Ontzagwekkend nieuws

[Mullog]

...
Evenzo de profetie van Daniël. Alweer kan een objectieve studie van het boek Daniël er niet omheen dat de visioenen in hoofdstuk 7-12 nauwkeurig het verloop van de geschiedenis voorzegt, vanaf de val van het Nieuwbabylonische rijk tot aan de Joodse opstand van de Makkabeeën tegen de Griekse overheersing.
...

Het mooie daarvan is dan weer dat die hele profetie met al die 70 weken en jaarweken in de basis al onderuit geschoffeld wordt door archeologische vondsten. De kleitablet VAT 4956 plaatst het 37ste regeringsjaar van Nebukadnezar II in 568 voor christus zoals op VAT 4956 and the Timing of the Babylonian Captivity mooi te zien is (vooral het diagram onder aan de pagina is verhelderend) terwijl het voor de profetie in 587/588 voor christus zou moeten zijn. Ik heb daar met Antoon (hier ook niet onbekend geloof ik) nog eindeloze discussies over gevoerd maar hij was niet te overtuigen.

[Rereformed]

Het mooie daarvan is dan weer dat die hele profetie met al die 70 weken en jaarweken in de basis al onderuit geschoffeld wordt door archeologische vondsten. De kleitablet VAT 4956 plaatst het 37ste regeringsjaar van Nebukadnezar II in 568 voor christus zoals op VAT 4956 and the Timing of the Babylonian Captivity mooi te zien is (vooral het diagram onder aan de pagina is verhelderend) terwijl het voor de profetie in 587/588 voor christus zou moeten zijn. Ik heb daar met Antoon (hier ook niet onbekend geloof ik) nog eindeloze discussies over gevoerd maar hij was niet te overtuigen.

Prachtige aanvulling.
Vooral het aanvoeren van Antoon, die ooit hier jarenlang op dit forum bivakkeerde en waaraan ik en vele andere vrijdenkers een deel van ons leven hebben verspild.
Zucht, Antoon..., Ik schreef al op pagina 2 van dat topic : "Het is vreselijk vermoeiend om met je te discussiëren", maar hield het vol tot ik uitgemergeld was op pagina 18. Daarna stond Antoon inderdaad in mijn brein voor immer bekend als mijn grootste nachtmerrie.

Ik ben gewoon te zeggen dat geen christen meer voor het verdedigen van zijn god over heeft dan ik voor het omverschoppen ervan, maar ik denk dat Antoon duidelijk de uitzondering op de regel is. Ik moet hem complimenten geven voor zulk doorzettingsvermogen!
Maar daarmee houden mijn complimenten ook op. Ik bid iedere dag voor de zekerheid tot alle goden van alle tijden dat hij maar ver van mijn bed mag vertoeven.

[Rereformed]

Ik heb mijn discussie met Antoon weer eens doorgelezen. Het voelt nu aan als vermakelijk. Het meest genoot ik van Kitty, die maar een paar keer ook even langs komt, en dan Antoon aanspoort om nóg meer te schrijven.
Aww, I miss Kitty.

Pagina 6 is schitterend. Ik ben op dat moment geloof ik helemaal dolgedraaid, en geef lezingen waar geen eind aan komt en schrijf uiteindelijk: "Het is voor mij moeilijk om definitief op te maken of Antoon te goeder trouw is, naief en gehersenspoeld, dus een slachtoffer, of dat hier sprake is van intellectuele oneerlijkheid die men iemand kan aanrekenen, sprake van een spel dat iemand bewust opvoert, terwijl hij weet dat het tegen beter weten in is. Schandalig of zielig, ik zou het uiteindelijk niet weten. Het is echter wel iets wat mijn geduld tot het uiterste op de proef stelt. We weten allemaal natuurlijk wat het betekent met een JehovaGetuige in gesprek te zijn, maar wanneer je het daadwerkelijk bent kom je altijd weer tot de conclusie dat de helft je nog niet was aangezegd. Het altoos maar opnieuw te moeten beginnen, en weer opnieuw te worden geconfronteerd met precies dezelfde zaken die al grondig afgehandeld/weerlegd waren is zeer irritant. Ook voortdurend op te moeten merken dat de JehovaGetuige niet luistert en nooit ingaat op wat je naar voren brengt is irritant. Het geeft het gevoel dat je tegen een betonnen muur praat. Om door die muur heen te komen gaat een mens de taal dan op zeer scherp stellen. Het is een poging om de oren van een ander te bereiken. Maar blijkbaar hebben betonnen muren helemaal geen oren. Welke taal je ook tegen deze robots spreekt, het heeft geen zin, ze hebben geen oren om mee te horen."

En terwijl ik dit dus eindelijk weet ga ik in de volgende post weer met volle moed verder: "Je kan er op rekenen dat iedere post die je neerzet door mij ontleed wordt en op waarde geschat."

O, op pagina 16 nog een leuke:

Antoon: PS Als je postings iets korter en kernachtiger zouden zijn dan zie ik het argument van jou eerder.
Rereformed: OK, jij je zin. Hier heb je een korte: De kerkenraad klaagde ook eens over Bach dat hij de kerkdiensten veel te ingewikkeld begeleidt. Gelukkig heeft Bach zich nooit aan zijn kerkleden aangepast.

Oh, en het einde is fantastisch! Twee jaar nadat Antoon hier geband wordt komt hij onder de naam kiekeboe weer terug om nog met een laatste argument te komen! Geweldig!

Ik concludeer dat het topic van twaalf jaar geleden mij nu vrijstelling verleent van het boek Daniël in deze bespreking van eindtijdfantasieën.

[Fenomeen]

Aww, I miss Kitty.

Don't we all?

PS
Heb weer een sinds tijden een heel topic gelezen, catchy openingspost!

[Rereformed]

Don't we all?

Van jou weet ik het.

catchy openingspost!

Dank je wel. Ik begin, zo te zien, van mijn pensioen te genieten.

[Rereformed]

Ik concludeer dat het topic van twaalf jaar geleden mij nu vrijstelling verleent van het boek Daniël in deze bespreking van eindtijdfantasieën.

Nja, nachtje over geslapen, dat gaat natuurlijk niet lukken, Rereformed, dat weet je drommels goed. Daniël is het troeteldier van alle eindtijdchristenen. Maak je borst maar nat. Vort, aan het werk! Ditmaal kun je er een monoloog van maken, er een kunstwerk van maken dat uitblinkt in helderheid en misschien iemand die met Jaap Dieleman of Jan Eindtijdblij te kampen heeft ooit nog leest!

OK, ok...

