Rabbi Tovia Singer

[ChaimNimsky]

Het Christendom is een valse religie.

Iedere religieuze jood weet hoe vreselijk de christenen met de T'NaCH omgaan - teksten uit hun verband rukken, slechts een deel citeren, zaken die niets met de messias te maken hebben op Jezus projecteren en het "een profetie" noemen, etc. - en vervolgens noemen ze de joden "blind" als ze er op wijzen . De meeste joden hebben geen probleem met andere religies, maar aan het christendom hebben velen een hekel.

Christenen geloven doorgaans echter niet in Jezus vanwege de T'NaCH, maar voornamelijk vanwege emotionele en existentiële redenen. Het gevoel dat hun geliefde Jezus hen nooit zal laten vallen en altijd van hen zal houden, is een beeld dat ze koesteren en waaraan ze zich vasthouden. Het is m.i. een religie voor zwakkelingen die slecht zonder hun beeld kunnen. Sommigen worden zelfs depressief als het geloof in hun geliefde Jezus eigenlijk niet echt stand weet te houden, waarna enkelen er vanalles aan doen om het maar niet te verliezen, zoeken mede-christenen op om te praten, zoeken een gemeente waartussen ze zich geborgen voelen, proberen datgene dat hen van hun geloof afbrengt te ontwijken, etc. -- vechten tegen de realiteit.

[B.S.]

ChaimNimsky: er komen hier toch wel de nodige aannames en vooroordelen voorbij over Christenen, officieel nog altijd een miljard aardbewoners - allemaal zwakkelingen...?
Wel goed dat we nu leren hoe de meeste Joden over christenen denken. Vooral in protestantse kringen zijn daar nogal eens wat illusies over.

Ooit de South Park aflevering 'Jewbilee' gezien waarin Kyle (Joods) en Kenny (niet-Joods) op een Joods zomerkamp zijn, waarin ze worden geïndoctrineerd met behoren tot de 'Tribe of Moses' die bedreigt wordt door de boze geest Haman...? https://www.southparkstudios.com/episod ... son-3-ep-9

[Henry II]

Tovia Singer maakt iedereen bijv. attent op de volgende vreemde kronkel uit het NT. Namelijk het 'citaat' als je dat zo mag noemen in de brief van Paulus (hoewel er grote twijfel is of hij die brief wel heeft geschreven) aan de Hebreeën hoofdstuk 10:5. Hierin wordt een tekst uit Psalm 40 aangehaald. Maar i.p.v. deze tekst correct te citeren, wordt de tekst zodanig vertaald dat het lijkt alsof het lichaam van Christus is gegeven om te offeren voor onze zonden.

Hebreeën 10:5

NBG:Daarom zegt Hij bij zijn komst in de wereld:
Slachtoffer en offergave hebt Gij niet gewild, maar Gij hebt Mij een lichaam bereid;

Statenvertaling: Daarom zegt Hij bij zijn komst in de wereld:
Slachtoffer en offergave hebt Gij niet gewild, maar Gij hebt Mij een lichaam bereid;

Psalm 40:6

NBG: In slachtoffer en spijsoffer hebt Gij geen behagen, – Gij hebt mij geopende oren gegeven –, brandoffer en zondoffer hebt Gij niet gevraagd.
Statenvertaling:Gij hebt geen lust gehad aan slachtoffer en spijsoffer; Gij hebt mij de oren doorboord; brandoffer en zondoffer hebt Gij niet geëist.

Dit is een bijzonder geval van fraude. Omdat namelijk de tekst uit de Psalm wél goed wordt vertaald, maar dat het citaat een opzettelijke vertaalfout maakt. Een van de vele voorbeelden dis Singer oplepelt. Juist in een tekst uit de Psalm waarin helder wordt vermeld dat er geen brandoffer nodig is voor vergeving, wordt deze tekst vertaald alsof Jezus geofferd zou moeten worden voor onze zonden.

[B.S.]

Er is geen grote twijfel, Paulus heeft de Hebreeën-brief niet geschreven.

[B.S.]

