Geen orgaan donor, maar wel willen ontvangen.

[Maria]

Mensen die geen orgaan donor willen zijn, maar wel willen ontvangen kunnen op ieder gewenst moment switchen van niet-donor naar wel-donor.
En dan tóch een orgaan ontvangen. Voor het geval dat met niet-donoren wil uitsluiten van ontvangen.

Doet me denken aan een reactie op de christelijke bekeringsgedachte.
Je kunt je leven lang hoeren en snoeren, als je maar net voor je dood bent je bekeerd hebt.
Dan ga je niet naar de hel en kom je toch in de hemel.

[Hopper]

Waarom zijn er zoveel mensen, die geen orgaandonor willen zijn?
En waarom draait men als een blad aan een boom om, als het gaat om het nodig hebben en ontvangen van een orgaan?

Je zou in het donorregister de vraag moeten stellen of je ook wilt doneren aan iemand die zelf geen donor is. Ik denk dat de meeste mensen die zelf donor zijn ook graag zouden willen zien dat aan wie ze doneren ook een donor is, dat schept een band
Stel dat er onderzoek wordt gedaan en dat 85% van de donoren zegt alleen aan andere donoren te willen schenken, dan draaien veel mensen wel bij.

Dat kan natuurlijk wel, maar dan maak je het wel erg ingewikkeld. Ik ben donor, maar ik wens al die heisa niet.
Bovendien als een niet-donor bij gewijzigde omstandigheden snel wel-donor wordt sta je weer met lege handen.
Dan moet je ook nog weer gaan eisen dat iemand eerst zus of zo lang donor is.

De bedoeling van de donorwet is nu juist de eenvoud.

[Hopper]

Doet me denken aan een reactie op de christelijke bekeringsgedachte.
Je kunt je leven lang hoeren en snoeren, als je maar net voor je dood bent je bekeerd hebt.
Dan ga je niet naar de hel en kom je toch in de hemel.

Je ziet dan ook wel oude mensen snel bekeren. De dood komt in zicht en dan wordt men opportunistisch.
Zo kan dat met donoren ook zijn.

[Mcmadtasty]

Wanneer de publieke mening omslaat, worden initiale ook nog toegevoegd als zijnde "monsters van de maatschappij"
Gezien de mening van weinig respect getuigd, vraag ik me af hoe lang een afwijkende keuze dan nog gedoogd blijft.
Dus nee dank je.

Begrijpelijke angst.
Gelukkig hebben we hiervoor geen volksreferendum.
En ook geen vetorecht van een enkel persoon met "monsterlijke ideeën".
Zolang we in het westen de moraal hebben, dat iedere mens recht heeft op medische hulp, ongeacht zijn achtergronden en dat dit niet afhankelijk mag zijn van de luimen van het moment, heb ik er alle vertrouwen in dat hier zeer zorgvuldig mee omgegaan zal worden.

Daar gaat het niet over. Het gaat erom wat mensen ermee doen. Een voorbeeld wat terug te halen is uit je tweede "bron"
Het begint met:

Een kwart van de Nederlanders is bereid organen te doneren. Maar de verschillen per regio zijn enorm. Zo is het percentage donoren in de Biblebelt en diverse achterstandswijken in Den Haag en Rotterdam veel lager dan gemiddeld.

Dat blijkt uit cijfers van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, die door Buurtfacts zijn geanalyseerd. Per postcode is nu inzichtelijk gemaakt hoeveel mensen geregistreerd zijn als donor.

Weinig donoren in achterstandswijken

En het eindigt met

Hoe meer SGP-stemmers, hoe minder donoren

Het tweede stuk gaat niet over SGP-stemmers, maar toch wordt het labeltje aangehaald
Hetzelfde krijg je ook met het registreren van je keuze om wel of niet donor te zijn. een labeltje opgeplakt.
Net zoals een labeltje wordt opgeplakt wanneer je een afwijkend gevonden seksuele voorkeur hebt. Of wanneer je Marokkaan of Turk bent, of asielzoeker, vluchteling of gastarbeider
Je wordt er op beoordeeld en op veroordeeld.
Waarom zou ik er aan mee willen werken, om mezelf een label op te laten plakken door mijn keuze te registreren?

[Maria]

Het tweede stuk gaat niet over SGP-stemmers, maar toch wordt het labeltje aangehaald

Nog sterker: Het hele artikel draait helemaal om de relatie politiek kleur, woonplaatsen via postcodes en orgaandonatoren.

Dat blijkt ook als de donorregistraties naast politieke voorkeur per gemeente worden gelegd. Waar veel mensen op de SGP stemmen, is het aantal donoren laag. In gemeenten waar relatief veel SP-stemmers wonen, zijn de inwoners juist vaker wél donor.

