27 maanden later

[lost and not found yet!]

@lanfy
Lees de discussie maar even geheel door, dan is het je wel duidelijk.

Wat zou mij niet duidelijk zijn?

[dikkemick]

Goed nieuws Lanfy.
Nog meer overeenkomst met Iran. Ik lees in de volkskrant van vandaag:

Israël wil doodstraf voor 'nationalistische' moorden - in feite alleen voor Palestijnen
Israël wil de doodstraf invoeren voor mensen die uit nationalistische motieven een Jood vermoorden. Alleen voor Palestijnen dus, zeggen critici.

Geweldig toch?

......Mensenrechtenactivisten vrezen dat de doodstraf met terugwerkende kracht zal worden opgelegd aan naar schatting negenduizend Palestijnse gevangenen die in een Israëlische cel zitten.'Honderden mensen zitten vast vanwege deelname aan de aanval van Hamas op 7 oktober en ik denk dat deze wet erop gericht is hen massaal te executeren', zegt Noa Sattath, directeur van de Vereniging voor Burgerrechten in Israël tegen de Canadese zender CBC. 'Deze wet is een verheerlijking van dood, wraak en wreedheid.'

Is het je duidelijk dat dit zeer verontrustend nieuws is Lanfy? Of ben je selectief pro-doodstraf? Martelen wellicht?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Goed nieuws Lanfy.
Nog meer overeenkomst met Iran. Ik lees in de volkskrant van vandaag:

Israël wil doodstraf voor 'nationalistische' moorden - in feite alleen voor Palestijnen
Israël wil de doodstraf invoeren voor mensen die uit nationalistische motieven een Jood vermoorden. Alleen voor Palestijnen dus, zeggen critici.

Geweldig toch?

......Mensenrechtenactivisten vrezen dat de doodstraf met terugwerkende kracht zal worden opgelegd aan naar schatting negenduizend Palestijnse gevangenen die in een Israëlische cel zitten.'Honderden mensen zitten vast vanwege deelname aan de aanval van Hamas op 7 oktober en ik denk dat deze wet erop gericht is hen massaal te executeren', zegt Noa Sattath, directeur van de Vereniging voor Burgerrechten in Israël tegen de Canadese zender CBC. 'Deze wet is een verheerlijking van dood, wraak en wreedheid.'

Is het je duidelijk dat dit zeer verontrustend nieuws is Lanfy? Of ben je selectief pro-doodstraf? Martelen wellicht?

Ze hebben al heel lang geleden, zich afgekeerd van de min of meer beschaafde wereld.
Ze verworden meer en meer in een Oosters land met een (wrede) achterlijke wetgeving.

PS.
Achteraf strafbaar verklaren is typisch iets van een barbaarse staat.

[dikkemick]

Ethnische zuivering in spe. Ik lees:

Op de muur bij het World Economic Forum in Davos prijkt donderdagavond een futuristische kustlijn vol glimmende wolkenkrabbers en aangemeerde megajachten. Deze stad, genaamd New Gaza, moet verrijzen op het puin van de grotendeels verwoeste Gazastrook, zegt Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Trump. Geschatte kosten: 25 miljard dollar.

En waar blijven de 2 miljoen ontheemde Palestijnen?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ethnische zuivering in spe. Ik lees:

Op de muur bij het World Economic Forum in Davos prijkt donderdagavond een futuristische kustlijn vol glimmende wolkenkrabbers en aangemeerde megajachten. Deze stad, genaamd New Gaza, moet verrijzen op het puin van de grotendeels verwoeste Gazastrook, zegt Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Trump. Geschatte kosten: 25 miljard dollar.

En waar blijven de 2 miljoen ontheemde Palestijnen?

Die gaan natuurlijk naar de woestijn, uiteraard geheel vrijwillig.

[Gerard R.]

Ethnische zuivering in spe. Ik lees:

Op de muur bij het World Economic Forum in Davos prijkt donderdagavond een futuristische kustlijn vol glimmende wolkenkrabbers en aangemeerde megajachten. Deze stad, genaamd New Gaza, moet verrijzen op het puin van de grotendeels verwoeste Gazastrook, zegt Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Trump. Geschatte kosten: 25 miljard dollar.

