Insomnia schreef:Devious schreef:
Ik voel de behoefte om mijn eerdere reactie nog wat aan te vullen.
insomnia schreef:
De vraag of het leven is ontstaan door toeval of is bedacht, is een hele relevante vraag, essentiële voor iedereen.
Waarom eigenlijk?
Goeie vraag. En ik merk dat ik hier geen duidelijk antwoord op weet, het maakt me ook aan het twijfelen. Het heeft, denk ik, te maken met de vraag die je later stelt:
Quote:
Heeft God een doel met 'het leven' of 'het universum'?
De vraag is of er een doel is in het leven. Deze vraag is niet gemakkelijk te beantwoorden. Gisteren was er in B&W een gesprek over "lijden aan het leven"... Dat komt voor, en voor een mens die daadwerkelijk aan het leven lijdt is het leven doelloos.
Dus het hangt ook af van de vraag of het voor jou een beetje leefbaar is.
Er zijn momenten geweest dat ik ernstig aan de zin van het leven twijfelde... en soms bekruipt mij dat nog wel eens...
Ik denk dat zo'n vraag door ieder persoonlijk beantwoord kan worden en dat er geen eensluidend antwoord op gegeven kan worden.
Devious stelde een aantal andere vragen over God.
Voor mij is God een persoon. En gemakshalve heb ik er in mijn gedachten een man van gemaakt, omdat er veel Godsbeelden zijn die van de mannelijke persoon uitgaan. De bekendste is uiteraard "God, de Vader"...
Dit is een aanname die ik natuurlijk niet wetenschappelijk kan bewijzen.
Voortvloeiend uit het eerste - dat God voor mij een persoon is - is het antwoord op de tweede vraag, of God een persoonlijke dan wel een onpersoonlijke kracht is, uiteraard het eerste. Of God een karakter heeft? In feite valt die vraag samen met de vraag naar eigenschappen: God de liefdevolle, de Barmhartige, de Rechtvaardige.
Over almacht heb ik niets te zeggen. Veel mensen denken dat "almacht" is dat God absoluut alles kan en dan krijg je weer wat in het andere topic ook aan de orde kwam, dat als Hij een steen kan maken die Hij niet kan tillen, Hij dus niet almachtig is.
Ik voel persoonlijk heel veel voor de gedachte dat Hij soms onmachtig is in Zijn liefde.
Voorbeeld dat ik ooit iemand hoorde maken: Een ouder die een kind kan waarschuwen en waarschuwen dat het de verkeerde kant opgaat, de verkeerde keuze maakt, maar los moet laten en machteloos moet toezien hoe dat kind naar de donder gaat. Zo is het ook met God - en dat voorbeeld spreekt mij zeer aan.
Maar voor mij persoonlijk is er in die "almacht" - het woord komt overigens nauwelijks voor in de Bijbel - de belofte dat er een "en toch...!" is. Dat heeft (de dragende kracht) mij door de diepste ellende gesleept - het kwaad heeft, uiteindelijk, niet het laatste woord.
Nee, geen wetenschappelijk antwoord, veel meer gevoelsmatig. Ik kan gewoon niet anders het spijt me. Ik heb puur vanuit mijn hoogstpersoonlijke geloof en gevoelsmatig gereageerd.
Mar
Sorry als ik je weer deze uitgekauwde vragen voorleg, ik denk dat ze voor dit moment belangrijk zijn.
Hmm, volgens mij behoor ik tot beide categorieen. Kan dat? 
