Peter van Velzen schreef: ↑11 mei 2025 13:33
TIBERIUS CLAUDIUS schreef: ↑11 mei 2025 12:05
Dat is waar met het tweede ben ik het dus niet eens.
Dat geldt ook voor de Gelovige, waarom moet ik de Koran aanspreken? of Mohammed (ook een beetje lastig lijkt me)
Een Gelovige die van uit zichzelf een geloof volgt kan geen vrijbrief krijgen voor het plegen van misdaden die dat geloof voorschrijft.
Over dat laatste zijn we het wel volledig eens.
Volgens het vermeende Vrijdenkers dogma dat
- "Een mens als atheïst geboren wordt"
volgt daaruit dat geloof nooit spontaan van binnenuit ontstaat.
Een gelovige die stelt
'vanuit zichzelf' te geloven, doet dat pas nadat zhij op een eerder moment met dat geloof in aanraking is gekomen, hetzij als kind via opvoeding, hetzij later via externe invloeden. Binnen deze visie is geloof geen oorspronkelijk gegeven, maar een verworven overtuiging.
Los daarvan, voor de gelovige is het plegen van misdaden die het geloof voorschrijft. geen andere vrijbrief nodig dan het
'feit' dat het geloof die misdaad voorschrijft. Een ethisch probleem binnen veel religies: morele handelingen worden
'gelegitimeerd' puur omdat het geloof ze voorschrijft. Daardoor ontstaat de mogelijkheid dat misdaden niet meer als zodanig worden herkend:
- zolang ze maar religieus gemotiveerd zijn.
Morele bezwaren worden eenvoudig buiten spel gezet zodra het geloof de morele autoriteit wordt.
Daarna volstaat meestal dat een daad
'de Wil van God' is, om een eventuele misdaad als legitiem te beschouwen. In oorsprong spirituele bedoelde uitroepen zoals
- “Ish’Allah”
“Uw wil geschiedde”
"Allahu Akbar"
bevatten dan niets spiritueels meer, maar bevestigen dan juist de afwezigheid
van moreel zelfonderzoek en eigen verantwoordelijkheid.
In hoeverre dit voor alle religies opgaat weet ik niet,
maar voor de Christelijke en Islamitische ongetwijfeld.