Regulatieve ideeën

[Leon]

Immanuel Kant benoemt enkele regulatieve ideeën:

-vrijheid of vrije wil
-God
-de ziel

Dit zijn voor hem denkbeelden die een sturende kracht hebben, bij het formuleren van stellingen erover of bepalen van persoonlijke keuzes of zelfs bij het bepalen van algemeen politiek beleid.

De ideeën zijn voortgekomen uit abstract en conceptueel denken, en het is lastig om te bepalen waarom hersenen dat doen.

Iets over de hersenen of het brein-complex:

de hersenen hebben als primaire functie het reguleren van interne processen, maar evenzogoed is het je staande houden in een externe wereld wat regulatie behoeft. Bij het jezelf staande houden in de externe wereld gaat het om nemen van talloze beslissingen. Bij interne processen gaat het om verwerken van zenuwsignalen uit het lichaam zelf. Bij het reguleren van externe processen gaat het vooral om interpreteren van sensorische data.

Een vereenvoudigde weergave is een klimaatsysteem. Is het te koud dan gaat de verwarming aan en koeling uit, is het te warm dan gaat de verwarming uit en de koeling aan. De regulatie van de hersenen kan dus gezien worden als een systeem met twee waarden waartussen ‘geschakeld’ wordt.

Ik bedacht me als het gaat om keuzes maken dat je twee extremen hebt; absolute vrijheid en absolute gedetermineerdheid. Daar horen twee emoties bij, blijdschap en droefheid. Blij bij vrij, en droevig bij moeten. Wat kunnen de hersenen doen om vrijheid te verkrijgen? Het gaat nog steeds om het maken van keuzes. Je kunt chemisch misschien blij gemaakt worden, maar je dan niet vrij voelen. Van vrijheid word je wel blij, maar het hebben van blijdschap betekent niet dat je vrij bent. De hersenen streven soms indirect naar blijdschap, via vrijheid. En andersom is er kennis/wetenschap die laat zien dat we niet vrij zijn maar van alles moeten, zelfmedelijden geven in allerlei groteske vormen, en als emotie droefheid geven.
de hersenen streven soms indirect naar droefheid, via het idee van gedetermineerdheid. Bij de regulatie gaat het niet om absoluut vrij of blij worden, ook niet om absoluut gedetermineerd of droevig worden, het gaat om het inregelen.

Kennis/wetenschap speelt een rol de ene kant op, teveel en het klimaat wordt ongunstig. Geloof/verwarring speelt een rol de andere kant op, teveel en het klimaat wordt ook ongunstig.

Waarschijnlijk zien sommigen het zelfmedelijden juist als zelfvertrouwen, en andersom. Het gaat om het idee van het brein-complex dat probeert een balans te vinden.

[B.S.]

Wat is er eigenlijk tegen zelfmedelijden? Ja dat het irritatie bijn anderen op kan wekken, maar verder?

[Leon]

Wat is er eigenlijk tegen zelfmedelijden? Ja dat het irritatie bijn anderen op kan wekken, maar verder?

Hoort er gewoon bij, maar het is onevenwichtig om altijd in die hoek te zitten.

[heeck]

Leon,

Je schetst een volkomen fictief systeem dat geen enkele aansluiting heeft met de bestaande kennis van het functioneren van mensen of andere dieren.

Wat wil je daarmee? Of komt er nog een speelbord met fiches bij?

Roeland

[Peter van Velzen]

Wist Kant veel?
(voor zijn trijd wél maar voor onze tijd?)
Kahneman wijst op iets anders dat - IN MIJN OGEN - wellicht vrijheid oplevert: Moeizaam denken oftwel redeneren hetgeen hij "systeem 2" noemt. Het is vooral van belang bij leerprocessen en bij communicatie, waarbij steeds moet worden gecontroleerd of Het (de zin) wel klopt in tegenstelling to automatismen, (snel en makkelijk) die hij systeem 1 noemt.

(Engels, 1 uur)



Ik denk hier overigens inmiddels automatisch aan (systeem 1), anderen (systeem 3!) zullen ongetwijfeld checken of ik onzin verkondig!

(ik ben formeel wel off-topic!!)

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Immanuel Kant benoemt enkele regulatieve ideeën:

-vrijheid of vrije wil
-God
-de ziel

Dit zijn voor hem denkbeelden die een sturende kracht hebben, bij het formuleren van stellingen erover of bepalen van persoonlijke keuzes of zelfs bij het bepalen van algemeen politiek beleid.

De ideeën zijn voortgekomen uit abstract en conceptueel denken, en het is lastig om te bepalen waarom hersenen dat doen.

Waarom zouden ze daar uit zijn voorgekomen?
Er zijn immers ook ander verklaringen voor hun ontstaan mogelijk.

Of bedoel je dat Kant dat dacht?

[Leon]

Immanuel Kant benoemt enkele regulatieve ideeën:

-vrijheid of vrije wil
-God
-de ziel

Dit zijn voor hem denkbeelden die een sturende kracht hebben, bij het formuleren van stellingen erover of bepalen van persoonlijke keuzes of zelfs bij het bepalen van algemeen politiek beleid.

De ideeën zijn voortgekomen uit abstract en conceptueel denken, en het is lastig om te bepalen waarom hersenen dat doen.

Waarom zouden ze daar uit zijn voorgekomen?
Er zijn immers ook ander verklaringen voor hun ontstaan mogelijk.

Of bedoel je dat Kant dat dacht?