Hetzelfde krijg je ook met het registreren van je keuze om wel of niet donor te zijn. een labeltje opgeplakt.
Net zoals een labeltje wordt opgeplakt wanneer je een afwijkend gevonden seksuele voorkeur hebt. Of wanneer je Marokkaan of Turk bent, of asielzoeker, vluchteling of gastarbeider

Laat ik het ook een bewust sterk stellen.
Bij gewoon feiten en bewuste keuzes wordt je niet een labeltje opgeplakt door buitenstaanders.
Je wordt slechts gezien als de persoon die je bent en die je zelf laat zien.

Je wordt er op beoordeeld en op veroordeeld.
Waarom zou ik er aan mee willen werken, om mezelf een label op te laten plakken door mijn keuze te registreren?

Feitelijk geef je nu duidelijk bewust aan dat de wet voor jou een prima wet is en dat je geen bezwaar hebt tegen jouw vakje als "orgaandonor".
Klopt dat? Of niet?
Het is dat, wat je zelf aangeeft.

Misschien is het dan nuttiger om je dat te realiseren, dat je altijd tot een bepaald vakje behoort.
En dan duidelijk aan te geven waar je zelf staat.
Aangeven wat je niet wil en waar je niet mee vergeleken wil worden werkt niet.
Dan blijkt dat wel uit je doen en laten en doen anderen dat voor jou.
Beoordeeld wordt je toch.
Maar toch lang niet altijd veroordeeld.

[Mcmadtasty]

Het tweede stuk gaat niet over SGP-stemmers, maar toch wordt het labeltje aangehaald

Nog sterker: Het hele artikel draait helemaal om de relatie politiek kleur, woonplaatsen via postcodes en orgaandonatoren.

Dat blijkt ook als de donorregistraties naast politieke voorkeur per gemeente worden gelegd. Waar veel mensen op de SGP stemmen, is het aantal donoren laag. In gemeenten waar relatief veel SP-stemmers wonen, zijn de inwoners juist vaker wél donor.

Nog erger dus, alleen maar vanuit een aanname dat er een verband bestaat tussen politieke kleur en donorschap. Totaal onbekend.
Hoe zit dat bijvoorbeeld in gebieden waar veel mensen op de sp stemmen, hoieveel van de sgp stemmers hebben daar een ja gegeven?
Speculatief dus.

Hetzelfde krijg je ook met het registreren van je keuze om wel of niet donor te zijn. een labeltje opgeplakt.
Net zoals een labeltje wordt opgeplakt wanneer je een afwijkend gevonden seksuele voorkeur hebt. Of wanneer je Marokkaan of Turk bent, of asielzoeker, vluchteling of gastarbeider

Laat ik het ook een bewust sterk stellen.
Bij gewoon feiten en bewuste keuzes wordt je niet een labeltje opgeplakt door buitenstaanders.
Je wordt slechts gezien als de persoon die je bent en die je zelf laat zien.

Ik denk dat je je daar in vergist. Vaak wordt je helemaal niet gezien en verdwijn je in het labeltje.
Zo schieten mensen op elkaar tijdens een oorlog, zonder elkaar te kennen ooit elkaar ooit gezien te hebben tot het moment dat men elkaar voor de loop krijgt.Mensen met bepaalde seksuele voorkeuren worden in elkaar geslagen vanwege de seksuele voorkeur, zonder dat ze gezien worden als de persoon die ze zijn. Mensen worden gezien vanwege hun huidskleurk of postuur of dat wat men handicap noemt zonder gezien te worden als de persoon die ze zijn. Bij sollicitaties kun je beoordeeld worden op een verklaring van goed gedrag, of op diploma's zonder dat de persoon gezien wordt.

Je wordt er op beoordeeld en op veroordeeld.
Waarom zou ik er aan mee willen werken, om mezelf een label op te laten plakken door mijn keuze te registreren?

Feitelijk geef je nu duidelijk bewust aan dat de wet voor jou een prima wet is en dat je geen bezwaar hebt tegen jouw vakje als "orgaandonor".
Klopt dat? Of niet?
Het is dat, wat je zelf aangeeft.

Nee, ik geef niet bewust aan dat ik geen bezwaar heb tegen mijn vakje als orgaandonor. Het enige wat de regel doet is jou laten denken en stellen dat ik geen bezwaar heb. Die regel, die jij wet noemt is voor mij geen prima regel.

Misschien is het dan nuttiger om je dat te realiseren, dat je altijd tot een bepaald vakje behoort.
En dan duidelijk aan te geven waar je zelf staat.
Aangeven wat je niet wil en waar je niet mee vergeleken wil worden werkt niet.
Dan blijkt dat wel uit je doen en laten en doen anderen dat voor jou.
Beoordeeld wordt je toch.
Maar toch lang niet altijd veroordeeld.

