Ik omschreef hier de hallucinaties die zichtbaar worden na het innemen van DMT of psilocybine. Deze stoffen geven zeer krachtige hallucinaties maar hebben geen invloed op je begrip* van gordijnen, lichtknopjes of blinddoeken. De duisternis is dus geen verbeelding (in mijn geval was die duisternis altijd zorgvuldig voorbereid). En de hallucinaties overkomen je. Het is niet je eigen verbeelding, althans niet verbeelding zoals we dat normaal gesproken ervaren. De intensiteit ervan is vergelijkbaar met het kijken van een film, maar dan zonder beeldscherm.
Wanneer oude mythen spreken van een ondergrondse wereld waar kristallen en juwelen voor licht zorgen, en/of alle wezens licht geven, gaat het zeer waarschijnlijk om de psychedelische ervaring. De regenboogbrug naar de wereld van de Noordse goden doet er ook aan denken. In moderne terminologie zouden we het eerder een regenboog-rollercoaster noemen, maar het idee is hetzelfde. Het algemene idee van deze mythen kun je persoonlijk ervaren.
* Er is een verschil tussen psychedelica en delirianten. Psychedelica geven intense hallucinaties maar hebben weinig invloed op je rationele denkvermogen. Als het nodig is, kun je je op de wereld om je heen oriënteren en noodzakelijke handelingen verrichten. Alleen bij zeer hoge doseringen wordt dit moeilijk. Delirianten hebben een verstorende invloed op je rationele denkvermogen en kunnen de werkelijkheid om je heen zo vervormen dat je volledig vergeet wie je bent, waar je bent en hoe je daar gekomen bent. Lezen wordt onmogelijk en je kunt er wartaal door gaan uitslaan. "Heksenkruiden" als doornappel (engelentrompet, een giftige plant uit de nachtschade-familie) behoren tot die delirianten. Ze geven géén kleurrijke, stralende hallucinaties. Enkel bizarre vervorming van je omgeving en je zelf.