Innerlijke autoriteit

[VseslavBotkin]

Heraclitus kon zulks niet weten,
maar ik heb dierbare vrienden die hun hond er op getraind hebben
om aan te slaan zodra mensen uit specifieke bevolkingsgroepen
binnen een meter van de omheining van hun huis komen.

Lol, wat erg. Dat is een van de dingen in Limburg die ik niet mis, de duistere kant van die "ons kent ons"-mentaliteit. Het is natuurlijk niet toevallig dat PVV meestal het grootst is bij ons.

Wat bedoel je concreet met

• "de duistere kant van die "ons kent ons"-mentaliteit"

van naar ik aanneem Limburgers?
Ik heb zulks nog nooit eerder vernomen, ook niet van 'import' uit andere provincies

Laat ik beginnen door te stellen dat ik me eerder een Limburger voel dan een Nederlander. Ik deel een moedertaal en, tot op bepaalde hoogte, een mentaliteit met een andere groep mensen. Ik denk dat er wel meer Limburgers zijn die dat gevoel hebben, en ik heb door de jaren wel vaker verhalen gehoord van mensen die getrouwd waren met Limburgers (of die hier simpelweg kwamen wonen) en zich niet goed thuis voelden of kil werden behandeld omdat ze bijvoorbeeld het dialect niet spraken. "Die zeen neet van hie", als je begrijpt wat ik bedoel. Het feit dat er buiten de provincie vaak wordt neergekeken op onze zachte g zal ook wel bijdragen aan dat chauvinisme.

Ik zie dat wel als iets dat een rol speelt in de populariteit van de PVV en de vijandigheid naar "buitenlanders" in Limburg, zeker als je in een dorp bent opgegroeid zoals ik (waar de sociale controle groot is). Ik heb o.a. erg smakelijke opmerkingen gehoord over de Irakese man die in de straat woonde, en zelfs het chinese gezin dat al meer dan twintig jaar de frituur uitbaat. Daarnaast denk ik dat het ook te maken heeft met angst voor het onbekende, ironisch genoeg wonen er namelijk veel minder "buitenlanders" in Limburg dan bv. in de Randstad. Als je dat wel gewend bent ben je misschien eerder geneigd om in te zien dat dat ook gewoon mensen zijn. Nu kom ik weer (vagelijk) on-topic met Heraclitus die "honden slaan aan bij wat ze niet kennen" schrijft

[Amerauder]

<<deze kan weg>>

[Amerauder]

Amerauder zei tegen Gerogie.

(Tussen twee haakjes: die innerlijke autoriteit, dat is nu juist exact waar het in religie over gaat. Het zijn zelfs de exacte woorden die mijn eigen filosofieleraar gebruikt om naar God te verwijzen: innerlijke autoriteit. Dat terzijde, want dit gaat waarschijnlijk een paar stappen te ver voor jou, maar het dient voor de volledigheid toch even benoemd te worden.)

Dát is - denk ik - een vergissing!

De innerlijke autoriteit - zoals Georgie haar beschrijft “Het eigen morele kompas. Medemenselijkheid, empathie, integriteit, verantwoordelijkheid, de balans tussen ego-isme en altru-isme.” ontstaat door het verinnerlijken van de leefregels die vooral de ouders een kind bijbrengen.

De God van jouw filosofieleraar is een projectie van die verinnerlijkte autoriteit op het canvas van onze wereldbeschouwing - een fictief personage. Het eerste proces - daar kunnen we het waarschijnlijk wel over eens worden, is wat ons goede mensen maakt, het tweede is - denk ik - precies waar Georgie bezwaar tegen maakt.

Oké Peter dit klopt voor een deel maar je mist nu wel een belangrijk punt, waar ik zo op terugkom.

Begrijp ten eerste waar de opmerking God als innerlijke autoriteit vandaan komt: het gaat hier om een poging de bijbelse verhalen begrijpelijk te maken. Wie of wat spreekt daar eigenlijk tegen Abraham, Mozes, Job? – een of ander raar spook soms, zoals kleine kinderen denken? Nee – door de stem die tot hen spreekt als de stem van het geweten op te vatten, de innerlijke autoriteit, valt er iets van deze verhalen, waar zovelen zich door laten inspireren, te maken, zonder in “hocus pocus” te vervallen. Geen kleinigheid.

