Agnostiek, atheïsme, theïsme en/of varianten

[axxyanus]

Atheïsten hebben geen rituelen, dat is aan gelovigen voorbehouden.

Je vergist je.

Religieuze gelovigen kunnen niet zonder rituelen, dat is zo.

Echter, iemand kan gewoon aan rituelen deelnemen zonder dat die in God moet geloven, sterker nog, er bestaan daadwerkelijk vele rituelen die helemaal niets met religie te maken hebben. Ik ken geen enkele reden waarom Atheïsten geen rituelen zouden kunnen hebben en/of daar aan deel nemen. Jij wel?

Ik ken zulke rituele niet.
Maar misschien versta jij wat anders onder een ritueel.

Er zijn er die handen schudden bij ontmoeting/kennismaking als een ritueel zien.
Ik doe dat niet, het is slechts een vorm van beleefdheid dat zijn oorspronkelijke betekenis heeft verloren.

Zie je handenschuddend wel als ritueel dan heb je natuurlijk gelijk.

Ook ongelovigen houden huwelijks- en begrafenisrituelen.

[HierEnNu]

Maar misschien versta jij wat anders onder een ritueel.

Die conclusie klopt!
Ik kan me prima vinden in de definitie die Wikipedia geeft met betrekking tot rituelen:

Ritueel

Een ritueel is een opeenvolging van handelingen in een bepaalde volgorde en op een welbepaalde plaats.

Kenmerken
Rituelen zijn uitingen die in bepaalde omstandigheden herhaald worden. Deze uitingen kunnen bestaan uit enkele elementen maar ook uit een heel scala aan verschillende elementen.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ook ongelovigen houden huwelijks- en begrafenisrituelen.

Dat klopt maar half.
Ik vind dat geen rituelen, ze aanbidden immers niets of niemand.

Mijn moeder serveerde op zondag middag altijd tomatensoep, voor mij is dat geen rituele maaltijd.
Volgens sommigen kennelijk wel.

[Mullog]

Ook ongelovigen houden huwelijks- en begrafenisrituelen.

Dat klopt maar half.
Ik vind dat geen rituelen, ze aanbidden immers niets of niemand.

Mijn moeder serveerde op zondag middag altijd tomatensoep, voor mij is dat geen rituele maaltijd.
Volgens sommigen kennelijk wel.

Er worden wat handelingen verricht die van rituele aard zijn. Bij een begrafenis wordt er wat vertelt over het leven van de overledene. Bij een huwelijk verklaard men elkaar publiekelijk eeuwige trouw door dik en dun. Van die dingen. Ik denk dat mensen, theïst of atheïst of wat dan ook, dit nodig heeft om op die manier een soort van paaltjes in het leven te zetten. Iets waar men betekenis in kan leggen.

Mijn moeder maakte zondagse soep, tot alle kinderen het huis uit waren. Het was bijzondere soep die nooit meer gemaakt wordt. Maar die soep is heel lang een ankerpunt geweest in ons leven, dat het hele gezin bij elkaar was. Het was geen ritueel. Dat is het pas geworden na het verdwijnen van de de soep.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ook ongelovigen houden huwelijks- en begrafenisrituelen.

Dat klopt maar half.
Ik vind dat geen rituelen, ze aanbidden immers niets of niemand.

Mijn moeder serveerde op zondag middag altijd tomatensoep, voor mij is dat geen rituele maaltijd.
Volgens sommigen kennelijk wel.

Er worden wat handelingen verricht die van rituele aard zijn. Bij een begrafenis wordt er wat vertelt over het leven van de overledene. Bij een huwelijk verklaard men elkaar publiekelijk eeuwige trouw door dik en dun. Van die dingen. Ik denk dat mensen, theïst of atheïst of wat dan ook, dit nodig heeft om op die manier een soort van paaltjes in het leven te zetten. Iets waar men betekenis in kan leggen.