[Rereformed]

Zucht...het boek Daniël

Het eerste en belangrijkste wat men hier moet begrijpen is dat het boek Daniël een bewezen vervalsing is. In religieuze bewoordingen een godslasterend geschrift, omdat het door bedrog tot stand is gekomen. Iets wat in de derde eeuw door Porphyry al ontdekt is, en reden waarom hij zijn geloof verloor, maar door moderne bijbelwetenschap tot in de puntjes uiteengezet wordt. Porphyry's basisstelling, die door modern bijbelonderzoek bevestigd wordt, was dat het boek Daniël niet door Daniël geschreven is, maar in de maccabese tijd, tijdens de regeringsperiode van de tiran Antiochus IV, door een anoniem persoon ergens in Judea. Bijgevolg hebben we in het boek een gedetailleerde beschrijving van gebeurtenissen die (voor de schrijver ervan) recentelijk hebben plaatsgevonden. Maar wat de schrijver verzint over het uiteindelijke einde, dat hij voor de nabije toekomst voorziet, kwam niet uit, vanzelfsprekend omdat geen mens natuurlijk echt de toekomst kan voorspellen. Volgens Porphyry en modern bijbelwetenschap kan men alles in Daniël tot de regeringstijd van Antiochus IV herleiden. Zoals het zelfs voor een leek die enkel in grote lijnen weet hoe de geschiedenis van het Midden-Oosten verliep al duidelijk kan zijn na enkel het lezen van hoofdstuk 2, waar het beroemde verhaal staat over de koning die een droom heeft over een reuzenbeeld. Daniël krijgt in een visioen van God de symboliek van de droom uitgelegd: het hoofd van goud is het Babylonische rijk, de borst en armen van zilver, is het daaropvolgende rijk, dus van Meden en Perzen, de buik en lendenen van brons zijn het daaropvolgende rijk, dus van Alexander de Grote, en de benen en voeten van ijzer en klei dus de twee rijken (waar de schrijver van de tekst in Daniël mee bekend was) die na de dood van Alexander de Grote zijn rijk onder elkaar verdeelden, het Seleucidische rijk in het oostelijk deel en het Ptolemaïsche rijk in het westelijk (Egyptische) deel. Daarna komt er een steen de berg af rollen, die het hele beeld doet instorten en verbrijzelt, symbool voor het rijk dat God zelf zal oprichten en eeuwig zal bestaan.
Eén zaak die deze zienswijze ook al doorslaggevend beslist, indien het voor iemand nog niet beslissend genoeg was, is dat Daniël het enige boek is in het Oude Testament waar (in het laatste hoofdstuk) over een opstanding voor velen gesproken wordt, en een soort laatste oordeel, een eeuwige scheiding tussen de goeden en de kwaden. Dat zijn begrippen die men niet kent in oudtestamentische tijden, en pas heel laat in het Joodse geloof zijn binnengeslopen.
Een ander beslissend argument is dat het boek een middengedeelte bevat (2-7) dat in het Aramees is geschreven, waaruit men kan concluderen dat dit gedeelte stamt uit een tijd waarin Hebreeuws niet meer gangbaar is. Het laat ook zien dat Daniël een geredigeerd boek is. De redaktie is kunstig gedaan, de hoofdstukken 2-6 van het Aramese gedeelte zijn chiastisch gestructureerd (vertoont een structuur van A1 B1 C1 C2 B2 A2). Deze redaktie zette zich nog langer voort, want in de Septuaginta, de Griekse vertaling van Daniël die men wat later in Alexandrië maakte, is het boek weer dikker, oftewel heeft men het weer aangevuld met een serie spannende verhalen van supermarkt niveau. Die zijn overigens niet in de protestantse bijbel te vinden, maar wel in de katholieke en Grieks-orthodoxe bijbels. Heel jammer voor de protestanten, want er komt ook een hele mooie blote vrouw en een draak in voor. Zoiets wil je toch eigenlijk niet missen.

De schrijver van de profetieën van Daniël (hoofdstuk 7-12) zal van mening geweest zijn via hemelse bijstand inzicht te hebben in de benauwende gebeurtenissen om hem heen. Hij concludeerde daaruit, net als Jaap Dieleman in onze tijd en de eindtijdpredikers van alle tijden, dat God zijn plannen met zijn volk nu, juist in zijn tijd, tot het einde zou brengen. De schrijver kan men dus een charlatan noemen met naar zijn eigen mening goede bedoelingen. Zo laat de inleiding op Daniël die men in de nieuwste bijbelvertaling kan lezen weten: "Zijn visioenen over de toekomst boden bemoediging en troost aan wie te lijden had van vervolgingen door Antiochus".
Deze definitie "charlatan met goede bedoelingen" geldt misschien voor alle apocalyptische geschriften. Men kan het ook in iets mooiere bewoording zeggen. Bijbelwetenschappers gebruiken meestal de uitdrukking "pious fraud", een vrome vervalsing. (Deze link is overigens een schitterende uiteenzetting van hoe Daniël in elkaar zit. Een aanrader om te beluisteren indien men in dit onderwerp geïnteresseerd is.) Een boek moest in die tijd blijkbaar nu eenmaal aan een autoriteit worden toegeschreven om überhaupt als een autoriteit beschouwd te kunnen worden. Een muzieknotenuitgever heeft dat ooit heel goed begrepen. Toen hij een niemandalletje van een talentloze componist in handen kreeg gaf hij het uit onder de naam Adieu to the piano, laatste compositie van Beethoven!, en werd er steenrijk mee. De mythe leeft eeuwig door. In onze tijd kan iedere pianist die sinds een jaar ofzo piano speelt het op YouTube zetten en er 72000 keer voor aangeklikt worden!

Het boek Daniël behoort tot de zogenaamde apocalyptische literatuur, een genre dat ontstond na de ballingschap. In het tijdsbestek ca. 200 vóór de jaartelling tot ongeveer de eerste 200 jaar na het begin van de jaartelling bereikte deze lectuur haar volle ontwikkeling, en stond zij in het centrum van de religieuze belangstelling. De apocalyptische lectuur is ahw. religie op het niveau van Hollywood entertainment. Religie waar men de massa’s mee bereikt. De manier waarop men religie dat zich op oude stoffige en voor een nieuwe tijd niet meer relevante boeken baseert, weer in een nieuw jasje steekt waarmee het weer actueel wordt voor juist de tijd waarin de gelovige leeft. Apocalyptiek heeft vele gezichten, men kan zelfs zeggen dat het evangelie van Marcus een uitbreiding van een apocalyptische fantasie is, maar tot de meest typerende kenmerken ervan behoort dat via direkte hemelse openbaringen die meestal via een engel, oftewel hemelse boodschapper, gegeven wordt aan een uitverkorene, allerlei geheimenissen worden verkondigd, die voor de pientere gelovige inzicht geven, vaak in de gebeurtenissen om hem/haar heen. De gelovige leert er uit dat vervolging en angstige zaken allemaal onderdeel zijn van Gods plannen, en dat hij/zij juist blij kan zijn dat dit alles geschiedt, omdat het betekent dat het einde nabij is, oftewel de goddelijke wraak voor de goddelozen waar de vrome maar machteloze mens zo naar snakt, en de vervulling van het goddelijke luilekkerland op aarde, waar de vrome altijd zo naar uitziet, voor de deur staat.
De hemelse boodschapper had het in die tijd dus ontzettend druk. Dat is ook de reden waarom Lukas als een vanzelfsprekendheid Gabriël even op kan trommelen om Maria een openbaring te geven, en Mohammed Gabriël optrommelt voor zijn fantasieën, en het voor Joseph Smith zo voor de hand lag om hem even weer langs te laten komen voor een nieuwe openbaring.

