrijver voor de schoolkrant en zanger voor een grunge bandje. Daarom Havo en vervolgens een jaar blijven zitten.

Ik had één persoonlijk probleem dat me jarenlang heel erg dwarszat: zenuwtics. Mede hierdoor raakte ik geïnteresseerd in ontspanningsoefeningen. En via die oefeningen kwam ik in aanraking met gerelateerde onderwerpen zoals meditatie, de chakra's, de aura etc. Ook psychologie begon me heel erg te boeien, vooral na het zien van een serie programma's over Carl Gustav Jung. En als klapper op de vuurpijl waren er de psychedelica waar ik via boeken, muzikanten en leeftijdgenoten zoveel over hoorde. Wiet bleek bij nader inzien opvallend mild vergeleken bij het "verlichtende" effect van LSD. Het was in mijn examenjaar dat ik vrijwel elke maand tripte en tussen die trips in boeken verslond over de "planten der goden" en de psychedelische jaren zestig en zeventig. Mijn boekenlijst en mijn werkstukken waren allen sterk beïnvloed door mijn ontdekkingsreis. Zo koos ik voor het vak Nederlands onderwerpen als het magisch realisme en de bijna-dood-ervaring, en voor Engels Alice In Wonderland / Through The Looking Glass. Ook de schoolkrant kreeg in toenemende mate een filosofisch en psychedelisch karakter. Een van de redactieleden woonde met haar zus en moeder in een commune in Venwoude, de "School voor Body & Soul", waar ik een aantal keer langsging en zo leerde over zen, tantra en breinmachines. De moeder van een ander redactielid had allerlei new age boeken in de kast staan (Krishnamurti, de I Ching etc.). Een Indiër (sikh) in mijn straat beweerde helderziend te zijn. Want ja, het is een alternatieve en antroposofische boel daar in de regio van Zeist en Driebergen. Ik begon ook zelf te experimenteren met helderziendheid. Bijvoorbeeld het experiment waarbij iemand in een andere kamer een simpele tekening maakt en jij dat dan moet proberen na te tekenen. En ik raakte gefascineerd door het idee van synchroniciteit (betekenisvolle toevalligheden). Ik had vele overtuigende ervaringen met dit alles.

Heel interessant allemaal, maar hoe kies je op basis van dit alles een vervolgopleiding? Ik had geen idee wat ik na het behalen van mijn diploma zou moeten gaan doen, vooral met slechts een havo-diploma op zak. Daarom de keuze om alsnog mijn vwo te gaan halen.

De overgang van een kleine, gezellige school (het Herman-Jordan Montessori Lyceum) naar de "vwo-fabriek" in Utrecht viel me erg zwaar. Ondertussen bleef ik experimenteren met LSD, wat me steeds wereldvreemder maakte. Op een dag bezocht ik een vriend van het Jordan en trof in zijn boekenkast twee boekjes aan die ik herkende van een korte ontmoeting met een monnik op Hoog-Catherijne: een vegetarisch kookboekje en een boekje over reïncarnatie. De monnik had mij die boekjes willen verkopen, en ik had zeker interesse (ik kende de Hare Krishna's namelijk al vaag via mijn interesse in de jaren zestig), maar mijn vriendin trok me aan mijn arm mee. Ik vroeg mijn vriend of ik de boekjes mocht lenen en die zaterdagmiddag las ik mijn eerste Hare Krishna lectuur. Nog diezelfde middag bezocht ik de bibliotheek om daar het door de beweging gepubliceerde Bhagavad-gita vertaling te lenen. De hele avond en de zondag erna bracht ik lezend door. Dit was iets heel bijzonders! Dit was de "real deal"!

