Finse gedachten

Hier kun je allerlei zaken kwijt die van invloed zijn op of te maken hebben met cultuur. Bijvoorbeeld culturele gebruiken, taal, beschavingsgeschiedenis, maar ook kunst, architectuur of muziekgeschiedenis.

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
Bonjour
Moderator
Berichten: 5492
Lid geworden op: 27 jun 2008 23:26

Re: Finse gedachten

Bericht door Bonjour » 22 dec 2021 06:26

Heb je de handschoenen los gekregen, of liggen ze daar tot de lente?
oh nee, jullie hebben geen lente.
Zelfs als schepping bewezen wordt, is Magrathea net zo waarschijnlijk als God.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 26 dec 2021 16:36

Bonjour schreef:
22 dec 2021 06:26
oh nee, jullie hebben geen lente.
en jullie hebben geen winter. :D
Even gekeken. Morgen is het in Nederland 1-6 graden boven nul. Daar kun je toch geen kerst mee vieren! Hier is tenminste een witte kerst:


WhatsApp Image 2021-12-26 at 17.28.42.jpeg
Weer lekker zwemweer vandaag, -14 met zonneschijn!
Born OK the first time

Gebruikersavatar
PietV.
Erelid
Berichten: 14472
Lid geworden op: 21 sep 2004 20:45
Locatie: Rotterdam

Re: Finse gedachten

Bericht door PietV. » 26 dec 2021 17:19

Ook nog fijne midwinterdagen toegewenst, vind je stukjes altijd leuk. Het geeft een beetje ontspanning op een forum. Zwemmen in ijskoud water, een paar jaar geleden waren we in Denemarken. Ons chalet stond op een park grenzend aan het water. Volgens mij waren wij de jongsten want de populatie bestond uit senioren. Elke ochtend verzamelde zich een groep bij de aanlegsteiger, die gingen trouw baantjes zwemmen. In een opwelling zei ik: "Kom dit moet toch te doen zijn". Ben er langzaam ingestapt en heb baantjes gezwommen, raakte onderkoeld en mijn vrouw heeft me geholpen om er uit te komen. Heel lang onder de warme douche gestaan tot die akelige kou weg was. En dit was in de zomer bij 20 graden. Het water was wel een stuk kouder, maar toch.
Is de leegte niet een weldaad, geeft stilte niet veel rust, waarom moet onder leiding van dominees, goeroes, therapeuten en anderen alles kapot gezingeeft worden?

Gebruikersavatar
Bonjour
Moderator
Berichten: 5492
Lid geworden op: 27 jun 2008 23:26

Re: Finse gedachten

Bericht door Bonjour » 27 dec 2021 06:55

Rereformed schreef:
26 dec 2021 16:36
Bonjour schreef:
22 dec 2021 06:26
oh nee, jullie hebben geen lente.
en jullie hebben geen winter. :D
Even gekeken. Morgen is het in Nederland 1-6 graden boven nul. Daar kun je toch geen kerst mee vieren! Hier is tenminste een witte kerst:
We kunnen de gasprijs ook niet meer betalen bij een witte kerst.
Zelfs als schepping bewezen wordt, is Magrathea net zo waarschijnlijk als God.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 15 jan 2022 14:02

In het al meer dan een jaar durende proces om mijn lang geleden ooit gecomponeerde muziek op YouTube te plaatsen, ben ik nu beland op stukjes die ik ooit in 1985, toen ik met componeren begon, voor mijn muziekleerlingen heb gecomponeerd. Wie wat bewaart heeft wat!