En waar blijven de 2 miljoen ontheemde Palestijnen?

Die gaan natuurlijk naar de woestijn, uiteraard geheel vrijwillig.

Niet naar de koekjesfabriek Soylent Green dus..

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ethnische zuivering in spe. Ik lees:

Op de muur bij het World Economic Forum in Davos prijkt donderdagavond een futuristische kustlijn vol glimmende wolkenkrabbers en aangemeerde megajachten. Deze stad, genaamd New Gaza, moet verrijzen op het puin van de grotendeels verwoeste Gazastrook, zegt Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Trump. Geschatte kosten: 25 miljard dollar.

En waar blijven de 2 miljoen ontheemde Palestijnen?

Die gaan natuurlijk naar de woestijn, uiteraard geheel vrijwillig.

Niet naar de koekjesfabriek Soylent Green dus..

Dat zou niet Koosjer zijn.

[dikkemick]

Ethnische zuivering in spe. Ik lees:

Op de muur bij het World Economic Forum in Davos prijkt donderdagavond een futuristische kustlijn vol glimmende wolkenkrabbers en aangemeerde megajachten. Deze stad, genaamd New Gaza, moet verrijzen op het puin van de grotendeels verwoeste Gazastrook, zegt Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Trump. Geschatte kosten: 25 miljard dollar.

En waar blijven de 2 miljoen ontheemde Palestijnen?

Die gaan natuurlijk naar de woestijn, uiteraard geheel vrijwillig.

Het blijft er onmenselijk, triest en schrijnend.
Palestijnen zitten door stormen letterlijk in de stront: 'Haalt nieuws niet meer' | Spanningen Midden-Oosten | NU.nl https://share.google/tCWtpWUueNzbMpl17

[Gerard R.]

En voortdurend min of meer stiekem:
https://newsletter-tracking.dw.com/view ... 2&pm_ln=17

Hoe het Israëlische kolonistengeweld Palestijnse dorpen leegmaakt
Het geweld van kolonisten heeft de afgelopen weken meer dan honderd mensen uit een Palestijns bedoeïenendorp op de bezette Westelijke Jordaanoever verdreven, zeggen rechtengroepen. Het patroon van intimidatie herhaalt zich ook elders. (..)

En de wereld kijkt toe net als met Soedan, min of meer Ukraine, dat tijdens vredesbesprekingen militair in de str**t mag zakken omdat de Amerikaan geen zin meer heeft door een ander menneke aan de top...Net een dobbelsteen..
"Ja, bijna vrede¨. Zooo...

[ChaimNimsky]

Oekraine is nog steeds dagelijks in het nieuws. Het contrast met Gaza (en de Westbank) laat mooi zien hoe verschillende strategieën van aandachtsmanagement werken. Daar is Poetin blijkbaar duidelijk niet goed in, zoals Rusland ook allesbehalve indrukwekkend is in oorlogsvoering.

Israel is subtiel en effectief: niet alles ontkennen of alles bagatelliseren, maar de context en het momentum sturen via aankondigingen, lekken en timing: de ernst blijft zichtbaar, menselijk en emotioneel, maar door het verhaal in een breder geopolitiek frame te plaatsen, verandert de perceptie langzaam. Het wordt van een lokaal drama naar een kwestie van regionale stabiliteit, dreigingen van Iran of meerdere fronten, zodat door van getuige in analist te veranderen, de emotionele piek op grote schaal wordt gereduceerd.

Wanneer de emotionele aandacht hoog is, verschijnt er een nieuwe akte op het wereldtoneel: een diplomatieke stap, een juridische uitspraak of een dreiging elders. Het is precies groot genoeg om redacties te laten switchen, maar niet zo groot dat het de feiten zelf overschaduwt. Het lijkt bijna op muziek: stilte, crescendo, tegenmelodie. Ook de beheersing van nieuwswaarden is indrukwekkend: het continu leveren van kleine, gecontroleerde haken - een briefing, een statement, een oefening, etc. - zorgt dat de media automatisch volgen, zonder dat iemand voelt dat het gestuurd wordt. Het vervangt een lokaal drama door het gevoel dat het iets groters betreft dan een lokaal drama.