Mijn moeder maakte zondagse soep, tot alle kinderen het huis uit waren. Het was bijzondere soep die nooit meer gemaakt wordt. Maar die soep is heel lang een ankerpunt geweest in ons leven, dat het hele gezin bij elkaar was. Het was geen ritueel. Dat is het pas geworden na het verdwijnen van de de soep.

Mijn moeders tomatensoep was heerlijk.
Om de een of andere rede heb ik hem nooit zelf kunnen maken, alhoewel mijn moeder het toch verschillende malen heeft voorgedaan.

[Maria]

Een spirituele atheïst kan.
Spiritueel atheIsme als combinatie is mi. niet iets wat een apart benoemenswaardig fenomeen is.

Waarom zouden wij atheïsten die hun ongeloof op een spirituele manier willen beleven, het etiket: "spiritueel atheïsme" ontnemen?

Dit allemaal zo onder een vergrootglas bekijken om na te gaan of er voldoende coherentie in zit, lijkt me muggeziften.

Als iemand zichzelf een spiritueel atheïst wil omschrijven zal ik hem/haar dat niet ontnemen.
Misschien is het voor die persoon nuttig in een gesprek, waarin anderen hem of haar een of ander plakplaatje willen geven.
Bijvoorbeeld: Er zijn gelovigen die een spiritualiteit ook onder een bepaalde religie willen indelen en hun gesprekspartner dan toch ook een gelovige willen noemen.
Maar ik zie dit dan toch meer als een verduidelijking of omschrijving, die nodig wordt geacht bij mensen met te weinig kennis van de materie, die wat erg veel vam etiketjes houden.

Elke variatie van denken indelen volgens een bepaald -isme of anderszins etiket noem ik juist te detaillistisch denken of als je dat wil; muggeziften..
Lang niet alle spiritueel voelende en denkende mensen denken doen dat volgens een bepaald stramien of regel.
Net zo min als alle atheïsten, waarbij de aanduiding slechts een verzamelnaam is voor niet godgelovigen.
Maar dat hoef ik jou toch niet te vertellen.

[chromis]

'Spiritualiteit' heeft...

(...) in de breedste zin te maken met zaken die de geest (Latijn spiritus) betreffen. Het woord wordt op vele manieren gebruikt en kan te maken hebben met religie of bovennatuurlijke krachten, maar de nadruk ligt op de persoonlijke innerlijke ervaring.

...aldus Wikipedia (de nadruk is van mij),

Want die nadruk in deze quote kan op mij best van toepassing zijn, maar ik neig dat woord zelf liever te mijden omdat ik met dat andere "weinig heb". Het verschil met 'vroeger' is dat de allergische reacties wel verminderd zijn. Maar het is niet weg, ben ik bang. Een luisterboek van Christopher Hitchens leidt nog altijd tot anti-theistisch schuimbekken, wellicht nog een aandachtspuntje...?

[axxyanus]

Elke variatie van denken indelen volgens een bepaald -isme of anderszins etiket noem ik juist te detaillistisch denken of als je dat wil; muggeziften..

Wat is er muggezifterig aan het vaststellen dat er mensen zijn die hun atheïsme op een rituele manier willen beleven? En als dat niet te muggezifterig is, wat is er dan muggezifterig aan dat te verwoorden door de combinatie: "spiritueel atheïsme".

Lang niet alle spiritueel voelende en denkende mensen denken doen dat volgens een bepaald stramien of regel.

Niemand beweert dat en dat wordt ook niet geïmpliceerd door die woord combinatie.

Net zo min als alle atheïsten, waarbij de aanduiding slechts een verzamelnaam is voor niet godgelovigen.
Maar dat hoef ik jou toch niet te vertellen.

Die woord combinatie spreek dat ook niet tegen.

Als morgen een groep mensen op een spirituele manier gymnastiek willen beoefenen dan zie ik niet in waarom die mensen daar niet het etiket "spirituele gymnastiek" op mogen plakken. Dat deze mensen dat op deze manier doen impliceert niet dat alle spiritueel voelende en denkende mensen dat doen volgens een bepaald stramien of regel.