In mei 1985 werd in het Finse stadje waar ik woonde de jaarlijkse Lentematiné gehouden. Ik gaf ongeveer tien pianoleerlingen mijn eigen gemakkelijke composities om te spelen. Zowel de leerlingen als de andere (muziek)docenten verwonderden zich erover en bewonderden dit. Ik had ze heel persoonlijk voor de desbetreffende leerlingen gemaakt, en daarbij goed nagedacht over de bijzondere eigenschappen waarover ze beschikten, en ook gevraagd wat ze leuk zouden vinden om te spelen. Ik gaf een klein jongetje dat goed was in het ‘hard noten hakken’ op de piano, waarschijnlijk omdat hij geschikter was voor ijshockey dan voor pianospel, Olifantenmars om te spelen, een meisje dat als antwoord gaf "niets moderns" te willen spelen Oude Dans, een meisje dat paardrijden als hobby had een stukje genaamd Galop, een verliefd tienermeisje Romance, een meisje dat van eenhoorns en my little pony hield een Elfen excursie, een meisje die voor haar zeer oude grootmoeder wilde spelen die speciaal voor haar zou komen naar de matiné, een stukje genaamd Old Age enz. Voor een tweeling maakte ik een vierhandig stukje, Muziekdoos, waarin het vooral onmogelijk was te zeggen welke van de twee partijen gemakkelijker of moeilijker of belangrijker is, om gekibbel te voorkomen.

Ik herinner me vooral een meisje dat ‘Dutch Clog Dance’ speelde. In de tachtiger jaren werd piano-onderricht in Finland gedaan met behulp van Amerikaanse pianoschool series. De internationaal bekendheid gekregen Finse Pianoschool was er toen nog niet. Er stond een Nederlandse klompendans in zowel de pianoschool van Aaron als die van Thompson, en ik moest als hollander - dus insider - uitleg geven hoe het gespeeld en erop gedanst wordt. Onder geen beding mocht ik verklappen dat ik nog nooit van een Hollandse klompendans had gehoord voordat de Amerikaanse Aarons en Thompsons mij verlichtten. Ik zag op de naast de muzieknoten getekende illustratie Nederlandse boeren en boerinnen met geknoopte zakdoek om hun hals dansen temidden van tulpen, naast een hoop molens. Op klompen natuurlijk, die onvermijdelijk voor een letterlijk houterige, onhandige en zware tred zorgen. Ik schaamde me behoorlijk dat dit blijkbaar het hoogtepunt van de nationale muziekcultuur van mijn geboorteland representeert, het zelfs letterlijk ten voeten uit uitbeeldt, en het land blijkbaar de wereld geen imposantere muziek aan te bieden heeft. Maar nam me voor om het meisje de volgende week te begroeten met een 'authentieke Hollandse klompendans', namelijk mijn eigen compositie waar ik er maar het beste van zou proberen te maken. De ogen van het meisje straalden en ze presenteerde het stukje trots op de matiné. Zelfs de ouders kwamen me achteraf nog bedanken voor de compositie. Het jaar daarop, nadat zij ruime vorderingen had gemaakt, componeerde ik er een moeilijker vervolg op (Klompendans II). Vol vaart en zoveel mogelijk ontdaan van onhandigheid. Ik was erg blij dat ik mijn ex-vaderland zo'n geweldige patriottische dienst kon verlenen. Ik heb de reputatie van Hollandse klompendansen in pianoleerboeken gered. In de verre toekomst zal mijn Nederlandse klompendans gedrukt worden in Amerikaanse pianoleerboeken :drunken: , en dan de wereld veroveren, omdat er nu eenmaal geen andere Nederlander was die deze taak op zich nam, en Amerikaanse pianoleerboeken nu eenmaal Nederlandse Klompendansen moeten bevatten, waarschijnlijk omdat er een cultuur van ex-emigranten in Michigan is die het verleden blijkbaar hardnekkig in leven houdt en één nazaat van een emigrant die rijk geworden is pianoleerboeken bekostigt.

Bijna veertig jaar later leer ik via YouTube dat er inderdaad zoiets bestaat als een Nederlandse klompendans. Wat ik ervan aangehoord heb wordt echter in vierkwartsmaat gespeeld, niet in driekwartsmaat, zoals ik uit de Amerikaanse pianoboekjes leerde. :shock: Maar goed, Amerikanen zijn niet geïnteresseerd in authentiek, enkel in the show. En toegegeven, enkel met een periodegetrouwe uitvoering van een klompendans kan men die nóg saaier maken dan hij al is. De Nederlandse volksdansschatkist bevat overigens zelfs nog een Driekusman, een Horlepiep, een Kruispolka en een Hakke Toone, waarvan wij Nederlanders het geluk hebben dat ze niet door Amerikanen en andere buitenlanders zijn ontdekt.