De lijst van apocalyptische geschriften is bijna oneindig lang, want we mogen er vrijwel zeker van zijn dat er nog veel meer zijn geschreven dan die geheel of gedeeltelijk bewaard zijn gebleven. (Zo werden er weer nieuwe ontdekt via de vondst in Nag Hammadi.) Zij bevat onder meer het boek van Henoch, dat niet in het Nieuwe Testament is gekomen, maar duidelijk door nieuwtestamentische schrijvers als autoriteit wordt beschouwd. Andere apocalyptische boeken zijn Apocalyps van Adam, Apocalyps van Lamech, Apocalyps van Abraham, Apocalyps van Mozes, Apocalyps van Elia, Apocalyps van Sedrach, Apocalyps van Zerubbabel, de openbaring van Gabriël, Apocalyps van Baruch, Apocalyps van Ezra enz. enz. Voor christenen was dit ook heel spannend en prachtig tijdverdrijf. Ze wisten er nog een heel aantal aan toe te voegen: de Apocalyps van Petrus, Apocalyps van Paulus, Apocalyps van Thomas, Apocalyps van Stefanus. De gnostieken hadden hun eigen Apocalyps van Petrus, en een Apocalyps van Jacobus, nog een andere Apocalyps van Jacobus, en de Kopten hadden hun eigen Apocalyps van Paulus.

Genoeg voor iedereen om te weten dat het om literatuur gaat te vergelijken met wat tegenwoordig in supermarkten verkocht wordt en enkel zeer goedgelovige mensen serieus nemen. Aangezien de gelovige wereld bol staat van goedgelovigen is de Apocalyps van Johannes daar in terecht gekomen, hetgeen nu al 2000 jaar geloofshysterie heeft aangewakkerd en talloze mensen heeft misleid of zelfs gek gemaakt. En het boek Daniël sloop in de lijst van door de Joden geaccepteerde geïnspireerde boeken. Blijkbaar omdat de populariteit ervan zo ontstellend groot was. In de Dode Zee rollen zijn wel snippers van zo'n acht kopieën van Daniël ontdekt. Via die populariteit werd het boek Daniël zelfs de basis voor het christelijke geloof, want zoals men weet dachten de eerste christenen dat Daniëls profetieën juist op hun tijd betrekking hadden en precies in hun tijd vervuld zouden worden, en hun Jezus daar uitstekend in paste. Matteüs heeft Daniël zelfs gebruikt om de opstandingsverhalen die hij niet kon kopiëren omdat Marcus er nooit van gehoord had, te componeren. Geen wonder dat de christenen nooit kunnen opmerken dat Daniël een vals geschrift is, want Jezus verwijst ernaar, en die was dus ook niet slimmer. Ze moeten Daniël dus tot het einde van hun geloof meeslepen. Maar het probleem van moderne gelovigen is dat het ook niet uitkwam in de vroegchristelijke tijd, het wereldeinde bleef uit. Moderne eindtijdgelovigen hebben hun Daniël bijgevolg weer op een nieuwe creatieve manier moeten aanpassen. Het dispensationalisme heeft de idiotie dus ten top gedreven door de 70 jaarweken die Daniël voorspelde tot het einde van de wereld (of beter gezegd wat in het Engels "age" wordt genoemd, tijdperk), zo in te delen dat er 69 weken vervuld zijn ten tijde van Jezus, waarna er door God een pauze is ingelast van onbepaalde tijdsduur, de periode van de christelijke kerk. Vervolgens voegt men daar een tweede idiotie aan toe. Men heeft een passage waar Paulus spreekt over dat christenen opgenomen zullen worden, wanneer Jezus terugkomt op de wolken, om voor altijd bij hem te zijn, beetgepakt, en verklaart vervolgens dat er niet één maar twee wederkomsten van Jezus zullen zijn. De eerste, waar hij enkel tot aan die wolken naar beneden komt om de gelovigen op te halen, is een voorproefje, een kleine wederkomst, een geheime wederkomst, waarmee de bedeling (periode, "age") van de christelijke gemeente ophoudt. Daarna neemt God de draad weer op met de uitvoering van zijn plannetjes met zijn volk Israël, oftewel met die laatste jaarweek (dwz. 7 jaar) van gruwelijke rampspoed voor de gehele aarde. Vandaar dat Jaap Dieleman het heeft over 7 jaar, die men (de jaren van) "de verdrukking" noemt. Hij denkt dus dat die opname ("rapture") van christenen dit jaar gaat gebeuren, en daarna de wereld nog enkel exact 7 jaar zal voortgaan, jaren waarin alles om Israël zal draaien, en de vreselijkste dingen gaan gebeuren, eindigend in de eigenlijke wederkomst van Jezus, oftewel het moment dat hij voeten op aarde zal zetten om de aarde op slag in een luilekkerland te veranderen. De beschrijving die hij dáárvan geeft is aandoenlijk, maar inderdaad goed passend voor een romannetje dat men in de supermarkt voor twee euro’s kan oppakken:

Oh ja, ik snap best dat mensen vinden, dat ik uit de harde werkelijkheid wegvlucht in mooie dromen over een betere wereld. Maar nee… het is geen vlucht. Want net zoals alle 300 profetieën over de eerste komst van Jezus letterlijk in vervulling zijn gegaan, net als die over het herstel van Israël, zo zullen ook alle profetieën over de tweede komst van Jezus in vervulling gaan. En met Zijn komst zal ook de hemel op aarde komen. Dat is geen sprookje maar werkelijkheid; en dit alles is tot in details voorzegd. Een goed beeld van deze nieuwe wereld wordt prachtig geschetst in de profetieën van Jesaja 11 en in Jesaja 65. Daarin staat: Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam, een panter vlijt zich bij een bokje neer; kalf en leeuw zullen samen weiden en een kleine jongen zal ze hoeden. Een koe en een beer grazen samen, hun jongen liggen bijeen; een leeuw en een rund eten beide stro. Bij het hol van een adder speelt een zuigeling, een kind graait met zijn hand naar het nest van een slang. Niemand doet kwaad, niemand sticht onheil op heel mijn heilige berg. (Jesaja 11:6-9). Wow, prachtig! Ik zag pas nog op ons journaal hoe een wolf een schaap doodde. Dat gebeurt nu, maar straks zullen ze samen met andere dieren in de wei liggen en een klein jochie zal ze hoeden. Zie je het al voor je: een koe en een beer samen, en een leeuw die stro eet?
Een ding is zeker: het zal niet lang meer duren, maar eerst komt er nog een donkere periode, die de Bijbel ‘de Grote Verdrukking’ noemt. De voortekenen daarvan zien we overal om ons heen: een dreigende wereldwijde lockdown zal tot een financiële crisis leiden, tot werkeloosheid, hongersnood, armoede en onrust. Deze ontwrichting van de samenleving is maar een van de tekenen die aan de komst van Jezus voorafgaan. Dat is, wat de Bijbel noemt, ‘het begin der weeën’. Het zal op een climax uitlopen met nog veel meer ellende waar geen ontkomen aan is. Die oude profetieën zeggen over deze tijd: Dan zullen er tekenen zijn aan de zon en maan en sterren, en op de aarde radeloze angst onder de volken vanwege het bulderen van de zee en de branding, terwijl de mensen bezwijmen van vrees en angst voor de dingen, die over de wereld komen (Lukas 21:25-26). Sommige films spiegelen een horror-scenario, een wereldbrand, een kosmische ramp waarvan de zenuwen door je keel gieren, ook al weet je dat het nep is. Maar deze profetie is geen film… maar een schrikwekkende werkelijkheid. Radeloze angst zal er zijn; mensen bezwijmen van ellende en wanhoop! Dat is geen goed nieuws en het klinkt nu niet bepaald als iets waar je naar uitkijkt. Integendeel zelfs! Iedereen met een beetje gezond verstand zal alles doen om aan dit onheil te ontsnappen. Om deze reden waarschuw ik je nu voor de dingen die over de wereld zullen komen. Maar ik wil je tegelijk de weg wijzen naar de beste schuilplaats die er bestaat: de Schuilplaats van de Allerhoogste, waar je beveiligd bent tegen alle onheil. Dat betekent dat de leeuw van een vleeseter een planteneter wordt. Zijn natuur wordt zelfs veranderd. Dan zou ik heel graag leeuwtje willen rijden met mijn kleinkinderen. En een kind zal spelen bij het hol van een giftige adder. Die adder is nog steeds giftig, maar hij bijt niet meer. Wow! Dit klinkt te mooi om waar te zijn, maar het is voorzegd net zoals de komst van Jezus en het herstel van Israël.

