Freethinker.nl

skeptic schreef:

jHenosch schreef:
het tweede, is dat je je naaste moet liefhebben, maar dan moet je wel eerst het leven en God liefhebben, anders kun je niet je naaste liefhebben.

deze twee zijn de belangrijkste wetten van Jezus, die de tien geboden vervat.

Als dit de twee belangrijkste wetten van Jezus zijn, zou ik me toch wat meer moeite geven om het dan ook op de juiste manier weer te geven.
Er staat namelijk dat je je naaste moet liefhebben als jezelf.

precies dat laatste daar was het me om begonnen, maar in het heets van de strijd heb ik juist dit laatst vergeten, nl je naast liefhebben als jezelve, maar om jezelf lief te hebben moet je eerst het leven en liefst zelfs God liefhebben anders kun je jezelf niet liefhebben, en zeker niet je naaste.

En weer zeg je dat je eerst God moet liefhebben omdat je anders jezelf niet lief kan hebben laat staan je naasten.

Jouw conclusie wederom: een atheist kan zichzelf noch zijn naasten liefhebben. Of ga je nu wederom beweren dat je dit niet hebt gezegd.

Kitty schreef:En weer zeg je dat je eerst God moet liefhebben omdat je anders jezelf niet lief kan hebben laat staan je naasten.

Jouw conclusie wederom: een atheist kan zichzelf noch zijn naasten liefhebben. Of ga je nu wederom beweren dat je dit niet hebt gezegd.

klopt, de kansen nemen af als...., inderdaad.

bewijzen kan ik het niet, toch geloof ik er sterk in.

op een gegeven moment knap je af, niet dat dat niet als gelovige kan gebeuren, zeker wel, maar ik heb het wederom over kansen.

Besef je wel dat je hiermee zegt dat je eigen vrouw niet in staat is zichzelf en dus zeker niet jou lief te hebben? Want zij is een atheist, zoals je al verteld hebt? Hoever ga je door met deze ongelooflijke onzin? Of vind jij dus dat je vrouw niet in staat is jou lief te hebben?

jHenosch schreef:om jezelf lief te hebben moet je eerst het leven en liefst zelfs God liefhebben anders kun je jezelf niet liefhebben, en zeker niet je naaste.

Wat een flauwekul.
God staat veel verder van je af dan je naaste.

Zelf ben je tastbaar (en hoe!) en god is dat niet.
Je naaste is tastbaar en god is dat niet.

Pas na jezelf en na je naaste zou je aan god kunnen denken. Maar die god is niet tastbaar, die is van horen zeggen. God is een placebovriendje in feite.
Nee echt, je zal eerst jezelf liefhebben en vervolgens je naaste. En die god bestaat in je fantasie.

Jhenosch
probeer nu eens in duidelijk verstaanbaar Nederlands te verklaren wat kansen nu in
hemelsnaam met jouw achterlijke onnozele en middeleeuwse opmerking te maken zou kunnen hebben.

en wat geloof je oprecht? dat mensen kansen krijgen of dat je enkel kunt liefhebben als je in een god gelooft?

JHenosch,

heb je mij postings betreffende moraal en ethiek gelezen? Uit dat verhaal blijkt dat moraal en ethiek onafhankelijk zijn van een geloof in god.

Daarnaast wil ik opmerken dat liefde voor jezelf gevonden kan worden door acceptatie van zowel je sterke als zwakke kanten en door middel van zelfreflectie. Het werken aan je zwakke kanten om die te verbeteren (waarbij je aan de hand van zelfreflectie je voortgang bijhoudt en bepaald) leert jezelf ook meer te houden van jezelf. Ik hou bijvoorbeeld van mezelf, want ik heb me geaccepteerd zoals ik ben en ik werk aan zaken die ik kan verbeteren. Dat laatste is een voortdurend leerproces, je bent namelijk nooit uitgeleerd en je kan jezelf altijd nog meer verbeteren. Mede omdat ik mezelf accepteer zoals ik ben, in al mijn tekortkomingen en dat ik het beste uit mezelf naar boven wil halen door mezelf voortdurend te verbeteren. Dit beste uit mezelf naar boven halen geeft mij tevens voldoening over mezelf. Wanneer het een keer niet lukt om het beste uit mezelf naar boven te halen (maar ook als dat wel gelukt is) ga ik een zelfreflectie doen om te achterhalen hoe dat kwam. Met als uitgangspunt de acceptatie van mijn fouten en alsmede de oplossingen voor de volgende keer dat die situatie voorkomt. Zodoende accepteer ik mezelf ten volle en zie ik altijd mogelijkheden voor mezelf. Ik kan daarom ook stellen dat ik van mezelf hou en het nooit opgeef met mezelf, sterker nog elke dag zie ik weer nog meer vooruitgang waardoor ik nog meer van mezelf houd.

Buiten dat houden van mijn persoonlijke groei en mijn persoon tijdens die groei (ik zie die groei als één van de belangrijkste zaken in dit leven, het leven is mijns inziens een leerproces) houd ik sowieso van mezelf. Als ik in een rustsituatie zo op een zondagmiddag aan het relaxen ben, merk ik dat ik ontzettend tevreden met mezelf ben. Ik hou van mezelf omdat ik merk dat ik een rust in mezelf gevonden heb, een kracht heb en een positieve opstelling gevonden heb waar ik trost op ben.