Wat ik persoonlijk het meest elegant vind, is het gebruik van nieuwsmoeheid door er meteen vanaf het begin vol in gaan en de situatie op te blazen als de eerste strategische zet, want continu leed leidt automatisch tot afnemende aandacht, herhaling en uiteindelijk tot normalisering. Het werkt met timing, context en een diep begrip van menselijk gedrag. Achteraf valt pas te zien hoe precies het geregisseerd is, en dat is wat het voor mij zo fascinerend maakt.

Waar Israel de aandacht stuurt en subtiel verschuift als het nodig is nadat de buit binnen is, proberen Zelensky en Europese leiders juist continu te zorgen dat de wereld kijkt. Beiden hebben succes.

[Gerard R.]

Oekraine is nog steeds dagelijks in het nieuws. Het contrast met Gaza (en de Westbank) laat mooi zien hoe verschillende strategieën van aandachtsmanagement werken. Daar is Poetin blijkbaar duidelijk niet goed in, zoals Rusland ook allesbehalve indrukwekkend is in oorlogsvoering.

Israel is subtiel en effectief: niet alles ontkennen of alles bagatelliseren, maar de context en het momentum sturen via aankondigingen, lekken en timing: de ernst blijft zichtbaar, menselijk en emotioneel, maar door het verhaal in een breder geopolitiek frame te plaatsen, verandert de perceptie langzaam. Het wordt van een lokaal drama naar een kwestie van regionale stabiliteit, dreigingen van Iran of meerdere fronten, zodat door van getuige in analist te veranderen, de emotionele piek op grote schaal wordt gereduceerd.

Wanneer de emotionele aandacht hoog is, verschijnt er een nieuwe akte op het wereldtoneel: een diplomatieke stap, een juridische uitspraak of een dreiging elders. Het is precies groot genoeg om redacties te laten switchen, maar niet zo groot dat het de feiten zelf overschaduwt. Het lijkt bijna op muziek: stilte, crescendo, tegenmelodie. Ook de beheersing van nieuwswaarden is indrukwekkend: het continu leveren van kleine, gecontroleerde haken - een briefing, een statement, een oefening, etc. - zorgt dat de media automatisch volgen, zonder dat iemand voelt dat het gestuurd wordt. Het vervangt een lokaal drama door het gevoel dat het iets groters betreft dan een lokaal drama.

Wat ik persoonlijk het meest elegant vind, is het gebruik van nieuwsmoeheid door er meteen vanaf het begin vol in gaan en de situatie op te blazen als de eerste strategische zet, want continu leed leidt automatisch tot afnemende aandacht, herhaling en uiteindelijk tot normalisering. Het werkt met timing, context en een diep begrip van menselijk gedrag. Achteraf valt pas te zien hoe precies het geregisseerd is, en dat is wat het voor mij zo fascinerend maakt.

Waar Israel de aandacht stuurt en subtiel verschuift als het nodig is nadat de buit binnen is, proberen Zelensky en Europese leiders juist continu te zorgen dat de wereld kijkt. Beiden hebben succes.

Ja.. allemaal reuze 'interessant en elegant enzo'.
Extreem-rechts = oorlog en vernietiging. Timing, context, diep menselijk gedrag en de rest doen er dan niet meer toe in een wereldorde, die IK niet zo'n fraai toneelstukje met een kapotte mis-en-scène vind. Meer recht en geweld van de sterkste eigenlijk, dat wel.

