dikkemick schreef: ↑07 mar 2026 08:51
Enige dat ik wil zeggen: De Israël haat wordt nog steeds gevoed. Door Israël (en Amerika) zelf!
Nou en?
Nogmaals: Europa, de VS en in toenemende mate Arabische landen hebben telkens sterkere economische banden met Israel en zijn op veel gebieden afhankelijk van samenwerking, handel, inlichtingen en technologische uitwisseling met Israel. Deze afhankelijkheid garandeert dat landen Israel goed blijven behandelen en stabiele betrekkingen behouden, los van politieke of ideologische overwegingen. Dat voordeel hebben bijv. jouw kansarme Palestijnen nou eenmaal niet, dus zal de economie per definitie op de hand van Israel zijn, ongeacht wat het plebs in de straat zegt.
Blijven dansen dus.
You bet!
Of de Iraniërs straks kunnen dansen is nog maar zeer de vraag.
Dat ligt aan wat de bevolking doet als Israel en de VS hun oorlogsdoelen hebben behaald in Iran en de bombardementen stoppen. Voor Israel zijn de oorlogsdoelen het uitschakelen van het Iraanse nucleaire programma, het vernietigen van de Iraanse militaire capaciteit zoals raketten en drones, de lraanse luchtmacht en Marine, en daarmee Iran ontdoen van de invloed van Iran in de regio via hun proxies die Israel zouden kunnen bedreigen. Indien de Iraniërs straks in opstand komen, kan Israel deze oorlogsdoelen nog sneller behalen en kunnen de Iraniërs zichzelf eveneens bevrijden van het wrede regime -- maar het lot van de Iraniërs is voor Israel feitelijk irrelevant; de Iraniërs zijn slechts een bruikbaar middel. Persoonlijk hoop ik natuurlijk dat de Iraniërs straks vrij zijn!
Voor de Verenigde Staten zijn de oorlogsdoelen het beperken van de militaire dreiging van Iran voor Amerikaanse bondgenoten en bases in het Midden-Oosten, inclusief het voorkomen dat Iran kernwapens ontwikkelt, en daarna het beschermen van regionale stabiliteit. Ook voor de VS geldt dat, indien de Iraniërs straks massaal in opstand komen, de VS deze oorlogsdoelen nog sneller en definitiever zullen behalen en de kunnen de Iraniërs zichzelf bevrijden van het wrede regime -- maar ook voor de VS is het lot van de Iraniërs feitelijk irrelevant, en zijn de Iraniërs weinig meer dan een middel. Vriendschap bestaat niet op geopolitiek niveau; hooguit gedeelde interesses.
Zo ook de Libanezen in Beiroet.
Begin deze maand heeft de Libanese regering zich achter de oorlogsdoelen van Israel geschaard en besloten dat alle militaire operaties van Hezbollah illegaal zijn en dat alleen de staat en het Libanese leger het recht hebben om geweld te gebruiken of oorlog te voeren. Hezbollah - het ooit zo grote terroristsche leger - was al door Israel gedecimeerd en wordt nu vernietigd.
Het hele gebied, smaalde de extreemrechtse Israëlische minister Bezalel Smotrich (Financiën), 'zal eruit gaan zien als Khan Younis (in Gaza, red.).' Als het aan zijn regering ligt, moeten alle inwoners de in het oosten gelegen bergen in, richting een handvol druzische en christelijke dorpen. In de praktijk lijkt dat ondoenlijk. Omdat de Libanese staatskas nagenoeg leeg is, zijn burgers aangewezen op eigen middelen. Niet iedereen kan zomaar weg.
Ik ben een groot fan van Bezalel Smotrich en Itamar Ben‑Gvir. Beiden hebben concrete stappen gezet die een toekomstige Palestijnse staat definitief onmogelijk maken. Ze hebben daadwerkelijk wetten en beleidsmaatregelen doorgevoerd die Palestijnse autonomie in die gebieden onmogelijk heeft gemaakt en waardoor gebieden die ooit voor een eventuele Palestijnse staat bedoeld waren, volledig onder Israelische controle komen. Zij hebben ook wetgeving ingevoerd die de Palestijnse afhankelijkheid voltooien en Palestijnse autonomie teniet doen.
Geen woorden, maar daden! Daar houdt ik van. En het werkt!
Let's dance!
Yeah baby!