Kabinet-Schoof: wedervaardigheden

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ruzie in het demissionaire kabinet Schoof. Dit keer over BBB plannen die onze waterkwaliteit, die al beroerd te noemen is, nog verder gaan verslechteren maar goed is voor het inkomen van boeren.

De agrarische sector wordt zo langzamerhand echt een soort van mafia die alleen op eigen gewin uit is.

Het past uitstekend in wat je sluipend en soms heel bot overal ziet: het terugdringen en verminderen van de maatregelen in het algemeen om milieu en atmosfeer te beschermen of te conserveren. Dat is wereldwijd zichtbaar omdat vooral ook Trump dat wil en de industrie meestal niet zo zijn gediend van conserverende maatregelen. Dat soort voelt conservering als een last. Veel mensen kan het niet schelen. Kost geld, want onderhoud. Die groep vindt conserverende maatregelen zoiets als socialistische onzin.. of vindt in ieder geval dat het wel wat minder kan.

Je ziet het zelfs in het klein. Ik woon(de) in een behoorlijk groene wijk, dat wil zeggen een half jaar terug was dat zo.
Een wijkje dat gerenoveerd wordt met leukere bestrating enzo: 80% van het groen wordt verwijderd nadat eerdere jaren ook al was uitgedund (ook in omliggende gemeenten); enorme partijen, bomen, struiken. En dan bv. maar klagen dat het slecht met de vogelstand is en dat het zo heet en droog wordt in de wijk met de huidige frekwente hittegolven.

Zal wel iets met voornoemd onderhoud te maken hebben en/of dat vrouwen dan 's nachts veiliger de straat op kunnen, want daar moeten we tegenwoordig ook rekening mee houden... Én met de auto waar niet teveel blaadjes op mogen vallen uiteraard...

In mijn gemeente is dat ook zo.

Steeds meer parken en parkjes worden voor iets anders ingezet en het groen verdwijnt.
Voor de gemeente dubbele winst:
a. Geen onderhoud meer.
b. Het brengt het nodige op.

Voor de natuur is het meer dubbel verlies, de soorten lopen terug en er is minder groene ruimte.

PS.
Het is ook hypocriet, want men klaagt wel dat de mensen hun tuinen betegelen, zodat het regenwater meer en meer in het riool terecht komt.

[Gerard R.]

Ja, het hoort bij het ziektebeeld van dit moment.

We willen vrede en sturen dus aan op oorlogen.
We willen gezond zijn en velen doen er alles aan dat (in ieder geval op termijn) niet te bereiken.
We willen zo weinig mogelijk bureaucratie en zorgen dus voor zoveel mogelijk daarvan, liefst via digitaal.
Graag zo goed mogelijk milieu en dus veel verpesten (zelfs de ruimte, de maan en Mars).
Minder opwarming, dus zoveel mogelijk uitstoot per saldo. Waar ook elektriciteit in auto's niet veel tegen helpt..!
Liefst waterstof als energiedrager, dus zorgen dat dát flink wordt tegengewerkt.
Geen fosiel, dus Trump: kolen oké, en drill baby drill.
Dieren redden, dus proberen ze uit te roeien.
Zoveel mogelijk vliegen, gebruiken als busjes, goedkoop..

En zoveel mensen die het niks interesseert.

Enz. Enz. Wat voor een bezopen ras zijn wij toch.

[Gerard R.]

Zomaar een verdere gedachte:
En dan hebben we alle koolmezen verjaagd en onmogelijk gemaakt in de straten en tuinen door het vernietigen van groen.
En dan maar zeiken in sommige jaren, dat er zoveel eikenprocessierupsen zijn.
Het gedrag van de mens is liederlijk en oeverloos.

[dikkemick]

Gerard R.

Het draait nu eenmaal om macht, geld, welvaart, meer...meer....meer. De mensheid als 1 groot rupsje Nooittevreden.

[Gerard R.]

Gerard R.

Het draait nu eenmaal om macht, geld, welvaart, meer...meer....meer. De mensheid als 1 groot rupsje Nooittevreden.

Ja, en dat werkt selectief nú al tegen ons.
Maar dat is nog niets bij wat het kan worden. Dom hè?!

[Gerard R.]

https://nos.nl/l/2599925

Het is aan het nieuwe kabinet om kritisch kijken naar de regels die moeten voorkomen dat er enorme datacenters worden gebouwd op plekken waar de overheid dat niet wil. Dat zei Mona Keijzer, demissionair minister van Ruimtelijke Ordening, vandaag tijdens het vragenuur in de Tweede Kamer.

Het onderwerp staat opnieuw op de politieke agenda. Gisteren meldde NRC dat er een nieuw groot datacentrum in Amsterdam volledig gebruikt gaat worden door Microsoft. "Deze vergunning is vijf jaar geleden al verleend", zegt minister Keijzer. "Dus daar kan ik niks meer aan doen."

