De Waarde van het Christendom voor mij

[Waarom?]

Ik zie God als het fundament van alles. Het Ene dat door alle verscheidenheid heen aan het licht komt. Als datgene wat transcendent is en tegelijk immanent.

Dag MaartenV,

Mooie volzinnen hier boven van je... We kunnen God en het Ene vervangen door elk ander begrip en nog steeds mooie volzinnen. Dus?

[MaartenV]

God laat zich enkel in niet-materiële termen definiëren/omschrijven. Men kan dus niet anders dan 'wollig taalgebruik' bezigen om te benaderen wat men met God bedoelt.
Niet alles kan in woorden worden gezegd. God voorbij alle woorden. Het gaat over een mysterie waar de mens sinds zijn ontstaan woorden en beelden met rituelen heeft aan proberen geven. Kunst en culturen zitten vol zinnebeelden om het onverwoordbare mysterie namen te geven.

Zelf omschrijf ik het graag als 'het fundament van onze werkelijkheid dat iets is zoals een bewustzijnde'.
Maar dat is weerom een menselijke analogie. Een menselijke beschrijving.
Verwacht, net zoals bij 'bewustzijn', geen concrete beschrijving. God laat zich, net als 'bewustzijn', niet in materiële of operationele termen beschrijven. 'Bewustzijn' en 'God' zijn mysteries die niet gebonden zijn aan het concrete en bijgevolg ook niet in die termen kunnen worden gedefinieerd.

[axxyanus]

God laat zich enkel in niet-materiële termen definiëren/omschrijven. Men kan dus niet anders dan 'wollig taalgebruik' bezigen om te benaderen wat men met God bedoelt.

Wollig taalgebruik is een van de belangrijkste aanwijzingen dat men niet weet waar men over praat.

Verwacht, net zoals bij 'bewustzijn', geen concrete beschrijving. God laat zich, net als 'bewustzijn', niet in materiële of operationele termen beschrijven. 'Bewustzijn' en 'God' zijn mysteries die niet gebonden zijn aan het concrete en bijgevolg ook niet in die termen kunnen worden gedefinieerd.

Naargelang wetenschappers een betere grip krijgen over wat bewustzijn nu juist is, verwacht ik een meer en meer concrete beschrijving.

[deugniet]

Verwacht, net zoals bij 'bewustzijn', geen concrete beschrijving. God laat zich, net als 'bewustzijn', niet in materiële of operationele termen beschrijven. 'Bewustzijn' en 'God' zijn mysteries die niet gebonden zijn aan het concrete en bijgevolg ook niet in die termen kunnen worden gedefinieerd.

Prima om God boven alle begrip en bevatting neer te zetten als niet te omschrijven.. En je zou gelijk hebben bij het bestaan van een God die zoveel meer is als wij en Wie wij op geen enkele wijze zouden kunnen bevatten. Eigenlijk net als een kleuter die probeert om de gedachtengang van een directeur van een multinational te beschrijpen.
Maaar ... Nu heeft deze onbeschrijfbare God behoefte aan het gezelschap van de mens... Hij wil hem ontmoeten en met hem omgaan. Hoe zou Hij dat doen? Net als de directeur, zou Hij als een kleuter moeten praten, zodat de kleuter Hem zou snappen. Hij zou hem helpen en begeleiden.. Is dit wat wij als mens van God zien?

[Waarom?]

God laat zich enkel in niet-materiële termen definiëren/omschrijven. Men kan dus niet anders dan 'wollig taalgebruik' bezigen om te benaderen wat men met God bedoelt.
Niet alles kan in woorden worden gezegd. God voorbij alle woorden. Het gaat over een mysterie waar de mens sinds zijn ontstaan woorden en beelden met rituelen heeft aan proberen geven. Kunst en culturen zitten vol zinnebeelden om het onverwoordbare mysterie namen te geven.

Zelf omschrijf ik het graag als 'het fundament van onze werkelijkheid dat iets is zoals een bewustzijnde'.
Maar dat is weerom een menselijke analogie. Een menselijke beschrijving.
Verwacht, net zoals bij 'bewustzijn', geen concrete beschrijving. God laat zich, net als 'bewustzijn', niet in materiële of operationele termen beschrijven. 'Bewustzijn' en 'God' zijn mysteries die niet gebonden zijn aan het concrete en bijgevolg ook niet in die termen kunnen worden gedefinieerd.