En nu kan ik misschien het volgende nog ongestraft schrijven, maar als het éven tegen zit moet ik dat verder in de tijd misschien maar beter laten... In betrekkelijk korte tijd is dat ontstaan. En ik vind het vreselijk om te schrijven, maar Putin lijkt wel steeds meer gelijk te krijgen met 'zijn verwijdering van fascisten en nazi's'. De wereldorde verandert. Alleen zal het hem in dit opzicht op deze manier niet helpen. Er waait al een relatief straffe exreem-rechtse wind in de wereld, dus naar ik aanneem ook in Ukraine. Net onkruid, dus steeds meer daarvan... Kijken of het weer weggaat. Wat niet geldt vanzelfsprekend voor de schade die nu is aangericht.

[HierEnNu]

Oekraine is nog steeds dagelijks in het nieuws. Het contrast met Gaza (en de Westbank) laat mooi zien hoe verschillende strategieën van aandachtsmanagement werken. Daar is Poetin blijkbaar duidelijk niet goed in, zoals Rusland ook allesbehalve indrukwekkend is in oorlogsvoering.

Israel is subtiel en effectief: niet alles ontkennen of alles bagatelliseren, maar de context en het momentum sturen via aankondigingen, lekken en timing: de ernst blijft zichtbaar, menselijk en emotioneel, maar door het verhaal in een breder geopolitiek frame te plaatsen, verandert de perceptie langzaam. Het wordt van een lokaal drama naar een kwestie van regionale stabiliteit, dreigingen van Iran of meerdere fronten, zodat door van getuige in analist te veranderen, de emotionele piek op grote schaal wordt gereduceerd.

Wanneer de emotionele aandacht hoog is, verschijnt er een nieuwe akte op het wereldtoneel: een diplomatieke stap, een juridische uitspraak of een dreiging elders. Het is precies groot genoeg om redacties te laten switchen, maar niet zo groot dat het de feiten zelf overschaduwt. Het lijkt bijna op muziek: stilte, crescendo, tegenmelodie. Ook de beheersing van nieuwswaarden is indrukwekkend: het continu leveren van kleine, gecontroleerde haken - een briefing, een statement, een oefening, etc. - zorgt dat de media automatisch volgen, zonder dat iemand voelt dat het gestuurd wordt. Het vervangt een lokaal drama door het gevoel dat het iets groters betreft dan een lokaal drama.

Wat ik persoonlijk het meest elegant vind, is het gebruik van nieuwsmoeheid door er meteen vanaf het begin vol in gaan en de situatie op te blazen als de eerste strategische zet, want continu leed leidt automatisch tot afnemende aandacht, herhaling en uiteindelijk tot normalisering. Het werkt met timing, context en een diep begrip van menselijk gedrag. Achteraf valt pas te zien hoe precies het geregisseerd is, en dat is wat het voor mij zo fascinerend maakt.

Waar Israel de aandacht stuurt en subtiel verschuift als het nodig is nadat de buit binnen is, proberen Zelensky en Europese leiders juist continu te zorgen dat de wereld kijkt. Beiden hebben succes.

Helder, goede eye-opener, en het geschetste beeld klopt grotendeels, maar ik wil toch wel een belangrijke nuance aankaarten. Israël was jarenlang juist zwak in het informatiedomein en onmachtig om de propagandamachine van Hamas effectief te pareren.
Dat is geen klein detail, maar een structureel gemis geweest:

• men vertrouwde te lang op 'de feiten' en diplomatie,
  terwijl framing en emotie het debat al domineerden.

Wat we nu zien is geen tijdloze superioriteit, maar een late omslag:
nadat morele verdediging niet werkte, is het narratief verlegd van lokaal drama naar geopolitiek kader [regionale stabiliteit, Iran, meerdere fronten]. Niet om te overtuigen, maar om aandacht te verschuiven en emotionele pieken af te vlakken. Dat werkt deels,
maar pas ná een periode waarin Hamas het verhaal duidelijk bepaalde.

• Of zie jij dat anders?

[holog]

Oekraine is nog steeds dagelijks in het nieuws. Het contrast met Gaza (en de Westbank) laat mooi zien hoe verschillende strategieën van aandachtsmanagement werken. Daar is Poetin blijkbaar duidelijk niet goed in, zoals Rusland ook allesbehalve indrukwekkend is in oorlogsvoering.