De maandag erna besloot ik, nadat ik mijn lange haar had afgeschoren, contact op te nemen met de tempel in Amsterdam. Degene die de telefoon opnam vertelde me dat ik op zondag langs kon komen voor een openbare lezing en feestmaaltijd, maar dat als ik écht wilde ervaren hoe de "toegewijden" leefden (en dát wilde ik!), dat ik dan naar hun kasteel in de Belgische Ardennen moest gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Die vrijdag spijbelde ik en stapte op de trein, naar Radhadesh, nabij Barvaux. Ik kende Ardennen al uit mijn kindertijd omdat mijn vader, oom en broers daar vaak gingen kanoën, rotsklimmen, grotkruipen en wandelen. Want ja, voor mijn leven als monnik had ik al relatief veel van de wereld gezien: met mijn moeder en grootouders de Franse stranden, Griekse eilanden en Oostenrijkse ski-pistes, en met mijn vader kraters, gletsjers, canyons, bergpieken en woeste rivieren. Mijn interesse in de Hare Krishna beweging was geen vlucht maar een nieuw avontuur. Afgezien van mijn zenuwtic en wat acne had ik geen ernstige problemen. Mijn leven was een feest, vol humor en creativiteit. Deels wereldvreemd maar niet wereldmoe.

De boeken van de Hare Krishna beweging zijn geschreven door één persoon, A.C. Bhaktivedanta Swami (1896-1977), door de toegewijden Prabhupáda genoemd, die de religie op een zeer overtuigende en gezaghebbende wijze had gepresenteerd, onder andere door om de paar regels oude teksten te citeren. Hij maakte deel uit van een opeenvolging van discipelen die terugvoert tot de middeleeuwse heilige Sri Caitanya Maháprabhu.

Maar wat betekent het nou om een toegewijde te worden? De vier regels die elke toegewijde moet volgen zijn als volgt: 1) geen ongeoorloofde seks, 2) geen consumptie van vlees, vis of eieren, 3) geen gebruik van drugs inclusief alcohol, nicotine en cafeïne, 4) niet gokken. Met "geen ongeoorloofde seks" werd alle seksuele activiteit buiten de voortplanting bedoeld. Als brahmacari zou ik daarom alle seksuele activiteit staken. Zoals je je kunt voorstellen is deze regel de grootste uitdaging. Ik had ondanks mijn gebruik van wiet en psychedelica nooit tabak gerookt, dus "geen drugs" was geen enkel probleem. Ik hoefde nergens van af te kicken. Ik was al enkele maanden eerder vegetariër geworden, en ik had niets met gokken, of spelletjes in het algemeen (terwijl mijn vader en broers zaten te kaarten, zat ik meestal te tekenen).

Terug naar die vrijdagmiddag dat ik met de trein naar België was vertrokken. Het laatste stukje liften verliep vlekkeloos en nét voor de avonddienst kwam ik met mijn koffers de aankomsthal binnenlopen. De schelphoorns werden geblazen en ik trok snel mijn schoenen uit om de tempelkamer te bezoeken. Er werd nu een bel gerinkeld en daar gingen de gordijnen van het altaar open! Wow! Licht, kleur, bloemen en ietsje later de geur van wierook! Ik was "thuisgekomen"! Hoewel ik de taal van de liederen niet begreep, had ik na mijn week van lezen al wel een redelijk begrip van waar de dienst om draaide en toen de toegewijden dansend de Hare Krishna mantra begonnen te zingen, deed ik enthousiast mee.

Na de dienst en een korte lezing namen de toegewijden plaats in de aankomsthal om daar een laatste glas melk en wat versnaperingen te nuttigen. Door mijn kaalgeschoren hoofd, hadden de toegewijden niet in de gaten dat ik een gast was. Ze dachten dat ik een toegewijde uit een ander land was en vroegen me daar naar. Er volgde een boeiend gesprek met de veelal uit Nederland afkomstige brahmacari's. De groep van circa 15 brahmacaris bestond voor een groot deel uit twintigers die enkele maanden eerder waren toegetreden.

Mijn plan was om dat hele weekend in Radhadesh te blijven en zondag in de namiddag terug te keren. Het was een zonnig weekend, midden september 1993, en ik had een fantastische tijd. Vlak voor mijn terugkeer vroeg ik een gesprek aan met de tempelpresident om te vragen of ik er mocht komen wonen. Hij wees me erop dat ik beter eerst een opleiding kon volgen, maar dat als ik toch liever toetrad, ik welkom was.