Ik realiseer me alleen maar dat veel mensen niet zonder vakjes kunnen denken en het voor die mensen niet werkt om aan te geven wat ik niet wil en waarmee ik niet mee vergeleken willen worden.

[Maria]

Ik realiseer me alleen maar dat veel mensen niet zonder vakjes kunnen denken en het voor die mensen niet werkt om aan te geven wat ik niet wil en waarmee ik niet mee vergeleken willen worden.

Ha....zijn we het toch nog ergens over eens.

[Peter van Velzen]

Mensen die geen orgaan donor willen zijn, maar wel willen ontvangen kunnen op ieder gewenst moment switchen van niet-donor naar wel-donor.
En dan tóch een orgaan ontvangen. Voor het geval dat met niet-donoren wil uitsluiten van ontvangen.

Je kunt uitstekend een termijn van meerdere jaren verlangen (voor zover de patient oud genoeg is om zo lang donor te zijn) waarin de ontvanger zelf donor was voorafgaande aan de ontvangst van een donor=orgaan. Ik zeg niet dat je dat moet doen, maar het kán wel.

[Hopper]

Je kunt uitstekend een termijn van meerdere jaren verlangen (voor zover de patient oud genoeg is om zo lang donor te zijn) waarin de ontvanger zelf donor was voorafgaande aan de ontvangst van een donor=orgaan. Ik zeg niet dat je dat moet doen, maar het kán wel.

Theoretisch kan er erg veel. In jouw theoretisch voorstel zou dan iemand die zich bedacht heeft en nog niet voldoende jaren donorschap heeft opgebouwd wél donor zijn, maar niet in aanmerking komen voor een orgaan. Dat lijkt me ook al weer niet erg rechtvaardig.

Kortom, we kunnen er veel over theoretiseren, maar praktisch gezien is het het beste dat ieder mens in Nederland in gelijke mate recht heeft op een gedoneerd orgaan. Eigenlijk dus zoals het nu is. Daarom was en ben ik ook voorstander van de donorwet. Wie er niet aan mee wil doen hoeft dat slechts even aan te geven en dan is hij niet-donor. Dat respecteren we als maatschappij en geven verder iedereen gelijke kansen op een orgaan.

Gelijke kansen en gelijkwaardigheid is een groot goed. Dat moeten we niet laten verkwanselen door gevoelens van onrechtvaardigheid jegens mensen die geen donor willen zijn, maar wel willen ontvangen.

[Maria]

Kortom, we kunnen er veel over theoretiseren, maar praktisch gezien is het het beste dat ieder mens in Nederland in gelijke mate recht heeft op een gedoneerd orgaan. Eigenlijk dus zoals het nu is. Daarom was en ben ik ook voorstander van de donorwet. Wie er niet aan mee wil doen hoeft dat slechts even aan te geven en dan is hij niet-donor. Dat respecteren we als maatschappij en geven verder iedereen gelijke kansen op een orgaan.

Gelijke kansen en gelijkwaardigheid is een groot goed. Dat moeten we niet laten verkwanselen door gevoelens van onrechtvaardigheid jegens mensen die geen donor willen zijn, maar wel willen ontvangen.

Mi. een beste conclusie.

[axxyanus]

Gelijke kansen en gelijkwaardigheid is een groot goed. Dat moeten we niet laten verkwanselen door gevoelens van onrechtvaardigheid jegens mensen die geen donor willen zijn, maar wel willen ontvangen.

Maar die is er nu juist niet doordat mensen kunnen kiezen om niet te doneren. De mensen die niet-doneren maar wel een orgaan willen ontvangen, zijn in essentie klaplopers. Ze plukken mee de vruchten van de goede wil van anderen maar dragen zelf niet bij. Daardoor zijn ze een last op de schouders van de mensen die wel doneren. Ze verhogen de tijd dat mensen op de wachtlijst staan voor iedereen.

De gelijke kansen en gelijkwaardigheid zit gewoon in het feit dat iedereen de zelfde keuzes kan maken. Dat daarna de gevolgen verschillend kunnen zijn voor mensen die verschillende keuzes hebben gemaakt, is geen aantasting van gelijke kansen en gelijkwaardigheid.

[axxyanus]

Je kunt uitstekend een termijn van meerdere jaren verlangen (voor zover de patient oud genoeg is om zo lang donor te zijn) waarin de ontvanger zelf donor was voorafgaande aan de ontvangst van een donor=orgaan. Ik zeg niet dat je dat moet doen, maar het kán wel.