(Hier ligt hij dit een klein beetje toe, om uiteindelijk (na 2,5 minuut vanaf de timestamp) de vraag van Arnon Grunberg “Hoe weet ik dat het niet een psychose is?” veelzeggend te beantwoorden met: “Dat weet je niet.”)

Merk daarbij op dat het voor de karakters in de verhalen zelf ook weinig verschil maakt of de stem die tot hen spreekt uit hun geweten voortkomt of uit een externe bron – de stem is alleen aan hen gericht, dus het is hoe dan ook een privé aangelegenheid. Voor de anderen om hen heen, die de stem niet gehoord hebben, maakt het vrijwel niets uit of die stem nu intern of extern was.

Zonder dat laatste te begrijpen begrijp je misschien weinig van religie.


En daarmee wordt ook het punt duidelijker waar je aan voorbij lijkt te gaan, namelijk:

Je kunt van een ander niet beoordelen hoe hij tot zijn standpunten is gekomen.

Of de ander daadwerkelijk gelooft in een god als persoon die opdrachten uitdeelt, of hij misschien geïndoctrineerd is door zijn ouders, priester, school, televisie, of wat dan ook. Daar weet jij helemaal niets van.

Het enige dat jij te weten komt is het standpunt waar de ander mee naar buiten treedt. Bijvoorbeeld: dat hij abortus afkeurt, of euthanasie. Waar dat standpunt vandaan komt, dat weet je doorgaans van jezelf niet eens! Laat staan dat je dat van een ander zou weten.

Daarom is het meten met twee maten, en wel een vorm die duidt op een gebrekkig empathisch vermogen, om de eigen standpunten als voortkomend uit de moraliteit te presenteren en die van de ander als uit een ideologie, een verhaaltje, of uit een “projectie” zoals jij het noemt.

Andersom zou de ander dat net zo goed over jou kunnen zeggen, vergis je daar nou toch niet in. Dat sommigen zich dat niet voor kunnen stellen, dat het andersom precies zo is, dat is nou juist precies het gebrek aan empathisch vermogen waar ik hier op wijs. Kun je je in een ander verplaatsen, of niet, dat is steeds weer de vraag waar we hier op terugkomen.

We worden allen geïndoctrineerd, en we hebben allen een geweten. Om wat je in jezelf aantreft voor universele norm te verklaren die voor iedereen geldt, is de ander zijn moraliteit ontzeggen. Je zegt dan eigenlijk: alleen ik ben in staat moreel te oordelen, jij bent maar een zombie. En dat, de ander als een zombie zien, is exact wat een gebrek aan empathie inhoudt.

Kortom, het klopt in grote lijnen wat je zegt maar op dit punt maak je dezelfde fout als Georgie:

Het is niet onze innerlijke autoriteit die bij mensen die door liefhebbende ouder zijn opgevoed, die zoveel verschillen. Het zijn juist de projecties er van die enorm uiteen lopen.

Let wederom goed op wat hier gebeurt. In plaats van de mensen die het niet met je eens zijn “niet weldenkend” te noemen, zoals Georgie, noem jij ze “niet door liefhebbende ouders opgevoed”.

Maar de morele opvattingen van mensen die door liefdevolle ouders zijn opgevoed verschillen natuurlijk wel degelijk van elkaar! Dat is het punt waarop jij hier dezelfde fout maakt. Ze verschillen misschien niet extreem veel, maar er is een verschil, en juist dat verschil is waar het bij zaken als abortus en euthanasie om te doen is. Verschillende morele opvattingen – andersoortige gewetens.

En waar het hier dus om gaat is of het gerechtvaardigd is om de maatgevende norm die je in jezelf aantreft aan andersdenkenden op te leggen.

Waarom zou jij dat mogen, terwijl je je er aan stoort als de ander dat doet? Waar baseer je dat op?

Dat is niet zijn eigen levensbeschouwing superieur achten, maar de innerlijke autoriteit die wij met de meeste mensen delen, volgen.

Jawel, dat is het wel, want door de eigen innerlijke autoriteit als universeel geldig te verklaren, verklaar je hen die iets anders ervaren voor mensen die opzij geschoven mogen worden.

