Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Getuigenissen van kerkverlaters, ex-moslims en voormalige sektariërs.
Het is niet de bedoeling om discussies op te zetten over het afvallig worden van de topic starter.

Moderator: Moderators

Plaats reactie
NobelEnVry
Berichten: 7
Lid geworden op: 08 aug 2021 00:23

Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door NobelEnVry » 08 aug 2021 22:49

Hallo allemaal.

Na mij gisteren aangemeld te hebben dacht ik dat het goed zou zijn om vandaag maar eens een onderwerp te starten, dus hier gaat ie.

Ik ben dus opgevoed in een islamitisch gezin, en heb mijzelf ooit moslim genoemd. Echter vind ik mijzelf geen ex-moslim omdat ik er nooit voor gekozen heb om moslim te zijn. Het is me voorgeschoteld. Dus in hoeverre ben ik dan ex-moslim, als het nooit mijn eigen keuze geweest is? Ik vind dat je pas ex-wat dan ook kan zijn als je er bewust voor gekozen hebt voordat je er een punt achter zet. Ik identificeer me dus niet als ex-moslim maar meer als iemand die verdwaald was a.g.v. de omgeving, en naderhand zichzelf gevonden had.

Voel je vrij om je gedachten met mij en de rest te delen. Bij voorbaat dank.
De toekomst verlangt naar je vrije geest.

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Site Admin
Berichten: 17290
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door Peter van Velzen » 09 aug 2021 01:28

Wat je bent in je eigen ogen is niet hoe anderen jou zien, Dat is het probleem.
\In mijn ogen - want die kennen je alleen van dit forum - ben je wat je zegt te zijn. Al denk ik niet dat ik je een verdwaalde zou noemen. Eerder zou ik je vergelijken met iemand die in een afgesloten voertuig zonder ramen naar een donker bos is gebracht, en bij het krieken van de dag de weg naar buiten aan het zoeken is. Een weg die je nooit gezien hebt en dus ook niet verloren kan hebben.

Alle geloof komt van horen zeggen. Niemand die ooit een god heeft gezien. Dus jouw donkere bos, bestond iij alleen maar uit woorden van anderen, Hopelijk leer je daar doorheen te kijken, En neem het die anderen niet kwalijk. ZIj kennen immers alleen dat bos, en denken dat het goed is daarin te toeven.
Ik wens u alle goeds

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16370
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door Rereformed » 09 aug 2021 08:53

NobelEnVry schreef:
08 aug 2021 22:49
Ik ben dus opgevoed in een islamitisch gezin, en heb mijzelf ooit moslim genoemd. Echter vind ik mijzelf geen ex-moslim omdat ik er nooit voor gekozen heb om moslim te zijn. Het is me voorgeschoteld. Dus in hoeverre ben ik dan ex-moslim, als het nooit mijn eigen keuze geweest is? Ik vind dat je pas ex-wat dan ook kan zijn als je er bewust voor gekozen hebt voordat je er een punt achter zet. Ik identificeer me dus niet als ex-moslim maar meer als iemand die verdwaald was a.g.v. de omgeving, en naderhand zichzelf gevonden had.

Voel je vrij om je gedachten met mij en de rest te delen. Bij voorbaat dank.
Maar zou de term ex-Nederlander dan een foutieve identificatie van mijn persoon zijn?
Nooit voor gekozen, ik ben er ooit geboren, de nederlandse cultuur en taal is me voorgeschoteld. Op m'n 20ste heb ik voor het buitenland gekozen, nooit meer teruggekomen. Ik herken de gedachte mezelf als verdwaalde te zien toen ik in Nederland woonde, want de buitensporige bevolkingsdichtheid aldaar zag en zie ik als benauwend, een aanranding van het gezonde menszijn. Maar deze gedachte geef ik nooit het alleenrecht. Nederland heeft mij ook gevormd als mens die in het hart van de westerse beschaving is opgegroeid en daarvan ook na 44 jaar buitenland nog steeds veel sporen van meedraagt.
De identificatie van mezelf zou ikzelf liever willen zien als een ingewikkelde optelsom van vele facetten en onderdelen, vaak tegengesteld aan elkaar, die bij elkaar genomen misschien iets unieks en waardevols opleveren, dan dat ik mezelf zou willen afzetten tegen iets wat in het verleden tot mij behoord heeft. Op die manier kan ik psychisch beter leven met het - eveneens sterk mijn leven bepalend - gevoel uiteengetrokken te zijn, als eenzame een leven te moeten leven met vaak gevoelens die voor vrijwel niemand die ik tegenkom begrijpelijk zijn.