Israel is subtiel en effectief: niet alles ontkennen of alles bagatelliseren, maar de context en het momentum sturen via aankondigingen, lekken en timing: de ernst blijft zichtbaar, menselijk en emotioneel, maar door het verhaal in een breder geopolitiek frame te plaatsen, verandert de perceptie langzaam. Het wordt van een lokaal drama naar een kwestie van regionale stabiliteit, dreigingen van Iran of meerdere fronten, zodat door van getuige in analist te veranderen, de emotionele piek op grote schaal wordt gereduceerd.

Wanneer de emotionele aandacht hoog is, verschijnt er een nieuwe akte op het wereldtoneel: een diplomatieke stap, een juridische uitspraak of een dreiging elders. Het is precies groot genoeg om redacties te laten switchen, maar niet zo groot dat het de feiten zelf overschaduwt. Het lijkt bijna op muziek: stilte, crescendo, tegenmelodie. Ook de beheersing van nieuwswaarden is indrukwekkend: het continu leveren van kleine, gecontroleerde haken - een briefing, een statement, een oefening, etc. - zorgt dat de media automatisch volgen, zonder dat iemand voelt dat het gestuurd wordt. Het vervangt een lokaal drama door het gevoel dat het iets groters betreft dan een lokaal drama.

Wat ik persoonlijk het meest elegant vind, is het gebruik van nieuwsmoeheid door er meteen vanaf het begin vol in gaan en de situatie op te blazen als de eerste strategische zet, want continu leed leidt automatisch tot afnemende aandacht, herhaling en uiteindelijk tot normalisering. Het werkt met timing, context en een diep begrip van menselijk gedrag. Achteraf valt pas te zien hoe precies het geregisseerd is, en dat is wat het voor mij zo fascinerend maakt.

Waar Israel de aandacht stuurt en subtiel verschuift als het nodig is nadat de buit binnen is, proberen Zelensky en Europese leiders juist continu te zorgen dat de wereld kijkt. Beiden hebben succes.

Helder, goede eye-opener, en het geschetste beeld klopt grotendeels, maar ik wil toch wel een belangrijke nuance aankaarten. Israël was jarenlang juist zwak in het informatiedomein en onmachtig om de propagandamachine van Hamas effectief te pareren.
Dat is geen klein detail, maar een structureel gemis geweest:

• men vertrouwde te lang op 'de feiten' en diplomatie,
  terwijl framing en emotie het debat al domineerden.

Wat we nu zien is geen tijdloze superioriteit, maar een late omslag:
nadat morele verdediging niet werkte, is het narratief verlegd van lokaal drama naar geopolitiek kader [regionale stabiliteit, Iran, meerdere fronten]. Niet om te overtuigen, maar om aandacht te verschuiven en emotionele pieken af te vlakken. Dat werkt deels,
maar pas ná een periode waarin Hamas het verhaal duidelijk bepaalde.

• Of zie jij dat anders?

Relationele macht overwint inderdaad bij geopolitiek, diplomatie, maar morele hysterie heerst in publieke opinie, twee parallelle realiteiten. Ik veronderstel dat het punt is laat hysterie razen, win de echte oorlog.

Het is precies de prijs van die strategie nl "emotionele collateral damage" voor strategische dominantie. Macht overwint morele illusie, maar deze illusie blijft zeker hardnekkig leven.

[holog]

Uit Time magazine, mogelijks meer dan 30.000 doden in Iran in 2 dagen tijd, bron Iran Heath Ministry.

https://time.com/7357635/more-than-3000 ... officials/

[holog]

Uit Time magazine, mogelijks meer dan 30.000 doden in Iran in 2 dagen tijd, bron Iran Heath Ministry.

https://time.com/7357635/more-than-3000 ... officials/

Tot mijn verbazing uiteindelijk ook erkend door 'mainstream' media, zoals zonet gehoord op het vrt nieuws.

Wat een gebler zeggen sommigen hier (om amper 30.000 doden in 2 dagen).