Dag MaartenV,

Dat wollige taalgebruik herken ik nergens bij theologen die een klassiek Godsbeeld voorstaan. (Gemeengoed tot in de jaren 50 - 60 vorige eeuw). Als blijkbaar NIETS meer zeker is en je toch God niet helemaal kwijt wil is die zwarte woordkunst nodig om te verbloemen dat er niets meer over is...

BewustZIJN en ZIJN is terdege uitgekauwd door o.a filosofen. Zware kost, niet omdat het wollig is, maar omdat het abstract is en het uiterste vraagt om het te verwoorden wat het wel is en wat het niet is. Lees maar de hoofdwerken van Heidegger en Sartre.

En wat je opschrijft met "het fundament van onze werkelijkheid dat iets is zoals een bewustzijnde". Wat een wartaal en wat een voorveronderstellingen.
We weten van onze werkelijkheid en ons bewustzijn als mensen. Jouw voorveronderstelling is dat die werkelijkheid wordt gedragen door een fundament wat ook weer een bewustzijnde is. En dat bewustzijnde noem je dan "God". Zo lees ik het maar.
Dan graag even een paar kleine vraagjes om dingen wat helder te krijgen
- Wat is dit fundament en waarom is het in jouw beeld nodig?
- En waarom moet dat fundament een bewustzijnde zijn?
- Vraagt dat bewustzijnde is van onze werkelijkheid?

[Wim_1946]

God laat zich enkel in niet-materiële termen definiëren/omschrijven. Men kan dus niet anders dan 'wollig taalgebruik' bezigen om te benaderen wat men met God bedoelt.
Niet alles kan in woorden worden gezegd. God voorbij alle woorden. Het gaat over een mysterie waar de mens sinds zijn ontstaan woorden en beelden met rituelen heeft aan proberen geven. Kunst en culturen zitten vol zinnebeelden om het onverwoordbare mysterie namen te geven.

Zelf omschrijf ik het graag als 'het fundament van onze werkelijkheid dat iets is zoals een bewustzijnde'.
Maar dat is weerom een menselijke analogie. Een menselijke beschrijving.
Verwacht, net zoals bij 'bewustzijn', geen concrete beschrijving. God laat zich, net als 'bewustzijn', niet in materiële of operationele termen beschrijven. 'Bewustzijn' en 'God' zijn mysteries die niet gebonden zijn aan het concrete en bijgevolg ook niet in die termen kunnen worden gedefinieerd.

Het kan aan mij liggen, maar ik erger me nogal aan dit totale krankzinnige geleuter van MaartenV.
Als ik zeg "krankzinnig geleuter" dan lijkt dit hard, maar persoonlijk vind ik dat ik me nog mild uitdruk.
Niemand weet iets over god, niemand. De bakker niet, de slager niet en de dominee niet. En hé verrassing, ook MaartenV niet.
We kunnen nu wel gedetailleerde analyses en tegenwerpingen maken op wat er geschreven wordt over god, maar de bottom line is en blijft dat we niets over god weten, niet of hij bestaat en mocht hij bestaan, waar geen enkele aanwijzing voor is by the way, dan nog weten we niets over die eventueel bestaande god.
Alle pogingen te beschrijven wie of wat god is, al dan niet via wollig taalgebruik is niet meer dan gelul in de ruimte, simpelweg omdat er niets te weten valt over god. Alles is dus puur speculatie of wat minder duur gezegd een verzinsel.

[lost and not found yet!]

Zoals al eerder aangegeven: op de 8e dag schiep de mens zijn eigen god en zag dat het goed was! En zo is het altijd geweest en zal het altijd zo blijven. Iedere religie heeft zijn eigen god, dat is een gegeven. Alleen kan MaartenV absoluut niet uitleggen waarom juist zijn eigen god de enige ware is. Was natuurlijk ook wel te verwachten. Het zogenaamde wollige taalgebruik van MaartenV is niets meer en niets minder dan zich verschuilen achter zijn eigen onwetendheid. Kom op MaartenV, als je dan zo overtuigd bent van het bestaan van jouw god moet het toch niet zo moeilijk zijn? Maar troost je, voor jou zijn er tientallen andere religies die allemaal hun eigen god(en) hebben, dus uniek ben je totaal niet, je bent slechts een van de velen. Zie je dat zelf niet?.