De tekst is al lang genoeg, maar Jaap gaat er nog een stuk langer mee door in Eyeopener, onder andere: ”Er gaan dus bijna geen mensen meer dood wanneer de hemel op aarde komt. ” Voor dit luilekkerland moet je weer naar andere bijbelse teksten, niet naar het boek Daniël.

[Rereformed]

De tweede zaak die men moet begrijpen is dat de aanleiding van de schrijver van de profetieën in het boek Daniël was dat hij een oplossing moest bedenken voor het dilemma waar hij mee dacht te zitten dat een eerder gegeven profetie van Jeremia niet uitgekomen was. Dit is dus de reden waarom het profetische gedeelte verzonnen werd.

In Jeremia 29:10 kan men lezen:

"Dit zegt Jahweh: Als er in Babel zeventig jaar voorbij zijn, zal ik naar jullie omzien. Dan zal ik mijn belofte gestand doen door jullie naar Jeruzalem te laten terugkeren."

Deze profetie is dus duidelijk verzonnen na de ballingschap, want men kan inderdaad vrij nauwkeurig 70 jaar rekenen voor de tijd tussen 606/605 v.Chr. toen de eerste ballingen werden weggevoerd, tot 538/537 v.Chr., toen koning Kores (Cyrus) toestemming verleende weer terug te gaan.

Het interessante is nu dat men in het boek Daniël kan lezen dat Daniël deze passage las, en aankomt met deze woorden: "...in het eerste jaar van Darius' koningschap, leidde ik, Daniël, uit de boeken af hoeveel jaren het zou duren voordat de puinhopen van Jeruzalem verdwenen zouden zijn. Zoals Jahweh aan de profeet Jeremia had gezegd, waren dat er zeventig." (Dan. 9:1)

Darius kon het onmogelijk geweest zijn, en laat onwetendheid van de schrijver zien, maar van belang hier is enkel dat de schrijver van Daniël Jeremia op het eerste gezicht dus totaal verkeerd gelezen heeft, want in de tekst van Jeremia wordt helemaal niet gesproken over puinhopen van Jeruzalem die verdwenen zouden zijn. De tekst kondigt enkel aan dat de ballingschap eindigt. Maar de schrijver van Daniël vermeldt dat hij er ook andere boeken op heeft nageslagen (dus bijvoorbeeld die passages die Dieleman ons voorschotelde in het voorafgaande). In zijn ogen heeft hij dus Jeremia niet verkeerd gelezen, maar verbindt hij het einde van die ballingschap duidelijk aan het in vervulling gaan van al die andere passages in profetische boeken, waar zoals we hierboven al gezien hebben, terugkeer van de Joden naar hun land verbonden wordt aan de zegeningen voor Israël en wraak op de vijanden, het eschatologisch wereldeinde. Ze horen voor hem bij elkaar. En al die zegeningen zijn er nooit gekomen. Hij zit nu dus met het probleem dat zo bezien de profetie van Jeremia vals bleek te zijn. De tijd is al eeuwen verder, en die heerlijke zaken voor Israël die voorspeld zijn, zijn enkel nog verder weg dan dichterbij gekomen. Het Joodse volk wordt nu zelfs onderdrukt en uitgebuit en de tempel is door heidenen ontheiligd. Hij moet aan deze profetie van Jeremia dus een nieuwe draai geven, want een profetie kan voor een gelovige nooit fout zijn. Hij trommelt de engel Gabriël dus op om hem een openbaring te geven: "Daniël, ik ben nu gekomen om je een helder inzicht te geven. Omdat je zo geliefd bent wordt het aan jou geopenbaard." Vervolgens legt de engel uit dat die 70 jaren van Jeremia in werkelijkheid 70 jaarweken, dus 70 maal 7 jaar zijn. Helemaal logisch natuurlijk, omdat nu eenmaal zoveel jaar benodigd is om de schuld van de afvalligheid van Gods volk in zijn geheel te vereffenen. Geheel in de trant van de lering in het Nieuwe Testament: Petrus vraagt aan Jezus hoevaak men iemand die het op hem gemunt heeft moet vergeven. Is het zeven maal? (blijkbaar heeft de traditie dit bepaald, wanneer men tot zeven is gekomen is de perfektie bereikt.) Waarop Jezus zegt: Nee, vergeef hem zeventig keer zeven maal! (Ditmaal betekent het antwoord: tot in het oneindige).
De schrijver van Daniël heeft via het verzinnen van de visioenen van Daniël de zaak voor hemzelf en zijn tijdgenoten dus opgelost. Via zijn rekensommetje komt hij precies op zijn eigen tijd uit.

