De meeste vrijdenkers zullen met bovenstaande wetenschappelijke verklaring weinig problemen hebben. Ik ook niet. Waar ik persoonlijk meer moeite mee heb is met pogingen tot wetenschappelijke verklaringen van bijv. de liefde. Verliefdheid kan zorgen voor de meest ‘verheven’ gevoelens, kan iemand dagen- zelfs wekenlang bezighouden. De vraag is; wil je dan weten dat verliefdheid een tijdelijke chemische reactie is in de hersenen?
Schopenhauer stelde dat men verliefd werd op iemand, waarmee men, als men hier kinderen zou krijgen, dit kinderen zou krijgen die het beste van beiden zou krijgen. De partners zouden elkaar aanvullen, zodat het nageslacht ‘compleet’ zou zijn, zonder de gebreken van de ouders. Het doel van de liefde is hier dus de beslissing van de ‘samenstelling van de volgende generatie… het ‘zijn’, de existentia, hun wezen, hun essentia, van die toekomstige generatie.’ En dan is er ook nog de verklaring van de drang naar voortplanting als verklaring van dat wat wij liefde noemen.
Hoe ver wil je dat de wetenschap gaat op een gebied als de liefde? Hoeveel wil je verklaard zien, ontdaan zien van geheimzinnigheid? Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die met sommige verklaringen moeite hebben, of dat ik de enige ben die behoor tot het uitstervende ras van romantici
