simpel bewijs dat je niet je lichaam bent en dat er een dualiteit is

[MaartenV]

Heb je ooit een (gedeeltelijk) gevoelloze arm of been gehad, na dat dit lichaamsdeel enige tijd onder iets lag?
Jij was op het moment van de gevoelloosheid niet aanwezig in die arm of dat been. Jouw gevoel was weg uit die arm.
Je kan gerust zeggen: jij was weg uit die arm. En zo zal het ook zijn bij je dood. Het gevoel is weg uit je lichaam. Jij bent volledig weg uit je lichaam.
Dat gevoel zelf is immaterieel. Je zou kunnen zeggen: dat was jouw ziel of jouw gevoel.
Dus er is wel degelijk een dualiteit: de gevoelens in je lichaam, en je lichaam zonder die gevoelens bij de dood.
Er is een verschil.

De formule is
Levend Lichaam(sdeel) - gevoel = dood lichaam(s)deel.

Gevoel staat hier voor 'ziel', 'bewustzijn', 'levensadem'.

Deze formule legt het bestaan uit van een duaal zijn: een dood lichaam en het gevoel dat in en uit dat lichaam kan gaan.

Dus een gedeeltelijk wegvallen van het gevoel in je arm of been, omdat je er op zat of iets anders, en voelen dat jij niet meer aanwezig bent in je arm is het simpele bewijs van het bestaan van een dualiteit: jij bent niet je lichaam(sdeel). Jij valt er niet mee samen. Jij bent op zo'n moment even weg uit dat lichaamsdeel. Dat lichaamsdeel mag perfect fysiologisch anatomisch in orde zijn en het hele materiële zijn van jouw arm mag in orde zijn, jij bent er even niet in aanwezig wanneer het even gevoelloos is. Het is dan een zielloos object.

Er is dus een verschil.

Bij een gedeeltelijke verlamming door een beroerte van één lichaamshelft, is alles anatomisch fysiologisch aan je materiële gevoelloze lichaamshelft nog zoals daarvoor; Het enige verschil is: het is nu zielloos. Er is geen gevoel meer in. Er is echter niks verandert aan het object. Moleculair en op atomair vlak is alles hetzelfde. Het is echter nu een dood object geworden.


QED dualiteit. (= jij valt niet samen met jouw lichaam).

[Peter van Velzen]

Maarten, je bewijs klopt totaal niet.
Je perceptie mag veranderd zijn maar dat wil niet zeggen dat de betreffende cellen allemaal dood zijn.
Objectief ben je veel minder veranderd,
Als de bloedtoevoer (NB een J-getuige heeft mij verzekerd dat met "de ziel" in de bijbel het bloed wordt bedoeld). tijdelijk wordt afgeklemt zal dit zich weer herstellen, dat kan overigens pijn doen die anders nooit hac gevoeld. Nog altijd negeer je het verschil tussen subject "ik" en object "ïk" (denk daarbij even vanuit een derde persoon) evenals het verschil tussen het tijdelijk en het permanente. Tja als je de verschillen negeert dan blijkt het telkens, toch niet hetzelfde te zijn. Stel je voor dat na een hersenletsel het gevoelloze deel van het lichaam objectief was verdwenen. (nog maar één arm, één been, één long en een half hart en óf een lever óf een maag). Dan was je gewoon dood hoor. Stel je voor dat je afgeknelde arm tijdelijk geamputeerd was. Dat zou nogal dwaas zijn niet? Probeer dus svp in de toekomst altijd om schrijven of je iets subjectiefs of iets objectiefs bedoelt of je iets tijdelijks of permanents bedoelt. Dan kom je zelf achter de lacunes en hoeven anderen het niet meer uit te leggen,

[heeck]

Heb je ooit een (gedeeltelijk) gevoelloze arm of been gehad, na dat dit lichaamsdeel enige tijd onder iets lag?
Jij was op het moment van de gevoelloosheid niet aanwezig in die arm of dat been. Jouw gevoel was weg uit die arm.
Je kan gerust zeggen: jij was weg uit die arm. En zo zal het ook zijn bij je dood. Het gevoel is weg uit je lichaam. Jij bent volledig weg uit je lichaam.
Dat gevoel zelf is immaterieel. Je zou kunnen zeggen: dat was jouw ziel of jouw gevoel.
Dus er is wel degelijk een dualiteit: de gevoelens in je lichaam, en je lichaam zonder die gevoelens bij de dood.
Er is een verschil.
knip
knip