Mensen, het is misschien allemaal wel leuk dat Singer zo lekker op de christelijke leerstellingen inhakt, maar is de man zelf ook niet een beetje een fanaticus? Bekijk dit filmpje van bijna veertien minuten, anti-Driëenheid, maar staat hier ook een potentiële Joodse ayatollah...?

[Ronaldus67]

Mensen, het is misschien allemaal wel leuk dat Singer zo lekker op de christelijke leerstellingen inhakt, maar is de man zelf ook niet een beetje een fanaticus? Bekijk dit filmpje van bijna veertien minuten, anti-Driëenheid, maar staat hier ook een potentiële Joodse ayatollah...?

Ja, er zijn daarom in dit topic ook al een paar kritische kanttekeningen bij Singer geplaatst. Zie o.a. hier en hier.

Uiteindelijk gaat het om de argumenten en de inhoud, en niet per se dat hij leuk en lekker bezig is. Kritiek op hem is hier natuurlijk ook welkom.

Overigens zit de link naar de video niet in je post, maar ik ga ervan uit dat je deze video bedoelt?

[B.S.]

Ja, die bedoel ik. Ben niet op mijn best vandaag.

Eigenlijk, maken we ons niet wijs dat hier 'normale' discussies over te voeren zijn? Zoveel fanatici op hun manier, Singer, Kenneth Humphreys, die knul van Pax Tube, misschien ook Carrier (hij heeft radicale sociale opvattingen) Lendering die maar denkt dat hij op een 'objectieve' 'redelijke' manier over loodzware religieuze zaken kan spreken...

[Rereformed]

Tovia Singer maakt iedereen bijv. attent op de volgende vreemde kronkel uit het NT. Namelijk het 'citaat' als je dat zo mag noemen in de brief van Paulus (hoewel er grote twijfel is of hij die brief wel heeft geschreven) aan de Hebreeën hoofdstuk 10:5. Hierin wordt een tekst uit Psalm 40 aangehaald. Maar i.p.v. deze tekst correct te citeren, wordt de tekst zodanig vertaald dat het lijkt alsof het lichaam van Christus is gegeven om te offeren voor onze zonden.

De Hebreeënbrief is anoniem, oftewel kan niet worden aangeduid als "de brief van Paulus". Ook bestaat er onder geleerden geen twijfel over dat deze verhandeling niet door Paulus is geschreven.

Dit is een bijzonder geval van fraude. Omdat namelijk de tekst uit de Psalm wél goed wordt vertaald, maar dat het citaat een opzettelijke vertaalfout maakt. Een van de vele voorbeelden die Singer oplepelt. Juist in een tekst uit de Psalm waarin helder wordt vermeld dat er geen brandoffer nodig is voor vergeving, wordt deze tekst vertaald alsof Jezus geofferd zou moeten worden voor onze zonden.

Dit is met zekerheid geen fraude. De schrijver van de tekst geeft eenvoudig exact de tekst weer die men kan lezen in de (door Joden gemaakte) Griekse vertaling van de Joodse schrift, de Septuaginta, die door alle nieuwtestamentische schrijvers (en blijkbaar hun lezers) gebruikt wordt.

De originele Hebreeuwse tekst is nogal duister ("oren graaf je mij"). Blijkbaar begrepen de vertalers van de Septuaginta dat de dichter wilde zeggen: "in offers heeft God geen behagen, maar u hebt mij open oren gegeven (om naar God te kunnen luisteren)", oftewel "in offers heeft God geen behagen, maar in dat iemand zijn leven in dienst stelt van het dienen van God".

De duistere frase is wellicht een uitdrukking die verwijst naar de gewoonte die in Dt. 15:16-17 voorgeschreven wordt voor een slaaf die altijd zijn meester wil blijven dienen. De oorlel van de slaaf werd dan met een priem doorboord ("de oren worden geopend"). Het gat in zijn oor gaf symbolisch aan dat de slaaf altijd naar het woord van zijn meester luistert. Wanneer na vele eeuwen zo'n uitdrukking niet meer begrepen wordt probeert men in een vertaling vaak in plaats van de letterlijke woorden de betekenis ervan weer te geven.

Dezelfde gedachte wordt eenvoudig nog eens herhaald in Psalm 40:

"Ik heb lust om uw wil te doen, uw wet is in mijn binnenste".

