Maarten schreef: Zelfs al zouden we het communiceren, ze zouden die informatie niet herkennen of kunnen plaatsen. Omdat robots dat niet kennen als eigenschap.
Dat is omdat jij je geen robots kunt voorstellen die dat kunnen. Ik kan dat wel. Dat is het verschil.
Voor die robot, is er, net als voor jou of voor wetenschap verder niks dan een communicatiesysteem tussen hersenen en zenuwuiteinden.
Feitelijk gezien is dat ook zo. En omdat de robotneuroloog ziet dat dit menselijke communicatiesysteem qua complexiteit overeenkomt met dat van hemzelf - al zal het wellicht uit heel andere structuren en materialen bestaan - en deze tijdens observaties ziet dat deze mens probeert om bepaalde prikkels te vermijden, zal deze beseffen dat de mens een intelligent, waarnemend, en ervarend wezen is, zoals hijzelf. Dat zegt niets over wat hij met zijn menselijke proefkonijnen zal doen - het gaat hier niet over empathie of moraal, maar over gewaarworden/ervaren.
Als ik naar een verre planeet zou gaan en daar stenen zou aantreffen die energiestralen naar mij afvuren zodra ik tegen ze schreeuw, of een wapen op hen richt, dan zou ik eerst naar andere oorzaken zoeken, maar op een gegeven moment zou in mij zeker de gedachte opkomen dat het levende wezens zouden zijn. Uiteraard zou ik proberen om een exemplaar te ontleden, om de oorzaak van de fenomenen te vinden. Binnenin zo'n intelligente steen zouden we zeer ingewikkelde structuren aantreffen, en sensoren waarmee het informatie uit zijn omgeving kan registreren... kan gewaarworden,... kan ervaren, en middelen waarmee het op zijn omgeving kan reageren. En ja. Veel mensen zouden deze stenen zonder mededogen behandelen, zoals ze ook met dieren doen, of zelfs met mensen, maar dat streept niet weg dat het buitenaardse stenenras intelligent is, en dingen kan ervaren en waarnemen. En er zou een punt kunnen komen waarop er mensen zullen opstaan die deze stenen rechten zullen toekennen; het is niet ondenkbaar dat ik me daarbij zou aansluiten.
Een vriendelijke groet