Niet alleen verklaar je daarmee je eigen mening voor de enige juiste, en verschuil je je geheel onterecht achter “de meeste mensen” (evident onjuist), daarnaast wordt dit ook nog eens gebruikt als rechtvaardiging om anderen te “bestrijden”.

Nu lijkt mij dat jij dat “bestrijden” op een vredevolle manier bedoelt, maar toch vind ik het een gevaarlijk woord. Het doet mij een beetje denken aan “ongedierte bestrijden”…

de achteloosheid waarmee deze waarden als universeel en normaal worden beschouwd

Dat is het probleem.

“Ik heb gelijk, en wie anders denkt is gek.”

Wat dat betreft is het meer de houding die hier het probleem vormt dan een bepaalde opvatting over het een of ander. Ergens doet het wel een beetje denken aan wat José Ortega y Gasset zegt over de massamens, die zichzelf als een volmaakt wezen beschouwt. Het komt niet in hem op om te twijfelen aan zijn eigen volkomenheid, of om zich zelfs maar met anderen te vergelijken .

Dat vergelijken met anderen – dat is zoals we gezien hebben steeds weer waar het hier om te doen is. Dat is de kunst waar het in de medemenselijkheid om draait.

[HierEnNu]

Lol, wat erg. Dat is een van de dingen in Limburg die ik niet mis, de duistere kant van die "ons kent ons"-mentaliteit. Het is natuurlijk niet toevallig dat PVV meestal het grootst is bij ons.

Wat bedoel je concreet met

• "de duistere kant van die "ons kent ons"-mentaliteit"

van naar ik aanneem Limburgers?
Ik heb zulks nog nooit eerder vernomen, ook niet van 'import' uit andere provincies

Laat ik beginnen door te stellen dat ik me eerder een Limburger voel dan een Nederlander. Ik deel een moedertaal en, tot op bepaalde hoogte, een mentaliteit met een andere groep mensen. Ik denk dat er wel meer Limburgers zijn die dat gevoel hebben, en ik heb door de jaren wel vaker verhalen gehoord van mensen die getrouwd waren met Limburgers (of die hier simpelweg kwamen wonen) en zich niet goed thuis voelden of kil werden behandeld omdat ze bijvoorbeeld het dialect niet spraken. "Die zeen neet van hie", als je begrijpt wat ik bedoel. Het feit dat er buiten de provincie vaak wordt neergekeken op onze zachte g zal ook wel bijdragen aan dat chauvinisme.

Limburgers zijn ook geen Nederlanders, behalve dan van nationaliteit. Ik meen dat Limburg zowel van Spanje, Frankrijk en Duitsland is geweest en dat 'onze Vader des Vaderland' Willem de Zwijger hier in Limburg flink heeft huisgehouden en vele Limburgers over de kling heeft gejaagd omdat ze Katholiek en dus de vijand waren. Zelfs België heeft nog ff oorlog gevoerd om Limburg in te kunnen lijven, waardoor Limburg pas in 1839 weer bij Nederland hoorde en tussen ussen 1842 en 1849 werd door de Limburgse Separatistische Beweging nog fanatiek gestreefd naar een toekomst van Limburg als volledig onderdeel van de Duitse bond.


Wat dat dialect betreft, ja, 'wij' LimLanders zijn inderdaad zo onbeschoft dat 'vaeh plat blieëve kalle' en bij commentaar van 'import', ook al zo een heel gebruikelijke respectloze benaming, ze meteen voor de voeten werpen dat ze na al die tijd maar eens Limburgs moeten leren:

• "want als je in een ander buitenland zou wonen dan in LimLand,
  dan zou je die taal toch ook leren? Zulks hoort bij inburgeren hoor!"

Die vijandigheid naar 'buitenlanders' in Limburg herken ik ook niet. Maar ja, mijn eigen familie zit inmiddels vol met 'buitenlanders' zoals Indonesiërs, Zuid-Molukkers, Duitsers, Nieuw-Zeelanders [genaturaliseerd!], Belgen en last but not least:

• mijn eigenste oogappeltje, oftewel mijn zoon,
  die Joodse, Javaanse en Japanse voorouders heeft!

Ik heb zover ik weet ook geen uitgesproken PVVers in mijn kennisenkring, maar misschien wel van die stiekeme, wat me niet zou verbazen want ik ben een nogal actieve activistische SPer geweest dus dat zou al vlug gebotst hebben ...