Zoals ook de schrijver van de Hebreeënbrief dit herhaalt: "In de aanhef zegt hij: slachtoffers wil ik niet...maar daarna zegt hij: Zie hier ben ik om uw wil te doen."

Waarna de hebreeënschrijver zijn eigen conclusie schrijft: "Het eerste heft hij op om het tweede te laten gelden. Krachtens die wil zijn wij voor altijd geheiligd door het offer van het lichaam van Jezus Christus." Uiteraard is dat christelijk hineininterpretieren van de tekst.


Men krijgt van Tovia Singer hier niet zo'n positief beeld. Hij laat op pagina 73 (van deel 1 van zijn tweedelige boek waarnaar je verwijst, dat ook in mijn bezit is) weten dat de schrijver van de Hebreeënbrief "brazenly misquoted and deleted the words...and replaced them with...[He] boldly interpolated...How can the book of Hebrews change the word of God? There was a strong incentive [for him]...thus, by deliberately altering the message of the Psalmist, the author of the book of Hebrews concocted the notion...", opnieuw en opnieuw hameren op oneerlijkheid, alsof hij totaal niet bekend is met het feit dat er zoiets bestaat als een Septuaginta waar alle NT schrijvers uit citeren. Het hele idee dat de meest geleerde persoon in het nieuwe testament zou proberen mensen te overreden via bewuste misleiding, moedwillig verkeerde zelfbedachte vertalingen te geven, is komisch en zegt boekdelen over het religieuze fanatisme waardoor Tovia beheerst wordt.

[B.S.]

Singer is zich wel degelijk bewust van de 'Septuagint' https://youtu.be/Os0NWGbrC70
30.20 min.
Ultrakort, 40 sec. https://youtu.be/O8FfKX1-H60

[Rereformed]

Singer is zich wel degelijk bewust van de 'Septuagint' https://youtu.be/Os0NWGbrC70
30.20 min.
Ultrakort, 40 sec. https://youtu.be/O8FfKX1-H60

Vanzelfsprekend, maar zijn zienswijze is dat de Joden enkel de vijf boeken van Mozes vertaalden, en christenen het grootste gedeelte van de rest van de Hebreeuwse boeken. En zij lieten dat onder de noemer van "de Septuaginta" doorgaan. Bovendien beweert hij dat de christenen opzettelijk valse vertalingen maakten om het christelijk geloof ermee te kunnen uitdragen.
Er is hiervoor geen enkel bewijsmateriaal. Integendeel, algemeen wordt aangenomen dat de Septuaginta in zijn geheel al in de tweede eeuw voor Christus vertaald was ten behoeve van de enorm grote hoeveelheid Joden die toen al in de diaspora leefden en hun moedertaal niet of nauwelijks meer konden spreken. Ook was het Hebreeuws al veranderd in het Aramees in die tijd en konden weinigen nog het oude Hebreeuws lezen. Ook Aramese vertalingen werden al gemaakt.

Wikipedia:

Few people could speak and even fewer could read in the Hebrew language during the Second Temple period; Koine Greek and Aramaic were the most widely spoken languages at that time among the Jewish community. The Septuagint therefore satisfied a need in the Jewish community.

Er is eenvoudig geen reden om met het vertalen van de gehele Tenach te wachten op christenen die dat gaan doen. De behoefte daaraan ontstond al twee eeuwen daarvoor. Indien de Pentateuch omstreeks 250 voor Christus al vertaald werd betekent dat dat er toen al behoefte was om de gehele bijbel te vertalen.

Alle christelijke schrijvers gebruiken een al lang bestaande Griekse vertaling voor hun eigen schrijven. Het Romeinse Rijk was vol "godvrezenden", dwz. heidenen die zich tot het Joodse geloof aangetrokken voelen vanwege de Joodse bijbel, waarmee ze bekend raakten vanwege dat die in het Grieks te lezen viel.