Wat de details betreft ziet die oplossing er zo uit:
De profetieën van Daniël spitsen zich allemaal toe op de tijd van Antiochus IV Epiphanus die stierf in 164. Deze vorst is de kleine hoorn van Daniël 7 en 8, de vorst van een toekomstig volk die verderf zal brengen over Jeruzalem in Daniël 9:26, en de koning van het Noorden waar het in Daniël 11 om draait. Aangezien de schrijver met de illusie leeft dat hij nu in de tijd van het einde leeft waarna de grote voleinding zal plaatsvinden, de tijd van 'eeuwige gerechtigheid' (9:24), moet het boek Daniël dus een paar jaar tevoren geschreven zijn en hij moet het idee hebben dat de 70 jaren van Jeremia geïnterpreteerd kunnen worden als 7 x 70 jaren. Deze ontknoping laat nog wat op zich wachten, maar daar is de schrijver al zo zeker van dat hij daarmee kan besluiten, als climax op de moeilijke jaren waarin hij nu zit. Hij interpreteert de zware tijd waarin hij leeft dus als de laatste jaarweek, een hoogtepunt van benauwdheid. En zijn bedoeling is uiteraard om de gelovigen een riem onder het hart te steken: de zeventig jaarweken zijn bijna voltooid. Op deze laatste tijd van benauwdheid volgt de grote voleinding. Hij heeft zelfs al weet van de ontheiliging van de tempel die hij op de helft van de laatste jaarweek laat plaatsvinden (9:27). Dwz. van het feit dat Antiochus IV de tempel in Jeruzalem ontheiligde door er een beeld van Zeus in neer te zetten, en het dus tot een tempel van Zeus uitriep.
De datering voor deze 'profetieën' op ongeveer 165-168 v.Chr. kan dus vrij exact gegeven worden.

Een gezalfde die in Daniël 9:26 'na 62 jaarweken' wordt vermoord, móet dus iemand geweest zijn die aan het begin van de laatste jaarweek, dus na 172 voor de jaartelling vermoord werd. Een gezalfde is niet 'de messias', maar heel eenvoudig de hogepriester van dat moment. Hiervoor komt ene Onias III in aanmerking, waarover men hier kan lezen.

Nu de berekening. De 70 jaar van Jeremia kan de schrijver met het argument van 'diepere betekenis' gemakkelijk veranderen in 7 maal 70. De 490 jaar worden in de tekst vervolgens aangegeven als zowel 7 jaarweken (49 jaar) als 62 jaarweken (434 jaar) + nog een laatste week.
Je kunt het zo lezen dat de profetie van Jeremia, gegeven in 606 voor de jaartelling, twee vervullingen zal hebben. De eerste na 7 jaarweken (49 jaar), wanneer 'een gezalfde vorst verschijnt' (9:25), dus Kores/Cyrus in 557 voor de jaartelling (606 - 49 = 557), (deze vorst wordt in Jesaja 45:1 zelfs letterlijk "de gezalfde des Heren" genoemd) en de tweede, uiteindelijke vervulling na 63 (441 jaar) jaarweken, oftewel (606-441) in 165 voor de jaartelling, waarvan die laatste jaarweek een tijd van grote benauwdheid zal zijn. De eerste vervulling geeft de opdracht tot het herstel van Jeruzalem, en de tweede omvat 62 weken, de hele periode dat dat herstel plaats vindt, plus nog een laatste jaarweek die de grote climax van alles is, de tijd van grote verdrukking, waar deze 'profeet' allerlei details over geeft, maar nog niet geheel voorbij is.

De ironie van eindtijdgeloof is dat men hiermee tot in het oneindige door kan gaan. Bij het overschrijden van de deadline kan men via wat rekken en buigen er nog nog voor langere tijd in blijven geloven, maar op een gegeven moment, wanneer eindtijdgeloof weer heel populair is vanwege 'barre tijden', ontstaat er noodzakelijkerwijs weer een nieuwe dwaalleer, een variant op de vorige dwaalleer, dus steeds verder verwijderd van het originele geloof.
Men moet beseffen dat op dezelfde manier als Daniël ontstond het evangelie van Marcus ontstaat. Dat evangelie wordt geschreven wanneer de verdrukking weer op het hoogst opgevoerd is, het jodendom ten onder dreigt te gaan en de vrome gelovige weer heel zeker weet dat het wereldeinde dus nabij moet zijn en alles vervuld gaat worden. Natuurlijk moet de gelovige van deze nieuwe tijd de profetie van Daniël nu een draai geven. Die moet nu zo aangepast worden dat die op zijn Jezus uitkomt en op de ontheiliging van de tempel door de Romeinen. In Lukas, veel later geschreven dan Marcus, kan men al zien hoe moeilijk het wordt de originele boodschap waar Marcus mee aankwam in stand te houden. De verwoesting van Jeruzalem is al lang achter hem, maar van de wederkomst, oftewel het einde van de wereld, is nog steeds niets te bespeuren. Hij probeert de boodschap zo goed als het lukt aan te passen door aan de rede over de laatste dingen iets vaags toe te voegen: "en Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden, totdat de tijden der heidenen zullen vervuld zijn", Lk. 21:24, en vervolgt daarna pas met de sterren die van de hemel vallen en de radeloze angst van de bewoners der aarde, alsof het nu opeens over weer een heel andere tijd gaat. Slim! Maar maakt het verhaal ook warhoofdig.

Vervolgens komen we aan op de moderne gelovigen. Ze hebben doorgekregen dat zowel oudtestamentische profetieën als ook de nieuwtestamentische verwachting niet is uitgekomen. De wereld draait nog steeds door. Dus moeten ze zowel aan Daniël, als ook aan de nieuwtestamentische verwachting weer een nieuwe draai geven ("de uiteindelijke vervulling") om het op onze tijd betrekking te laten hebben. Het hele scenario moet weer voor de derde maal voorbij gaan. Vandaar dat Dieleman de eerste terugkeer uit ballingschap overslaat, in de profetie van Daniël door de eindtijdchristenen nu een pauze wordt ingevoerd, Antiochus IV de Antichrist wordt en eindtijdchristenen de Joden zelfs weer een derde tempel laten bouwen, omdat die nóg een keer ontwijd moet worden. Aangezien Jaap Dieleman dat laatste niet vermeldt bevreemdt het mij dat hij denkt dat er hoogstens nog zeven jaar is voordat Jezus terugkomt, maar misschien denkt hij dat het bouwen ervan heel snel gedaan kan worden. Of heeft hij wel een andere opvatting over die tempel, zoals ook gelovige Joden onder elkaar er niet over eens zijn of zij de tempel moeten bouwen of daarmee moeten wachten totdat de Messias komt. Ultra-orthodoxe Joden beschouwen degenen die een derde tempel met hun eigen handen willen bouwen zelfs als afvalligen en ketters.

