Freethinker.nl

Als een kind in nood is komt de moeder gelijk in actie en verdedigd het kind als een 'tijger'. Er wordt niet gehandeld uit angst maar puur uit verdediging. Uit onderzoek is gebleken dat na de geboorte bij vrouwen een stof wordt aangemaakt die dit bevordert. Mannen hebben dit niet, daar wordt deze stof niet aangemaakt. Misschien dat daarom vrouwen ook besluiten om te stoppen met werken en zich bezig te houden met de opvoeding.
Ik gaf drie opties aan wat mij betreft de mogelijkheden zijn qua opvoeding. Feit is volgens mij dat eerst wordt besloten een kind te nemen en daarna wordt pas gekeken hoe het praktisch opgelost moet worden. Er zijn genoeg ouders die tegenwoordig beide deeltijd werken en zo proberen beide hun kind op te voeden. Als 1 van de ouders ervoor kiest thuis te blijven is dat een keuze die je zelf maakt. Ik heb zelf geen kinderen en misschien wel makkelijk praten, maar ik zou eerst een duidelijke keuze maken voordat ik kinderen neem.
Er zijn genoeg moeders die nog aan zichzelf denken. Het is denk ik zaak om van te voren hele duidelijke afspraken te maken en niet dat na de geboorte de moeder ook nog eens de vader moet opvoeden. Dan krijg je het erg druk en voel je je waarschijnlijk ondergewaardeerd en niet begrepen. Zaak is wel dat de moeder in staat moet zijn om bepaalde zaken mbt het opvoeden uit handen te geven, en dat kunnen ze niet allemaal.
Je zegt zelf al dat veel moeders zich op de ouderrol storten en daarmee andere zaken zoals uiterlijk en sociale contacten verwaarlozen. Het is geen tegenstrijdigheid in mijn verhaal maar een afweging van de ouder. Moet ontplooing van jezelf ten koste gaan van de opvoeding?

Er zijn genoeg mensen die werken en er geen voldoening uithalen. Maar liefst 1 miljoen werknemers zou graag iets anders gaan doen. Het is dus niet gezegd dat als je gaat werken, dat je daar voldoening uithaalt. Veel mensen die geen voldoening uit hun werk halen, nemen dit mee naar huis, waardoor daar de situatie er ook niet beter op wordt. Onze maatschappij is vooral gericht op welvaart (materieele zaken). Het zou een stuk beter zijn om niet te kijken naar de kwantiteit van ons leven maar naar de kwaliteit.

Hallo Lanier! Dank voor je bijdrage aan dit forum

Lanier: Als een kind in nood is komt de moeder gelijk in actie en verdedigd het kind als een 'tijger'. Er wordt niet gehandeld uit angst maar puur uit verdediging. Uit onderzoek is gebleken dat na de geboorte bij vrouwen een stof wordt aangemaakt die dit bevordert. Mannen hebben dit niet, daar wordt deze stof niet aangemaakt. Misschien dat daarom vrouwen ook besluiten om te stoppen met werken en zich bezig te houden met de opvoeding.

Dit zou de natuur dan mooi geregeld hebben, maar helaas blijken te veel vrouwen niet als een 'tijger' te reageren wanneer hun kind in nood is. Vandaar o.a. bijv. verwaarloosde kinderen. Ik denk dat veel vrouwen zich naast deze natuurlijke drang om hun kind te verdedigen en, daaraan voorafgaand dus hebben besloten om een kind te 'nemen' (voor sommigen een biologische achterstand; zie evt. artikel 'Emancipatie; het drogbeeld van de vrije keuze'), ook stoppen met werken door de veronderstelling dat een moeder per definitie moet zorgen voor haar kind. De vader wordt in die zin bij voorbaat als minder kwalitatieve opvoeder ge-acht. Mocht de biologische aanleg dit staven, dan nog zijn wij niet slechts entiteiten die door hun genen worden geleefd. Wij hebben als mensen toch een vrije wil om keuzes te maken. En om die keuzes in vrijheid te kunnen maken mogen we daarom niet teveel uit gaan van de biologie en daaraan veronderstelt gerelateerd gedrag. We leven immers niet meer in een maatschappij waarin de vrouw moet zorgen zodat haar kinderen, de mensheid, een grotere kans van overleven heeft. De man kan nu ook meer zorgen.