Tovia Singer redeneert op een buitengewoon kinderachtige manier:

If you ask in a christian university or church and ask why does it say something different from the Hebrew bible, they'll answer "because they cited from the Greek bible, the Septuagint". This is complete and utter nonsense. The Septuagint is never mentioned in the christian bible. They didn't use it. It doesn't even make sense. Christians believe that the writers of the NT were inspired by the Holy Spirit. They didn't believe that whoever wrote the book of Matthew wrote it from out of his own head. They believe that Matthew was inspired by the Holy Spirit. The Holy Spirit told him what to write. You think the Holy Spirit forgot how to read Hebrew, that he had to consult a translation? That's silly!
This is used as a way to dodge the staggering question of complete mistranslations.

Inderdaad, that's silly! Ik ben zelden of nooit een dwazer argumentering tegengekomen dan waar Singer hier mee aankomt.

Foutieve vertalingen kunnen zeer goed al 200 voor Christus gemaakt zijn. De afwijkende vertalingen kunnen soms ook zeer goed verklaard worden zoals ik in het voorgaande liet zien. Ook hebben de dodezeerollen uitgewezen dat er geen eensluidende versie van de Hebreeuwse boeken bestond in die vroege tijd. Er zijn talloze afwijkingen van wat men de (tegenwoordige) masoretische tekst noemt, en niemand weet van welk origineel de vertalingen gemaakt werden.

[B.S.]

'Naar algemeen wordt aangenomen' is een van de verraderlijkste formuleringen die er bestaan...
(Niet om Singer te verdedigen hoor).

Kenneth Humphreys heeft er dit over
*Septuagint (LXX)

The real importance of the "Aristeas" letter is not the incidental reference to the temple but its yarn regarding the fabulous origin of the Septuagint.

Josephus (Antiquities 12, 2), Eusebius (Praeparatio Evangelica, 9.38), Philo (Life of Moses) and later writers repeat Aristeas' story of how supposedly 72 Jewish scholars (six from each of the twelve tribes of Israel), were invited to Alexandria by Ptolemy Philadelphus to translate the books of Jewish scripture into Greek, around the year 250 BC. Aristeas says he acted as the pharaoh's emissary to the Jerusalem High Priest and had the opportunity to admire the Temple.

But there are doubts about the authenticity of this letter, its date of composition and the entire fable.

Jerome, who made his own translation of the Hebrew bible, flatly denied the story and said the translation occurred under Ptolemy Lagus (the father of Philadelphus).

And yet this Greek translation of the Jewish scriptures was seized upon as "divinely inspired" by the early Christians. They scoured its pages gleaning "prophesies" of their own godman.

The Jewish scribes, quite reasonably, argued that the translation was not reliable. Most notoriously the LXX translated Isaiah 7.14 as "a virgin shall conceive" rather than the more accurate "young woman" – which would not work nearly as well for a prophecy of Jesus' birth!

The legend of the Septuagint was further embellished by the Church, with more numerous miraculous elements: that the scribes independently arrived at identical translations, thanks to the Holy Spirit; that a curse fell on any who altered the text, etc., etc.

Well, why waste a good yarn?


PS: WHAT Septuagint?

The only scrap of the Greek Old Testament extant is a text dated to 150 BC. This is the Ryland's Papyrus, #458. It contains Deuteronomy chapters 23-28.

Eenzelfde meewarige tot denigrerende toon, onafhankelijk van elkaar ( naar alle waarschijnlijkheid) hoewel je er wel iets van moet oppikken.
Er zijn geen 'normale' mensen in dit veld actief, allemaal agenda's en ego's?
En oh ja, Carrier is ook weer onrecht aangedaan door ern recensent blijkbaar https://www.richardcarrier.info/archives/24714

(Sorry, ik dit er mentaal behoorlijk doorheen. Het wereldnieuws is afgrijselijk, en blijkbaar teveel elkaar afmakende kampen en klaarblijkelijke mafkezen en griezels tegengekomen online de laatste tijd.)

[ChaimNimsky]

allereerst werden op gezag van Ptolemeüs II slechts de eerste 5 boeken van de Torah door de rabbijnen in het Grieks van de Septuagint vertaald. De rest is later door anderen gedaan.

