Ik heb aangegeven dat ik vanuit het recht op zelfbeschikking mijn vraagtekens zet bij embryoselectie. Dat er andere goede redenen kunnen zijn om het wel toe te passen, begrijp ik uiteraard ook wel. Mijn punt is echter dat we door embryoselectie willens en wetens het risico aanvaarden het leven van iemand anders kunnen beëindigen. Dit is het inherente gevolg van het feit dat we de vraag niet kunnen beantwoorden wanneer leven is ontstaan.PietV. schreef: ↑26 okt 2017 07:41Wanneer ben je levensvatbaar? Wanneer vertoon je hersenactiviteit? Wanneer gaat je hart kloppen? De embryo's die gebruikt worden voor onderzoek zijn in de regel afkomstig van mensen die ze afstaan bij ivf. Teveel bevrucht dan gaat de rest de gootsteen in. Tenzij mensen deze afstaan voor medische doeleinden. Nu worden de Nederlandse wetenschappers weer beperkt in het onderzoek naar erfelijke aandoeningen. Wie zijn er nu de dupe? De patiënten of het klompje cellen dat nutteloos weggespoeld wordt. Waar leg jij de criteria? En vertel dit ook aan ouders met kinderen die in een rolstoel terechtkomen en heel jong overlijden. Of aan mensen die lijden aan een verzwakt orgaan waarbij embryonale stamcellen uitkomst zouden kunnen bieden.
Waar ik mijzelf over verbaas, is dat we ons in de voltooid leven discussie voluit baseren op het recht op zelfbeschikking, terwijl we (mijzelf incluis) deze ethische regel bij het recht op embryoselectie eigenlijk het liefst negeren. Nogmaals: daar kunnen hele goede andere redenen voor zijn (zoals je zelf ook aangeeft), maar het voelt voor mij als 'ethisch shoppen'.
~Vesper