Ik ging er nog drie jaar mee door af en toe voor een leerling een stukje te componeren. Vanaf 1986 kreeg ik een vaste baan als muziekleraar. Ik maakte de stukjes die ik eerder gemaakt had veelal ook geschikt voor samenspel door er een solomelodie aan toe te voegen. Ik gaf inmiddels ook dwarsfluitles.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
lost and not found yet!
Bevlogen
Berichten: 3672
Lid geworden op: 05 dec 2006 18:11
Locatie: Rhodos en Ede

Re: Finse gedachten

Bericht door lost and not found yet! » 15 jan 2022 22:11

Dank voor het delen! Altijd leuk om berichten van jou in dit topic te lezen! Daarom ook nog steeds leuke herinneringen aan februari 2014.
I’m just filling in the bits between being born and being dying, with the least possible hassle! 🤗🔱

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 16 jan 2022 08:41

lost and not found yet! schreef:
15 jan 2022 22:11
nog steeds leuke herinneringen aan februari 2014.
Maar liefst 8 jaar geleden alweer. De wodkafles die je meebracht is inmiddels al voor de helft geconsumeerd, het inwonersaantal van Tampere met 20.000 vermeerderd en 430.000 Finnen lieten zich sinds die tijd uitschrijven uit de kerk. 8*)
Born OK the first time

Gebruikersavatar
lost and not found yet!
Bevlogen
Berichten: 3672
Lid geworden op: 05 dec 2006 18:11
Locatie: Rhodos en Ede

Re: Finse gedachten

Bericht door lost and not found yet! » 16 jan 2022 21:53

Rereformed schreef:
16 jan 2022 08:41
lost and not found yet! schreef:
15 jan 2022 22:11
nog steeds leuke herinneringen aan februari 2014.
Maar liefst 8 jaar geleden alweer. De wodkafles die je meebracht is inmiddels al voor de helft geconsumeerd, het inwonersaantal van Tampere met 20.000 vermeerderd en 430.000 Finnen lieten zich sinds die tijd uitschrijven uit de kerk. 8*)
Haha! Fantastisch! Alleen maar goede berichten. En zelfs ik ben gestopt met drinken! :D Alcohol dan hè!
I’m just filling in the bits between being born and being dying, with the least possible hassle! 🤗🔱

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 21 feb 2022 07:19

Eindelijk! Een nieuw stukje pianomuziek:



Eigenlijk zou ik er een hele lap tekst over willen schrijven. Maar aan de andere kant: de gedachte dat alles wat ik erover zeg er afbreuk aan doet weerhoudt mij ervan.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
ChaimNimsky
Bevlogen
Berichten: 2143
Lid geworden op: 06 mar 2013 19:21
Locatie: Sevilla

Re: Finse gedachten

Bericht door ChaimNimsky » 23 mar 2022 01:58

Rereformed gefeliciteerd! Voor de vijfde maal op een rij is je land al het gelukkigste land ter wereld. Een bewonderendswaardige prestatie, vooral met het agressieve Rusland voor de deur. De Finnen zijn volgens mij enigen die een pleziertocht door de Hades - het mysterieuze duistere schimmenrijk - succesvol kunnen organiseren. Wat zou ik graag afreizen naar Finland. Ik moet echter erg zuinig op m'n centjes zijn, maar ooit zal het er van komen.
Rereformed schreef:
21 feb 2022 07:19
Eindelijk! Een nieuw stukje pianomuziek:

Erg goed! Ook bijzonder goed gespeeld. Als je elk esthetisch romantisch aspect er wreed uitsloopt zou het in mijn ogen zelfs een meesterwerk zijn dat zich kan meten met de onvergankelijken. Maar ja, mijn ogen zijn de ogen van een simpel mens. Heb er in ieder geval erg van genoten. Super! =D>
Een mens zonder religie is als een vogel zonder fiets.