Lanier: Ik gaf drie opties aan wat mij betreft de mogelijkheden zijn qua opvoeding. Feit is volgens mij dat eerst wordt besloten een kind te nemen en daarna wordt pas gekeken hoe het praktisch opgelost moet worden.

Lagen de feiten maar zo makkelijk. Sommigen zullen aanstoot nemen aan het gegeven dat je schrijft over het 'nemen' van kinderen. Zij zullen zeggen kinderen krijg je, die neem je niet. En dit niet gezegd vanuit religieus standpunt. Maar, veel kinderen worden geboren zonder planning. En dan sta je voor een nieuwe invulling van je leven. Een praktische oplossing is voor sommigen dan een abortus, voor anderen een rigoreuse ommezwaai van hun leven. De voorbereiding van een kind 'nemen' ofwel plannen heb je dan niet gehad. De psychische druk die dat met zich mee kan brengen staat een praktisch oplossen dan vaak in de weg. Mensen proberen zoveel mogelijk hun leven te plannen, maar wanneer plannen nog niet afgemaakt zijn kan een geboorte en komst van een kind de (toekomstige) ouders belemmeren in hun nieuwe taak: het ouderschap.

Lanier: Er zijn genoeg ouders die tegenwoordig beide deeltijd werken en zo proberen beide hun kind op te voeden. Als 1 van de ouders ervoor kiest thuis te blijven is dat een keuze die je zelf maakt. Ik heb zelf geen kinderen en misschien wel makkelijk praten, maar ik zou eerst een duidelijke keuze maken voordat ik kinderen neem.

Deeltijd werken is een mooi alternatief voor ouders. En in Nederland is, in tegenstelling tot het buitenland, deeltijdwerken een begrip. Met de huidige economie zijn het de deeltjdwerkers die goed in de bezuinigingsplannen van veel bedrijven passen. De waarde van een volletijdwerker en de daarmee gepaarde kennis van het bedrijf en de functie in deze gaat daarmee echter voor een groot deel verloren. Deeltijdwerken biedt in de huidige visie van carriere maken, diepgang in je werk, minder perspectief wat dan weer minder loon betekent. En een wens naar een kind of kinderen brengt een groter kostenplaatje met zich mee. Aan een ieder de keuze.

Lanier: Er zijn genoeg moeders die nog aan zichzelf denken. Het is denk ik zaak om van te voren hele duidelijke afspraken te maken en niet dat na de geboorte de moeder ook nog eens de vader moet opvoeden. Dan krijg je het erg druk en voel je je waarschijnlijk ondergewaardeerd en niet begrepen.

De geboorte van een kind brengt veel verandering met zich mee. Dit kan ook betrekking hebben op de relatie. Sommige stellen veranderen zo dat zij zich een ouderschap met hun partner niet zo hadden voorgesteld. Goeie afspraken van tevoren maken is een goede zaak, maar zal zich pas in de uiteindelijke oudersituatie (echt) waar kunnen maken.

Lanier: Zaak is wel dat de moeder in staat moet zijn om bepaalde zaken mbt het opvoeden uit handen te geven, en dat kunnen ze niet allemaal.

Hoe zou dat komen denk je?

Lanier: Je zegt zelf al dat veel moeders zich op de ouderrol storten en daarmee andere zaken zoals uiterlijk en sociale contacten verwaarlozen. Het is geen tegenstrijdigheid in mijn verhaal maar een afweging van de ouder. Moet ontplooing van jezelf ten koste gaan van de opvoeding?

Moet de opvoeding ten koste gaan van de ontplooing van jezelf? Zeer stellige vragen. Het is, zoals eerder vermeld, zaak om hierin de balans te vinden.

Lanier: Er zijn genoeg mensen die werken en er geen voldoening uithalen. Maar liefst 1 miljoen werknemers zou graag iets anders gaan doen. Het is dus niet gezegd dat als je gaat werken, dat je daar voldoening uithaalt. Veel mensen die geen voldoening uit hun werk halen, nemen dit mee naar huis, waardoor daar de situatie er ook niet beter op wordt.

Dat kan kloppen. Maar het is niet gezegd dat een ouder haar of zijn voldoening per se uit werk moet halen. Dit kan bijv., moet dus niet!, uit een studie, cursus, hobby of iets anders!

Lanier: Onze maatschappij is vooral gericht op welvaart (materieele zaken). Het zou een stuk beter zijn om niet te kijken naar de kwantiteit van ons leven maar naar de kwaliteit.

