Vrije nieuwsgaring

[vegan-revolution]

 
Naar aanleiding van dit topic met daarin de volgende post :
 

Hier veel bekendheid aan geven is mi. juist hetgeen wat voedt.

Dat is dan misschien een mogelijk punt van discussie, want zit er ook geen keerzijde aan het bewust geen aandacht geven in allerlei mainstream media van een bestaand fenomeen? Een bevolking krijgt dan minder de kans om mee te helpen denken over een oplossing. En is het eigenlijk wel democratisch om een bevolking bewust informatie te onthouden?

 
Stel een journalist komt bij mij thuis om mij te interviewen. Vervolgens wordt er een artikel gepubliceerd waarin van mij het volgende geciteerd wordt "Ik vind dat mensen zoveel mogelijk spotprenten van degene die gezien wordt als belangrijkste profeet van de islam, Mohammed, moeten maken en dat ze die overal moeten ophangen.". In dat artikel staat ook een levensgrote haarscherpe foto van mijn gezicht en met duidelijk mijn adresgegevens en daarbij de vermelding "en dáár woont hij".
 
Hoe legitiem is dat?
 
Als ik de journalist opbel voor opheldering dan antwoordt hij : "We leven hier niet in Turkije maar in een land met vrije nieuwsgaring. En omdat vrijheid voor mij een groot goed is stem ik steevast PVV.".
 

[Peter van Velzen]

Privé gegevens zoals iemands adres vallen niet onder vrije nieuwsgaring. Dat lijkt me duidelijk. Een fatsoenlijk journalist vraagt jou eerst om commentaar op het artikel en tioestemming voor de foto, alvorens een interview te publiceren. Anders ligt het met wat je in het openbaar of vanuit je functie zegt. Dat is wel nieuwsgaring.

Helaas zijn er nogal wat minder secure lieden in medialand,

NB ben je echt zo behandeld door een journalist of is ook de laatste alinea hypotetisch? Journalisten kunnen hun stemgedrag beter voor zich houden! Columnisten OK, die verkondigen hun mening, geen nieuws. Naar die mogen dus al helemáál geen privé-gegevens van derden publiceren.

[vegan-revolution]

 

ben je echt zo behandeld door een journalist of is ook de laatste alinea hypotetisch?

 
Het is hypothetisch en misschien een beetje een flauw voorbeeld.
 
Waar het eigenlijk om gaat is de vraag hoever je moet (willen) gaan in het publiceren van allerlei zaken. Waaraan moet je bij voorkeur juist wel ruchtbaarheid geven en waaraan bij voorkeur niet en waarom? En hoe druist dat in tegen het recht van een bevolking op goede informatievoorziening? Het wel of niet kennen van bepaalde informatie kan immers van invloed zijn op het stemgedrag bij verkiezingen.
 

[TIBERIUS CLAUDIUS]

 
Naar aanleiding van dit topic met daarin de volgende post :
 

Hier veel bekendheid aan geven is mi. juist hetgeen wat voedt.

Dat is dan misschien een mogelijk punt van discussie, want zit er ook geen keerzijde aan het bewust geen aandacht geven in allerlei mainstream media van een bestaand fenomeen? Een bevolking krijgt dan minder de kans om mee te helpen denken over een oplossing. En is het eigenlijk wel democratisch om een bevolking bewust informatie te onthouden?

 
Stel een journalist komt bij mij thuis om mij te interviewen. Vervolgens wordt er een artikel gepubliceerd waarin van mij het volgende geciteerd wordt "Ik vind dat mensen zoveel mogelijk spotprenten van degene die gezien wordt als belangrijkste profeet van de islam, Mohammed, moeten maken en dat ze die overal moeten ophangen.". In dat artikel staat ook een levensgrote haarscherpe foto van mijn gezicht en met duidelijk mijn adresgegevens en daarbij de vermelding "en dáár woont hij".
 
Hoe legitiem is dat?
 
Als ik de journalist opbel voor opheldering dan antwoordt hij : "We leven hier niet in Turkije maar in een land met vrije nieuwsgaring. En omdat vrijheid voor mij een groot goed is stem ik steevast PVV.".
 

Als je geen afspraken van te voren hebt gemaakt is aan eerste niets te doen, want je hebt het nu eenmaal tegen hem gezegd.

Het tweede vermelden waar je woont met alles er op en er aan, weet ik niet goed.
Men is daar in de loop van de tijd wat anders over gaan denken.

PS.
Een onbekende journalist binnen laten zonder goede afspraken kan men beter niet doen lijkt me.

[Maria]

Hier veel bekendheid aan geven is mi. juist hetgeen wat voedt.