Gebruikersavatar
Bonjour
Moderator
Berichten: 5492
Lid geworden op: 27 jun 2008 23:26

Re: Finse gedachten

Bericht door Bonjour » 23 mar 2022 06:40

Het gelukkigste land, maar ik blijf dat jongetje op mijn netvlies houden dat verdrietig wordt als hem naar het begin van de lente gevraagd wordt.
Zelfs als schepping bewezen wordt, is Magrathea net zo waarschijnlijk als God.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 23 mar 2022 07:52

ChaimNimsky schreef:
23 mar 2022 01:58
Rereformed gefeliciteerd! Voor de vijfde maal op een rij is je land al het gelukkigste land ter wereld. Een bewonderendswaardige prestatie, vooral met het agressieve Rusland voor de deur. De Finnen zijn volgens mij enigen die een pleziertocht door de Hades - het mysterieuze duistere schimmenrijk - succesvol kunnen organiseren.
Finnen, mijzelf inbegrepen, staan er altijd als ongelovige Tomassen bij te kijken hoe Finland telkens weer wordt uitgeroepen tot gelukkigste land. Mijn dag begint met 's morgens de post op te halen uit de brievenbus aan de overkant van het huis waarin ik woon. En de dertig stappen heen en terug vereisten vanmorgen de grootst mogelijke behendigheid aangezien de nachtvorst alles spiegelglad heeft gemaakt. Met een glimlach merkte ik op dat het zelfs voor mijn honden die één van de vier poten moeten optillen om te kunnen plassen oppassen geblazen is. En vraag ik me af hoe ik me over tien jaar zal redden op dit soort dagen.
Vanmiddag staat ijszwemmen weer op het programma. Verleden zondag maakte ik een record: 90 zwemslagen voor ik er weer uit ging, dat is driemaal zo lang als op de video die ik in november maakte. Ik weet nu dat het waar is dat je er aan went wanneer je het regelmatig doet. Voor de rest blijf ik me erover verbazen hoe deze vorm van zelfmarteling tegelijkertijd ook een bron voor geluk blijkt te zijn.
Vanmorgen vroeg toen ik naar het centrum van de stad reed om mijn vrouw uit de nood te helpen, - ze had de sleutel van de deur tot haar praktijk vergeten -, zag ik de eerste twee zwanen laag overvliegen. Ze keren terug uit Nederland of Britannië, waar ze de winter als vluchtelingen hebben doorgebracht, naar het land waar ze gelukkig zijn. Ze te zien overvliegen maakt me ontzettend gelukkig, want ze kondigen de mooiste tijd van het jaar aan: de lente en zomer staat voor de deur. Aanstaand weekend komt er nog een koudegolf die van de noordpool tot aan de Oekraïne zal gaan - moge het de Russische soldaten alle resterende levenslust die ze eventueel nog hebben wegnemen -, maar nog even doorbijten, dan zal de sneeuw verdwijnen en het hele leven weer radikaal veranderen, het hele land door nieuw ontwakend leven overstelpt worden. Het is ieder jaar weer een gebeurtenis die je mentaal diep aangrijpt en waar je enorme levenslust door krijgt.

