Freethinker.nl

Je reactie slaat nergens op. I stel het sinterklaas geloof niet gelijkaan het christelijk geloof. Ik stel het zoeken naar de waarheid in sinterklaasboekjes gelijk aan zoeken naar de waarheid in de Bijbel en de massa religieuze-sites (Die soms helemaal niet doen alsof ze religieus zijn. En dat is een heel verschil.

Free@Last schreef: Mijn vragen:
....Als God alles van tevoren weet, waarom heeft hij dan uberhaupt mensen gemaakt?...

Als kind werd mij ingeprent dat God een soeverein God was, Hij mocht doen en laten wat Hij wilde, ook met ons, wij waren door onze val in Adam voorbestemd om voor eeuwig verloren te gaan waardoor we geen andere keus hadden dan onze zonden te belijden en om genade te smeken.
Nadat je dit alles los hebt durven laten wordt het pas voor je duidelijk in welke onzin je geloofd hebt.
Wat je voorheen niet eens durfde te denken durf je dan hardop te zeggen:
Een almachtige God laat zijn schepping echt niet mislukken door een opstandige engel.
Een alwetende God had de eerste mens wel beschermd tegen de satan.
Een liefdevolle God kan zich door de uitverkorenen niet laten loven en danken als de helft van de mensheid in de hel
door de duivel gepijnigd wordt; die laat zich de helft van de mensheid, zijn schepselen, niet door zijn tegenstander afnemen en ongelukkig maken.
Een God die heel even van zijn geschapen paradijs genoten heeft en daarna duizenden jaren passief toekijkt hoe zijn schepselen elkaar op de meest wrede manieren afmaken kan niet bestaan en is de naam God niet waardig.

Wie nog gevangen zit in het christelijk geloof durf dit soort gedachtes niet in zich op te laten komen.
Tegenwoordig wordt er door de kerk alles aan gedaan om de God uit de bijbel liefdevoller af te schilderen dan uit het OT blijkt.
Het in stand houden van het christendom staat voorop, hoe af wat je gelooft maakt daarbij niet zo veel meer uit, als je maar christen blijft.
En de meeste christenen vinden dat prima, samen naar de kerk, wat sociale contacten, geloven wat je wil en voortdurend om je heen horen dat je na je dood een beter leven krijgt, wie wil dat niet.
Zolang een prettig leven te combineren is met de gevonden kerkrichting blijven die mensen bij hun geloof, elk zijn eigen geloof.

Pas nadat ze voor zichzelf kritisch naar de God uit de bijbel hebben durven kijken valt alles als een kaartenhuis in elkaar en blijft er maar éen conclusie over: De God uit de bijbel kan onmogelijk bestaan en moet dus verzonnen zijn.
Wie eenmaal zover is zal er steeds meer achter komen dat niet alleen de God uit de bijbel verzonnen is maar dat er van de hele bijbel weinig klopt.
En omdat een ex-gelovige Jezus en zijn offer niet meer nodig heeft vervalt ook het belangrijkste argument van christenen om de bijbel voor waar te houden, de rode draad en de blijde boodschap waar zij zich aan vast houden en daarmee alle onzinverhalen in de bijbel accepteren of zelfs verdedigen.
Het gaat hen er om dat zij door Jezus gered zijn.
Gered waarvan durft je dan als ex-gelovige te zeggen.

Karssenberg schreef:Dus gaat het alleen daarom al niet aan om Sinterklaasgeloof en christelijk geloof oppervlakkig op één lijn te stellen, zoals Bonjour deed.

Wat een grammaticaal gezien vreemde zin?!
Maar even afgezien daarvan ook nog eens niet correct, want het is niet wat bonjour stelde.

Om aan te sluiten op het schrijven van Writer denk ik dat onderstaande logica alles zegt omtrent de waarschijnlijkheid van het bestaan van de christelijke god.

Epicurus schreef:Er bestaat kwaad, dus God is ofwel niet in staat, ofwel niet van zins het op te heffen.
Als God het kwaad niet kán opheffen is hij niet almachtig.
Als hij het niet wíl opheffen is hij kwaadaardig.
Als hij het niet kán of niet wíl opheffen, waarom zou je hem God noemen?
Als hij het kán en wíl opheffen, waar komt het kwaad dan vandaan?

Wat een verandering in je leven! Ik zit zelf nog middenin zo'n soort proces. Wat me opvalt is dat je het hebt over 'de knoop doorhakken'. Ik heb altijd van mijn ouders geleerd: 'Niets geeft zoveel rust als een genomen besluit'. Misschien is dit ook wel zo wanneer je niet langer gelovig bent zoals je dat vroeger wel was. Ik bedoel....als je echt de knoop doorhakt. Ik merk bij mezelf dat ik dat niet kan op dit moment. En ik heb ook van HJW geleerd dat ik ook niet zwart- wit hoef te denken .
Ik denk nog vaak aan wat onze predikant een keer tegen me zei tijdens een gesprek over mijn twijfels: 'Er moet helemaal niks'. Heerlijk.

writer schreef:

Free@Last schreef: Tegenwoordig wordt er door de kerk alles aan gedaan om de God uit de bijbel liefdevoller af te schilderen dan uit het OT blijkt.
Het in stand houden van het christendom staat voorop, hoe af wat je gelooft maakt daarbij niet zo veel meer uit, als je maar christen blijft.
En de meeste christenen vinden dat prima, samen naar de kerk, wat sociale contacten, geloven wat je wil en voortdurend om je heen horen dat je na je dood een beter leven krijgt, wie wil dat niet.
Zolang een prettig leven te combineren is met de gevonden kerkrichting blijven die mensen bij hun geloof, elk zijn eigen geloof.