Ik geef het niet graag toe, maar dat van die racistische grappig bedoelde opmerkingen herken ik zeker, maar duidt zulks als Limburgs chauvinisme,
toch niet als 'de duistere kant van die "ons kent ons"-mentaliteit.'
Maar wat dat betreft heb je misschien gelijk en Heraclitus ook ...

Zodra blijkt dat ook ik een 'Innerlijke Autoriteit' heb
zal ik hem/haar/[hun?] daar toch eens over bevragen!

[HierEnNu]

Gelukkig! Dus volgens jouw 'Innerlijke Autoriteit' zou ik eventueel toch 'gepromoveerd' kunnen worden tot Vrijdenker, ondanks dat ik veel waarde hecht
aan Filosoferen [niet te verwarren met FiloZeveren!].

Bedankt voor het compliment, maar mijn innerlijke autoriteit gaat daar niet over. Die houdt zich alleen bezig met het morele niveau van mijn eigen denken en doen.
Wat mij betreft filosofeer of filezeveer of fiseleveer je maar een eind weg. Net wat je wilt. Ik zit er niet mee.

Helder!

Ik had begrepen dat jij voorstander bent van Religies bestrijden, juist vanwege 'de misleide of zelfs geïndoctrineerde Innerlijke Autoriteit' van de mensen die volgeling zijn van een Religie, om die mensen als het ware te bevrijden uit hun Religie. Kennelijk heb ik zulks dus helemaal fout begrepen?

Maar hoe wil je dan Religies bestrijden zonder je te verdiepen in die 'Innerlijke Autoriteit' van de mensen die volgeling zijn van een Religie? Hoe ga je zulks aanpakken zolang jij je slechts alleen bezig wilt houden met het morele niveau van jouw eigen denken en doen?

[HierEnNu]

"Honden slaan aan bij wat ze niet kennen" (Heraclitus)

Zie je wel: Gezwam. een open deur Een waarheid als een koe
En dan nog een halve waarheid ook.
Want wat hij er niet bij zegt is dat talloos veel andere diersoorten hetzelfde doen, inclusief de diersoort mens (homo Sapiens sapiens). Dan noemen we het discriminatie of soms ook "racisme".

Of we noemen het:

• 'gehoorzamen aan de 'Innerlijke Autoriteit!'?

Overigens, over gezwam gesproken:

• een waarheid als een koe welke een halve waarheid is?

[HierEnNu]

Filosofen kunnen boeken vol schrijven over zaken die geen probleem zijn.

Welke boeken heb jij wat dat betreft daadwerkelijk gelezen? Ik vraag ff,
want als jij je kunt herinneren welke, dan hoef ik die alvast niet te lezen!

Wel hebben ze vaak last van grootheidswaan.
Van veel hebben ze de ballen geen verstand maar toch menen ze het meestal beter te weten dan de mensen die er een studie naar hebben gedaan.

Wat je schrijft las ik laatst ook ergens over Wetenschappers, met diezelfde strekking.

Als ik in jouw schrijfsel 'Filosofen' vervang door 'Wetenschappers' lijkt dat er veel op:

• "Wetenschappers kunnen boeken vol schrijven over zaken die geen probleem zijn.
  Wel hebben ze vaak last van grootheidswaan.
  Van veel hebben ze de ballen geen verstand maar toch menen ze het meestal beter te weten dan de mensen die er een studie naar hebben gedaan."

Die wetenschappers hebben talloze wapenfeiten.
Er zijn landingen op de Maan en Mars geweest.
De computer komt van hen.
Communicatie komt van hen.
Nagenoeg alles komt van die 'door de filosofen' versmade wetenschap.

Nou en? Zulks is niet in strijd met de bewering:

• "Wetenschappers kunnen boeken vol schrijven over zaken die geen probleem zijn."

Denk jij dat Wetenschappers alleen boeken vol schrijven
met waarheden waar problemen mee bestreden kunnen worden?

De filosofen hebben geen enkel wapenfeit,
alleen kasten vol met geschriften waar niemand wat aan heeft.

Kan zijn, maar waar baseer jij die stellige bewering op?
Niogmaals:

• welke boeken heb jij wat dat betreft daadwerkelijk gelezen?

