Je kan me meermalen betrappen (in discussies) op ongezouten ongenuaceerde meningen en opmerkingen.Niet direct, maar de stelligheid waarmee hier soms met ongenuanceerde beweringen wordt gegooid is niet mis.
Echter: In geval van religie gaat dit niet helemaal op. Ik heb de laatste tijd zo ontzettend veel gelezen en debatten gezien, dat ik nu wel een behoorlijk objectieve indruk heb gekregen van het redenatievermogen (en taalmisbruik) van de hedendaagse apolegeten. Zij mogen beweringen in ruimte en tijd doen met hun god, wij mogen wetenschappelijk niets van hun god zeggen...En op die manier komt er nooit een einde aan deze discussies. Ik durf dan ook stellig te beweren als beide partijen zich houden aan de 21e eeuwse eerlijke(!!) (discussie)afspraken, m.b.t. HOE je het bestaan van iets of iemand aantoont/afwijst, er niets van die persoonlijke ingrijpende onzichtbare god overblijft.
Wat betreft het woordje "onkenbaar". ALS god(en) onkenbaar is (zijn) dan kan niemand er dus iets zinnigs over zeggen. Maar gelovigen kennen god(en) juist wel. Hij (in dit speciale geval) is kenbaar gemaakt via de bijbel en middels openbaringen. Maar laat dit laatste nu juist geen betrouwbare methoden zijn om tot kennis te komen! En de bewering "Maar/want het staat in de bijbel" mag ik hopen dat je vind dat we dat ook niet serieus kunnen nemen!