Dit is zo waar....! Eigenlijk voelde ik dit al jarenlang aan, maar ik kon het niet zo goed onder woorden brengen en dan nog, ik had niemand om me heen die me begreep. Mooi geschreven!

Ach Meflower88
Het blijft een kwestie van open staan voor ideeën/gedachten/meningen/kennis van anders denkenden. Dat dit niet altijd makkelijk is bewijst dit forum.

MeFlower88 schreef:Wat een verandering in je leven! Ik zit zelf nog middenin zo'n soort proces. Wat me opvalt is dat je het hebt over 'de knoop doorhakken'. Ik heb altijd van mijn ouders geleerd: 'Niets geeft zoveel rust als een genomen besluit'. Misschien is dit ook wel zo wanneer je niet langer gelovig bent zoals je dat vroeger wel was. Ik bedoel....als je echt de knoop doorhakt. Ik merk bij mezelf dat ik dat niet kan op dit moment. En ik heb ook van HJW geleerd dat ik ook niet zwart- wit hoef te denken .
Ik denk nog vaak aan wat onze predikant een keer tegen me zei tijdens een gesprek over mijn twijfels: 'Er moet helemaal niks'. Heerlijk.

Alhoewel er soms wél wat moet, ben ik het in dit geval eens helemaal met een predikant eens. Knopen worden pas doorgehakt als daar een urgentie toe is. Als die urgentie er is , gebeurt het gewoon en wel onbewust. Je komt er alleen later achter dat het gebeurd is. In mijn geval was dat later erg snel (kwestie van secondes). Maar bij Free@last duurde het – als ik het goed begrijp wat langer. (hoewel: je kunt alleen vaststellen hoe lang geleden het was dat je nog bewust met je twijfel bezig was, niet op welk moment het besluit viel.). Twijfel is niet noodzakelijkerwijs slecht. Niets is helemaal zeker en zelfs dát niet. Dus er zal altijd enige twijfel zijn. We kunnen slechts onze beste inschatting hanteren, en hopen dat die goed genoeg is.

Peter van Velzen schreef:Niets is helemaal zeker en zelfs dát niet.

Doordenkertje.

@ Free@last

Heel erg bedankt voor je bijdrage!....ik ben een man..maar moest een traantje wegpinken..
heel mooi geschreven ..ik herken zoveel van wat je schrijft...
ik denk dat veel mensen niet goed kunnen snappen wat voor impact het heeft op je leven en hoe het geloof vervlochten is met alles wat je doet en bent....

nogmaals bedankt voor je super bijdrage.!

Ik kan dit begrijpen Davidt2014 want door dit soort biechtverhalen ga ik steeds meer begrijpen hoe sommige mensen zo ontzettend vastgeroest kunnen zitten in het denken. De emoties welke er bij komen kijken. Ik ga die god steeds beter begrijpen. Dat is onderdeel van je bestaan en een even grote werkelijkheid als de regen die nu naar beneden valt. Het vergt moed, inzicht, geduld en... een open eerlijke mind om van zo'n god af te komen. Waarschijnlijk (maar dat weet ik niet, ben nooit gelovig geweest) kun je na jaren (als ex-christen) die gevoelens (van euforie en godsgeluk) nog oproepen.

dikkemick schreef:Waarschijnlijk (maar dat weet ik niet, ben nooit gelovig geweest) kun je na jaren (als ex-christen) die gevoelens (van euforie en godsgeluk) nog oproepen.

Ik heb de tegenovergestelde ervaring. Sta er vaak verbaasd over dat ik niet meer die gevoelens en 'herinneringen aan godzaligheid' en zelfs die ellendige gevoelens van 'worstelen met je geloof' kan tevoorschijn toveren. Je vervreemdt ervan.

Rereformed schreef: Ik heb de tegenovergestelde ervaring. Sta er vaak verbaasd over dat ik niet meer die gevoelens en 'herinneringen aan godzaligheid' en zelfs die ellendige gevoelens van 'worstelen met je geloof' kan tevoorschijn toveren. Je vervreemdt ervan.

Idd.
Je kunt het je herinneren, al dan niet levendig.
Maar het gevoel zelf komt nooit meer terug.
Het is een deel uit een ander stuk leven.

Inderdaad wat jullie schrijven....ik kan nog wel herinneren hoe dat zaligheidsgevoel voelde maar omdat mijn denken is veranderd kan ik dat zelfde christelijke gevoel nooit meer terugkrijgen...wil ik ook niet ...

Dat is geweest....nu krijg ik toch soort gelijke diepe vrede gevoelens...maar op een heel ander vlak met totaal anders denken...ik kan het nog niet zo goed uitleggen ik snap het zelf nog niet zo goed...maar alleen al het schrijven op deze site en het onder woorden brengen van wat ik voel geeft me een euforisch gevoel. Het ontwaken op zich doet me al zo goed. Het wakker worden ..me ogen die open gaan ...het leven bij de dag...alsof ik een nieuw leven begin...

Ik wilde een tijd geleden een tattoo zetten van een pop waar een vlinder uit komt.......een beetje dat idee of ik een volgende fase van mijn leven begin...

Liefs Arjen...

Wedergeboren?