dat is een tijdje geleden dat dit topic over het originele onderwerp ging....
. Maar goed daar ben ik zelf ook medeschuldig aan, ik kon het gewoon niet laten .Maar goed, terug naar de oorpsrong van dit topic:
Ik stelde dat de oudste bijbelverhalen zeer waarschijnlijk mythes zijn. Aan de hand van enkele citaten uit wat bronnen, die citaten zal ik zodadelijk nog even opzoeken...., heb ik deze stelling onderbouwd. Wat met name opvallend is, is dat bijvoorbeeld het Enuma Elish ook onderdeel van een koningsritueel was en opgevoerd werd als een soort van "eindejaarsfeest". Dit met als doel dat de seizoenen ook het daarop volgende jaar weer goed zouden verlopen. Het is niet toevallig dat een dergelijk verhaal, over het begin, aan het eind van het jaar opgevoerd wordt. Immers na elk jaar volgt een (nieuw) begin. En het Enuma Elish was puur een ritueel om dit begin te begeleiden.
Daarnaast was het Enuma Elish voor de Sumeriërs meer dan dat, zij geloofden heilig in de goden die voorkwamen in de verhalen. Bovendien diende het verhaal als verheerlijking van de god van Babylon en met andere woorden dus voor de verheerlijking van Babylon zelf. Om te kunnen legitimeren dat Babylon de belangrijkste stad was van het Sumerische gebied, was deze stadsgod in het leven geroepen. Het Enuma Elish vormde het epos van zijn macht en toonde de andere steden hun stadsgoden aan dat de stadsgod van Babylon een belangrijker god dan die andere goden was. Immers hij had zes goden verslagen en daarmee de wereld geschapen. Het Enuma Elish was dus een bewijs van zijn macht (het verslaan van de goden) en tevens het bewijs van dat hij de aartsvader was van alle Sumeriërs (hij had de wereld geschapen), zodat hij boven de andere stadsgoden verheven stond. Met andere woorden het legitiemeerde Babylon als belangrijkste stad van de Sumeriërs.
Je bent uiteraard vrij om te geloven dat god hier toch ergens achter de schermen aan de touwtjes trekt. Alleen moet je niet uit het oog verliezen dat de historische feiten voor zich spreken. Ik zou zeggen dat je niet je geloof moet proberen te bewijzen aan de hand van (historische) feiten die dit geloof juist tegenspreken.Cathy schreef:Weten we beter? We weten meer!...we kunnen er een natuurkundige verklaring aan geven. Maar uiteindelijk blijf ik geloven dat God aan de touwtjes trekt.
Ik zou zeggen het is zo werkelijk als jij het voor jezelf maakt (en als jij gelooft voor jouw werkelijk is, is dat toch goed genoeg?). Historische bewijzen voor de bijbelse waarheid zijn gewoonweg niet te vinden. Bovendien spreken de historische feiten het tegen. Ik als atheïst redeneer dan logisch dat wanneer bewijzen niet bestaan, het geen werkelijkheid is. Jij definieert werkelijkheid anders dan ik die definieer, bovendien definieert de Dikke Van Dale die ook anders dan jij die definieert. Dat geeft niet, maar het is wel zo dat wanneer historische bewijzen ontbreken en wanneer die bewijzen die er zijn juist in een andere richting wijzen, dat het geen werkelijkheid is. Ik neem aan dat je ook niet accepteert dat het Loch Ness monster bestaat. Er zijn geen bewijzen voor. Het Loch Ness monster is dan ook niet werkelijk, maar een mythe. Van de dinosauriërs is het bestaan wel bewezen, zij zijn ooit werkelijkheid geweest. Dit omdat er historische bewijzen zijn. Dit laatste over die reuzehagadissen om je duidelijk te maken wat volgens mij werkelijkheid is en niet.Cathy schreef:Hier heb ik weer grote moeite mee. Is datgene wat ik geloof geen werkelijkheid omdat bewijs ontbreekt?