Dat is mooi gezegd, maar hoe vul je die kwaliteit dan in? Door minder kwantiteit? Het een sluit het ander niet uit.

lanier schreef:Als een kind in nood is komt de moeder gelijk in actie en verdedigd het kind als een 'tijger'. Er wordt niet gehandeld uit angst maar puur uit verdediging. Uit onderzoek is gebleken dat na de geboorte bij vrouwen een stof wordt aangemaakt die dit bevordert. Mannen hebben dit niet, daar wordt deze stof niet aangemaakt.

Welk onderzoek?
Ik trek dit in twijfel. Ik ben het met rebecca eens dat er veel moeders zijn die hun kinderen helemaal niet verdedigen (sommigen zijn zelfs in staat om hun kinderen te prostitueren of te verkopen).
Bijna wekelijks kun je wel in de krant lezen over een vader die zijn kinderen redt. Denk je dat ik er bij ga staan te kijken als mijn kind wordt gegrepen door een hond of kinderverkrachter?

Misschien dat daarom vrouwen ook besluiten om te stoppen met werken en zich bezig te houden met de opvoeding.

Dit heeft wel deels te maken met stofjes in het lichaam; moederinstinct. Maar ook met cultuur.

maar ik zou eerst een duidelijke keuze maken voordat ik kinderen neem.

Heel verstandig

groet..

Ik weet niet meer wanneer en waar ik dit onderzoek gelezen heb, maar volgens mij was het op teletekst. Het is vrij eenvoudig om o.a. de stofwisseling van een moeder voor en na de geboorte te onderzoeken. Er zijn altijd uitzonderingen, maar het gaat om zijn algemeenheid. Ik zeg ook niet dat een vader niets zou doen, maar een moeder grijpt vaker eerder in. Denk ook maar aan ouders en kinderen op het strand. Pa ligt vaak in de zon te bakken, terwijl ma de kinderen in de gaten houd.

/ 'Ik moet werken om een goede moeder te zijn'

Onderwerp van discussie in het programma Soeterbeeck, morgen 28 september 2004, 17.35uur Ned 1.

lanier schreef:Ik weet niet meer wanneer en waar ik dit onderzoek gelezen heb, maar volgens mij was het op teletekst. Het is vrij eenvoudig om o.a. de stofwisseling van een moeder voor en na de geboorte te onderzoeken. Er zijn altijd uitzonderingen, maar het gaat om zijn algemeenheid. Ik zeg ook niet dat een vader niets zou doen, maar een moeder grijpt vaker eerder in. Denk ook maar aan ouders en kinderen op het strand. Pa ligt vaak in de zon te bakken, terwijl ma de kinderen in de gaten houd.

Ik denk zelf dat er een accentverschil is in de manier waarop. Moeders zal vaak meer kijken of kindje wel genoeg kleertjes aanheeft. En papa let op de roofdieren en enge kerels. Al is dit ook weer een generalisering. Ik denk dat het verschil veel minder groot is dan je denkt. En ik herken mijzelf al helemaal niet in dat onderzoek, maar dat heb ik wel vaker .

Ik denk dat die stelling vroeger wel vaak opging, gelukkig is de moderne mens zich meer bewust van de gelijkheid van de seksen, in plaats van zich te houden aan de opgestelde rollenpatronen, maar we zijn er nog lang niet, maar ik hoop dat we binnen een x-aantal jaren alle vooroordelen over huidskleur,homo's en dergelijke wel kunnen wegwerken, wanneer de mens vrij kan denken, en niet gebonden is door traditionele wetten of religeuze regels. Er zijn sinds de verlichting veel verbeteringen gedaan i.v.m vrijheid van de mens, het onderzoeken naar feiten, het wegwerken van ongelijkheden,wat ons toch al veel dingen zoals afschaffing van slavernij, gelijkheid van seksen,dierenrechten,afschaffing van apartheid heeft opgeleverd. Laten we samen hopen op een betere wereld.

Donnie Darko schreef:seksen,dierenrechten,afschaffing van apartheid heeft opgeleverd. Laten we samen hopen op een betere wereld.

Wat betreft de dierenrechten is er nog één en ander te doen en ik zou willen zeggen; Laten we werken aan een betere wereld. Maar dat zul jij ook wel bedoelen.

Inderdaad 'zelf werken aan een betere wereld' Zie evt. het artikel 'Uit het oog uit het hart. Hoe gemakzucht het denken regeert' op de welkomspagina van Freethinker en/of de aansluitende topic op dit forum.