Maar ik begrijp je weerzin tegen die ex-moslim identificatie best. Ik heb ooit ook heel diep gevoeld hoezeer mijn eigen persoon in totale tegenstelling staat tot de ideologie waar ik bij was opgegroeid en jarenlang uitsprak bij te behoren. Tijdens mijn proces mondig te worden, tot mezelf uit te groeien, zo'n twintig jaar geleden, schreef ik:

"De zin [in een boek van een evangelist uit de zeventiger jaren dat ik na bijna 30 jaar weer eens uit de boekenkast nam] "De Bijbel is het enige boek dat hem wijst hoe de mens zichzelf in overeenstemming met zijn persoonlijkheid vervullen kan", slaat me nu ik boven de 40 ben in het gezicht. Hoe kan iemand het je volledig overgeven en laten inpakken door een boek dat duizend antieke leerstellingen opdringt in overeenstemming laten zijn met de vervulling van je eigen persoonlijkheid? Er is niets dat ik in mijn leven zo sterk gevoeld heb als dit: mijn persoonlijkheid is volkomen tegenovergesteld aan de godsdienst die mij opgedrongen is. Zoals de schrijver laat zien begint het christelijk geloof met 'hoe iemand van zijn schuld bevrijd kan worden'. Er is niets dat zó indruist tegen mijn eigen persoonlijkheid als dit basisgegeven. Er vált namelijk niets te verzoenen tussen mij en God. Ik heb de God die deze wereld gemaakt heeft lief, en wil in deze wereld liefdevol handelen en denken. En als ik daarbij een steekje laat vallen, dan doet dit helemaal niets af aan dit basisgegeven. Een mens houdt innig van zijn hond, terwijl hij best weet dat die hond af en toe kan bijten. En dan moeten we geloven dat God tot zo'n onvoorwaardelijke liefde niet in staat is? Dat wij bij God in schuld staan omdat wij als mens in de wereld zijn geboren? Deze gedachte dat liefde totaal geen voorwaarden stelt draag ik in me vanaf mijn allervroegste jeugd; het is mijn diepste innerlijk. Het licht schijnt in mijn eigen innerlijk, en de bijbel heeft in mijn leven niets anders gedaan dan het proberen uit te doven en vies te maken. Het christelijk geloof maakt van zowel God als de mens een afzichtelijk gedrocht, en verdraait het menselijk leven tot het toppunt van onnatuurlijkheid."

Oei, oei, wat was ik boos op het moment dat ik dat schreef!
Born OK the first time

NobelEnVry
Berichten: 7
Lid geworden op: 08 aug 2021 00:23

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door NobelEnVry » 09 aug 2021 13:55

Peter van Velzen schreef:
09 aug 2021 01:28
Wat je bent in je eigen ogen is niet hoe anderen jou zien, Dat is het probleem.
\In mijn ogen - want die kennen je alleen van dit forum - ben je wat je zegt te zijn. Al denk ik niet dat ik je een verdwaalde zou noemen. Eerder zou ik je vergelijken met iemand die in een afgesloten voertuig zonder ramen naar een donker bos is gebracht, en bij het krieken van de dag de weg naar buiten aan het zoeken is. Een weg die je nooit gezien hebt en dus ook niet verloren kan hebben.

Alle geloof komt van horen zeggen. Niemand die ooit een god heeft gezien. Dus jouw donkere bos, bestond iij alleen maar uit woorden van anderen, Hopelijk leer je daar doorheen te kijken, En neem het die anderen niet kwalijk. ZIj kennen immers alleen dat bos, en denken dat het goed is daarin te toeven.
Bedankt voor je reactie.

Ik ken de weg naar het bos inderdaad niet, waardoor ik per definitie niet verdwaald kan zijn nee. Goed punt. =D> Ik ben letterlijk in het bos geboren, en moest de weg naar mijn eigen werkelijke thuis maar zien te vinden ja. Overigens is dat wel goed gelukt dus daar valt niet over te klagen.

Hoe anderen mij zien, daar zal ik niet van wakker liggen. Ik geef juist om mijn zelfbeeld en mijn zelfbewustzijn. Druk maken om andere partijen, daar ben ik gelukkig zo goed als overheen. Een oud-verdwaalde ben ik dan dus niet. Wellicht mag ik mijzelf dan een reiziger noemen of ironisch genoeg een pelgrim, opweg naar mijn legitieme zelf.
De toekomst verlangt naar je vrije geest.