Of een schilderij voorkomt uit verf en kwasten of uit de schilder laat ik aan jezelf.

[doctorwho]

Of een schilderij voorkomt uit verf en kwasten of uit de schilder laat ik aan jezelf.

De schilder kan zich uitdrukken door dat met de tube te doen andersom lijkt mij een vrij gruwelijke exercitie.

[Leon]

Of een schilderij voorkomt uit verf en kwasten of uit de schilder laat ik aan jezelf.

De schilder kan zich uitdrukken door dat met de tube te doen andersom lijkt mij een vrij gruwelijke exercitie.

Uit de geest van de schilder…ja hoe doe je dat geest op een doek smeren he?

[heeck]

Of een schilderij voorkomt uit verf en kwasten of uit de schilder laat ik aan jezelf.

De schilder kan zich uitdrukken door dat met de tube te doen andersom lijkt mij een vrij gruwelijke exercitie.

Uit de geest van de schilder…ja hoe doe je dat geest op een doek smeren he?

Geest?
Als zoon van een tekenaar-schilder-aquaralist weet ik zeker dat mijn vader nooit last heeft gehad van een geest die zich tussen kwast en doek, min of meer er tussen wurmende, regulatief trachtte te transcenderen. Of zoiets.

Roeland

[doctorwho]

Geest?
Als zoon van een tekenaar-schilder-aquaralist weet ik zeker dat mijn vader nooit last heeft gehad van een geest die zich tussen kwast en doek, min of meer er tussen wurmende, regulatief trachtte te transcenderen. Of zoiets.
Roeland

Als liefhebber van het werk van Marten Toonder wil ik toch de Niks onder de aandacht brengen

Tegelijkertijd schildert schildersgezel Wammes Waggel buiten in de vrieskou eenzelfde figuurtje op zijn doek. Gezel Wammes Waggel is ijverig bezig met verstijfde vingers om zijn gevoel uit de tubes te drukken. Als hij eenmaal de laatste verf op het doek heeft uitgeknepen, heeft hij totaal geen gevoel meer over. Want nu hij het uit de tubes heeft gedrukt, zit het niet meer in hem. Wammes is er reuze stijf en bibberig van geworden. Hij begeeft zich nu naar slot Bommelstein, om aan heer Bommel zijn schilderij te gaan verkopen. Maar heer Bommel heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan het kopen van een schilderij. Hij en bediende Joost vechten tegen het kleine spookje dat het gevoel geeft dat men vanuit een duister hoekje in de gaten wordt gehouden. Bij het zien van het schilderij vindt Joost dat het op iets lijkt maar Wammes zegt zelf dat het nergens op lijkt, het is zomaar een gevoel. Heer Bommel doet het denken aan iets dat ergens in een donkere hoek op hem loert en dat zeggende ontdekt hij het spookje warempel achter een gordijn, dat hem met holle ogen aankijkt. De kasteelheer constateert bibberend dat het spook dus echt bestaat.

Het spookje blijkt dus de 'rapvlugge niks' te zijn. Ik zie hier een overeenkomst met de regulatieve ideeën

https://nl.wikipedia.org/wiki/De_niks

[Leon]

Maak het maar belachelijk.

[doctorwho]

Maak het maar belachelijk.

Je onderschat de zeggingskracht van het werk van Marten Toonder

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Geest?
Als zoon van een tekenaar-schilder-aquaralist weet ik zeker dat mijn vader nooit last heeft gehad van een geest die zich tussen kwast en doek, min of meer er tussen wurmende, regulatief trachtte te transcenderen. Of zoiets.
Roeland

Als liefhebber van het werk van Marten Toonder wil ik toch de Niks onder de aandacht brengen

Tegelijkertijd schildert schildersgezel Wammes Waggel buiten in de vrieskou eenzelfde figuurtje op zijn doek. Gezel Wammes Waggel is ijverig bezig met verstijfde vingers om zijn gevoel uit de tubes te drukken. Als hij eenmaal de laatste verf op het doek heeft uitgeknepen, heeft hij totaal geen gevoel meer over. Want nu hij het uit de tubes heeft gedrukt, zit het niet meer in hem. Wammes is er reuze stijf en bibberig van geworden. Hij begeeft zich nu naar slot Bommelstein, om aan heer Bommel zijn schilderij te gaan verkopen. Maar heer Bommel heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan het kopen van een schilderij. Hij en bediende Joost vechten tegen het kleine spookje dat het gevoel geeft dat men vanuit een duister hoekje in de gaten wordt gehouden. Bij het zien van het schilderij vindt Joost dat het op iets lijkt maar Wammes zegt zelf dat het nergens op lijkt, het is zomaar een gevoel. Heer Bommel doet het denken aan iets dat ergens in een donkere hoek op hem loert en dat zeggende ontdekt hij het spookje warempel achter een gordijn, dat hem met holle ogen aankijkt. De kasteelheer constateert bibberend dat het spook dus echt bestaat.

Het spookje blijkt dus de 'rapvlugge niks' te zijn. Ik zie hier een overeenkomst met de regulatieve ideeën

https://nl.wikipedia.org/wiki/De_niks

Wat vond de kunstenaar Terpe Thijn hiervan?
Hij is toch de kenner?

[doctorwho]

Wat vond de kunstenaar Terpe Thijn hiervan?
Hij is toch de kenner?

Voor zover ik mij herinner heeft die de Niks gefixeerd waarmee het verhaal tot een goed einde kwam.