axxyanus schreef: ↑01 mar 2026 14:23
Er staat enkel dat "choose" betekent dat men (voor zichzelf) eruit pikt wat het beste of het meest toepasselijk is. Waarbij men dat beste of meest toepasselijk mogelijke enkel een persoonlijk subjectief aanvoelen en niet noodzakelijke een objectief gegeven.
The definitie komt te voorschijn als je choose definition typt in google.
Dat maakt helemaal niks uit, dat het een persoonlijk aanvoelen zou zijn enz. Elke keuze krijgt automatisch de kwalificatie beste, meest toepasselijke. Dit is inconsistent met de logica van kiezen in gesprek, waar het een gekozen oordeel is of iemand zijn best doet, of het meest toepasselijke doet, en niet een automatisch gegeven per definitie.
Nogmaals, dit is een 1 + 1 = 2 kwestie, een simpele kwestie. Kiezen is spontaan, wat betekent in het moment dat gekozen wordt, kan de keuze op het ene of het andere uitkomen. De kiezer is subjectief, wat betekent, de kiezer wordt geidentificeerd met een gekozen mening. De geest kiest, en de geest wordt geidentificeerd met een gekozen mening.
Op deze wijze functioneert het concept subjectiviteit, zo werkt de logica in gesprek. Zeg ik dat iemand een liefdevol persoon is, dan is die mening gekozen, en geeft die mening aan wie die persoon is als maker van keuzes. Het is duidelijk dat dit zo werkt, omdat de mening ook iets zegt over mijzelf als persoon, omdat ik die mening gekozen heb vanuit mijn eigen emoties en persoonlijk karakter.
Nogmaals, duidelijk dat de enorme psychologische druk om je best te doen, het begrip van het woord kiezen corrumpeert, en van daaruit is er geen werkend concept van subjectiviteit meer, omdat subjectiviteit vereist dat kiezen wordt begrepen als spontaan. Wat leidt tot een verregaande marginalisatie van subjectiviteit.