Theoretisch kan er erg veel. In jouw theoretisch voorstel zou dan iemand die zich bedacht heeft en nog niet voldoende jaren donorschap heeft opgebouwd wél donor zijn, maar niet in aanmerking komen voor een orgaan. Dat lijkt me ook al weer niet erg rechtvaardig.

Door een tijd lang geen donor te zijn, heb je meegewerkt aan het verlengen van de wachtlijsten. Andere mensen die geen donor waren en ondertussen stierven, hebben namelijk geen bijdrage geleverd aan het verkorten van die wachtlijsten.

Zo onrechtvaardig lijkt het me dan niet dat daar een vorm van compensatie tegenover staat als je dan beslist toch donor te worden.

[Maria]

Gelijke kansen en gelijkwaardigheid is een groot goed. Dat moeten we niet laten verkwanselen door gevoelens van onrechtvaardigheid jegens mensen die geen donor willen zijn, maar wel willen ontvangen.

Maar die is er nu juist niet doordat mensen kunnen kiezen om niet te doneren. De mensen die niet-doneren maar wel een orgaan willen ontvangen, zijn in essentie klaplopers.

Ik begreep uit Hoppers reactie dat hij dat ook niet ontkent.
Het gevoelens van onrechtvaardigheid zijn en blijven er.

Echter bepaalt dan niet of we bij onze eigen moraal geweld aan gaan doen, als je vindt dat alle mensen recht op medische hulp hebben.
Wie mensen ook zijn en wat ze ook vinden van anderen of wat ze doen.
Op het moment dat mensen daadwerkelijke medische hulp nodig hebben wordt daar dan ook niet naar gekeken, ook al is het soms moeilijk.

Het is ook moeilijk te verteren voor mensen die denken in "voor wat hoort wat", zeker zolang er een heel lange wachtlijst is.
En daarom denk ik ook dat het goed is dat de wet hierin is veranderd.
Er zal zeker een veel ruimer aanbod komen van organen.
De moeilijke noodzaak om te moeten te kiezen, wie wel en wie niet, zal dan zeker veel minder zijn.

[PeterV]

Waarom zijn er zoveel mensen, die geen orgaandonor willen zijn?
En waarom draait men als een blad aan een boom om, als het gaat om het nodig hebben en ontvangen van een orgaan?

Ik stond altijd positief tegenover orgaandonatie na mijn dood, totdat ik door de discussie een paar jaar geleden meer las over het hersendoodcriterium.
Mijn angst is dat ik op de operatietafel lig en voel dat mijn organen worden weggesneden zonder dat ik mijn pijn kenbaar kan maken.
Daarom heb ik een nee laten aangeven in het donorregister. Aangezien ik iemand anders dat ook niet toewens, hoef ik geen orgaan van een ander.

Mijn zorg wordt verwoord in dit artikel.
http://orgaandonorjaofnee.nl/hersendood ... -prognose/
Dat de man antroposofisch is, doet voor mij niet af aan wat hij beschrijft. Het verhaal lijkt mij voldoende feitelijk om verontrustend te zijn.

Als mensen met een hersendooddiagnose/prognose pijnbestrijding krijgen, zal ik eerder geneigd zijn om donor te worden. Ik zie niets in vegetatief voortleven, mijn dood helpt een ander verder. Pijnbestrijding doe je dan vanuit zorgvuldig handelen ten aanzien van de uitzonderlijke of minder uitzonderlijke gevallen van mensen die zich bewust zijn van wat er gebeurt.

[Maria]

Ik stond altijd positief tegenover orgaandonatie na mijn dood, totdat ik door de discussie een paar jaar geleden meer las over het hersendoodcriterium.
Mijn angst is dat ik op de operatietafel lig en voel dat mijn organen worden weggesneden zonder dat ik mijn pijn kenbaar kan maken.

Als mensen met een hersendooddiagnose/prognose pijnbestrijding krijgen, zal ik eerder geneigd zijn om donor te worden. Ik zie niets in vegetatief voortleven, mijn dood helpt een ander verder.

Ik begrijp je angst, ook al deel ik die niet in die mate, dat het donor zijn voor mij een belemmering is.
Vooropgesteld, dat een vertrouwenspersoon jouw wens kan begrijpen en volgen, zou voor jou dan keuze 3 misschien een optie kunnen zijn.

Keuze 3: Mijn partner of familie beslist
Bij uw overlijden mag uw partner of familie de keuze maken.

Als uw partner en familie het niet eens zijn over de donatie, dan gaat de donatie niet door.

Een naaste van jou weet hoe je denkt en ingeval van dit uitzonderlijke voorbeeld zouden ze de donatie tegen kunnen houden.