Terug in Zeist kon ik over niets anders meer praten, tot ergernis van mijn moeder. Genante bezittingen verbrandde ik de open haard, en waardevolle bezittingen gaf ik weg aan mijn vrienden en broers. Ik ruilde mijn lenzen om voor een bril en vertrok vijf dagen later opnieuw naar Radhadesh, dit keer niet als bezoeker maar als toegewijde en als brahmacari.

Ik omschreef het geloofssysteem eerder als een kaartenhuis. Ik denk dat veel afvalligen de metafoor zullen herkennen: als je aan één ding gaat twijfelen (bijvoorbeeld de letterlijke interpretatie van een mythe), roept dit twijfels op over andere elementen van de godsdienst, en voor je het weet is er van je geloofsovertuiging weinig meer over. De Gaudiya Vaishnava religie interpreteert alle mythen letterlijk (dus niet symbolisch), alsof het historische gebeurtenissen waren of eeuwige werkelijkheden zijn. God is letterlijk een koeherdersjongen die vijfduizend jaar geleden letterlijk met koeherderinnen danste en letterlijke demonen versloeg, en dat alles nog steeds letterlijk doet in een letterlijke hemel. Als toegewijde moet je dat hele pakket aan letterlijke interpretaties accepteren. Dat ging bij mij de eerste jaren goed. Ik zag geen reden om er aan te twijfelen. Ik had het enorm naar mijn zin. De muziek, de talen (Sanskriet en Bengaals), de gezelligheid, het beviel me allemaal uitstekend. Had ik al verteld dat mijn tics en acne direct na mijn toetreden voor altijd verdwenen waren? Ik vermoed dat de puistjes verdwenen doordat ik niet meer voor een spiegel met mijn huid bezig was en ik enkel nog lauwe en koude douches nam. Het verdwijnen van de tics had mogelijk ook iets met de egovervaging te maken.

Omdat ik enkele jaren artikelen had geschreven voor de schoolkrant, werd ik in 1995 aangesteld als proeflezer en vertaler. Daartoe verhuisde ik naar het hoofdkantoor van de uitgeverij in Zweden, waar ik met een volledig nieuwe groep toegewijden te maken kreeg. Deze toegewijden hadden wat andere gebruiken dan de groep in België. Er waren toegewijden uit heel noordelijk en oostelijk Europa, waaronder één Nederlander en één Belg. Die Belg was daar de systeembeheerder van een voorloper van het internet, inclusief emailadressen. We gebruikten dit internet om vertaalproblemen te bespreken. Er waren een aantal "forums" waar ik mijn eerste verhitte internetdiscussies had. Good times.

Vlak voordat ik naar Zweden vertrok, was ik door de IKON gevraagd om in hun studio een gesprek te hebben met mijn vader, voor hun programma Tussen eten en afwas. De toegewijden om mij heen hadden me aangemoedigd om hier aan mee te doen, omdat het een goede manier zou zijn om het geloof te prediken. Mijn vader was enkele maanden eerder in Radhadhesh langsgeweest en had daar een aantal dingen gehoord en meegemaakt die hem in het verkeerde keelgat waren geschoten. Bovenal was hij verdrietig dat hij zijn zoon min of meer was verloren, omdat er van de oude Ivar weinig meer over was. Tijdens het "gesprek" zat ik met een glimlach het geloof te verkondigen terwijl mijn vader oprecht over zijn gevoelens sprak. Toen ik in Zweden was, kreeg ik een VHS cassette toegestuurd van de volledige opname en de ingekorte versie die op televisie was uitgezonden. Ik bekeek de video... en schaamde me dood. Daar zat ik met mijn Public Relations grijns tegenover mijn zichtbaar emotionele vader, met wie ik zoveel leuke vakanties en weekenden had beleefd. Ik walgde van mezelf. Zo wilde ik niet zijn.

Enkele weken later werd ik opgebeld door mijn broer: onze opa lag op zijn sterfbed. De familie zou het waarderen als ik per direct naar Nederland terugkwam om afscheid van hem te nemen. We boekten een retourticket waarmee ik twee weken in Nederland zou kunnen verblijven. Tijdens die twee weken bezocht ik, naast het ziekenhuis, regelmatig de bibliotheek om er boeken over gezondheid te lenen. Mijn opa stierf de dag voor mijn terugreis. De ochtend voor mijn vertrek kon ik de begrafenis nog bijwonen.