Ik ging kijken hoe de wereld dit succes van Finland uitlegt en vond dit artikel waarin wat zaken worden opgenoemd. Dingen waar ik nooit bij stilsta omdat ze bij het normale leven horen, maar die, wanneer ze genoemd worden, inderdaad reden zijn om je heel gelukkig te noemen. Om te beginnen met Noorwegen de laagste coronacijfers van Europa. En niet alleen die cijfers, ook, of misschien vooral, die afwezigheid van al die heftige debatten met antivaccers en "anti wat dan ook" die de maatschappij dol maken!
Zo je wil drie jaar lang betaald thuis mogen blijven om met je baby te zijn is een buitengewoon kostbaar geschenk dat de maatschappij kan geven. Gratis universitair of hogeschoolonderwijs eveneens.
Te leven in een land waar men corruptie verfoeit is van onschatbare waarde.
Voor mij en talloze Finnen is het een uitgemaakte zaak dat we nooit meer Nokia banden kopen indien Nokia Tyres hardnekkig bij haar besluit blijft om niet te stoppen met haar productie van banden in Rusland. De firma heeft uitgelegd dat ze voor 80% afhankelijk is van de tamelijk nieuwe fabriek vlak bij Petersburg, maar dat kan mij en vele anderen niets schelen. Economisch belang mag nooit het zwaarwegendste argument zijn. En een Fin begrijpt dat de moraal ook hier aan het langste eind zal trekken: zo Nokia niet bakzeil haalt zal ze een dubbele economische strop oplopen: het imago van de firma ernstig geschonden, terwijl de banden mooi geproduceerd worden, maar in de warenhuizen opgestapeld blijven, onverkocht. In Rusland omdat ze daar geen geld meer zullen hebben voor die dure banden, en in Finland omdat we ze zullen boycotten. Ik twijfel er niet aan of Nokia zal zijn koers moeten wijzigen, en ik verbaas me er het meest over dat ze überhaupt zo dom konden zijn om eerst de verkeerde keus te maken. Nokia is meer dan twintig jaar lang de trots van iedere Fin geweest. Maar op het moment dat voor de moraal moet worden gekozen legt dat geen enkel gewicht in de schaal. Ik voel sterk dat mijn gevoelens gedeeld worden door de meeste Finnen.
Een bewonderenswaardige prestatie, vooral met het agressieve Rusland voor de deur.
Ik voel dat men het ook zo kan zeggen: "Een prestatie, wellicht voor een deel te danken aan Rusland als buurland". Finnen leven immer en altijd met beelden van hoe het in hun buurland toegaat. En dat is voor hen altijd een afschrikwekkend voorbeeld van hoe je het niet moet doen. Ik denk dat het meewerkt aan het opbouwen van de Finse mentaliteit. De broer van mijn vrouw is getrouwd met een Russin. Ooit maakte ik een plan om samen met hen naar Petersburg te gaan, waar zij vandaan komt. Maar ze raadde het af: "Jullie moeten er heen gaan als buitenlanders. Dan word je uitstekend geholpen met alles. Wanneer ik erbij ben word je door niemand bediend, krijg je de slechtste behandeling." Ze haat het land waar ze vandaan komt en heeft zelfs haar voornaam verwisseld voor een Finse naam.

Wat de pleziertocht door Hades betreft: Finland is het land waar death metal het populairst schijnt te zijn. Zoals je kunt raden via mijn eigen muziek heb ik wat dat betreft nog een lange weg af te lopen voordat ik me ook opgeef voor die reis. Ik denk niet dat het me in dit leven lukt.
Maar dit Finse liedje, Carnival of Rust, dat ikzelf aanvoel als 100% Fins, is wel mijn all time favoriet, één van de allerbeste popmuziekliedjes die ooit gemaakt zijn, een meesterwerk, de allerhoogste Kunst, een liedje waar ik altijd opnieuw kippevel van krijg, zowel van de muziek als de lyrics. De kippevel komt al voordat de eerste woorden gezongen worden. En hoezeer zijn deze woorden de juiste woorden die dit moment zowel beschrijven als een inspiratie zijn om er niet aan mee te doen en je ertegen te verzetten:

It's all a game, avoiding failure
Don't walk away
Don't walk away
When the world is burning


Eén van die liedjes die ik van tijd tot tijd op oneindig repeat zet om me er dan door laten te hypnotiseren en er eindeloos in te verdrinken.

Haha, de commentaren die te lezen zijn op dit stukje muziek zijn als commentaren op Finland: "What? Never knew something this fabulous existed. Wow!"
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 23 mar 2022 10:26

ChaimNimsky schreef:
23 mar 2022 01:58
Rereformed schreef:
21 feb 2022 07:19
Eindelijk! Een nieuw stukje pianomuziek
Erg goed! Ook bijzonder goed gespeeld. Als je elk esthetisch romantisch aspect er wreed uitsloopt zou het in mijn ogen zelfs een meesterwerk zijn dat zich kan meten met de onvergankelijken. Maar ja, mijn ogen zijn de ogen van een simpel mens. Heb er in ieder geval erg van genoten. Super! =D>
Bedankt voor het compliment! Je verbaast me altijd met je commentaar. Want je snijdt precies aan waar ik mee gezwoegd heb! Ik heb namelijk erg mijn best gedaan om het romantische te vermijden, maar het lukte me niet. Ik werd zelfs kwaad om mezelf in maat 30 en eiste van mezelf dat ik voor zo'n grof cliché wat anders moet verzinnen, maar ook dat lukte me niet. Ik merkte op dat ik er geen geduld voor had om wekenlang met een stukje bezig te zijn. Ik heb altijd aan impulsiviteit geleden. De meeste muziek die ik heb gemaakt zijn producten van "het inspirerende moment". Veelal heb ik de noten ervan niet eens genoteerd. En het schijnt steeds sterker te worden, geduld is steeds moeilijker op te brengen. Ik gun mezelf minder en minder tijd om ergens heel lang op te broeden, om het opnieuw en opnieuw bij langs te gaan, om iets te laten bezinken. Ik moet het van het moment hebben waarop ik om onbegrijpelijke reden aangegrepen wordt en flow ervaar. Op dat moment kan ik niet stoppen, werk ik als een bezetene en móet het af, en na afloop heb ik geen enkele kracht meer over. Ik gunde mezelf zelfs geen tijd om te overdenken of het stukje toch genoteerd moet worden alsof het in een hoofdtoonsoort geschreven is (g kleine terts), of toch beter met alle tijdelijke verhogings- en verlagingstekens die erin voorkomen genoteerd kan worden.