[HierEnNu]

Ik schreef daar Autoreit in plaats van Autoriteit,
dat corrigeer ik nu ff want ik kan het niet aanzien!

Hebben andere dieren dan de mens ook een 'Innerlijke Autoriteit'?

Dit naar aanleiding van

• "Honden slaan aan bij wat ze niet kennen" (Heraclitus)"

[Georgie]

Het enige dat jij te weten komt is het standpunt waar de ander mee naar buiten treedt. Bijvoorbeeld: dat hij abortus afkeurt, of euthanasie. Waar dat standpunt vandaan komt, dat weet je doorgaans van jezelf niet eens! Laat staan dat je dat van een ander zou weten.

Daarom is het meten met twee maten, en wel een vorm die duidt op een gebrekkig empathisch vermogen, om de eigen standpunten als voortkomend uit de moraliteit te presenteren en die van de ander als uit een ideologie, een verhaaltje, of uit een “projectie” zoals jij het noemt.

Andersom zou de ander dat net zo goed over jou kunnen zeggen, vergis je daar nou toch niet in. Dat sommigen zich dat niet voor kunnen stellen, dat het andersom precies zo is, dat is nou juist precies het gebrek aan empathisch vermogen waar ik hier op wijs. Kun je je in een ander verplaatsen, of niet, dat is steeds weer de vraag waar we hier op terugkomen.

We worden allen geïndoctrineerd, en we hebben allen een geweten. Om wat je in jezelf aantreft voor universele norm te verklaren die voor iedereen geldt, is de ander zijn moraliteit ontzeggen. Je zegt dan eigenlijk: alleen ik ben in staat moreel te oordelen, jij bent maar een zombie. En dat, de ander als een zombie zien, is exact wat een gebrek aan empathie inhoudt.

Kortom, het klopt in grote lijnen wat je zegt maar op dit punt maak je dezelfde fout als Georgie:

Niet Peter of ik, maar jij bent degene die –opzettelijk of niet– in de fout gaat.
Als een politieke partij naar de “open bijbel" verwijst om haar standpunten te onderbouwen weet ik genoeg. Het doet er dan niet meer toe of zij dat menen of niet, of zij dat zelf geloven of niet.
Als diezelfde partij schrijft: “God heeft de wereld volmaakt geschapen, maar doordat wij ons van Hem afgekeerd hebben, leven we nu in gebrokenheid waar we steeds pijnlijk mee geconfronteerd worden. In de wetenschap dat God regeert, willen we onze verantwoordelijkheid nemen”. Lees ik dat zij (eigen) verantwoordelijkheid verwart met gehoorzaamheid aan een externe autoriteit. Het doet er dan niet meer toe of zij dat meent of niet, of zij dat zelf gelooft of niet.
Als een persoon zegt “Homoseksualiteit is god een gruwel, daarom wijs ik homoseksualiteit af” weet ik genoeg. Het doet er dan niet meer toe of hij/zij dat meent of niet, of hij dat zelf gelooft of niet.

Maar dat is mijn punt niet.
Dat een persoon of organisatie abortus of homoseksualiteit of wat dan ook vanuit een persoonlijke levensovertuiging afwijst is zijn/haar zaak. Die vrijheid heeft die persoon. Ik zal daar niet aan tornen.
Als een winkelier om geloofsredenen zijn winkel gesloten houdt is dat zijn zaak. Die vrijheid heeft hij. Ik zal daar niet aan tornen
Als een sportclub niet op zondag wil spelen want “Zondag is gods rustdag” Prima, die vrijheid heeft die club. Maar ik ga dan wel naar een andere winkel en ik word lid van een andere sportclub.

Maar als een buurman bij mij komt klagen omdat ik op zondag de was in de tuin ophang (“Zondag is gods rustdag, dan doe je zoiets niet”) zoals ik ooit beleefd heb, word ik narrig.
Dring mij die persoonlijke levensovertuigingen niet op! Ik heb het recht om mijn leven naar mijn eigen maatstaven en (eventuele} levensovertuigingen in te richten.

En dat is nu net wat “De Kerk” via haar dochterondernemingen confessionele politieke partijen en dito scholen wél doet en daar heb ik grote bezwaren tegen.

Wat betreft de rest van je betoog: Niet onderbouwde meningen en semi-filosofisch gezwam.

[Peter van Velzen]

Heren!
Blijf on topic!