NobelEnVry
Berichten: 7
Lid geworden op: 08 aug 2021 00:23

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door NobelEnVry » 09 aug 2021 14:22

Rereformed schreef:
09 aug 2021 08:53
Maar zou de term ex-Nederlander dan een foutieve identificatie van mijn persoon zijn?
Nooit voor gekozen, ik ben er ooit geboren, de nederlandse cultuur en taal is me voorgeschoteld. Op m'n 20ste heb ik voor het buitenland gekozen, nooit meer teruggekomen. Ik herken de gedachte mezelf als verdwaalde te zien toen ik in Nederland woonde, want de buitensporige bevolkingsdichtheid aldaar zag en zie ik als benauwend, een aanranding van het gezonde menszijn. Maar deze gedachte geef ik nooit het alleenrecht. Nederland heeft mij ook gevormd als mens die in het hart van de westerse beschaving is opgegroeid en daarvan ook na 44 jaar buitenland nog steeds veel sporen van meedraagt.
Bedankt voor je reactie.

Ik begrijp je perspectief. Echter vind ik dat er een onderscheid gemaakt moet worden tussen de mensen die ervoor gekozen hebben en mensen die in de situatie beland zijn. In jouw geval, behoor je tot het laatste. Dan is de vraag, op welke wijze ben jij of voelde jij je verbonden met het Nederlanderschap? Genetisch via het Germaanse (aannemend dat je een witte Nederlander bent, even gedaan voor dit punt, sorry)? Etnisch d.m.v. cultuur of volksidentiteit? Ik denk dat de manier waarop je verbonden was of bent, hierin ook een rol kan spelen. Dus de relatie tussen jouzelf en hetgeen wat je achtergelaten hebt. Ook vind ik dat godsdienst en nationaliteit toch wel anders zijn, vooral als je nationaliteit/etniciteit op een fysieke wijze verbonden is aan je biologische voorouders. Hoewel hier ook wat voor te zeggen is want er zijn heus wel mensen die niets hebben met het Nederlandse, en zich liever een moerasgermaan of een odinist noemen. Het blijft dus een ingewikkelde kwestie.
De toekomst verlangt naar je vrije geest.

Gebruikersavatar
Maria
Moderator
Berichten: 15215
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door Maria » 17 aug 2021 18:00

NobelEnVry schreef:
09 aug 2021 14:22
Ik begrijp je perspectief. Echter vind ik dat er een onderscheid gemaakt moet worden tussen de mensen die ervoor gekozen hebben en mensen die in de situatie beland zijn.
Lees je nog mee?
Misschien interesseert je dit topic en kun je een bijdrage leveren hoe jij er over denkt vanuit jouw gezichtspunt.
Verschillende meningen en argumenten vanuit verschillende invalshoeken.
Blz. 8 na serieuze praat ook meer ontspannen berichten, die toch veelzeggend zijn.
Ieder schrijft hier in eigen perspectief.
Reageren is niet verplicht. :)
Goede humor versplintert de gesneden beelden in ons hoofd. - Frank Bosman.

Georgie
Forum fan
Berichten: 111
Lid geworden op: 14 mar 2021 23:49

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door Georgie » 27 aug 2021 22:40

Niet de ex-gelovige, maar de gelovige is de verdwaalde.
Zie het zo: de gelovige (ik bedoel hiermee alle gelovigen van alle religieuze stromingen) is net als de drugsverslaafde een pathologische vluchter. Zoals de drugsgebruiker de grauwe werkelijkheid van het dagelijkse bestaan ontvlucht in zijn drugs, zo ontvlucht de gelovige de onvermijdelijke werkelijkheid van de eindigheid van het leven in een Utopia achter de horizon van dat leven. Maar wat hij ziet en wat hij volgt is een fata morgana. Een fata morgana dat hem steeds dieper de woestijn in leidt. Een dode wereld. Een illusie vol vooroordelen, onbegrip, onverdraagzaamheid, afwijzing en uitsluiting. En angst. En pijn. En valse hoop. En holle troost. De gelovige staat met de rug naar het echte leven: dat van mens tussen zijn medemensen, sociaal en betrokken.
Religie is het ultieme wij-zij-denken. Egoïstisch en inherent immoreel.

Het komt er dus op neer dat jij èn ex-gelovige èn ex-verdwaalde bent. Gefeliciteerd daarmee.
(al heb ik zo m’n bedenkingen bij het agnosticisme, maar dat is een andere topic)
Ik denk (vrij) dus ik ben (vrij)
(vrij) naar René Descartes

NobelEnVry
Berichten: 7
Lid geworden op: 08 aug 2021 00:23

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door NobelEnVry » 03 okt 2021 10:54

Maria schreef:
17 aug 2021 18:00

Lees je nog mee?
Misschien interesseert je dit topic en kun je een bijdrage leveren hoe jij er over denkt vanuit jouw gezichtspunt.
Verschillende meningen en argumenten vanuit verschillende invalshoeken.
Ik zal eens een kijkje nemen. Super bedankt!
De toekomst verlangt naar je vrije geest.