Maar wie zegt dat het metafysische leven het godsbegrip ondersteunt. Wellicht is het metafysische leven wel een spiegelbeeld of een gelijkenis aan dat van ons leven. Misschien wel "gewoon" leven zonder dat het iets hogers of paranormaals betreft. Misschien zijn wij wel Ying en zij wel Yang. Als dat zo is, is er nog steeds geen sprake van god of schepper. Maar meer van een eenheid.Cathy schreef:Stel dat er een wet wordt gevonden die metafysisch leven kan aantonen, is het dan opeens wel werkelijkheid? Nee, dat was het natuurlijk altijd al, alleen verbeelden we ons dan dat we er grip op krijgen
Daarnaast kan men volgens mij wel inmiddels al wel vaststellen dat als iets anders er is, het zich op hetzelfde materiele niveau moet bevinden als wij (om te zijn). Immers de voorwaarden voor leven gelden enkel binnen de materie/tijd. Maar we hebben deze anderen nog niet ontdekt en aangezien het heelal onzettend groot is en wij als mensen al niet in staat om veel verder te komen dan de maan.... Kan je er eigenlijk vanuit gaan dat die anderen nooit hier zijn geweest. Dit omdat ze dan en over supertechnologie zouden moeten beschikken en omdat ze dan toevallig hier moeten zien te komen. Deze kans is zo klein dat die te verwaarlozen valt. Hoewel je dus kan stellen dat god wellicht een levend wezen is, alleen dan eentje behorend tot "die anderen"(net als wij levend in deze materiele wereld, maar dat conflicteert weer met het element dat hij de schepper zou moeten zijn geweest van alles), is de kans erg klein dat hij hier geweest is. En dat de verhalen dus over een dergelijk wezen gaan. Bovendien zou hij dan hooguit dit sterrenstelsel of onze planeet geschapen kunnen hebben en niet het hele universum. Immers god is dan ook een wezen levend binnen de grenzen van tijd en materie.
Dit zijn twee punten die ik je wil meegeven ter overweging bij je opmerking. Want wat jij stelt is slechts één van de mogelijkheden. Al zou het al kunnen (wat ik betwijfel, want leven is volgens mij afhankelijk van de voorwaarden die het gevolg zijn materie/tijd, maar dit is puur wetenschappelijk gezien), dan nog zijn er honderden andere mogelijkheden. Zoals ik het hierboven al beschreef van het Ying en Yang concept.
Wat ik denk is dat je je geloof moet proberen te scheiden van wetenschappelijke bewijzen. Geloof proberen wetenschappelijk te bewijzen loopt onherroepelijk uit op recht praten wat krom is. Niet dat je nu moet stoppen met discussies over geloof, bijbel, maar ik denk dat he de geloofsaspecten ervan dan ook moet benaderen vanuit geloofsmotieven en niet vanuit de wetenschap. Want de wetenschap spreekt het bijzondere van de bijbel juist tegen. Ik hoop dat je vegrijpt wat ik met deze opmerking bedoel. En het is niet kwetsend bedoeld hoor, echt niet. Ik vind dat het je vrij staat te geloven wat je wil geloven. Dit zolang je er geen SGP neigingen bij krijgt of macht mee wil uitoefenen ten opzichte van andersdenkenden, of wetenschappelijke bewijzen mee wil manipuleren of weerleggen, of respect wil afdwingen voor iets waar jij in gelooft terwijl anderen dit niet kunnen of willen geloven, of dat je geen geweld uit naam van je geloof wilt plegen. Maar ik heb het idee dat het wat die punten betreft zeker wel goed zit bij jou Cathy. Daarnaast wil ik nog opmerken dat ik vind dat geloof iets persoonlijks moet blijven. Het groepsgedoe in naam van geloof leidt te vaak tot de negatieve bij-effecten ervan (vooral in de vorm van machtsmisbruik en beperking van vrijheden van andersdenkenden).
Maar goed nu genoeg gepreekt
Groet,
Deadline
)
Slavernij? Behoorlijk gangbaar in die tijd. Slavernij, een verderfelijk gebruik, wordt als de normaalste zaak van de wereld beschouwd. Exodus 21 vers 1 : ‘Dit nu zijn de rechten, die gij hun zult voorstellen. Als gij een Hebreeuwsen knecht kopen zult, die zal zes jaren dienen; maar in het zevende zal hij voor vrij uitgaan, om niet. Indien hij met zijn lijf ingekomen zal zijn, zo zal hij met zijn lijf uitgaan; indien hij een getrouwd man was, zo zal zijn vrouw met hem uitgaan. Indien hem zijn heer een vrouw gegeven, en zij hem zonen of dochteren gebaard zal hebben, zo zal de vrouw en haar kinderen haars heren zijn, en hij zal met zijn lijf uitgaan. Maar indien de knecht ronduit zeggen zal: Ik heb mijn heer, mijn vrouw en mijn kinderen lief, ik wil niet vrij uitgaan; Zo zal hem zijn heer tot de goden brengen, daarna zal hij hem aan de deur, of aan den post brengen; en zijn heer zal hem met een priem zijn oor doorboren, en hij zal hem eeuwiglijk dienen. Wanneer nu iemand zijn dochter zal verkocht hebben tot een dienstmaagd, zo zal zij niet uitgaan, gelijk de knechten uitgaan.’