MaartenV,

Je presenteert de standaard Deepak Chopra-shuffle die al stukken eleganter is gebruikt met de titel "The Minds I" *)
1)
Je begint met het verschuiven van "Een deel van je been niet voelen" >>>> "Je was niet aanwezig in je been"
Dat verfomfaai je nog een stap verder met
2)
Je kan gerust zeggen: Jij was weg uit die arm.
Dat lijkt wel hetzelfde en poëtisch kan je zo een gelijkenis wel gebruiken, maar dat is echt andere koek.
3)
En zo kan je inderdaad verder fantaseren dat je via een gaatje in je huid ectoplastisch naar buiten frummelt.
4)
Dat je zo een dualiteit bij elkaar kunt fantaseren maakt zo een fantasie niet degelijk.
5)
Het verschil is dat mijn fantasie een andere kant uitgaat:
Zijn er gevallen bekend van een losse ziel met fantoompijnen; dat zou wel degelijk te verwachten moeten zijn.


Roeland
*)
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Mind%27s_I

The Mind's I:
Fantasies and Reflections on Self and Soul
is a 1981 collection of essays and other texts about the nature of the mind and the self, edited with commentary by philosophers Douglas R. Hofstadter and Daniel C. Dennett.

[Mullog]

Heb je ooit een (gedeeltelijk) gevoelloze arm of been gehad, na dat dit lichaamsdeel enige tijd onder iets lag?
Jij was op het moment van de gevoelloosheid niet aanwezig in die arm of dat been. Jouw gevoel was weg uit die arm.
Je kan gerust zeggen: jij was weg uit die arm. ...

Volgens mij is de bloedtoevoer dan vooral gestagneerd.

[Maria]

Gevoelsstoring of gevoelloosheid ontstaat als de functie van het zenuwweefsel (tijdelijk) verstoord of onderbroken wordt.
Dus niet de bloedtoevoer.
Zoals bij afknelling als je te lang in een bepaalde houding bent geweest. Vooral op plaatsen waar het dicht aan het oppervlak ligt.
Een te sterke waarneming krijgt, als dat overprikkeld wordt, zoals bij stoten van te elleboog het "telefoontje" tot aan de pink en ook gevoelloosheid als je te lang met één knie over de andere zit.
Zo kan ook een vals gevoel ontstaan, als bij een amputatie het zenuwweefsel richting centraal nog geprikkeld kan worden.
En functieverlies bij beschadiging in de hersenen.

De vergelijking van Maarten is hier dus een kwestie van fantasie, een manier van zijn denken, daar het leven er nog wel degelijk is, alleen de functie en de waarneming ervan en ook het bewustzijn ervan gestoord is.

[doctorwho]

Dus een gedeeltelijk wegvallen van het gevoel in je arm of been, omdat je er op zat of iets anders, en voelen dat jij niet meer aanwezig bent in je arm is het simpele bewijs van het bestaan van een dualiteit: jij bent niet je lichaam(sdeel). Jij valt er niet mee samen. Jij bent op zo'n moment even weg uit dat lichaamsdeel. Dat lichaamsdeel mag perfect fysiologisch anatomisch in orde zijn en het hele materiële zijn van jouw arm mag in orde zijn, jij bent er even niet in aanwezig wanneer het even gevoelloos is. Het is dan een zielloos object.

Dus bij een hoge dwarsleasie heb je enkel nog een hoofd
En als je zonder schoeisel op een legoblokje stapt zit je hele ziel tijdelijk in je voet

[chromis]

Hallo Maarten,

Als je goed oplet (eventueel m.b.v. meditatie) dan kan je ontdekken dat "jouw gerichte aandacht" (daar heb je het volgens mij over) eigenlijk nooit bij alle lichaamsdelen en gedachtes kan zijn. Je richt je op iets specifieks, doorgaans 'dwangmatig' (als we pijn hebben of als we herinnerd worden door een gedachte of iemands instructie om ons te richten op onze linkerteen of rechterwang). Jouw "diffuse" aandacht is er trouwens ook nog.

Onderzoeksvragen waarin bevindt zich die aandacht? Is aandacht volgens jou hetzelfde als "aanwezigheid"? of: wat is het verschil tussen aandacht en aanwezigheid? waarin bevindt zich aanwezigheid?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Om te beginnen:
Wat is eigenlijk gevoelloosheid van een been?
We hebben dan kennelijk geen directe toegang meer tot een aantal functies van dat been.

Dit betekent niet dat het contact met het been volledig is verbroken.
Zou dat zo zijn dan zou het been heel snel afsterven, de hersenen sturen dus nog steeds tal van functies in het been aan.

PS.
Zelfs als Maarten V op dit punt gelijk zou hebben is dat verre van een bewijs voor dualiteit.

