Reisverzekering

[herman van der helm]

Met een klein beetje logisch nadenken kun je ervan doordrongen raken dat zodra het fysieke leven ophoudt, ook je bewustzijn ophoudt. Die twee zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Je bewustzijn zetelt in je hersenen, en je hersenen stoppen met functioneren exact op het moment dat je dood bent. Dus rationeel en ook wetenschappelijk gezien is je bewustzijn dan ook weg. Met deze conclusie kan ik leven. Ik moet er in dit leven dus zoveel mogelijk van maken en daarna houdt het op.

Nu heb ik als uitvinder mezelf aangeleerd om alles wat als vaststaand moet worden beschouwd weleens iets anders in elkaar kan zitten. Veel van wat mensen als onoplosbaar of als status-quo aanvaarden blijkt met een ingeving een verrassende wending te kunnen krijgen. Van deze ideeën heb ik er diverse kunnen uitvoeren en ik kan er leuk mijn brood aan verdienen.
Vaststaand is voor mij dus altijd tijdelijk vaststaand. Ik probeer altijd de weg open te houden voor aanpassing van mijn standpunten. Zo doe ik ook dat met het standpunt over het bewustzijn na mijn dood. Ik weet dat ik voordat ik geboren was geen bewustzijn had. Dit rechtvaardigt voor mij niet de conclusie, dat er daarna ook per se niets meer van over is. Het zou zomaar kunnen dat de verbinding lichaam en bewustzijn anders in elkaar zit dan ik tot nu toe dacht. Ik stel me weleens voor dat mijn bewustzijn (wat er voor mijn geboorte niet was of onbewust was) gebruik maakt van mijn lichaam om wakker te worden. De ervaringen van vreugde en diep verdriet die ik tot nu toe heb beleefd lijken me daar uitstekend geschikt voor om dit te bewerkstelligen.
Om dit dan weer kompleet te niet te doen door het doodgaan van mijn lichaam lijkt normaal. Toch laat het me niet los, dat ook daar iets anders kan gebeuren dan wat de wetenschap er tot nu toe van denkt. Een uitvinder denkt altijd in wat er anders zou kunnen zijn dan vastaand en een wetenschapper doet dit ook. Twijfel is een standaard gereedschap voor beiden. Het onderzoeken van het onbekende is daarvan het gevolg, maar ook al krijg je geen duidelijk antwoord op je onderzoeksvraag, moet je altijd die mogelijkheid open houden. Meestal dient zich dan een oplossing aan die je niet had verwacht.
Het kan best zijn dat het bewustzijn na je dood iets heel anders gaat doen dan wat er tot nu toe bekend is, en zelfs wel wat er maximaal over dit onderwerp in het leven te onderzoeken valt. Daarom verdiep ik me zoveel mogelijk in de gedachtegangen die er op dit moment zijn. Je komt dan al snel uit bij “geloven”, die allerlei antwoorden denken te kunnen geven op wat er met je bewustzijn na je dood gebeurt. Dit moet je volgens hen dan gewoon geloven, of aanvaarden. Daar heb ik als uitvinder echt wel moeite mee en dat doe ik dan ook niet. Je kunt je toch niet voorstellen, dat je als bewustzijn zonder lichaam straks zeven of meer maagden krijgt aangereikt, waar je dan niets meer aan hebt ondermeer door het ontbreken van geslachtdelen. Of dat je als bewustzijn in een hemel of een hel gaat zitten wachten tot in de eeuwigheid. Ook weer terugkeren naar een nieuw aards leven komt mij spastisch over, zeker als dit in een dier of plant zou moeten. Nee, het enige wat ik me weleens voorstel is dat je gewoon niet weg bent. Dat je aanwezig kunt zijn tussen hen die je dierbaar zijn, alleen dan zonder het dan kapotte lichaam en de bijbehorende kwellingen.

Alles overziend denk ik dat je het beste de volgende positie kunt innemen nu en als je aan het eind van het leven komt te staan: “Ik denk er nu zo over, maar ik laat open dat het anders kan zijn”. Dan komt het niet als verrassing als je na je dood geconfronteerd wordt met je eigen bewustzijn, dat een nieuwe reis gaat ondernemen. Zie het maar als een goedkope reisverzekering.

[doctorwho]

Ik laat mij liever verrassen ben een materialist en denk niet dat ik na dit leven naast de inhoud tussen de oren ook nog eens de bestanden van mijn oude pc's zal tegenkomen