Durfde jij vanuit jouw respect voor oudere mensen jouw juf of meester niet op hun fouten te wijzen? Was je dan bang voor de gevolgen? Is uit angst iets niet doen volgens jou hetzelfde als respect hebben voor iemand? Iemand op diens fouten wijzen kan toch heel respectvol gebeuren?
Ik geef meteen toe dat ik veel klappen heb gehad op de lagere school en als de herinnering aan de pijn van die klappen sneller was dan mijn mondje waar ik mijn hartje op het puntje van mijn tong droeg, ik er lijdzaam voor koos om te zwijgen, maar zulks had weinig te maken met respect!
Ik heb respect voor mensen, jong EN oud, behalve als ik merk dat die zulks niet verdienen en maak daarbij niet bij voorbaat verschil vanwege de veronderstelde leeftijd en heb zulks ook nooit gedaan. Welke rationele reden kun jij geven dat jij wel bijvoorbaat respect hebt
voor oudere mensen maar niet voor jeugdige mensen?
AHA! Dus jij ervaart beleefdheid als respectvol, en een juf/meester/oudere op diens fouten wijzendikkemick schreef:En wil dat zeggen dat je altijd onvoorwaardelijk respect moet hebben voor ouderen en dat zij geen fouten maken?
Nee, maar enige beleefdheidsvormen kunnen m.i. ook vandaag de dag door de jeugd best gehanteerd worden.
En.....jong geleerd is oud gedaan.
en/of tegenspreken als onbeleefd en daarom als disrespect? Dan snap ik het ... een beetje.
Weer dat 'we'. Ik niet, mijn zoon ook niet en jij ook niet volgens mij.dikkemick schreef:Kijk naar Amerika met de leus: "America first". DE leus/HET motto van de egoïstische Amerikaan. Ikke-ikke-ikke.
En zoals alles, nemen we ook dat hier over.
Maar die mentaliteit staat toch los van leeftijd en heeft toch veel meer te maken met de 'zeitgeist', de ZZP tendens tot marktwerking, de 'ik'BV?