Dat deze mensen hun gymnastiek op een spirituele manier beoefenen en dat als "spirituele gymnastiek" benoemen, heeft geen enkele implicatie voor al die andere mensen die gymnastiek beoefenen.

[Maria]

Is het dan misschien ook mogelijk om jezelf geen stempel op te moeten drukken? Of komt dan humanisme om de bocht kijken? We zijn mens met een grote diversiteit aan ideeën en overtuigingen die elkaar soms misschien onderling kunnen uitsluiten maar waar we ons prettig bij voelen?

Sommigen zijn dan cognitieve dissonantisten.

Ik zal voor mezelf spreken!

Destijds als overtuigd gelovige, waarbij ik met name de overtuiging 'koesterde'[!] dat ik net als Jezus een kind van de 'Almachtige God' was en Jezus dus zag als Grote Broer en het te volgen voorbeeld, zag ik zulks niet als 'stempel opdrukken' maar was dat eenvoudigweg het fundament van mijn identiteit, nog veel meer dan bijvoorbeeld het daadwerkelijk kind zijn van mijn ouders.

In het Christendom zit vijandsdenken besloten jegens ongelovigen. Dat maakt het voor [potentieel] afvalligen extra lastig om aansluiting te zoeken/vinden bij ongelovigen. Het voelt intrinsiek en wellicht zelfs onbewust als verraad of zelfs desertie! Ik denk hierbij met name aan:

Lukas 11

23
Wie met Mij niet is, die is tegen Mij; en wie met Mij niet vergadert, die verstrooit.

Dikkemick heeft hier een belangrijk punt aangestipt.

Zoals in een eerder bericht van mij in dit topic, spreek ik ook voor mezelf.
Ik denk dat we op één lijn zitten, als het gaat om hoe moeilijk het vaak is om volledig afstand te doen van alles wat hoort bij een gelovige opvoeding en het eigen geloof dat je een tijd hebt gehad aan het begin van je leven.
En dan heb ik het niet eens over de afstand, die wordt gecreëerd, doordat je niet meer het geloof deelt van mensen in je gelovige omgeving waarin je leeft.

Het eerste blijft invloed hebben op je denken en het tweede ook op je gedrag naar buiten toe.
Daar kan veel tijd overheen gaan en misschien ook een zoeken naar alternatieven opsspiritueel gebied, voordat je volledig kunt zeggen dat je atheïst bent.
En dan nog is het vaak toch niet in je eigen persoonlijke omgeving, waar je dit echt openlijk kwijt kunt.

[HierEnNu]

Ook ongelovigen houden huwelijks- en begrafenisrituelen.

Dat klopt maar half.
Ik vind dat geen rituelen, ze aanbidden immers niets of niemand.

Mijn moeder serveerde op zondag middag altijd tomatensoep, voor mij is dat geen rituele maaltijd.
Volgens sommigen kennelijk wel.

Dankjewel voor deze reactie. die volgens mij recht uit jouw hart komt! [?]

Eindelijk[!] begin ik jouw manier van communiceren/reageren te begrijpen/doorzien. En tevens waarom zulks al vanaf het begin af aan mij intrigreerde: let wel, ik bedoel het volgende beslist NIET als beledigend en/of diagnosticerend en het kan welzeker pure projectie mijnerzijds zijn gezien de relatie met mijn zoon, maar toch ...

... er zit kennelijk een olifant tussen ons [jij+ik] in, een olifant in de kamer!
ff Grof nou: lets kill that beast! OK? Of niet: spare it if you want to!

Van begin af aan vind ik jouw manier van communiceren een 'autistoïde tintje' hebben. Let wel, ik beweer dus niet dat ik denk dat jij autisme hebt! Ik vertel jou nou iets over mij, ik vertel jou nou niets over jou! OK?
Hoewel, het gaat natuurlijk wel ff over JOUW reactie ...

Axxyanus bewering "Ook ongelovigen houden huwelijks- en begrafenisrituelen." is sowieso volledig waar en dus beslist niet half, en bovendien geheel to the point, waar jouw reactie "ze aanbidden immers niets of niemand." eigenlijk[!] helemaal niet ter zake doet, behalve dan vanuit het ego-centrische standpunt welk jij in schijnt te nemen.