Ten tweede klaagden de kerkvaders Origenes en Hieronymus reeds zodanig over de Christelijke tekstveranderingen van de Griekse Septuagint dat zij de Joodse Hebreeuwse teksten hanteerden in niet mis te verstane woorden: ''We zijn onmiddelijk bereid om de kopieën die in onze kerken worden gebruikt als vals te verwerpen en de broederschap te bevelen de heilige boeken die onder hen heersen weg te zetten en de Joden te overreden, en hen over te halen om ons kopieën te geven welke nog niet zijn doordrongen van vervalsing'' (Origenes, uit: brief aan Africanus, Niceense Vaders, Volume 4).

Ten derde heeft het Hebreeuwse werkwoord doorboren (כָּרָה) in Psalm 40:6 dezelfde triliterale wortel als het Hebreeuwse werkwoord voorbereiden (כָּרָה), maar ze hebben een andere betekenis. Het Targoem heeft het eveneens over het doorboren van de "oren": "נִכְסָא וְדוֹרוֹנָא לָא צְבִיתָא אוּדְנִין לְאַצָתָא פוּרְקָנָךְ כְּרֵיתָא לִי עַלְתָא וְקָרְבַּן חַטָאתִי לָא שְׁיֵלְתָּא. Origenes van Alexandrië geeft aan dat de proto-Hebreeuwse teksten het woord "oren" hadden gebruikt en niet "lichaam", maar net als de septuagint vertalers interpreteert hij het woord "oren" als metonymie voor gehoorzaamheid alsof JHWH de oren van David voorbereidde op gehoorzaamheid aan hem. Ook Hiëronymus schreef ""Aures autem perfecisti mihi; sacrificium et oblationem noluisti."" ("Oren hebt U mij gegeven; offerande en gave hebt U niet verlangd").

Hetzelfde verhaaltje als met die "maagd", terwijl de Dodezee-rollen gewoon "jonge vrouw" hebben, hetgeen zelfs door de kerkvaders bevestigd wordt. Iedereen weet dat de LXX door de christenen zodanig was aangepast dat zelfs christelijke vertalers als Origenes en Hieronymus, noch de joden deze teksten meer als gezahebbend konden beschouwen, en er zijn vrijwel geen tekstcritici en histrorici die daarover twijfelen -- zelfs hardcore christenen als F. F. Bruce geven dit toe.

[Henry II]

Het verhaal dat Singer naar voren brengt over maagd/jonge vrouw is een heel ander verhaal eigenlijk. Wat hij aangeeft is dat het Hebreeuwse woord 'Alma' gewoon jonge vrouw betekent. Als bewijs hiervoor brengt hij een aantal dingen naar voren.

Ten eerste gaat het verhaal uit Jesaja duidelijk over zijn eigen dochter, die hij zwanger noemt als een voorteken dat God de koning bij zal staan, niet over iets in de toekomst. Een kind van een profeet kreeg vaak twee namen. De eerste naam was de naam die de profetie verheldert, een waarschuwing voor de koning, waarvan er een heel aantal andere te vinden zijn. Die naam werd veranderd nadat de koning had geluisterd naar de profeet en berouw had getoond aan zijn God. Er is onder de joden geen verwarring over deze tekst. Er is alleen een christologische misvertaling om een zoveelste anker te gooien in de tekst in de Tenach, op een plek die toevallig grip lijkt te geven.

Ten tweede komt ook het woord 'Elem' voor in de Tenach, de mannelijke variant. David werd een 'Elem' genoemd, en hij was zeker geen maagd.

Ten derde betekent het Griekse woord 'Parthenos' ook niet Maagd, maar gewoon jonge vrouw. Dit woord komt ook in de Griekse tekst vaker voor. Bijv. in Genesis 34:3 waarin de term na'arah wordt gebruikt voor Dinah, die verkracht was. Ook niet een maagd dus. Ook in Gen 24:16 staat "En het meisje was zeer schoon van uiterlijk, een maagd, met wie geen man gemeenschap had gehad." Hier wordt de term Betulah gebruikt, met als toevoeging dat ze nog geen gemeenschap had gehad met een man. Blijkbaar was dat als toevoeging nodig.

Ten vierde bestaat er ook een Hebreeuws woord voor Maagd, Betulah. Dit wordt bijv. ook gebruikt om een verloofde vrouw aan te duiden, die pas een jaar na verloving bij haar echtgenoot intrekt. Dat woord is niet Alma.

