Namen in de bijbel die wel heel erg fictief lijken.

[Floris1976]

Deze tekst las ik op een atheïsten Facebookpagina. Ik vraag me af of dit allemaal klopt. Iemand die dit toevallig eerder tegengekomen is?

A word on biblical etymology:

Adam - from a Hebrew word meaning "man"

Eve – meaning "life"

Abraham - "father of many"

Noah - "rest, relaxation, comfort" - some biblical scholars say this makes sense in light of the rest/comfort he brought to the toils of mankind by inventing wine (Genesis 9:20), before the whole ark fable.

Moses – Hebrew for “drawn from the waters.” Moses, like King Sargon of Agade a thousand years before, was legendarily floated on a reed basket and later drawn from the river.

Jesus, Joshua - "Yahweh's savior." How convenient!

Jairus - "awaken, arise" He was the father of the nameless girl who Jesus caused to "awaken" from death.

Longinus - from the Greek - Longke, meaning "spear” or “lance" (again convenient, as Longinus was the Roman who stabbed Jesus in the side with a spear).

Judas Iscariot - Judas can mean either "Judah" or "Jew". There are several hypotheses for the origin of Iscariot, but the most likely is that it's from the Arabic Ishqarya, meaning "false one” or “betrayer"

Joseph of Arimathea – Arimathea is not known to have been an actual place name. Instead it was invented as a Greek combination meaning “best-disciple-ville.”

Jesus Barabbas – “Jesus, son of the father,” the murderer who is allowed to go free. Mimics the scapegoat ritual of Leviticus 16, where one goat is killed in a blood sacrifice while its twin is set free into the wilderness bearing the sins of the people.

Fictitious names for fictitious characters!

[Peter van Velzen]

De meeste bijbelse namen zijn omschrijvende namen, en geven niet zozeer weer hoe de persoon door familie en vrienden werden genoemd, maar wie of wat ze waren. Veel van de namen die in de genealogie van genesis worden genoemd zijn namen van volken of stammen, waar de betreffende persoon de stamvader van zou zijn. Vrouwennamen zijn vaak plaatsbepalend. Zo betekent “Suzanne” eenvoudigweg meisje uit Sousa (plaats in Perzie). Esther en Mordechai zijn de Hebreeuwse variant van Ishtar en Mardoek.

Arimathea is mogelijkerwijs dezelfde plaats als Ramoth (in Gilead), een plaats waar de koning van Sameria en die van Damascus oorlog over voerden. Er wordt zelfs wel gespeculeert dat dit Josephus Flavius zou zijn, maar logischerwijs zou het eigenlijk dezelfde Jozef moeten zijn die geacht werd de vader van Jezus te zijn. (die had een goede reden om zijn familiegraf ter beschiking te stellen!) Er is wel een goede reden om te denken dat hij fictief is, want de romeinen lieten gekruizigden helemaal niet snel begraven, maar lieten het lijk nog dagenlang aan het kruis hangen. De hele episode is dus mogelijk uit de duim gezogen teneinde een voorspelling uit het oude testament (waarschijnlijk uit Daniel) te laten uitkomen. Maar je kunt ook een fictief verhaal bouwen met personen die werkelijk hebben bestaan.

Dat de personen een omschrijvende naam hebben betekent niet noodzakelijkerwijs dat ze niet werkelijk bestonden. Of denk je dat Lenin en Stalin niet hebben bestaan? Het betekent slechts dat een mogelijk bestaande roepnaam niet bekend genoeg was om in het verhaal te worden opgenomen.

Notabene. Ook alle Agyptische farao's hadden omschrijvende namen, net als de koningen van Babylon en Assyrie. ze kregen die naam vaak pas bij hun troonsbestijging, maar het is wel de enige naam waaronder wij ze vaak kennen.

[Floris1976]

Kijk. That's what I love about Freethinker. Lekker veel kennis aanwezig.

Thanks!!!

[Bonjour]

De evangeliën zitten vol met dit soort constructies. Ze zijn niet geschreven om een historische gebeurtenis te beschrijven maar om Jezus, waarschijnlijk helemaal niet als mens begonnen, zoveel mogelijk status te geven als historisch figuur te geven. Hiervoor zijn heel veel stukken uit de OT herschreven. Namen zijn vervangen om het niet te duidelijk te laten lijken.
De namen kwamen in Israël al voor. Maar steeds komt de goede naam op de goede plaats in het verhaal voor. De kans dat dat per toeval gebeurt is heel klein.
Dis is een belangrijke aanwijzing dat het evangelie fantasie is. Een andere belangrijke aanwijzing is dat tussen 30 en 65 na Chr niemand delen van de evangeliën noemt waarin de wonderen van Jezus noemt, of refereert aan Judas of Pilatus. Was Jezus een historisch figuur en hadden de verhalen in de evangeliën een echte basis, dan hadden ook anderen al van het evangelie kunnen verhalen. Maar buiten de evangeliën (en handelingen) komen de verhalen niet terug. Niet in het NT, maar bv ook niet in de eerste brief van Clemens, één van de eerste bisschoppen van Rome Een behoorlijk lange brief aan Korinthische christenen die aan het dolen waren gegaan. Je zou dan verwachten dat er opmerkingen komen als "Jezus zei: ....", maar niets daarvan.