De achtergrond van dit stukje is dat ik via deze muziek ervoer geheel bevrijd te worden van de loodzware last die ik de maanden daarvoor doormaakte, waarin mijn 10 jaar oudere broer aan het sterven was. Een broer die van kinds af aan heel veel voor mij betekend heeft. Ik heb hierover niet kunnen schrijven. Eind october kreeg ik bericht dat de dokter hem enkel nog weken of ten hoogste enkele maanden gaf, waarna ik onmiddellijk naar Holland ging om afscheid van hem te nemen. Toen hij hoorde dat ik kwam gaf hij nog voor het laatst een orgeluitvoering in Alkmaar. Wekenlang ben ik na terugkomst bezig geweest met muziekstukken van Bach die voor hem zo centraal hadden gestaan in zijn leven en ik nu ter nagedachtenis en als eerbewijs aan mijn broer wilde spelen. En waarvan ik wilde dat hij het nog zou kunnen horen. Met tranen in mijn ogen maakte ik een arrangement van wat ik voor mezelf aanvoelde als zijn begrafenismuziek, muziek die hij ontelbare malen in zijn leven gespeeld had, ook in zijn laatste concert, en speelde ik een eigen arrangement van de muziek die hij gespeeld had bij de begrafenissen van onze vader, onze tante en zijn schoonvader, en waarvan hij nu wenste dat het gespeeld zou worden in zijn begrafenisdienst. In die arrangements heb ik er een originele pianostem aan toegevoegd. Ik schreef mijn broer dat ik ver weg woon, maar in gedachten samen met hem die muziek speel, alsof we naast elkaar zitten, hij de muziek van Bach spelend, en ik er wat bij verzinnend.
Op 2 februari was het dan zover en eindigde zijn leven. Ik kreeg te horen waar ik de hele tijd al bang voor was geweest en één van de redenen was om koortsachtig Bach te oefenen: men liet weten dat hij gevraagd had of ik ook wat speel in de begrafenisdienst. Daartoe ben ik echter niet in staat, maar had ik mijn Hommage á Bach al omgedoopt tot Afscheid. De betoverend mooie foto's van Finland bij dat stukje heeft mijn vrouw gemaakt. Dat pianostukje speelde ik ooit in 1996 mijn broer en schoonzus voor, en ik herinner me goed dat mijn schoonzus na afloop zei dat ze er tranen van in de ogen kreeg. Ik heb het nu opgedragen aan mijn schoonzus die na 51 jaar alleen achterblijft. Het laatste stukje in de Bach-serie speelde ik na de begrafenis van mijn broer en terugkeer naar huis voor mijzelf. Die muziek voelt voor mijzelf als troost aan; dat het leven zo wondermooi is. Ik werd eraan herinnerd op de dag na de begrafenis, de laatste dag dat ik in Nederland was. Ik zag voorjaarsbloemen bloeien toen ik door Utrecht slenderde, - voor iemand die in Finland woont een onmogelijke gedachte - onder andere een Hollandse Iris, mijn lievelingsbloem, die dwars door dode bladeren heen naar boven groeide. De foto die ik ervan maakte verbond ik met die muziek en is op de video te zien.