Dat is dan misschien een mogelijk punt van discussie, want zit er ook geen keerzijde aan het bewust geen aandacht geven in allerlei mainstream media van een bestaand fenomeen? Een bevolking krijgt dan minder de kans om mee te helpen denken over een oplossing. En is het eigenlijk wel democratisch om een bevolking bewust informatie te onthouden?

Specifiek in het geval van de aanleiding van mijn actie:
Ik weet niet wat de politie wel of niet hierover denkt, maar dit is wat ik me voor zou kunnen stellen.

Ik denk, dat hier de motivatie van belang is.
Een belangenafweging, in dit geval voor de openbare orde.
En dat vooral als het meer gevaar op kan gaan leveren voor de burger in het algemeen, dan het niets daarvan afweten.
Wetenschap hierover geen bijdrage zal leveren aan de oplossing ervan, maar eerder een toename.
En dat als in zo'n geval daar een bepaald beleid in gevoerd wordt, ik dat gerechtvaardigd zou vinden.

Dat is ook wat de politie doet, zolang er nog onzekerheid bestaat over een ev. dader van een misdrijf.
Zolang er geen duidelijke aanwijzingen zijn van eventuele schuldigen en het onderzoek daarnaar nog gaande is, is iedereen die onderzocht wordt nog gewoon burger, die levenslange schade zou kunnen ondervinden bij een te vroege publicatie van wat zij denken en wat zij nog niet zeker weten over deze mensen.
Niet te verwarren met een rechtszaak, waarbij de reden van aanklacht duidelijk is.

Wat verder privé betreft, kan ik me wel vinden in wat Peter en Tiberius te berde brengen.
Een groot verschil is het jezelf in de publiciteit willen brengen of daar zelf verre van willen blijven.

Ook als dat gaat over een interview over een bepaald onderwerp, mits wat daarover vooraf is afgesproken rekening mee is gehouden.
Ik denk, dan ook dat het niet onverstandig is, daarvan een geluidskopie zelf in handen te hebben. Van de afspraak en ook van het hele interview.
Zodat je daarop kunt terugvallen, als dat nodig zou kunnen blijken.
Als de interviewer dat weet, dan zal hij er zich wsl. ook aan houden.

[vegan-revolution]

 
Om dezelfde reden zal men waarschijnlijk de bevolking informatie willen achterhouden als het gaat om welke groepen in de samenleving het hoogst scoren voor wat betreft criminaliteit om stereotypering en vooroordelen ten aanzien van bepaalde groepen te beperken.
 

[Maria]

 
Om dezelfde reden zal men waarschijnlijk de bevolking informatie willen achterhouden als het gaat om welke groepen in de samenleving het hoogst scoren voor wat betreft criminaliteit om stereotypering en vooroordelen ten aanzien van bepaalde groepen te beperken.
 

Toch is er best wel een grote transparantie over de getallen.
CBS: Geregistreerde verdachten, dus niet de veroordeelde.
Jaarrapport Integratie 2020
Criminaliteit

Wat opvalt is dat mensen uit de niet westerse EU groep sterk vertegenwoordigd zijn.

[Peter van Velzen]

 
Om dezelfde reden zal men waarschijnlijk de bevolking informatie willen achterhouden als het gaat om welke groepen in de samenleving het hoogst scoren voor wat betreft criminaliteit om stereotypering en vooroordelen ten aanzien van bepaalde groepen te beperken.
 

Toch is er best wel een grote transparantie over de getallen.
CBS: Geregistreerde verdachten, dus niet de veroordeelde.
Jaarrapport Integratie 2020
Criminaliteit

Wat opvalt is dat mensen uit de niet westerse EU groep sterk vertegenwoordigd zijn.

Dergelijke "transparantie" heeft echter wel degelijk nadelen,
zo is er verschil in de mate waarin mensen worden toegelaten, Minder screening levert meer "verdachten" op. De keuze voor "verdachten" in plaats van "veroordeelden" is ook discutabel. Voor alle groepen geldt vanzelfspekend dat er minder veroordeelden zijn dan verdachten, maar is dat ook in dezelfde mate?

De selectie van wat aandacht krijgt begint al vóórdat de journalistiek zich er mee bemoeid. Al zal dat dan vaak weer zijn op grond van wat de media er in de voorgaande jaren over heeft bericht.

[Maria]

*Dergelijke "transparantie" heeft echter wel degelijk nadelen,
zo is er verschil in de mate waarin mensen worden toegelaten, Minder screening levert meer "verdachten" op. De keuze voor "verdachten" in plaats van "veroordeelden" is ook discutabel. Voor alle groepen geldt vanzelfspekend dat er minder veroordeelden zijn dan verdachten, maar is dat ook in dezelfde mate?

De selectie van wat aandacht krijgt begint al vóórdat de journalistiek zich er mee bemoeid. Al zal dat dan vaak weer zijn op grond van wat de media er in de voorgaande jaren over heeft bericht.

Ik deel jou twijfels.