Morele confrontatie: rechten voor dieren....

Serieuze discussies over het menselijk denken en gedrag

Moderator: Moderators

Plaats reactie
zennie
Forum fan
Berichten: 312
Lid geworden op: 10 jan 2014 21:56

Morele confrontatie: rechten voor dieren....

Bericht door zennie » 26 feb 2018 14:39

Sinds enige tijd woon ik in Spanje, een prachtig land, over het algemeen vind je hier in omgang van mensen onderling wat een beetje verloren is gegaan in Nederland. Om niet die buitenlander te zijn die het gastland bekritiseerd, dit is een topic waarvoor zeer veel Spanjaarden zelf aan het vechten zijn, dierenrechten.

Een paar dagen geleden is het weer einde van het jachtseizoen, mijn hond trof ik aan kluivend op iets in het donker, een afgezaagde hondenpoot....

Mijn hond zelf is verhongerd van de straat gehaald, het is een podenco, een echte prinses, een lievere dame zal je niet ontmoeten. Kort daarop kwam nummer twee, een podenco kruising, was samen met zijn broertjes gevonden als puppy gedumpt in een holte.

Vorig jaar maart kwam nummer drie, eruit gegooid na het jachtseizoen, kwam ze verhongert aanlopen. We wisten geeneens meer of het een puppy was of een volwassen hond, alleen het gebit vertelde dat het een volwassen hond was.

En podencos, energie poeh poeh poeh poeh. Opvoeden kan soms moeilijk zijn, vooral als je bij alle honden ziet dat ze op een of andere manier mishandeld zijn.

Jaarlijks worden meer dan 150.000 honden aan hun lot overgelaten, opgehangen, doodgeschoten en wat nog meer....

Door het hele jaar verwaarloosde, verhongerde en zieke honden die je van straat kan halen.

Iets om trots op te zijn, vele vele Spaanse mensen vechten voor rechten van dieren, en wijzen op het feit dat in Nederland vrijwel geen zwerfhonden voorkomen, sterker ze gebruiken het als advertentie.

Is Nederland perfect? Nee, veel leed van dieren is onzichtbaar gemaakt.

Nu kan ik een heel verhaal plaatsen, maar dikwijls worden mensen die opkomen voor dierenrechten in een hoek geschoven als ¨rare idealist¨. Vaak ook met een argument die ik zelf ook gebruikte, mensen zijn immers omnivoor...

Maar als we nu moeten constateren dat wij a) met goede gebalanceerde voeding geen vlees nodig hebben b) het op een of andere manier met mishandeling van dieren en wantoestanden uit de hand loopt, worden wij niet genoodzaakt dit idealisme niet langer het verwijt ¨idealisme¨ toe te schrijven maar in te zien dat het uiteindelijk een uitermate pragmatische oplossing is?

Is het het niet zo dat als ik stel dat ¨vlees eten en dierlijke producten gebruiken kan als het maar diervriendelijk gebeurt¨ niet compleet aan dichelen wordt geschoten door de praktijk waar de ene wantoestand op de andere volgt? In theorie kan je een debat voeren over dierenleed en het verminderen daarvan, maar de praktijk verteld iets anders?

Waarom confrontatie in de topic titel?

- Zonder oordeel, ik at ook lekker lapjes vlees, maar uiteindelijk ben ik als consument directe aanleiding tot dierenleed, waar is mijn morele insteek als ik bezorgt ben om het lot van dieren en andere dieren laat lijden als productie eenheden?

- In elk moreel debat worden we overspoeld met idealen en pragmatische oplossingen. Idealisme en pragmatisme hebben beide in hun uiterste spectrum morele problemen. Een zuiver idealistische omgang met moraal kan uiterst destructief werken, maar een zuiver pragmatische ook. Algemeen, moraal kent idealen, maar een zeker pragmatisme is nodig. Misschien dat dit topic uitnodigt tot een breder verhaal over moraal. Ik denk dat moraal niet altijd gevormd kan worden vanuit een rationeel oogpunt, empathie is zeer belangrijk voor de ontwikkeling van morele oordelen, en wanneer is mijn of jouw standpunt dan idealistisch of juist pragmatisch.

- Nietzsche schreef zoiets als, ¨moreel is wat de meerderheid er van denkt¨ (ik doe Nietzsche een beetje geweld aan). Zeer ontnuchterend, vaak juist, maar dan alleen op vlak van maatschappelijk aanvaarde normen. Is dit moraal, wat als mijn gevoel me in geeft dat ik me verzet tegen de huidige morele consensus, al zou ik achteraf geheel ongelijk kregen, wie heeft het meest moreel gehandeld? Degene die foutief zijn moreel kompas volgt of degene die (wijselijk) de morele consensus volgt? Die laatste hoeft overigens geen meeloper te zijn.....

- Als ik evolutietheorie omhels, en in ziet dat ik een soort ben kan ik stellen dat ik misschien een roofdier ben die vlees eet. Maar ik ben ook een soort die dat niet meer hoeft, een soort dat zichzelf vragen kan stellen, zichzelf rechten toe kent op basis van zijn leven, en als dat zo is, waar is die basis als ik dat alleen toe ken aan leden van mijn eigen soort?

Edit:

De auteur van dit stuk is zich sterk bewust van het volgende:

1) Na lange tijd tijd geen stuk te hebben geschreven en weinig gelezen te hebben kan het wat onsamenhangend zijn, mijn hersenen kraken wat.

2) Zeker in zake morele topics de auteur zich heel erg bewust van zijn eigen hypocrisie kan zijn, maar helaas komt dat altijd met ¨moraal¨om de hoek....
We zijn onze herrinneringen

Gebruikersavatar
Peter van Velzen
Moderator
Berichten: 15109
Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
Locatie: ampre muang trang thailand

Re: Morele confrontatie: rechten voor dieren....

Bericht door Peter van Velzen » 27 feb 2018 02:55

Ik denk dat het waar is. Moraal is wat men juist acht. Waarbij "men" de locale meerderheid is. Het hangt dus sterk af van de schaal waarop je de zaken bekijkt. Rechten zijn wat anders, dat zij dingen die je kunt opeisen. De meeste dieren kunnen dat niet. Mensen soms wel. Maar mensen hebben ook een mening over hoe je dieren moet behandelen. Dat verschilt per diersoort. Voor lintwormen zullen we ons niet gauw druk maken. Voor huisdieren en vee al veel meer. Maar het meeste zullen we ons druk maken over apen met een sterk vergroot brein.

Het is dus aan ons om te kiezen wat wij moreel juist achten, en daarbij zal er altijd een verschil zijn tussen wat kleine groepen menen, en de concensus die wij in regels vastleggen. Die regels verenderen vervolgens naarmate kleinere groepen groot worden. Het is een goede zaak om daarover na te denken, en na te gaan wat wij wenselijk achten en wat de consequenties er van zullen zijn. Dat laatste is nog zo gemakkelijk niet. We leren het meestal door schade en schande.
Ik wens u alle goeds

Plaats reactie