Overigens is het Nieuwe Testament heel ingewikkeld. Het laatstgeschreven evangelie van Johannes wil niets te maken hebben met eindtijdtaferelen, net zoals het niets te maken wil hebben met demonen die in de synoptische evangeliën aan de lopende band voor de voeten van Jezus lopen en uitgeworpen worden en helemaal niets weet over Jezus die voortdurend waarschuwt voor de hel. Daarom delen christenen altijd het gratis Johannesevangelietractaat/boekje uit in evangelisatietenten of op straat. Dat werkt beter.
De christelijke boodschap is bij hem ook al zozeer in de tijd gevorderd dat "de Joden" inmiddels de vijanden van Jezus zijn. Het is een volkomen andere fantasie over de Jezus-mythe. Jaap Dieleman zou bij de Johanneschristenen de kerk worden uitgegooid. Blijkbaar representeert dat evangelie de zienswijze dat de terugkeer van Jezus gelijk staat aan het inwonen van Jezus in het innerlijk van de gelovigen. Wellicht is de zienswijze ontstaan nadat het voor een slimme gelovige duidelijk werd dat Jezus nooit terugkomt. Het grappige is dat gelovigen in de regel denken dat de Johannes van het laatste bijbelboek dezelfde is als de schrijver van het evangelie van Johannes. Men kan het zo gek niet bedenken of er staat altijd een drom van mensen klaar om het te geloven. Vertel een aap en een mens een raar verhaal en men kan er vervolgens van op aan dat indien één van de twee het gelooft dat altijd de mens is.
Net zo vreemd is dat Paulus weer wel op de hoogte is van bepaalde tekenen van de eindtijd, maar helemaal niet op de hoogte is dat er een Jezus uit de evangeliën op aarde heeft rondgelopen en die er ook wat over gezegd heeft.

Wel, misschien is het voor vandaag wel weer genoeg geweest.

[Peter van Velzen]

De tendens is wel duidelijk. als de profetie niet uitkomt verandert men haar "ware" betekenis, zodat ze - tot op heden - weer klopt, totdat ook het vervolg niet uit blijkt te komen, dan terug naar het begin van deze zin.

[Rereformed]

De tendens is wel duidelijk. Als de profetie niet uitkomt verandert men haar "ware" betekenis, zodat ze - tot op heden - weer klopt, totdat ook het vervolg niet uit blijkt te komen, dan terug naar het begin van deze zin.

Inderdaad. En omdat het al in het Nieuwe Testament gedaan wordt is het voor de gelovige heel moeilijk om daar doorheen te prikken. Ik herinner me dat ik er als tot geloof gekomen tiener mee zat, en er een bijbeluitlegger op aansprak. Ik had een dik commentaar op Daniël onder ogen gekregen, waarin stond hoe de profetie van Daniël zich toespitst op de tijd van Antiochus IV Epifanes. Ik kreeg als antwoord de waarschuwing geen boeken te lezen van zogenaamde bijbelgeleerden. "De meesten van hen zijn helemaal geen christen. Zij hebben niet als leidraad zich te laten leiden door de Heilige Geest." En daarop volgde een grapje dat een dominee uitsprak: "Ik heb theologie gestudeerd en mijn geloof behouden!", waaraan je goed kan zien hoe heilloos die bezigheid van bijbelwetenschappers is. Vervolgens werd mij Matteüs 24:15 onder de neus geschoven, waar Jezus uitspreekt:

"Wanneer jullie de gruwel der verwoesting waarover gesproken is door de profeet Daniël, ziet staan op de heilige plaats (lezer, begrijp dit goed!), dan moet iedereen in Judea de bergen in vluchten!"

Deze gruwel der verwoesting op de heilige plaats duidt inderdaad op de passage in Daniël dat Antiochus IV de tempel verontreinigt door er een standbeeld van Zeus in te zetten. Ook eindtijdchristenen die wat beter onderlegd zijn kunnen er niet omheen. Maar aangezien Jezus deze gebeurtenis verplaatst naar de toekomst betekent het eenvoudig dat de eerste vervulling ervan een voorafschaduwing was van de volkomen vervulling (de uitspraak van Jezus staat in de contekst van het einde der tijden). Oftewel dezelfde profetie kan op twee verschillende gebeurtenissen in de geschiedenis duiden.
Daar sta je dan als gelovige die het ook niet allemaal weet, maar wel weet dat je heel goed naar Jezus moet luisteren, want die weet het altijd het beste.

Als je de christelijke geschiedenis doorwandelt zie je ook dat "profetie klopt niet dus die was vals" nooit door de gelovige getrokken wordt. De bijbelse lering die de wet van Mozes geeft, en Ronaldus67 in het voorgaande al voorbij liet gaan, is totaal krachteloos.

"Misschien vraagt u zich af: Is er een manier om te bepalen of een profetie al dan niet van God komt? Die is er inderdaad: als een profeet zegt te spreken in de naam van God, maar zijn woorden komen niet uit en er gebeurt niets, dan is dat geen profetie van God geweest. Heb geen ontzag voor zo iemand die zich aanmatigt profeet te zijn." Dt. 18:22)

Op het eerste gezicht een bijzonder goede regel! Maar de ironie van de geschiedenis is dat er zelden een vuistregel gegeven is die zo krachteloos is gebleken. Uiteraard omdat het voor een mens zo moeilijk is om toe te geven dat men zo dom was om zich te laten misleiden. Vroom gelovigen verzinnen in de regel liever een andere uitleg voor het niet uitkomen van de profetie dan dat de profetie vals was. Het sterkste voorbeeld is natuurlijk dat het Nieuwe Testament bol staat van de uitspraken dat Jezus spoedig wederkomt, en dit dus eenvoudig een bewezen valse lering is. Maar daarmee moet een gelovige zijn eigen lieve Jezus dus tot valse profeet uitroepen. Een onmogelijkheid. Dus verzint letterlijk iedere christen van alle tijden er een verlegenheidsoplossing op.
Een prachtig ander voorbeeld is de Adventistenkerk, die ontstond als reaktie op het niet uitkomen van de voorspelling die William Miller deed:

The Seventh-day Adventist Church is the largest of several Adventist groups which arose from the Millerite movement of the 1840s in upstate New York, a phase of the Second Great Awakening. William Miller predicted on the basis of Daniel 8:14–16 and the "day-year principle" that Jesus Christ would return to Earth between the spring of 1843 and the spring of 1844. In the summer of 1844, Millerites came to believe that Jesus would return on 22 October 1844, understood to be the biblical Day of Atonement for that year. Miller's failed prediction became known as the "Great Disappointment".

Hiram Edson and other Millerites came to believe that Miller's calculations were correct, but that his interpretation of Daniel 8:14 was flawed as he assumed Christ would come to cleanse the world. These Adventists came to the conviction that Daniel 8:14 foretold Christ's entrance into the Most Holy Place of the heavenly sanctuary rather than his Second Coming. Over the next few decades, this understanding of a sanctuary in heaven developed into the doctrine of the investigative judgment, an eschatological process that commenced in 1844, in which every person would be judged to verify their eligibility for salvation and God's justice will be confirmed before the universe. This group of Adventists continued to believe that Christ's Second Coming would continue to be imminent, however, they resisted setting further dates for the event, citing Revelation 10:6, "that there should be time no longer."

Het meest opvallende, en voor psychologen dus het interessantste, is dat alle gelovigen wanneer ze dat horen onmiddellijk klaar staan met dezelfde reaktie als wij allemaal: "Haha, hoe kunnen die gelovigen zo dom zijn niet in te zien dat ze misleid zijn, en deze uitleg van het gebeuren je enkel dieper doet wegzakken in waan! Onbegrijpelijk!"
Iedere gelovige beschikt over hetzelfde gezonde verstand waar wij allemaal over beschikken zodra het een voor hen vreemde religie of leer is. Maar zodra het gaat on leringen die men zelf onderhoudt is men blind om ze te ontmaskeren.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Iedere gelovige beschikt over hetzelfde gezonde verstand waar wij allemaal over beschikken zodra het een voor hen vreemde religie of leer is. Maar zodra het gaat on leringen die men zelf onderhoudt is men blind om ze te ontmaskeren.