Zowel de Griekse term Parthenos alsook het Hebreeuwse woord Alma duiden klaarblijkelijk op een vrouw die nog in haar vruchtbare jaren is. Het zegt in elk geval in geen van deze gevallen iets over de maagdelijkheid.

[ChaimNimsky]

Het verhaal dat Singer naar voren brengt over maagd/jonge vrouw is een heel ander verhaal eigenlijk. Wat hij aangeeft is dat het Hebreeuwse woord 'Alma' gewoon jonge vrouw betekent. Als bewijs hiervoor brengt hij een aantal dingen naar voren.

Ten eerste gaat het verhaal uit Jesaja duidelijk over zijn eigen dochter, die hij zwanger noemt als een voorteken dat God de koning bij zal staan, niet over iets in de toekomst. Een kind van een profeet kreeg vaak twee namen. De eerste naam was de naam die de profetie verheldert, een waarschuwing voor de koning, waarvan er een heel aantal andere te vinden zijn. Die naam werd veranderd nadat de koning had geluisterd naar de profeet en berouw had getoond aan zijn God. Er is onder de joden geen verwarring over deze tekst. Er is alleen een christologische misvertaling om een zoveelste anker te gooien in de tekst in de Tenach, op een plek die toevallig grip lijkt te geven.

Ten tweede komt ook het woord 'Elem' voor in de Tenach, de mannelijke variant. David werd een 'Elem' genoemd, en hij was zeker geen maagd.

Ten derde betekent het Griekse woord 'Parthenos' ook niet Maagd, maar gewoon jonge vrouw. Dit woord komt ook in de Griekse tekst vaker voor. Bijv. in Genesis 34:3 waarin de term na'arah wordt gebruikt voor Dinah, die verkracht was. Ook niet een maagd dus. Ook in Gen 24:16 staat "En het meisje was zeer schoon van uiterlijk, een maagd, met wie geen man gemeenschap had gehad." Hier wordt de term Betulah gebruikt, met als toevoeging dat ze nog geen gemeenschap had gehad met een man. Blijkbaar was dat als toevoeging nodig.

Ten vierde bestaat er ook een Hebreeuws woord voor Maagd, Betulah. Dit wordt bijv. ook gebruikt om een verloofde vrouw aan te duiden, die pas een jaar na verloving bij haar echtgenoot intrekt. Dat woord is niet Alma.

Zowel de Griekse term Parthenos alsook het Hebreeuwse woord Alma duiden klaarblijkelijk op een vrouw die nog in haar vruchtbare jaren is. Het zegt in elk geval in geen van deze gevallen iets over de maagdelijkheid.

Iets dat iedere religieuze jood weet en ik tien jaar geleden eveneens al schreef, bijvoorbeeld in deze posting en ook hier. En het is niet eens het woord voor jonge vrouw (almah) dat het belangrijkst is, maar de term הָרָה (harah), want er staat dat de jonge vrouw zwanger is. Kijk bijvoorbeeld naar Genesis 16:11, Genesis 38:24, Genesis 38:25, Exodus 21:22, 1 Samuel 4:19, 2 Samuel 11:5 en Jeremia 31:8 waar exact dezelfde term wordt gebruikt en christelijke vertalingen het woor הָרָה gewoon correct vertalen: telkens is de betreffende vrouw reeds zwanger. Maar precies in Jesaja 7:14 wordt door christelijke vertalingen van de zwangere jonge vrouw een maagd gemaakt die in de toekomst zwanger zal worden.

[Henry II]