En dat alles zonder dat ik geloof in god. Sterker nog ik hou van mezelf, en ik geloof niet in god en ik ga ervan uit dat god niet bestaat. Naast dit alles heb ik ook mijn naasten lief. Ik waardeer mijn naasten om hun leerproces en hun persoonlijke groei, maar bovenal accepteer ik ze in al hun tekortkomingen en sterke kanten.

god is dus overbodig voor liefde voor jezelf en daarnaast voor je naasten.

Groet,
Deadline

de manier waarop je spreekt doet heel christelijk aan, deadline, humanistisch, mag ook,

het verschil tussen die twee is slechts het wel en niet accepteren van een levende God.

het een is uit het ander voortgekomen, dat wil men nogwel eens vergeten.

jHenosch schreef:de manier waarop je spreekt doet heel christelijk aan, deadline, humanistisch, mag ook,

het verschil tussen die twee is slechts het wel en niet accepteren van een levende God.

het een is uit het ander voortgekomen, dat wil men nogwel eens vergeten.

Neen de Grieken, de andersdenkenden en heidenen, waren de eersten die de ethiek uitvonden. Niet de christenen of joden. Ga maar eens na welke moraal zij hadden in hun begintijden. Namelijk die van oog om oog.... tand om tand. De Grieken waren de eersten die dat doorbraken. Met andere woorden de christenen claimen de moraal (en hebben die geleidelijk aan overgenomen na de middeleeuwen van de filosofen, daarom lijkt het christelijk), maar de Grieken (heidenen) zijn de uitvinders. Ehtiek is een heidense uitvinding. Feiten kennis, jHenosch.

Groet,
Deadline

Deadline schreef: Neen de Grieken, de andersdenkenden en heidenen, waren de eersten die de ethiek uitvonden. Niet de christenen of joden. Ga maar eens na welke moraal zij hadden in hun begintijden. Namelijk die van oog om oog.... tand om tand. De Grieken waren de eersten die dat doorbraken. Met andere woorden de christenen claimen de moraal (en hebben die geleidelijk aan overgenomen na de middeleeuwen van de filosofen, daarom lijkt het christelijk), maar de Grieken (heidenen) zijn de uitvinders. Ehtiek is een heidense uitvinding. Feiten kennis, jHenosch.

Groet,
Deadline

een overschatting der klassieken, zie je vaak bij atheisten, je moet toch ergens je moraal aan ontlenen, als je je eigen roots wenst te ontkennen.

jHenosch schreef:een overschatting der klassieken, zie je vaak bij atheisten, je moet toch ergens je moraal aan ontlenen, als je je eigen roots wenst te ontkennen.

Heb je überhaupt het bronnenmateriaal gelezen in mijn posting?

Kom maar met (tegen)bewijzen voor het feit dat het een christelijke uitvinding is zou ik zo zeggen.

Groet,
Deadline

jHenosch schreef:een overschatting der klassieken, zie je vaak bij atheisten, je moet toch ergens je moraal aan ontlenen, als je je eigen roots wenst te ontkennen.

Leer jij uit jouw bijbel dat je op deze wijze hoogmoedig mag zijn? Wie denkt dat hij staat, ziet toe dat hij niet struikelt ....... weet je nog?

Wat bedoel je met "eigen roots ontkennen"?

jHenosch schreef:precies dat laatste daar was het me om begonnen, maar in het heets van de strijd heb ik juist dit laatst vergeten, nl je naast liefhebben als jezelve, maar om jezelf lief te hebben moet je eerst het leven en liefst zelfs God liefhebben anders kun je jezelf niet liefhebben, en zeker niet je naaste.

Wat is dit toch een onzinnig gebabbel!

jHenosch schreef: een overschatting der klassieken, zie je vaak bij atheisten, je moet toch ergens je moraal aan ontlenen, als je je eigen roots wenst te ontkennen.

Waar haal jij je moraal dan vandaan? Uit het Oude Testament, waarin meer moord en brand wordt veroorzaakt door de hoofdpersoon dan in enig ander boek? Als ik het moraal van de aartsvaders zou overnemen, dan zou ik a) meerdere vrouwen trouwen, b) zeer xenofobisch zijn en c) gewelddadig zijn.

Ik leef liever volgens het moraal van het Romeinse volk met haar verheerlijking van virtus (mannelijkheid, succes, sluwheid) dan volgens het moraal van het Oude Testament, met haar intolerantie naar andere volkeren en vooral godsdiensten toe.

Marcus Scaurus schreef:

jHenosch schreef: een overschatting der klassieken, zie je vaak bij atheisten, je moet toch ergens je moraal aan ontlenen, als je je eigen roots wenst te ontkennen.

Waar haal jij je moraal dan vandaan? Uit het Oude Testament, waarin meer moord en brand wordt veroorzaakt door de hoofdpersoon dan in enig ander boek? Als ik het moraal van de aartsvaders zou overnemen, dan zou ik a) meerdere vrouwen trouwen, b) zeer xenofobisch zijn en c) gewelddadig zijn.

Ik leef liever volgens het moraal van het Romeinse volk met haar verheerlijking van virtus (mannelijkheid, succes, sluwheid) dan volgens het moraal van het Oude Testament, met haar intolerantie naar andere volkeren en vooral godsdiensten toe.

Waarom zou je naar de moraal van het Romeinse volk willen leven?