Gelukkiger zonder of met geloof

[Henry II]

En toch is de visie van gelovigen op atheïsme volgens mij niet juist. De term lijkt te duiden op een actief tegen-iets te zijn, maar dat slaat de plank mis. Het is begrijpelijk dit te denken, omdat gelovigen erg gevoelig zijn voor een aanval tegen hun waarheid. Iedereen die in het verleden niet in god geloofde werd als atheïst bestempeld. Kijk eens naar de documentaire van Boris van der Ham (Humanistisch verbond 'onder Gelovigen') Hij interviewt Turkse atheïsten, waarbij die opmerken dat de term atheïst in Turkije nog steeds gelijk staat aan losbandigheid, misdaad en immoreel gedrag. Ik weet dat zeer veel atheïsten diep spiritueel bezig zijn, overigens zonder daarbij een term als god te hanteren, en bepaald niet immoreel zijn. Waar het atheïsten tegenwoordig volgens mij om gaat, is dat iedereen het recht heeft om wel of niet spiritueel of religieus of godsdienstig bezig te zijn, maar dat er geen enkele bevoorrechte positie mag worden toegekend aan enige specifieke levensbeschouwing. Niet op basis van het recht van de grootste groep aanhangers, niet op basis van historische achtergrond. Als ik een sticker op mijn brievenbus plak 'geen reclame a.u.b.' dan verwacht ik ook geen Mormomen, Jehova's Getuigen of wie dan ook de deur te krijgen. Ik heb mijn eigen waarheid, de gelovige de zijne. En zolang de gelovige landgenoot een bevoorrechte positie krijgt, zij het bewust of onbewust, dan zal ik daartegen in het geweer komen.

[dikkemick]

Heb bijna een nieuw onderschrift gevonden. Met dank aan Fundi.

Geloof biedt een zekerheid die boven omstandigheden uitgaat. Zelfs in depresssie of andere omstandigheden waar het gevoel de weg kwijt is, kan dat een houvast zijn.

Dit is nl. de uitleg (Het voorbeeld) van cognitieve dissonantie.

Mijn uitleg van bovenstaand citaat:
Het maakt geen donder uit wat bewezen wordt, wat als feit vaststaat, wat logisch gezien onmogelijk is...geloof biedt te allen tijden zekerheid.

"Wat er ook gebeurt...altijd blijven geloven!"