Wat je ook over (sommige) filosofen denkt , het is in dit onderwerp niet on-topic
Ook wat je over honden weet te vertellen.

Ik heb denk ik het onderwerp duidelijk beschreven, en niemand heeft daar bezwaren tegen ingebracht.
Tenzij je goede reden hebt om dat alsnog te doen, dien je het daarbij te houden.

[Peter van Velzen]

Het is niet onze innerlijke autoriteit die bij mensen die door liefhebbende ouder zijn opgevoed, die zoveel verschillen. Het zijn juist de projecties er van die enorm uiteen lopen.

Let wederom goed op wat hier gebeurt. In plaats van de mensen die het niet met je eens zijn “niet weldenkend” te noemen, zoals Georgie, noem jij ze “niet door liefhebbende ouders opgevoed”.

Ik laat me helemaal niet uit over mensen die het niet met mij eens zijn. Ik noemde de liefhebbende ouders, omdat die er - volgens psychologen - er beter in slagen om de kinderen hun morele standpunten bij te brengen. Ik stelde ook helemaal niet dat er geen verschillen zijn. Ik stel slechts dat die verschillen niet extreem groot zijn.

Maar de morele opvattingen van mensen die door liefdevolle ouders zijn opgevoed verschillen natuurlijk wel degelijk van elkaar! Dat is het punt waarop jij hier dezelfde fout maakt. Ze verschillen misschien niet extreem veel, maar er is een verschil, en juist dat verschil is waar het bij zaken als abortus en euthanasie om te doen is. Verschillende morele opvattingen – andersoortige gewetens.

De bezwaren tegen Euthanasie, vormt doorgaans geen onderwerp, waarover ouders hun kinderen informeren. Ook abortus komt voor het tiende levensjaar nauwelijks ter sprake.

De bezwaren tegen Euthanasie, ontkennen dat de mens soeverein zou kunnen zijn inzake zijn eigen leven, en zijn deels gebaseerd op een projectie (God) en deels op de veronderstelde zelfmoord van Judas. Ik betwijfel of er buiten het Christendom, veel mensen zijn, die zelfmoord moreel afkeuren. Wel zijn er veel mensen die verdriet voelen als een vriend of familielid zichzelf van het leven beroofd. Maar voor dat de Evangeliën werden geschreven, werd zelfmoord vaak juist als eervol ervaren. In sommige niet-Christelijke kringen is dat - denk ik - nog altijd het geval.

Abortus is een geheel ander vraagstuk, maar ook dat is - in de vorm waarin republikeinen in de VS en sommige Christenen elders ter wereld het te trachten te bestraffen - gebaseerd op een externe autoriteit (wederom god), en - mijns inziens - op een - daar uit voort vloeiende - verkeerde definitie van menselijkheid.

Wie een Wattenstaafje in iemands neus steekt (voor een covid-test) of langs iemand wangslijm haalt (voor een DNA-test), doodt daarbij vele menselijke cellen. Vrijwel niemand die daar morele bezwaren tegen heeft. De veronderstelling dat één enkele cel - in geval van een bevruchte eicel, een menselijk persoon zou zijn - met eigen rechten is, en dat het hebben van een zenuwstelsel van enigzins menselijke proportie er niet toe doet, negeert de biologie en volgt de theïstische theorie dat een godheid elke bevruchte eicel onmiddellijk van een ziel voorziet. Dat is niet iets dat liefhebbende ouders hun kinderen bijbrengen, daarvoor moet je allerlei onjuiste aannames maken.

In zoverre mensen steun vinden in hun geweten voor deze standpunten, is het vanwege het feit dat men het associeert met onze empathie jegens onze overleden familie en kennissen, en onze empathie voor baby's. Het is niet voor niets dat anti-abortus activisten de foetus consequent een baby noemen, en het doen voorstellen alsof de voorstanders van Abortus, zelfs een eenmaal geboren baby zouden willen aborteren. Ze weten, dat ons geweten niets zegt over een ziel. Maar heel veel over dierbaren en zuigelingen.

Dat is niet zijn eigen levensbeschouwing superieur achten, maar de innerlijke autoriteit die wij met de meeste mensen delen, volgen.

