ChaimNimsky schreef: ↑26 aug 2017 00:31
Petra schreef: ↑11 aug 2017 01:49Dat ze na het bezoekje aan mij tot de conclusie kwamen dat er met kikkers niet veel aan te vangen valt zou best wel eens kunnen kloppen.
Los van bovenstaand grapje blijf ik dit een bijzondere & serieuze ervaring vinden (m.i. meer dan de 'Hemelse groet'). Het blijft me intrigeren, want ik had zelf geen getuigen & de garage die ik in de lucht zag was waarschijnlijk een kinderfantasie. Jij hebt daarentegen een aantal getuigen. In de eerste plaats je oma omdat jullie min of meer tegelijkertijd deze gebeurtenis ervoeren. Mag ik vragen of zij na deze ervaring ook je favoriete oma was geworden?
Bijzondere vraag.
Mijn andere oma was Mijn oma. Daar ging ik altijd heen en logeren omdat ik bij Lucy Ball niet mocht logeren. (Ze vond mij te gevaarlijk

)
Nou was onze Lucy Ball ook vnl. op m'n broer gefocust. Ze was een heuse rascistische, mannetjesvoortrekster. Ik heb op haar begrafenis gespeecht met het hilarische verhaal hoe zij haar pikorde duidelijk wist te maken. Als je binnenkwam werd je naar de bank gedirigeerd met verse sju en een pannenkoek. Ging de bel, kwam m'n broer. Die kreeg de bank en het sap en ik schoof door naar de luie stoel, wachtend op nieuw sap & koek. Ging de bel, kwam m'n vader. Broer van de bank, vader op de bank, sap en koeken werden zonder pardon weer doorgeschoven. Vader was toch wel nummer 1. Broer naar de stoel en ik naar een krukje. Wij deden gierend van de lach mee aan deze stoelendans, zij was bloedserieus. Bij m'n moeder had ze het moeilijk. Liefst had ze die onder m'n broer gesteld maar dat durfde ze dan toch weer niet.
Anyway, nadat andere oma dood was heeft ze enorm haar best gedaan. Het was mooi om te zien hoe ze op hoge leeftijd nog veranderde, mijn moeder en mij op handen ging dragen en zelfs haar racisme verloor door hechte vriendschap met een Iranese vluchteling. Nooit te oud om te leren.
ChaimNimsky schreef: ↑26 aug 2017 00:31
Wat betreft je echtgenoor & z'n vriend: kon je je echtgenoot, denk je, goed genoeg inschatten dat hij niet iets vertelde dat gewoon aansloot op jouw ervaring? Om jou gerust te stellen wellicht, of misschien om een grapje uit te halen. En was hij het die het gesprek initieerde toen hij thuiskwam? Heb je het die vriend toendertijd tegelijk verteld met je man of juist nadien? (Wellicht dat hij het van je man had gehoord & hetzelfde deed als hem: je gerust stellen of juist een grapje uithalen). Die dingen moeten m.i. worden uitgesloten om serieus naar de ervaring te kijken. Hebben jullie ook de politie of een UFO-organisatie ingelicht? Want die zouden eventueel je ervaring kunnen ontkrachten (of wellicht bevestigen).
Sja, hoe gaan die dingen. Ik vertelde wat ik had gezien, dat was pas een maand later, en hij reageerde met een; verdomd, ik heb vorige maand ook wat gezien, maar ik was zo dronken dat ik twijfelde of het echt was. We hebben het er nooit meer over gehad. Totdat... o hellup, nu wordt het nog erger... jaren later, toen we getrouwd waren, kindjes hadden en daar woonden. Stonden we 's nachts buiten en zagen vreemde dingen in de lucht. Ook weer een heel weird verhaal, waar ik maar niet eens meer aan begin met uitweiden. Zou het dan toch? vroeg ie aan me. Blijkbaar riep het bij ons allebei weer de herinnering aan het ufo verhaal op.
Die vriend waar hij mee was hebben we het eigenlijk nooit mee besproken.
Ik had wel de volgende dag de politie gebeld, zoals ik al schreef. Die deed een beetje lacherig en gaf het nummer van een militaire of luchtvaart instantie. Weet niet meer precies wat het was. Maar ook die heb ik gebeld. 'Er was niks onbekends in ons luchtruim' werd me verzekerd. En ook geen oefeningen of bijzonder vliegverkeer in uw buurt.