Verschillende partijen zijn kritisch. Jantine Zwinkels van het CDA: "De stroomcapaciteit is heel beperkt, wij vinden dat dat niet ten koste mag gaan van Nederlandse en lokale partijen."

"Het wrange is: er zijn op dit moment 10.000 huizen die niet worden gebouwd, bedrijven die in de rij staan en die kunnen wachten tot sint juttemis, maar Microsoft kan dit opeens wel", zegt Pieter Grinwis van de ChristenUnie. "Ik kan er met mijn verstand niet bij."

Slim van MS om die vergunning een paar jaar terug te verwerven van zo'n dommige naieve Nederlandse autoriteit.
Het is echt heel erg om te moeten zeggen of schrijven, maar ik doe het toch: op zulke momenten zou ik willen dat een dictaar mogelijk zou zijn.... Democratie is hiertegen gewoon niet bestand. Heel erg.

[HierEnNu]

Slim van MS om die vergunning een paar jaar terug te verwerven van zo'n dommige naieve Nederlandse autoriteit.
Het is echt heel erg om te moeten zeggen of schrijven, maar ik doe het toch: op zulke momenten zou ik willen dat een dictaar mogelijk zou zijn.... Democratie is hiertegen gewoon niet bestand. Heel erg.

Het verwijt dat hier richting de overheid wordt gemaakt, is naar mijn mening onheus. De vergunning waar het om gaat, is jaren geleden verleend op basis van de toen beschikbare kennis, beleidskaders en belangenafweging. Ook een overheid beschikt niet over een Glazen Bol. Achteraf morele verontwaardiging projecteren op een besluit uit het verleden is goedkoop en inhoudelijk leeg.

De opmerking dat men in zulke situaties "zou ik willen dat een dictaar mogelijk zou zijn" vind ik ronduit problematisch. Zeker omdat elders juist fel wordt geageerd tégen autoritaire tendensen, met precies dezelfde motivatie: democratische processen zijn traag, gefragmenteerd en soms onbevredigend. Dat is geen consistente systeemkritiek, maar opportunisme:

• democratie is acceptabel zolang zij het eigen gelijk niet frustreert.

Wat hier verder wringt, is de selectieve verontwaardiging. Zonder datacenters en andere grootschalige infrastructuur stort op termijn de digitale en economische basis onder onze samenleving in. En zonder die basis is er óók geen geld, geen capaciteit en geen draagvlak om woningnood of andere maatschappelijke problemen aan te pakken. Dat spanningsveld is reëel en vraagt om beter beleid, niet om achteraf schieten op vergunningverleners.

Kritiek op ruimtelijke keuzes is legitiem.
Maar wie structureel tegen noodzakelijke infrastructuur ageert en tegelijk klaagt over de gevolgen, moet zich afvragen of hij het probleem analyseert, of slechts zijn frustratie etaleert.

[Gerard R.]

Slim van MS om die vergunning een paar jaar terug te verwerven van zo'n dommige naieve Nederlandse autoriteit.
Het is echt heel erg om te moeten zeggen of schrijven, maar ik doe het toch: op zulke momenten zou ik willen dat een dictaar mogelijk zou zijn.... Democratie is hiertegen gewoon niet bestand. Heel erg.

Het verwijt dat hier richting de overheid wordt gemaakt, is naar mijn mening onheus. De vergunning waar het om gaat, is jaren geleden verleend op basis van de toen beschikbare kennis, beleidskaders en belangenafweging. Ook een overheid beschikt niet over een Glazen Bol. Achteraf morele verontwaardiging projecteren op een besluit uit het verleden is goedkoop en inhoudelijk leeg.

De opmerking dat men in zulke situaties "zou ik willen dat een dictaar mogelijk zou zijn" vind ik ronduit problematisch. Zeker omdat elders juist fel wordt geageerd tégen autoritaire tendensen, met precies dezelfde motivatie: democratische processen zijn traag, gefragmenteerd en soms onbevredigend. Dat is geen consistente systeemkritiek, maar opportunisme:

• democratie is acceptabel zolang zij het eigen gelijk niet frustreert.

Wat hier verder wringt, is de selectieve verontwaardiging. Zonder datacenters en andere grootschalige infrastructuur stort op termijn de digitale en economische basis onder onze samenleving in. En zonder die basis is er óók geen geld, geen capaciteit en geen draagvlak om woningnood of andere maatschappelijke problemen aan te pakken. Dat spanningsveld is reëel en vraagt om beter beleid, niet om achteraf schieten op vergunningverleners.

Kritiek op ruimtelijke keuzes is legitiem.
Maar wie structureel tegen noodzakelijke infrastructuur ageert en tegelijk klaagt over de gevolgen, moet zich afvragen of hij het probleem analyseert, of slechts zijn frustratie etaleert.

Zeewolde wilden we ook niet.
Die centra zijn een enorme belasting voor een vrij klein gebied met veel volk. Dat is bekend.
Dan laat ik AI even buiten beschouwing.