Terug in Zweden kreeg ik het steeds moeilijker met het feit dat ik me er niet thuis voelde. Ik had er geen echte vrienden en was nu zo in gezondheid geïnteresseerd geraakt dat ik eigenlijk iets anders wilde gaan doen (misschien een vegetarische snackbar openen?) dan boeken vertalen. Op een dag besloot ik, onaangekondigd, met bus en trein terug naar Zeist te reizen. Dat leidde tot de aanschaf van een appartementje in Amsterdam, waar ik enkele maanden geheel op mezelf leefde.

Ik zal een hoop gebeurtenissen moeten overslaan, anders wordt dit artikel veel te lang. Bovenstaande dient om aan te geven dat mijn twijfel niet simpelweg een theologische kwestie was, maar ook een persoonlijk element had: ik wilde niet langer een predikrobot zijn, en ook geen fanatieke monnik, maar een authentiek en eerlijk mens, met eigen meningen, gevoelens en invulling van het geloof. Mijn familieleden konden deze veranderingen erg waarderen.

Ik noemde hierboven "verhitte internetdiscussies". Deze zouden er uiteindelijk toe leiden dat ik ook zeer kritisch werd ten opzichte van het leiderschap van de beweging.

[Toevoeging voor het freethinkers forum: Devious schreef in 2007 Griezelige citaten: Krishna Bhakti Magazine 1994, dat raakvlakken heeft met een conflict dat ik met bepaalde seniore, zeer conservatieve leden had in 1998, vlak voor mijn definitieve vertrek. Een openbare brief die ik destijds gepost had, inzake een "complot" om een aantal vrouwen te onderdrukken, is nog steeds online te vinden: Major Conspiracy Exposed.]

Maar ook dat is niet wat ik bedoel met het kaartenhuis. Met het kaartenhuis bedoel ik de kosmologie van het geloof en de interpretatie van de mythen. Zo stelt het geloof dat er een eeuwige wereld is waar niemand sterft en waar God Rámachandra met zijn pijl en boog rondloopt. Op een dag vroeg ik me af wat het nut is van een wapen in een wereld waar niets en niemand sterft. Is zo'n wapen niet absurd in zo'n wereld? Waarom zou God eeuwig met een nutteloos wapen rondlopen? En waarom wordt Krishna afgebeeld (en bezongen) met navel en tepels, als die lichaamsdelen 100% met geboorte en voortplanting te maken hebben? Waarom zouden goden een navel hebben in een wereld waar niemand wordt geboren? Dát waren gedachten die het kaartenhuis deden wankelen. En toen las ik een academisch boekje over de mythen van twee incarnaties van Krishna, waarin vele verschillende versies van die mythen met elkaar werden vergeleken (The Myths of Narasimha and Vamana: Two Avatars in Cosmological Perspective, door Deborah A. Soifer). Ik had nooit geweten dat er meerdere versies bestonden, want al die tijd had ik de boeken gelezen van één auteur uit één traditie. Maar als er meerdere en soms tegenstrijdige versies bestaan, welke versie is dan de "echte"? Dat was de druppel. Binnen enkele dagen viel het hele kaartenhuis in elkaar. Ik kon het allemaal niet meer geloven. Niet letterlijk in ieder geval.

Hoe nu verder? Ik zou een nieuw wereldbeeld moeten vormen. Ik was nu "atheïst" maar in veel opzichten nog erg zweverig. Ik begon me intensief bezig te houden met astrologie, sjamanisme, gezondheid, psychologie en uiteindelijk ook filosofie, wiskunde, geschiedenis en politiek, eerst "links", daarna een paar jaar "rechts". Ja, helaas me ook een tijdje beziggehouden met complottheorieën (9/11 etc.), maar ook van die periode heb ik nuttige dingen geleerd.