Toen ik het stukje Full Moon maakte voelde ik dat de wereld weer perfect is. Zoals die móet zijn. Waarin ik wil leven.
Een week later veranderde de wereld weer zo radikaal dat ik er niet meer naar heb kunnen luisteren. Het voelt voor mezelf zelfs als grotesk aan dat iemand zulke muziek kan maken in deze wereld. Ach, ik ben een vreselijk gevoelsmens en kan mezelf maar moeilijk beheersen.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 16372
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Finse gedachten

Bericht door Rereformed » 23 mar 2022 12:57

Moderne muziek zal wel nooit uit mijn vingers komen. Een afdruk of representatie van de moderne denkwereld waarin ik leef zal mijn kunst nooit zijn, wil het niet zijn. Toen ik in Holland was hoorde ik van mijn jongste broer dat mijn overleden broer, toen ze het ooit over mijn muziek hadden, gezegd had dat ik "tweehonderd jaar te laat geboren ben". Lichtelijk overdreven, want het laatste stukje laat zien dat ik innig houd van Debussy en Ravel! En ik vind Willem Pijper prachtig, zou dolgraag willen dat ik ook zo subliem kon componeren! En zou mijn broer ooit deze compositie van mij aangehoord hebben, en hebben kunnen begrijpen dat het mijn gevoelens weergeeft wanneer ik in mijn geboorteland kom en ik dat soort muziek aan de lopende band zou hebben gecomponeerd als ik er maar was blijven wonen? En hoe zou hij weten dat ik al mijn muziek als het moest in de prullenbak zou gooien als ik deze muziek maar zou mogen behouden, omdat die een kind van tien heel blij maakt.
Mijn overleden broer zelf was overigens driehonderd jaar te laat geboren. Hij speelde Bach en Couperin en bouwde clavecimbels! :lol:

Er schiet mij wel te binnen dat op het moment dat ik met componeren begon ik toevallig iedere dag luisterde naar het beroemde Stabat Mater van Pergolesi. Ik merkte toen op dat deze componist stierf op 26-jarige leeftijd en ik ermee begin op 27-jarige leeftijd. Nog griezeliger, dat zijn sterfdag 16 maart was, en mijn geboortedag 17 maart. En zoals dat gaat met een mens, voelde het meteen aan alsof ik voor hem in de plaats was gekomen en zijn te korte leven moest afmaken.
Veel later kwam ik ook nog tegen dat er een gerucht rondgaat dat hij niet stierf vanwege de tuberculosis, maar vanwege dat de vrouw waarop hij verliefd was een jaar tevoren stierf. Als iemand ooit later zich afvraagt waarom er 22 jaar zit tussen deze en de volgende compositie, dan is het antwoord dat er zoveel jaren nodig waren om mij na een ongelukkige liefde weer zo gezond te maken dat ik weer aan creëren van muziek kon denken.
Het is als met astrologie: ook al geloof je er niet in (een opera componeren zal ik pas doen nadat nijlpaarden geleerd hebben om te kunnen vliegen), je komt nauwelijks of niet van de gedachte af wanneer je er eenmaal mee bent geïnfekteerd.

Ik merk dat mijn gedachten via de bijdrage van chaimnimsky heerlijk een hele dag lang afgewend worden van de oorlog in Oekraïne. En de zon schijnt ook nog vandaag. Vort, nu naar buiten, met je honden het bos in. En over twee uur ga ik weer ijszwemmen. The happy life of a pensioner. :D
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Maria
Moderator
Berichten: 15218
Lid geworden op: 05 jul 2009 15:41
Locatie: Zeeland

Re: Finse gedachten

Bericht door Maria » 23 mar 2022 14:32

Rereformed schreef:
23 mar 2022 10:26
De achtergrond van dit stukje is dat ik via deze muziek ervoer geheel bevrijd te worden van de doodzware last die ik de maanden daarvoor doormaakte, waarin mijn 10 jaar oudere broer aan het sterven was. Een broer die van kinds af aan heel veel voor mij betekend heeft. Ik heb hierover niet kunnen schrijven.
Vandaar dat het zo stil was vanuit het hoge Noorden.
Ik ben in gedachten bij jou.
Meer kan ik niet schrijven, daar ik heftig getriggerd wordt door jou bericht.
Hoeft ook niet denk ik.
Goede humor versplintert de gesneden beelden in ons hoofd. - Frank Bosman.

Plaats reactie