[dikkemick]

Adam - from a Hebrew word meaning "man"
Dacht zelfs dat het eerste man betekende. Fictief dus.

[Peter van Velzen]

Adam - from a Hebrew word meaning "man"
Dacht zelfs dat het eerste man betekende. Fictief dus.

Verkeerd geredeneerd. Als het verhaal niet fictief was, hoe zou jij hem dan genoemd hebben?
Het is een vergissing te denken dat je de naam kunt gebruiken die zijn moeder gebruikte om hem aan te spreken!
Uiteraard is het verhaal fictief, maar niet omdat hij Adam wordt genoemd.

[dikkemick]

Fictief omdat Adam niet de 1e man was. Dat is nu bekend.
"Adam" zou dan niet een naam zijn zoals een ouder aan een kind geeft, maar een (goddelijke) boodschap uit de bijbel.

[Peter van Velzen]

De naam Adam is taalkundig verwant aan Edom, (=Esau) de eerstgeborene van Isaak. Edom zag zichzelf dan ook al het eerst geboren volk, maar Israel (=Jakob) zag zichzelf als het uitverkoren volk. Het passeren van de eerstgeborene(n) is een telkens herhaald thema is de bijbel. Adam zelf kon daar ook niet aan ontkomen, ook al was hij zogenaamd niet geboren, hij werd toch min of meer door god verworpen.

[Rereformed]

Theophilus, "God lover", de persoon voor wie Lucas zijn boeken schreef.

Barabbas, "Zoon van de Vader" is een hele mooie. Hieruit kun je opmaken dat het een hertelling is van de Jom Kipoer symboliek: de zondaar gaat vrijuit, en de onschuldige krijgt de straf opgelegd. Beiden zijn ze zonen van de vader.

[Wilsophie]

De naam Adam is taalkundig verwant aan Edom, (=Esau) de eerstgeborene van Isaak. Edom zag zichzelf dan ook al het eerst geboren volk, maar Israel (=Jakob) zag zichzelf als het uitverkoren volk. Het passeren van de eerstgeborene(n) is een telkens herhaald thema is de bijbel. Adam zelf kon daar ook niet aan ontkomen, ook al was hij zogenaamd niet geboren, hij werd toch min of meer door god verworpen.

Dat is juist, de naam is verwant aan Edom, maar betekent naar mijn mening gewoon "rood" en de aarde waaruit Adam genomen zou zijn, heet "adamah". Een vrouwelijke uitgang dus want de aarde is vrouwelijk, we zeggen danook "moeder aarde". Er zijn ook veel taalkundige "verschijningen" in de Bijbel. Als ik Jakob zie staan dan is dat een anagram van de rivier waar hij worstelde met Jehova n.l. de Jabbok.
Verder zien we heel vaak een zogenaamde "hendiadys" en als men hiervan op de hoogte zou zijn dan zou men tot een betere uitleg komen van 1 Joh. 5 waar men de "drie-éénheidsleer" uit filtert. Maar nauwkeurig bepaalde taalkundige aspecten in het oog gehouden zou men tot een andere conclusie moeten komen, maar daar gaat dit topic niet over, dus dat laat ik voor wat het is.
Veel namen ook in onze cultuur zijn verwant aan de plaats waar men vandaan kwam of het beroep wat men uitvoerde.
Overigens geloof ik dat Jozef van Arimathea een oom van Jezus was en zeer vermogend als handelaar in tin.
Hoewel alle "Jozefs" in de bijbel overeenkomsten hebben, denk ik niet dat hij de vader was van Jezus want volgens de overleveringen was de man jong gestorven.
Veelal hebben namen wel een betekenis. Esther is een bijbelboek waar de naam van Jehovah helemaal niet in voorkomt, behalve dan in symbolische vorm. De naam betekent danook o.a. "verborgen" of "verborgenheid".
Interessant is ook binnen de getallensymboliek dat Abram een H in zijn naam erbij kreeg, de letter Hee, met een getalswaarde van 5 en Saraï een 10 minder kreeg en zo Sara werd.
Namen hebben dus een betekenis, maar dat maakt het m.i. niet tot een fictie.
Getalswaarden van woorden zijn in het Hebr. qua overeenkomsten belangrijk. Gilgal heeft alles met de besnijdenis te maken, maar het woord op zich Gal-Gal vertolkt men als een "rad" danwel het rad der wedergeboorte.
Maar de getalswaarde van deze plaats waar het Joodse volk besneden werd is overeenkomstig het woord "Golgotha", waarvan wordt uitgelegd dat men niet een uiterlijke besnijdenis krijgt, maar een overdrachtelijke besnijdenis ( van het hart) .
Zo kun je heel veel namen wat nader bestuderen.