Probleem is dat bij geloof het verstand als het ware wordt uitgeshakeld.
Dat maakt de mensen niet meer ontvankelijk voor feiten en logica.

(Ik denk dat dat door de evolutie bij ons is ingebouwd, toen nuttig maar nu een gevaarlijk atavisme.
Maar dat is een andere discussie.)

Ook staat het er erger voor dan je denkt.
Soms werkt ontmaskering, maar men ziet dan meestal dat het gros prompt overstapt naar een soortgelijk geloof.

[Rereformed]

Iedere gelovige beschikt over hetzelfde gezonde verstand waar wij allemaal over beschikken zodra het een voor hen vreemde religie of leer is. Maar zodra het gaat on leringen die men zelf onderhoudt is men blind om ze te ontmaskeren.

Probleem is dat bij geloof het verstand als het ware wordt uitgeshakeld.
Dat maakt de mensen niet meer ontvankelijk voor feiten en logica.

Ik denk dat een betere formulering is dat het verstand totaal ondergeschikt gemaakt wordt aan geloof. Denkwerk wordt er namelijk ongelooflijk veel verricht in theologische leerstellingen om alle touwtjes aan elkaar te verbinden. Zo heeft men eeuwenlang het dogma van de drie-eenheid theologisch opgepoetst, bijgevijld, geschuurd en gelakt, met de meest moeilijke gedachtengangen om het kloppend te krijgen en alle afwijkende opvattingen te kunnen verwerpen. Ik herinner me dat ik in het vak systematische theologie onder leiding van de toen nog jonge Tony Lane, die inmiddels ook een boek heeft geproduceerd, lang bezig was met de geschiedenis van die ontwikkeling in de eerste drie vier eeuwen en hoe het weer opnieuw bekeken werd in de late middeleeuwen en door de weer latere hervormers. De kleinste verschillen worden lang en breed uitgemeten en worden letterlijk beschouwd alsof iemands leven er van afhangt. Probeer het eens onder knie te krijgen: Homoiousianisme, Homoeanisme, Heteroousianisme (dat ook Anomoeanisme omvat), waar het dus gaat om het definiëren van οὐσία, ousía, dat men kan vertalen met zoiets vaags als "essentie", "substantie" of "natuur", en wat het onderscheid dan is met het begrip hypostasis, dat zo ongeveer gelijk is aan "persoon".
Adembenemende uitleggingen, maar zelden komt zo'n gelovige op het idee dat het hele dogma maar onzin is. Daarvoor moet je een ongeschoolde koopman Mohammed zijn.

Ook staat het er erger voor dan je denkt.
Soms werkt ontmaskering, maar men ziet dan meestal dat het gros prompt overstapt naar een soortgelijk geloof.

Ik denk dat ik me daar juist maar al te goed van bewust ben, reden om altijd meteen aangegrepen te worden door verlamming wanneer het door mijn hoofd schiet dit topic aan te pakken. Lees de laatste woorden van deze post.

[Ronaldus67]

Het betreft gruwelijk zware tijden waarbij zeker de helft van de wereldbevolking zal omkomen. De Eerste en Tweede Wereldoorlog zijn hierbij vergeleken kinderspel. Dat is een afschrikwekkend en ontzagwekkend doemscenario. Niemand wil dit ooit meemaken. Ik weet het: dit is lastige materie en de inhoud is ook niet altijd even leuk om te horen, maar haak nog even niet af, want er komt nog een verrassend mooie ontknoping.

Wanneer je dit beseft smelt het dilemma weg of wat er in de bijbel staat nu uit zal komen of niet. Indien het uitkomt en deze gruwelgod bestaat heb ik enkel een reden temeer om vijand van hem te zijn. Anders gezegd, ik gun het Jaap in dat geval om dienaar van de hel te zijn en voor zijn gruwelgod een bureaucraat te zijn zoals we die hebben leren kennen uit recentelijke geschiedenis, maar ik zal niet voor een God buigen die zoiets uitgevonden heeft. Moge hij na zijn dood samen met de Baälpriester een baantje krijgen als kolenstoker voor de hel, totdat hij zijn vingers verbrandt en wijzer wordt. Ik schrap eenvoudig zijn gruwelgod en loof dit leven waar de lucht die ik adem opeens een stuk frisser is. Jaaps boodschap zal volgend jaar op 15 mei al aangepast moeten worden, en over een jaar of tien zal hij aan de stoet christelijke eindtijdclowns worden toegevoegd, maar mijn appèl op de hoogste mensheid zal fier overeind blijven staan. Totdat alle christenen eindelijk boven hun eigen geloof zijn uitgegroeid. Dan zal men denken over de Japen van deze tijd zoals men nu denkt over mensen die zich ooit voor afgodsbeeldjes neerbogen.

Het is ronduit cynisch dat Jaap Dieleman in zijn beruchte magazine de overheid en media beticht van onnodige bangmakerij als het om corona gaat, terwijl zijn eigen boodschap juist als de overtreffende trap van angst inboezemen mag worden gezien.

Maar hier vergis ik mij natuurlijk! Jaap maakt niet bang, hij waarschuwt alleen maar! Om in de korte tijd die ons als mensheid nog rest zoveel mogelijk zielen te kunnen redden, móét Jaap deze noodzakelijke boodschap voor de wereld wel brengen. Jaap heeft geen keus. Hij kan niet anders. Immers, God zelf heeft hem hiertoe geroepen. En als je voor die roeping wegloopt, eindig je als Jona. God pakt je dan gewoon bij de lurven.

Zijn eindtijdlarie is doorspekt met allerlei gruwelijkheden, maar eindigt voor de gelovige alsnog in een verknipte goednieuwsshow. Hiep, hiep, hoera! Hoe verknipt moet je wel niet zijn om ernaar uit te zien dat je kleinkinderen in het hiernamaals op de rug van een leeuw mogen rijden? De hemel als een eeuwigdurend uitje naar de dierentuin. Als dat het dan is? Zo’n vooruitzicht is voor mij eerder een schrikbeeld dan een aanmoediging. En geloof me; ik ben echt dol op mijn kleinkinderen! Wie wel eens een dagje met jengelende kinderen naar de dierentuin is geweest, weet waarschijnlijk precies waar ik het nu over heb? Maar ik vergis mij natuurlijk alweer! Immers, in de hemel zal geen gejengel meer zijn. Wat dom van mij! De bijbelse boodschap dat een gelovige moet worden als een klein kind, wordt hier door Jaap wel heel erg infantiel uitgedacht. En hij is de enige niet, want helaas kom ik deze geloofs-infantiliteit binnen mijn eigen leefwereld nog altijd zeer frequent tegen. Het beste is meestal om dit geneuzel dan maar zoveel mogelijk te negeren.