Jawel, dat is het wel, want door de eigen innerlijke autoriteit als universeel geldig te verklaren, verklaar je hen die iets anders ervaren voor mensen die opzij geschoven mogen worden.
Niet alleen verklaar je daarmee je eigen mening voor de enige juiste, en verschuil je je geheel onterecht achter “de meeste mensen” (evident onjuist), daarnaast wordt dit ook nog eens gebruikt als rechtvaardiging om anderen te “bestrijden”.

Nu lijkt mij dat jij dat “bestrijden” op een vredevolle manier bedoelt, maar toch vind ik het een gevaarlijk woord. Het doet mij een beetje denken aan “ongedierte bestrijden".

Wederom stel je het voor, alsof ik mensen met een andere mening, opzij schuif en vergelijkt het zelfs met om het leven brengen van dieren die onze voedselvoorziening bedreigen("ongedierte bestrijden). Ik heb er geen moeite mee dat andere mensen een andere mening hebben, ik wijs slechts de externe autoriteiten waarop zij zich beroepen en het willen straffen van mensen die geenszins anderen meer leed aandoen dan wat zij zelf ervaren, van de hand.

Het lijkt wel of jij iemand wie zijn geweten volgt en die mensen die niet duidelijk niemand kwaad doen tolereert, kwalijk neemt, dat hij wil voorkomen dat minder tolerante lieden deze onschuldigen desondanks willen bestraffen.

[Georgie]

Heren!
Blijf on topic!!

Peter heeft gelijk.
Terug naar het onderwerp: innerlijke autoriteit
Laat ik beginnen met de vraag van HierenNu (pag 1)

Consensus ten aanzien van definitie 'Innerlijke autoriteit'?

Het lijkt me zinvol om tot consensus te komen ten aanzien van

• de definitie van 'Innerlijke autoriteit',

zodat iedere deelnemer aan de discussie weet
vanuit welke betekenis van 'Innerlijke autoriteit' de discussie gevoerd wordt.

Uiteraard is het ook mogelijk dat de topic autoriteit

• [who ever that may be! It was't me]

de definitie van 'Innerlijke autoriteit' bepaalt.

Omdat ik als eerste met de term op de proppen kwam lijkt het mij het beste dat ik uitleg wat ik ermee bedoelde.

Welnu:
Ieder mens wordt geboren met een groot aantal aangeboren vaardigheden die de mens als diersoort en het individu binnen de soort uniek maken. Day zijn zowel motorische, zoals lopen, klimmen, gereedschap hanteren en nog veel meer, als ook intellectuele zoals rekenen, lezen, en nog veel meer. En ook mentale. zoals sociale vaardigheden en meer. Deze zijn in ieder mens bij de geboorte in meer of mindere mate aanwezig maar moeten allemaal ontwikkeld worden. Dat doen in de eerste plaats de ouders met secundair anderen zoals onderwijzers.

De mens is een sociaal wezen, een kuddedier. Het is voor zijn overlevingskansen als individu en als diersoort belangrijk dat hij binnen de groep goed functioneert. Dat betekent dat hij een aantal mentale kenmerken moet ontwikkelen: integriteit, zodat zijn medegroepsleden weten dat zij op hem kunnen rekenen/vertrouwen, medemenselijkheid, begrip, verdraagzaamheid, vergevensgezindheid, kortom sociale vaardigheden. Dit zijn universele normen en waarden, veel ouder dan welke religie of levensovertuiging dan ook. Ze maken deel uit van het evolutionair ontwikkelde overlevingsinstinct van de diersoort. Ze komen dan ook in elke cultuur en in alle geloofsrichtingen terug, naast een pakket cultuur– en tijdgebonden normen en waarden.
Daarnaastmoet het kind ook het zintuig ontwikkelen om deze vaardigheden toe te passen. Ik noem dat empathie of empathische vermogens. En uiteindelijk de maatstaf, wat je kunt noemen de balans tussen eigen belang –noem het egoïsme– en andermans/algemeen belang, noem dat dan maar altruïsme.
Dit geheel is , zoals ik het zie, het mentale mechanisme dat ik eerder de ‘innerlijke autoriteit’ heb genoemd, in tegenstelling tot de externe autoriteit die dat hele pakket van zowel universele als cultuur (lees: religie)-gebonden normen en waarden van bovenaf oplegt (“God wil het” of “Het staat zo in ons heilige boek”)
Deze innerlijke autoriteit, in de volksmond meestal het ’geweten’ of ‘de menselijke moraal’ genoemd bewaart de balans tussen egoïsme en altruïsme met als maatstaf het eerder genoemde pakket aan universele menselijke normen en waarden en is voor iedere mens verschillend en de manier waarop iemand met dit mechanisme omgaat verschilt ook per individu. We hebben het dan over het dragen van de eigen verantwoordelijkheid.
Één vervelend aspect ervan is dat het hele mechanisme sterk groepsgericht is. We noemen dat ‘wij-zijdenken’. Dat was in de prille jeugd van de menselijke soort erg nuttig want beschermde de groep ook tegen eventuele agressieve bedoelingen van andere groepen.
In onze moderne georganiseerde samenlevingen waar vele groepen en culturen elkaar ontmoeten is het een handicap want het veroorzaakt veel wederzijds onbegrip, vooroordeel en discriminatie in als zijn vormen.