@CNimsky
Exact dat dus. Ik geef alleen de voorbeelden van Singer weer. Er zijn zoveel voorbeelden te vinden waar hij terecht commentaar op geeft. Ik vind het tamelijk schandalig dat ook ik al die jaren opzettelijk verkeerd vertaalde teksten voor ogen heb gekregen, terwijl ik meende dat een instituut als het Nederlands Bijbel Genootschap betere intenties zou hebben. Teksten die ook op mij overkwamen alsof er in de Tenach werd voorspiegeld dat dit om Jezus zou gaan. Er staat ook glashard in het NT dat de joden hun eigen teksten niet zouden begrijpen omdat hun harten verhard zouden zijn (Johannes 12:40). Ik wist toen nog niet dat ook deze tekst van Jesaja (Jesaja 63:17) verdraaid was om dit te suggereren en de christelijke vertalers carte blanche te geven om de teksten naar hun beeld aan te passen. Maar nee, er worden veel te vaak woorden anders vertaald alleen maar zodat de Heilsgeschiedenis van Adam tot Jezus maar duidelijk te vinden is. Het standpunt is dan dat God zijn plan is begonnen in Genesis om de mens te verlossen en dat dit verhaal uiteindelijk naar Jezus leidt. Adam begon met de erfzonde, en Jezus lost dit allemaal op in een notendop. Dat zorgt ervoor dat de christenen het verhaal 'hineininterpretieren' en dan vanuit het christelijke standpunt de teksten anders gaan interpreteren. Een tekst die overduidelijk gaat over koning David, die vanuit alle kanten wordt aangevallen door vijanden, als een leeuw aan zijn handen en voeten, wordt dan ineens aangepast zodat het zou gaan over Jezus wiens handen en voeten doorboord zouden gaan worden. Een tekst uit Jesaja die gaat over een profetie van een zwangere jonge vrouw wordt ineens een vooraankondiging voor Jezus' geboorte uit een maagd. Een andere tekst die refereert aan een belangrijke leider die door een pijl werd gedood, wordt ineens een aankondiging van Jezus die aan het hout zou sterven. etc. etc. De boeken van Singer zijn overduidelijk bedoeld voor joden die risico lopen te worden overrompeld door christelijke evangelisten die hen proberen te verleiden in Jeshoea te gaan geloven. Voor hen schrijft hij die boeken, zodat zij zich daartegen kunnen wapenen. Hij geeft bijv. aan dat veel recente immigranten in Israël uit Rusland in die risicogroep vallen. Deze joden weten niet veel meer van de Tenach dan ik, en zijn makkelijk te verleiden blijkt. Vanuit voornamelijk de VS wordt er steeds meer aan jodenzending gedaan, waarbij zelfs kerken worden ingericht als synagogen, alle teksten in het Hebreeuws op de muren prijken, alleen de naam van Jeshoea gebruikt wordt, en de kerk op de Shabbat open is. Singer laat in zijn boek zelfs een handleiding zien die door één van die groepen gebruikt wordt voor de evangelisatie voor joden. Ik verbaas mij bij elk hoofdstuk in zijn boeken over wat de vertalers met het Hebreeuws hebben gedaan. In Engelse vertalingen wordt de laatst decennia veel aandacht gegeven aan een correcte tekstvertaling en online zie je steeds meer verbeteringen, mede aangemoedigd door goede Hebraïsten die de theologen onder de vertalers opheldering geven. De tijd dat de theologen ermee wegkwamen om elke vermeende onduidelijkheid in de Tenach tot een Jezus profetie te promoten is bij die vertalingen voorbij. hoewel de hardliners in de VS vasthouden aan de King James vertaling, die bol staat met vertaalfouten. Helaas in Nederlandse vertalingen nog niet. Terwijl het toch duidelijk is dat de specialisten in de Hebreeuwse taal zich buiten die vertalingen houden, omdat ze heel goed weten wat daar gebeurt. Namelijk het verdraaien van de waarheid. Dat het OT een evangelisatie poging is van en door christenen. Dat in tegenstelling tot de Tenach, de Hebreeuwse tekst die toch niemand kan lezen. Want wij leren hier op school, ik tenminste nog wel, Latijn en Grieks, maar Hebreeuws wordt niet geleerd. Latijn snap ik nog wel, is erg handig, maar Grieks is totaal overbodig. In een aantal teksten kun je nog beter de vertaling van de Jehova's Getuigen gebruiken, die dan ineens wél een correcte vertaling leveren, waarschijnlijk omdat die niet in de drie-eenheid geloven. Bijzondere man die Singer. Ik val natuurlijk niet onder zijn doelgroep, maar het was enorm verhelderend. En ondanks dat ik als atheïst weet dat Singer er volledig naast zit, hij gelooft stellig dat de schepping zo'n 7000 jaar geleden plaatsvond, sta ik volledig achter hem op dit punt.