Maar het is voor mij ergens ook de reden dat ik mij tegen deze nonsens wil blijven verzetten. Zou het vrijwel nooit meer op mijn pad komen, dan zou ik waarschijnlijk (zoals de meesten) mijn schouders erover kunnen ophalen. Maar de realiteit is voor mij net even iets anders. Voor mijzelf ligt het christelijk geloof al enige tijd achter mij, maar voor een belangrijk deel van mijn directe leefwereld kan dit allesbehalve gezegd worden. Ik word er nu eenmaal nog altijd regelmatig van dichtbij mee geconfronteerd. Uit eigen ervaring weet ik daarom maar al te goed, dat tegengas geven binnen een geloofskwestie een averechtse uitwerking zal hebben. Hoe vaak ik niet heb gehoord: des te sterker je argumenten tegen het geloof, des te sterker wordt mijn geloof juist daardoor! Ik ben er niet om mensen in hun geloofszadel te houden, maar ook niet om ze eruit te lichten. Wie zijn geloof ter discussie durft te stellen, zal hierin zijn eigen weg moeten bewandelen. Wie het wil behouden ook. De mogelijke conclusies die daaruit voortvloeien, zijn aan jezelf! Mooier (of lelijker) kan het voor niemand gemaakt worden.

En toch mogen we de Dielemannetjes van deze wereld er niet zomaar mee laten wegkomen wanneer ze hun gevaarlijke waanideeën aan de man proberen te brengen. Wie het lef heeft om zijn medemens op bedrieglijke wijze met een verachtelijke boodschap angst in te boezemen, moet dat onverbloemd te horen krijgen. En ook al zal dit de onheilsprofeet zelf alleen maar in zijn geloof sterken (gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten, Matt. 5:11) dan is het nog altijd te hopen dat er zich een aantal bedrogenen uit deze hysterie weet los te rukken door wat anderen er ontmaskerend over gezegd en geschreven hebben. Dat lijkt mij zeer billijk! Net zo billijk als dat nu een financiële instantie de geldstroom van Dielemans stichting bemoeilijkt heeft vanwege het verspreiden van desinformatie rondom corona.

[Rereformed]

Het is ronduit cynisch dat Jaap Dieleman in zijn beruchte magazine de overheid en media beticht van onnodige bangmakerij als het om corona gaat, terwijl zijn eigen boodschap juist als de overtreffende trap van angst inboezemen mag worden gezien.

Ha! En mij schoot gisteren de gedachte te binnen dat het ronduit cynisch is dat Jaap Dieleman en alle moderne eindtijdchristenen nota bene de Joden aanvoeren als kroongetuige en bewijs voor hun gelijk, terwijl juist geen ander volk dan het Joodse het gepresteerd heeft om twintig eeuwen lang beargumenteerd en consequent aan te tonen dat het christendom onbijbels is.

Heel wat overtreffende trappen zijn op hem van toepassing, zoals het een eindtijdverkondiger natuurlijk betaamt.

Om het tot nog overtreffende traptreden van idiotie te brengen kan nog worden opgemerkt dat tot aan het einde van de 19e eeuw alle christelijke predikers het lot van het Joodse volk beschouwden als bewijs voor dat ze door God verstoten zijn!

“De kerk heeft in het verleden en tot op de dag van vandaag altijd geleerd dat de jood een outcast is, dat hij iedere dag de profetieën vervult, een levende getuige is voor de waarheid van het evangelie. Jehova zal ervoor zorgen dat de joden nooit meer als een natie zullen bestaan, dat ze nergens rust zullen hebben, dat ze altoos verstrooid zullen blijven, met als doel dat de Bijbel steeds bewaarheid zal worden.” (Ingersoll beschrijft zijn tijd in een artikel ‘The Jews’)

Dit artikel van Ingersoll is de moeite waard in zijn geheel te lezen, of in ieder geval de volgende passages eruit, om een idee te krijgen van waar christelijke prediking toe heeft geleid:

WHEN I was a child, I was taught that the Jews were an exceedingly hard-hearted and cruel people, and that they were so destitute of the finer feelings that they had a little while before that time crucified the only perfect man who had appeared upon the earth; that this perfect man was also perfect God, and that the Jews had really stained their hands with the blood of the Infinite.

The prejudice was created almost entirely by religious, or rather irreligious, instruction. All children in Christian countries are taught that all the Jews are to be eternally damned who die in the faith of Abraham, Isaac and Jacob, that it is not enough to believe in the inspiration of the Old Testament -- not enough to obey the Ten Commandments -- not enough to believe the miracles performed in the days of the prophets, but that every Jew must accept the New Testament and must be a believer in Christianity -- that is to say, he must be regenerated -- or he will simply be eternal kindling wood.

The church has taught, and still teaches, that every Jew is an outcast; that he is to-day busily fulfilling prophecy; that he is a wandering witness in favor of "the glad tidings of great joy;" that Jehovah is seeing to it that the Jews shall not exist as a nation -- that they shall have no abiding place, but that they shall remain scattered, to the end that the inspiration of the Bible may be substantiated.

Dr. John Hall of this city, a few years ago, when the Jewish people were being persecuted in Russia, took the ground that it was all fulfillment of prophecy, and that whenever a Jewish maiden was stabbed to death, God put a tongue in every wound for the purpose of declaring the truth of the Old Testament.

My opinion is that in the early days of Christianity all sensible Jews were witnesses against the faith, and in this way excited the hostility of the orthodox. Every sensible Jew knew that no miracles had been performed in Jerusalem. They all knew that the sun had not been darkened, that the graves had not given up their dead, that the veil of the temple had not been rent in twain -- and they told what they knew. They were then denounced as the most infamous of human beings, and this hatred has pursued them from that day to this.

There is no other chapter in history so infamous, so bloody, so cruel, so relentless, as the chapter in which is told the manner in which Christians -- those who love their enemies -- have treated the Jewish people. This story is enough to bring the blush of shame to the cheek, and the words of indignation to the lips of every honest man.

[Ronaldus67]

Ha! En mij schoot gisteren de gedachte binnen dat het ronduit cynisch is dat Jaap Dieleman en alle moderne eindtijdchristenen nota bene de Joden aanvoeren als kroongetuige en bewijs voor hun gelijk, terwijl juist geen ander volk dan het Joodse het gepresteerd heeft om twintig eeuwen lang beargumenteerd en consequent aan te tonen dat het christendom onbijbels is.

Het getuigt ook van een bijzondere arrogantie. Christenen beweren hier dus eigenlijk mee dat zij die oude teksten beter begrijpen dan het volk dat het ooit zelf op schrift heeft gesteld. Ik stel deze vraag wel eens aan een gelovige: "Waarom denk je dat het de joden nooit is gelukt om in Jezus als de messias te geloven?" Sommigen antwoorden dan nog eerlijk: "Tja, een goede vraag." En komen niet verder dan dat. Anderen hoor ik vaak zeggen: "Dat komt omdat God hen daar tijdelijk 'blind' voor heeft gemaakt." Dan weet je meteen dat je niet hoeft verder te discussiëren.