NobelEnVry
Berichten: 7
Lid geworden op: 08 aug 2021 00:23

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door NobelEnVry » 03 okt 2021 11:15

Georgie schreef:
27 aug 2021 22:40
Niet de ex-gelovige, maar de gelovige is de verdwaalde.
Zie het zo: de gelovige (ik bedoel hiermee alle gelovigen van alle religieuze stromingen) is net als de drugsverslaafde een pathologische vluchter. Zoals de drugsgebruiker de grauwe werkelijkheid van het dagelijkse bestaan ontvlucht in zijn drugs, zo ontvlucht de gelovige de onvermijdelijke werkelijkheid van de eindigheid van het leven in een Utopia achter de horizon van dat leven. Maar wat hij ziet en wat hij volgt is een fata morgana. Een fata morgana dat hem steeds dieper de woestijn in leidt. Een dode wereld. Een illusie vol vooroordelen, onbegrip, onverdraagzaamheid, afwijzing en uitsluiting. En angst. En pijn. En valse hoop. En holle troost. De gelovige staat met de rug naar het echte leven: dat van mens tussen zijn medemensen, sociaal en betrokken.
Religie is het ultieme wij-zij-denken. Egoïstisch en inherent immoreel.

Het komt er dus op neer dat jij èn ex-gelovige èn ex-verdwaalde bent. Gefeliciteerd daarmee.
(al heb ik zo m’n bedenkingen bij het agnosticisme, maar dat is een andere topic)
Bedankt voor je mening.

Ik blijf toch waarde hechten aan het feit dat het nooit een vrijwillige en bewuste keuze is geweest. Naar mijn mening weegt dit mee, hoe je het ook bekijkt. Iemand die vrijwillig een doolhof betreedt zal toch wel volledig verantwoordelijk zijn als deze persoon verdwaald raakt. Iemand die onvrijwillig in een doolhof achtergelaten wordt, is in een andere soort situatie beland. Ze bekleden een andere rol. Zodra beiden hun weg uit de doolhof gevonden hebben, zal er toch anders gekeken moeten worden naar de twee.

Voor wat betreft het agnosticisme, voor mij is het onomstotelijk het meest logische. Ik bekijk dingen liever vanuit een wetenschappelijk perspectief. Ik ben vrij allergisch voor het werkwoord 'geloven'. Ik weet, of ik weet niet.
De toekomst verlangt naar je vrije geest.

Oliebol
Berichten: 35
Lid geworden op: 24 nov 2021 07:44

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door Oliebol » 24 nov 2021 21:26

Georgie schreef:
27 aug 2021 22:40
Zie het zo: de gelovige (ik bedoel hiermee alle gelovigen van alle religieuze stromingen) is net als de drugsverslaafde een pathologische vluchter.
Ik weet niet of deze vergelijking wel klopt. De gemiddelde persoon is volgens mij helemaal niet bezig met de dood. Dus jij impliceert dat gelovigen zich indirect heel erg bezig houden met de dood, omdat ze er voor vluchten? Ik vraag me af of dat wel klopt. Ook vind ik de term drugsverslaafde totaal niet matchen. Deze lijkt me meer gekozen om je negatieve kijk op religieuzen te versterken dan dat er een treffende analogie achter zit. Ik zie namelijk niet in hoe de gelovige verslaafd aan iets is, afkick verschijnsel heeft als hij zijn 'fix' niet krijgt, en wat zou dat dan zijn? Een kerkdienst? En wat zouden die afkickverschijnselen dan zijn? Als je wilt aangeven dat ze niet zonder kunnen, zijn er andere termen om dat te beschrijven. Maar goed, wellicht kun je me vertellen hoe je t ziet?

Gebruikersavatar
Maria
Moderator
Berichten: 15215
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: Een ex-gelovige of een verdwaalde?

Bericht door Maria » 02 jan 2022 12:14

Dit topic is geplaatst in het Forum Persoonlijk en heeft daarom zijn eigen specifieke regels.
Het vervolg binnen dit topic is een discussie geworden, die, mede door de afwezigheid van de topicstarter, beter in één van de discussie subfora past. Daarom heb ik een aantal berichten verhuisd naar een ander lopend onderwerp, waar het op dit moment goed bij kan aansluiten.
Goede humor versplintert de gesneden beelden in ons hoofd. - Frank Bosman.

Plaats reactie