Ik ben benieuwd naar jullie denkbeelden (bij voorkeur zonder (pseudo/semi/quasi)-filosofische prietpraat eromheen.)

[HierEnNu]

Ik ben benieuwd naar jullie denkbeelden
(bij voorkeur zonder (pseudo/semi/quasi)-filosofische prietpraat eromheen.)

ff Gebruik makend van jouw 'eigen taaltje', dat 'eigen taaltje'
waarmee je andersdenkenden graag aanspreekt, maar voor jou zelf beledigend vindt :

• ben jij je er überhaupt van bewust
  dat jouw gezwam en jouw priepraterige gefilozever
  zich in zijn geheel afspeelt in het hoofdstuk Filosofie?

Maar goed, je bent benieuwd naar onze denkbeelden?

Terwijl jij duidelijk maakt dat jij voor Filosofen en Filosofie minder achting hebt
dan voor de Donuld Duck, poneer je nota bene in het hoofdstuk Filosofie
een bij mekaar gefilozeverde definitie van 'Innerlijke Autoriteit'
die vol gezwam zit met priepraat eromheen.

Als jouw verhaaltje de definie wordt van 'Innerlijke Autoriteit' waar consensus over bestaat,
dan ben ik ronduit blij dat ik geen 'Innerlijke Autoriteit' heb
maar nog steeds gewoon mijn eigen authentieke autoriteit BEN!

Drie heldere vragen ten aanzien van jouw 'Innerlijke Autoriteit':

1. Hoe past het Wetenschappelijk onderbouwde feit dat De Vrije Wil niet bestaat
   binnen jouw immateriële 'Innerlijke Autoriteit' zoals jij die definieert?
2. Waar in ons lichaam zit die entiteit[?] 'aan het stuur'?
3. Hoe bestuurt[?] jouw immateriële 'Innerlijke Autoriteit' ons fysieke lichaam?

[Georgie]

ff Gebruik makend van jouw 'eigen taaltje', dat 'eigen taaltje'
waarmee je andersdenkenden graag aanspreekt, maar voor jou zelf beledigend vindt :

• ben jij je er überhaupt van bewust
  dat jouw gezwam en jouw priepraterige gefilozever
  zich in zijn geheel afspeelt in het hoofdstuk Filosofie?

Dit forum heet Filosofie & psychologie

Ik benader het onderwerp van de psychologische kant.

[HierEnNu]

ff Gebruik makend van jouw 'eigen taaltje', dat 'eigen taaltje'
waarmee je andersdenkenden graag aanspreekt, maar voor jou zelf beledigend vindt :

• ben jij je er überhaupt van bewust
  dat jouw gezwam en jouw priepraterige gefilozever
  zich in zijn geheel afspeelt in het hoofdstuk Filosofie?

Dit forum heet Filosofie & psychologie

Ik benader het onderwerp van de psychologische kant.

Daar passen mijn vragen prima bij, ik herhaal ze ff voor je:

1. Hoe past het Wetenschappelijk onderbouwde feit dat De Vrije Wil niet bestaat
   binnen jouw immateriële 'Innerlijke Autoriteit' zoals jij die definieert?
2. Waar in ons lichaam zit die entiteit[?] 'aan het stuur'?
3. Hoe bestuurt[?] jouw immateriële 'Innerlijke Autoriteit' ons fysieke lichaam?