Door mijn "slechte start" was ik jarenlang genoodzaakt om als winkelier mijn brood te verdienen (te beginnnen bij De Natuurwinkel, in januari 1999), tot ik uiteindelijk voor een aantal webshops aan de slag kon als tekstschrijver, al is ook dat nooit echt een vetpot geweest.

Het verlaten van de Hare Krishna beweging is overigens niet als het verlaten van sommige sektes en godsdiensten. Er is volledige vrijheid om de beweging te verlaten. Ik werd door niemand lastig gevallen, en tijdens korte bezoekjes nadien ben ik altijd vriendelijk behandeld. Het grootste obstakel voor het verlaten van zo'n beweging of religie is het opbouwen van een onafhankelijk leven. Waar ga je werken? Waar ga je wonen? Met wie sluit je nieuwe vriendschappen? Ik had lange tijd geen idee. Bezocht en verkende vele gemeenschappen (o.a. Findhorn) en subculturen maar voelde me nergens thuis.

Ik had het geluk dat ik op mijn ouders terug kon vallen, vooral op mijn tolerante moeder, en dat ik in 1997 was getrouwd met een vrouw die ook graag de beweging wilde verlaten. In veel opzichten was het een noodlanding, maar al met al een succesvolle noodlanding.

Mocht deze "introductie" in goede aarde vallen, dan zou ik in een volgend artikel kunnen uitwijden over mijn politieke avonturen en huidige denkbeelden.
"Het is een teken van een ontwikkelde geest om met een gedachte te kunnen spelen zonder die te accepteren." ~ Aristoteles

Gebruikersavatar
Maria
Site Admin
Berichten: 14126
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Maria » 27 mar 2021 18:47

Een heel verhaal Ivar.
Ik heb hier weinig ervaring mee en het geeft toch een stuk inkijk.
Ik ga het rustig nogmaals overlezen en overdenken.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."

worteltje
Forum fan
Berichten: 125
Lid geworden op: 12 apr 2014 20:46

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door worteltje » 08 apr 2021 11:31

Bedankt, erg interessant en goed geschreven!
Ivar schreef:
27 mar 2021 17:29
Bijvoorbeeld het experiment waarbij iemand in een andere kamer een simpele tekening maakt en jij dat dan moet proberen na te tekenen. En ik raakte gefascineerd door het idee van synchroniciteit (betekenisvolle toevalligheden). Ik had vele overtuigende ervaringen met dit alles.
Hoe kijk je hier nu op terug? Zijn de ervaringen/tekeningen nu niet meer overtuigend? Waarom waren deze dat eerst wel (en waarom nu niet meer)?
The assumption that any statistical deviation from chance is evidence for anything supernatural is highly controversial. A deviation from chance is only evidence that either it was a rare, statistically unlikely occurrence that happened by chance, or something was causing a deviation from chance.

Gebruikersavatar
PietV.
Moderator
Berichten: 14422
Lid geworden op: 21 sep 2004 20:45
Locatie: Rotterdam

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door PietV. » 08 apr 2021 20:25

Mooie getuigenis, ik zal het nog een keer lezen want er staat zoveel in het leest als een film. Goed geschreven bedankt dat je dit wilt delen.
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 15539
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Rereformed » 09 apr 2021 17:58

Indrukwekkend verhaal en boeiend geschreven!

In de 70-er jaren toen ik in Utrecht woonde was Hare Krishna daar volop aanwezig. Ik geloof niet dat ik ze de laatste 20 jaar ooit meer tegen het lijf ben gelopen, noch ook maar iets over ze gehoord of vernomen te hebben. Het schijnt me toe dat de sekte is doodgebloed. Is dat zo?
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 16335
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Peter van Velzen » 10 apr 2021 03:24

Rereformed schreef:
09 apr 2021 17:58
Indrukwekkend verhaal en boeiend geschreven!