Voor alle duidelijkheid:
rituelen in zijn algemeenheid,
dus ook jouw eventuele[!] rituelen, die jij al dan niet bewust/onbewust hebt,
rituelen hebben op zichzelf helemaal niets te maken met aanbidding!

De door jouw [door mij veronderstelde!] aanbidding door jou van jouw moeder lijkt me sowieso gezond en waarschjnlijk terecht! Jouw moeder serveerde op zondag middag kennelijk altijd tomatensoep zonder dat zulks voor jou iets ritueels betekende. Volgens sommigen kennelijk wel?
Ik stel jou nou deze wellicht veel te persoonlijke vraag:
hoezo volgens sommigen kennelijk wel?
Ik durf zomaar te denken dat het volgens jouw moeder zo was!
Wat denk jij zelf, betekende het volgens jouw moeder iets ritueels?

[HierEnNu]

Het verschil met 'vroeger' is dat de allergische reacties wel verminderd zijn. Maar het is niet weg, ben ik bang. Een luisterboek van Christopher Hitchens leidt nog altijd tot anti-theistisch schuimbekken, wellicht nog een aandachtspuntje...?

Och ... kom op: schuimbekken bij Christopher Hitchens?
Een innerlijke glimlach lijkt me meer op de plaats.

[HierEnNu]

Ik denk niet dar iemand die emotioneel is spiritueel genoemd moet worden. Ook niet iemand die een geloof heeft.
Spritueel is in mijn perceptie alleen iemand die anderen ideeën aanrijkt, met zijn redenaties.
Maar ik zal wel de enige zijn.

Wil je daarmee aangeven dat je de volgende definitie van 'spiritualiteit', waarbij de nadruk ligt op de persoonlijke innerlijke ervaring, afwijst?

Spiritualiteit

Spiritualiteit heeft in de breedste zin te maken met zaken die de geest (Latijn spiritus) betreffen. Het woord wordt op vele manieren gebruikt en kan te maken hebben met religie of bovennatuurlijke krachten, maar de nadruk ligt op de persoonlijke innerlijke ervaring.

[HierEnNu]

Wat de God[?] Atheïstos van TIBERIUS CLAUDIUS er mee te maken heeft weet ik niet, maar als het begrip 'agnostisch Theïst' al moeilijk verteerbaar is voor menig Freethinker, dan zal het begrip 'spiritueel Atheïst' wel helemaal vloeken in de FreethinkerKerk zijn

Het was maar een grapje.
Ik had niet gedacht dat iemand dat serieus zou nemen.

Sorry hoor!

Het was maar een grapje over jouw grapje.
Ik had niet gedacht dat jij zulks zo serieus zou nemen.

[HierEnNu]

Een atheïst kan van alles geloven, behalve in een god, op wat voor manier dan ook.

Tenzij er onverwacht een God opduikt die weliswaar bovenMenselijk is [kan dat dan?],
maar beslist voldoet aan hetgeen door de wetenschap als 'natuurlijk' wordt gezien.

[HierEnNu]

Mijn moeder maakte zondagse soep, tot alle kinderen het huis uit waren. Het was bijzondere soep die nooit meer gemaakt wordt. Maar die soep is heel lang een ankerpunt geweest in ons leven, dat het hele gezin bij elkaar was. Het was geen ritueel. Dat is het pas geworden na het verdwijnen van de de soep.

Ons mam maakte ook zondagse soep ...

Na het nodige 'onderzoek' [bij resterende gezinsleden] weet ik nog steeds niet het precieze recept zodat ook 'mijn' zondagse soep hetzelfde effect kan hebben als de 'zondagse soep' van ons mam ...
... het ingrediënt welk voor altijd zal ontbreken is het feit dat ons mam die soep maakte!
Het belangrijkste ingrediënt van dat ritueel?

Het belangrijkste ingrediënt van dat ritueel is mijns inziens
de destijds door ons veronderstelde liefde van ons mam voor ons!