[Waarom?]

Foutje getikt zag ik, uiteraard bedoelen we met "Vraagt dat bewustzijnde is van onze werkelijkheid?" het volgende
"Vraagt dat bewustzijnde iets van onze werkelijkheid?"

[MaartenV]

God krijgt in deze wereld vele gezichten en namen. Om het onbeschrijfelijke en het voor ons onvatbare te proberen naam te geven. Zoals de soefi-dichter Rumi ooit zei: er zijn duizenden manieren om te knielen. Om respect te tonen voor het onmetelijke. Zo zal een astrofysicus in stilte met opperste verwondering door zijn telescoop kijken. De gelovige zal uit respect zich nederig buigen en knielen voor het grootse onbevattelijke waar wij slechts een vergankelijk stipje zijn. (gedenk dat gij van stof zijt, en tot stof zult wederkeren).
De wijze waarop je respect toont is niet zo belangrijk en welke namen of beelden je maakt om het Onmetelijke te benoemen is ook niet de zaak waar het om gaat.

[Rereformed]

De wijze waarop je respect toont is niet zo belangrijk en welke namen of beelden je maakt om het Onmetelijke te benoemen is ook niet de zaak waar het om gaat.

Om welke zaak gaat het dan wél?
Dat de mens door indrukwekkende onmetelijkheid omringd wordt en zelf een nietig stofdeeltje is, is een eenvoudig feit dat door niemand ontkend wordt.

[Peter van Velzen]

Als iets niet meetbaar is, ben ik er niet van overtuigd dat het bestaat. In elk geval kan ik er in dat geval geen waarde aan toekennen. Ook een waarde is iets dat gemeten wil worden.

[MaartenV]

De wijze waarop je respect toont is niet zo belangrijk en welke namen of beelden je maakt om het Onmetelijke te benoemen is ook niet de zaak waar het om gaat.

Om welke zaak gaat het dan wél?

Het gaat om uitdrukking te geven aan jouw relatie als nietige mens met het onmetelijke universum. Om er naam en gebaren aan te geven. Het gaat om spiritualiteit.

[MaartenV]

Als iets niet meetbaar is, ben ik er niet van overtuigd dat het bestaat. In elk geval kan ik er in dat geval geen waarde aan toekennen. Ook een waarde is iets dat gemeten wil worden.

Spiritualiteit mag je niet benaderen als een exacte wetenschap, Peter. Het kan niet in wiskundige termen uitgedrukt worden, noch valt het te meten. Toch bestaat het en herkennen mensen het al gedurende de loop van duizenden jaren in verschillende culturen en gemeenschappen.

Je felle tegenkanting tegen religie en fabels maakt je blind voor een natuurlijke spiritualiteit die iedere mens van nature kan ontwikkelen doorheen het leven. En die hij of zei kan herkennen in de verwoordingen in religieuze tradities.

[Fish]

(gedenk dat gij van stof zijt, en tot stof zult wederkeren).

Maar ja, dat geloof jij natuurlijk weer niet letterlijk.

[Rereformed]

Om welke zaak gaat het dan wél?

Het gaat om uitdrukking te geven aan jouw relatie als nietige mens met het onmetelijke universum. Om er naam en gebaren aan te geven. Het gaat om spiritualiteit.

Uitdrukking geven aan een gevoel van overweldiging bij het geconfronteerd worden met onmetelijkheid, of aan het gevoel een nietig stofdeeltje te zijn in het geheel hoef je niemand te leren. Vanwege ons denkvermogen beseft ieder mens het. Dat heeft volstrekt niets met spiritualiteit te maken, of indien dat spiritualiteit genoemd moet worden is het net zo spiritueel als een traan in je ogen krijgen bij mooie muziek of een glimlach krijgen wanneer iemand vriendelijk tegen je is, of leven met het besef dood te gaan. Met andere woorden, het gaat hier heel eenvoudig om universele menselijke gevoelens.

Hieraan een naam God willen geven is ofwel overbodig ofwel het naar binnen smokkelen van iets waarover je zwijgt. Het feit dat je het over een relatie hebt duidt op het laatste.