[MaartenV]

Als je je lichaamsgevoel gelijkstelt aan 'je ziel' of 'jij', wat ik hier in deze redenering doe, dan ben je daar niet waar het gevoel niet is.

Dus bij een hoge dwarsleasie heb je enkel nog een hoofd

Ja, wanneer je enkel je hoofd voelt, maar niet de rest van je lichaam, dan ben je niet 'in' de rest van je lichaam.
Je hele lichaam, behalve je hoofd, is dan vreemd aan jou. Jij valt op zo'n moment enkel samen met je hoofd. Ookal werken alle andere functies van je
lichaam nog wel. Jij bent daar niet meer.

[axxyanus]

Heb je ooit een (gedeeltelijk) gevoelloze arm of been gehad, na dat dit lichaamsdeel enige tijd onder iets lag?
Jij was op het moment van de gevoelloosheid niet aanwezig in die arm of dat been. Jouw gevoel was weg uit die arm.
Je kan gerust zeggen: jij was weg uit die arm. En zo zal het ook zijn bij je dood. Het gevoel is weg uit je lichaam. Jij bent volledig weg uit je lichaam.
Dat gevoel zelf is immaterieel. Je zou kunnen zeggen: dat was jouw ziel of jouw gevoel.

Als je iets gaat bewijzen, moet er wel een bewijs zijn voor de tussenstappen. Ik zie geen bewijs voor de bewering dat dat gevoel immaterieel is.

[doctorwho]

Dus bij een hoge dwarsleasie heb je enkel nog een hoofd

Edit laesie

[MaartenV]

Heb je ooit een (gedeeltelijk) gevoelloze arm of been gehad, na dat dit lichaamsdeel enige tijd onder iets lag?
Jij was op het moment van de gevoelloosheid niet aanwezig in die arm of dat been. Jouw gevoel was weg uit die arm.
Je kan gerust zeggen: jij was weg uit die arm. En zo zal het ook zijn bij je dood. Het gevoel is weg uit je lichaam. Jij bent volledig weg uit je lichaam.
Dat gevoel zelf is immaterieel. Je zou kunnen zeggen: dat was jouw ziel of jouw gevoel.

Als je iets gaat bewijzen, moet er wel een bewijs zijn voor de tussenstappen. Ik zie geen bewijs voor de bewering dat dat gevoel immaterieel is.

Omdat gevoelens niet adhv materie kunnen bewezen worden, zijn ze dus logisch gezien immaterieel.
Net zoals je niet kan bewijzen aan anderen dat je de wereld ervaart en geen filosofische zombie bent, kan je niet bewijzen dat je gevoelens hebt mbh van materie. Je zou evengoed een gevoelloze biologische robotzombie kunnen zijn. Via je materiële zijn kan je dat niet aantonen. Dus zijn gevoelens immaterieel.

[heeck]

Als je je lichaamsgevoel gelijkstelt aan 'je ziel' of 'jij', wat ik hier in deze redenering doe, dan ben je daar niet waar het gevoel niet is.

Dus bij een hoge dwarsleasie heb je enkel nog een hoofd

Ja, wanneer je enkel je hoofd voelt, maar niet de rest van je lichaam, dan ben je niet 'in' de rest van je lichaam.
Je hele lichaam, behalve je hoofd, is dan vreemd aan jou. Jij valt op zo'n moment enkel samen met je hoofd. Ookal werken alle andere functies van je
lichaam nog wel. Jij bent daar niet meer.

Zoals in mijn antwoord hiervoor uitgelegd draait dit op zijn best om spiritueel-poëtische misleiding.

Roeland

[axxyanus]

Als je iets gaat bewijzen, moet er wel een bewijs zijn voor de tussenstappen. Ik zie geen bewijs voor de bewering dat dat gevoel immaterieel is.

Omdat gevoelens niet adhv materie kunnen bewezen worden, zijn ze dus logisch gezien immaterieel.

Neen, dat is een logische drogreden.

[Maria]

Omdat gevoelens niet adhv materie kunnen bewezen worden, zijn ze dus logisch gezien immaterieel.
Net zoals je niet kan bewijzen aan anderen dat je de wereld ervaart en geen filosofische zombie bent, kan je niet bewijzen dat je gevoelens hebt mbh van materie. Je zou evengoed een gevoelloze biologische robotzombie kunnen zijn. Via je materiële zijn kan je dat niet aantonen. Dus zijn gevoelens immaterieel.

Over wat voor gevoelens had je het ook al weer?
Lichamelijke of emotionele/geestelijke/verstandelijke?