In de 70-er jaren toen ik in Utrecht woonde was Hare Krishna daar volop aanwezig. Ik geloof niet dat ik ze de laatste 20 jaar ooit meer tegen het lijf ben gelopen, noch ook maar iets over ze gehoord of vernomen te hebben. Het schijnt me toe dat de sekte is doodgebloed. Is dat zo?
Doodgebloed? Niet echt. De organizatie telt zo'n millioen leden, Dat is één op de 7.000 wereldburgers. Niet veel, maar toch.
Ik wens u alle goeds

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 15539
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Rereformed » 10 apr 2021 08:19

Peter van Velzen schreef:
10 apr 2021 03:24
Doodgebloed? Niet echt. De organizatie telt zo'n millioen leden, Dat is één op de 7.000 wereldburgers. Niet veel, maar toch.
Misschien zijn deze wereldburgers dan op leeftijd gekomen: uitgedanst en meestal in de luie stoel naar Netflix kijkend. :wink:
Je uitschrijven doet maar een enkeling.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 16335
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Peter van Velzen » 11 apr 2021 02:02

Rereformed schreef:
10 apr 2021 08:19
Peter van Velzen schreef:
10 apr 2021 03:24
Doodgebloed? Niet echt. De organizatie telt zo'n millioen leden, Dat is één op de 7.000 wereldburgers. Niet veel, maar toch.
Misschien zijn deze wereldburgers dan op leeftijd gekomen: uitgedanst en meestal in de luie stoel naar Netflix kijkend. :wink:
Je uitschrijven doet maar een enkeling.
De Washington post ontdekte het 4,5 jaar geleden. De Hippies zijn gestopt, de Indiërs zijn doorgegaan,

NB George Harrison is overleden, was - zover ik weet - een trouw aanhanger.
Ik wens u alle goeds

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 15539
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Rereformed » 11 apr 2021 05:43

Peter van Velzen schreef:
11 apr 2021 02:02
De Washington post ontdekte het 4,5 jaar geleden. De Hippies zijn gestopt, de Indiërs zijn doorgegaan,
Interessant artikel. Bedankt.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
TIBERIUS CLAUDIUS
Bevlogen
Berichten: 1704
Lid geworden op: 02 mei 2017 18:24
Locatie: CAPRI

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door TIBERIUS CLAUDIUS » 13 apr 2021 09:42

Rereformed schreef:
09 apr 2021 17:58
Indrukwekkend verhaal en boeiend geschreven!

In de 70-er jaren toen ik in Utrecht woonde was Hare Krishna daar volop aanwezig. Ik geloof niet dat ik ze de laatste 20 jaar ooit meer tegen het lijf ben gelopen, noch ook maar iets over ze gehoord of vernomen te hebben. Het schijnt me toe dat de sekte is doodgebloed. Is dat zo?
Ik denk dat het vooral een mode verschijnsel was.
En als er nu meer keizers zijn geweest dan maanden, wat dan, geachte senatoren?

Gebruikersavatar
dikkemick
Ontoombaar
Berichten: 13478
Lid geworden op: 07 mar 2013 18:36

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door dikkemick » 18 apr 2021 06:45

TIBERIUS CLAUDIUS schreef:
13 apr 2021 09:42
Rereformed schreef:
09 apr 2021 17:58
Indrukwekkend verhaal en boeiend geschreven!

In de 70-er jaren toen ik in Utrecht woonde was Hare Krishna daar volop aanwezig. Ik geloof niet dat ik ze de laatste 20 jaar ooit meer tegen het lijf ben gelopen, noch ook maar iets over ze gehoord of vernomen te hebben. Het schijnt me toe dat de sekte is doodgebloed. Is dat zo?
Ik denk dat het vooral een mode verschijnsel was.
Een zoveelste (spirituele, semi-religieuze) beweging waarbij je semi misschien nog het beste kunt weglaten:
“De Hare Krishna’s onthouden zich van alcohol, tabak, drugs, vlees en zelfs koffie en thee. Seks vindt alleen plaats om voort te planten. Veel ongetrouwde Hare Krishna’s leven celibatair.”

Ze zeggen twee uur per dag mantra’s op en lezen in de Bhagavad Gita, het heilige boek van de Hare Krishna’s.
En dat het een modeverschijnsel is klopt:
ISKCON (International Society for Krishna Consciousness) nog steeds, maar heeft slechts enkele volgelingen. Eind jaren 1990 waren er nog zo’n dertig leden in de stad. Geschat wordt dat het er momenteel nog tussen de vijf en tien zijn, met als centrum het pandje Lizzy Ansinghstraat 80-1 in Amsterdam. De krimp van Hare Krishna-beweging werd vooral veroorzaakt door een reeks schandalen tussen 1979 en 2000, zoals drugssmokkel en vermeend kindermisbruik. De beweging is in Nederland ook in andere grotere steden gevestigd, onder mer in Den Haag, Rotterdam, Eindhoven, Utrecht, Groningen en Maastricht.

Wereldwijd telt Hare Krishan vandaag de dag zo’n 260.000 leden. Er zijn mondiaal zo’n 350 Hare Krishna-tempels.
Bron: https://historiek.net/hare-krishna-nede ... en/134781/
Blijkbaar moet (moest) zingeving toch uit dit soort geloofs-fenomenen gehaald worden. En met 18 jaar ben je waarschijnlijk nog flink zoekende.
Reality is that which, when you stop believing in it, doesn't go away.
Philip K. Dick

Gebruikersavatar
Ivar
Forum fan
Berichten: 293
Lid geworden op: 26 mar 2021 16:31

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Ivar » 30 apr 2021 16:14

Rereformed schreef:
09 apr 2021 17:58
In de 70-er jaren toen ik in Utrecht woonde was Hare Krishna daar volop aanwezig. Ik geloof niet dat ik ze de laatste 20 jaar ooit meer tegen het lijf ben gelopen, noch ook maar iets over ze gehoord of vernomen te hebben. Het schijnt me toe dat de sekte is doodgebloed. Is dat zo?
Nee, niet doodgebloed, maar hun activiteiten zijn wel wat gewijzigd. Het over straat dansen en zingen doen ze nog steeds, maar in het algemeen rondom die steden waar ze een centrum hebben. Vandaag de dag zijn dat Amsterdam, Den Haag en Antwerpen. Utrecht ligt wat uit de route.

Ook had je lange tijd de boekenverkopers. Die reden wel in groepjes van drie door heel Nederland heen (drie personen omdat ze in hun bestelbusjes sliepen). Begin jaren negentig hadden ze volgens mij drie van dat soort busjes. Ik weet niet wat daar de huidige stand van zaken van is, maar het zou kunnen dat de aanschaf van nieuwe busjes niet meer rendabel was.

In de Benelux vindt de meeste activiteit plaats rond kasteel Radhadesh in de Belgische Ardennen (eergisteren op TV, LOL). Daar komen dagelijks zo'n 3 tot 6 bussen vol toeristen een rondleiding volgen. Een rondleiding die eindigt bij de bakkerij en boutique. :wink:

De jaren tachtig was een turbulente tijd voor de beweging. De Indiase oprichter was eind jaren zeventig overleden en zijn gezag was overgenomen door 12 personen die elk verantwoordelijk waren voor een deel (zone) van de wereld. Een aantal van die 12 personen verliet later het geloof, waaronder de officiële guru voor de Benelux. Dit leidde tot een enorme crisis onder de volgelingen en een leegloop van de tempels.

Toen ik me in 1993 bij de beweging aansloot, was er in de Benelux een herstel gaande. Vooral in de maanden voor mijn aankomst waren er vele jonge mensen toegetreden. Ook was het "12 zone" systeem al lang afgeschaft en kon je op basis van je eigen voorkeur een leermeester kiezen, door wie je "geïnitieerd" werd en van wie je dan een nieuwe naam kreeg. Zelf ben ik ondanks mijn vijfjarige verblijf in de beweging nooit geïnitieerd.
"Het is een teken van een ontwikkelde geest om met een gedachte te kunnen spelen zonder die te accepteren." ~ Aristoteles

Gebruikersavatar
Ivar
Forum fan
Berichten: 293
Lid geworden op: 26 mar 2021 16:31

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Ivar » 30 apr 2021 16:28

Peter van Velzen schreef:
10 apr 2021 03:24
De organizatie telt zo'n millioen leden. Dat is één op de 7.000 wereldburgers.
Dat zijn de "congregational members". Slechts een fractie daarvan is actief betrokken bij de organisatie en het dagelijks beoefenen van de religie.

Ik schat dat er in de Benelux circa 300 actieve leden zijn. Zo'n 100 a 150 in de Ardennen, zo'n 10 tot 20 in Antwerpen, en soortgelijke aantallen in Amsterdam en Den Haag. Ik las zojuist dat er tijdens de belangrijkste feestdag zo'n 2000 tot 3000 mensen naar het kasteel in de Ardennen komen.

Er wonen 30 miljoen mensen in de Benelux. Als we uitgaan van 3000 "congregational members", dan gaat het om één op de 10.000. Wat de actieve leden betreft (circa 300) gaat het om één op de 100.000.
"Het is een teken van een ontwikkelde geest om met een gedachte te kunnen spelen zonder die te accepteren." ~ Aristoteles

Gebruikersavatar
Ivar
Forum fan
Berichten: 293
Lid geworden op: 26 mar 2021 16:31

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door Ivar » 30 apr 2021 16:50

HISTORIEK schreef:De krimp van Hare Krishna-beweging werd vooral veroorzaakt door een reeks schandalen tussen 1979 en 2000, zoals drugssmokkel en vermeend kindermisbruik.
Niet in Nederland of de Benelux. Die schandalen vonden vooral plaats in India. En met kindermisbruik wordt vooral hardhandige discipline door fanatieke schoolmeesters bedoeld, al heeft er ook seksueel misbruik plaatsgevonden.
Eind jaren 1990 waren er nog zo’n dertig leden in de stad.
De auteur bedoelt waarschijnlijk "aan het eind van 1990", want in 1993 bevond hun centrum zich helemaal niet in "Lizzy Ansinghstraat 80-1" maar aan de Van Hilligaertstraat. Bovendien waren veel leden halverwege de jaren tachtig naar de Ardennen verhuisd, omdat het kasteel daar tegen die tijd voldoende was gerenoveerd voor bewoning. De boekenverspreiders sliepen doordeweeks in hun busjes en bezochten dan elk weekend het kasteel in de Ardennen (voor grote schoonmaak, herbevoorrading en feestvieren).
Rereformed schreef:
09 apr 2021 17:58
Een zoveelste (spirituele, semi-religieuze) beweging waarbij je semi misschien nog het beste kunt weglaten
De religie bestaat inmiddels zo'n 490 jaar, als je het leven van Caitanya Mahaprabhu als uitgangspunt neemt, of zo'n 800 jaar als je het herleidt tot de eerste devotionele liederen over Krishna en Radharani, in de 12e eeuw. De Bhagavad-gita is circa 2200 jaar oud. En sommige van de andere teksten, zoals de Isha Upanisad, zijn ook iets meer dan 2200 jaar oud. Een aantal van de culturele aspecten zijn zo'n 3000 jaar oud.

ISKCON is nieuw in die zin dat de religie voor het eerst buiten India leden begon te werven. Het aanvankelijke succes was inderdaad een modeverschijnsel, aangezien het vooral aansloeg onder de hippies. De eerste tempels en landbouwgemeenschappen werden aangeschaft met (geërfd) geld van deze hippies.
"Het is een teken van een ontwikkelde geest om met een gedachte te kunnen spelen zonder die te accepteren." ~ Aristoteles

Gebruikersavatar
lanier
Superposter
Berichten: 6101
Lid geworden op: 14 sep 2004 23:20

Re: Hare Krishna (1993-1999)

Bericht door lanier » 30 apr 2021 21:53

In de Benelux vindt de meeste activiteit plaats rond kasteel Radhadesh in de Belgische Ardennen (eergisteren op TV, LOL).
Ik heb het gezien, Frans en Mariska Bauer die met een camper aankwamen bij kasteel Radhadesh. Ik vond de Hare Krishna aanhangers vrij open en toegankelijk. Maar om 04.00 uur 's nachts opstaan en dan mantra's zingen is niet aan mij besteed. Het zijn voor zover ik kon zien slechts een stuk of 4 regels die ze meer dan een uur zingen. En dat een paar keer per dag.

Plaats reactie