Mijn getuigenis
- chromis
- IT Tech. & Moderator
- Berichten: 2339
- Lid geworden op: 18 apr 2005 12:55
- Locatie: Zuid Limburg
Wat ben ik blij, blij dat ik dat allemaal niet zo heb hoeven meemaken.
In het gemak stel ik altijd dat ik eigenlijk nooit heb geloofd. In feite heb ik wel een soort katholiek-achtige opvoeding gehad. Dat houdt in: naar een katholieke basisschool, en dan verplicht tijdens feestdagen naar die saaie kerk. Ik heb ook de communie gedaan, want dat doe je voor de cadeautjes, maar het vormsel dat erna komt heb ik maar overgeslagen want ik had er toen al geen trek meer in. Ik pas. Ik heb religieus geloof nooit serieus genomen. Ik weet niks van de bijbel, ik heb er wel een, maar ik kan er gewoon niet in lezen. Ik vind het namelijk een zodanig slecht, onwaarschijnlijk en waardeloos verhaal dat ik er gewoon onpasselijk van wordt. Zowieso verwerp ik religieuze geschriten a priori, vanwege de pretenties die erin worden gemaakt.
Persoonlijk heb ik geen probleem met mensen die geloven. Ik heb daar wel tot zekere hoogte begrip voor, zolang mensen niet hun geloof aan mij opdringen bv. aan mijn voordeur. Dan kan ik vrij bot zijn. Mijn vrienden- en kennisenkring is wat betreft geloof heel divers, maar zelf mis ik mensen met een onderbouwde nontheistische inslag. Om die reden zit ik graag op dit forum, en heb ik al wat mensen ontmoet in het echt.
Wel heb ik me een hele tijd verdiept in allerlei paranormale en spirituele flauwekul, waarbij mijn conclusie al wordt gegeven voordat je dit deel van de zin leest. Ik had in die tijd wel in iets willen geloven, maar rationeel denken nam toch de overhand. Laterhand ben ik over dat 'willen geloven' gekomen door simpelweg daar over eens serieus te gaan denken. Dankzij deze periode heb ik wel meer van mensen en de wereld om me heen geleerd dan watdanook.
Denken en zelf denken hebben mij altijd aangesproken. Anderen hoeven niet voor mij te denken, of te bepalen wat ik niet mag denken. Het idee dat jij niet mag denken aan alternatieve zienswijzen voor bepaalde zaken in jouw ex-religieuze context geeft dat al aan. Denk je anders, dan wordt je uitgemaakt voor een of andere duivel ofzoiets, en wordt je niet meer serieus genomen en sociale marteling is dan voor je weggelegd. Zelf vind ik zo'n situatie erg onwerkelijk. Maar het geeft aan wat voor geestelijke kanker zo'n geloof kan zijn. Geestelijke mishandeling. Harde woorden wellicht, maar ik meen het wel, want het heeft toch een aanzienlijk deel van je leven bepaald.
Maar troost je, er zijn nog veel ergere religies dan deze variant van het Christendom. Wat dat was het, een variant. Er zijn zoveel varianten. De een gelooft dit, de andere gelooft dat. Allemaal hebben ze het ware geloof, ofzoiets. En dan hebben we het nog niet gehad over de tientallen andere zienswijzen, of de "geloof maar wat je wil zolang je maar iets hebt" insteek van de moderne New Age varianten. Alsof de waarheid een of andere democratie is. Eigenlijk slaat het allemaal nergens op. Ik wordt er dan noch warm of koud van. Ik kan er eerder om lachen. Maar ik wordt ook warm nog koud als ik wetenschappelijke zaken bespreek die in principe tegen een bepaalde geloof inga. De wereld is zoals ze is, feteert zich niet aan mijn wensen, en de waarheid hoeft niet per definitie leuk te zijn. dat is mijn motto, en ik kan er heel goed mee leven.
In het gemak stel ik altijd dat ik eigenlijk nooit heb geloofd. In feite heb ik wel een soort katholiek-achtige opvoeding gehad. Dat houdt in: naar een katholieke basisschool, en dan verplicht tijdens feestdagen naar die saaie kerk. Ik heb ook de communie gedaan, want dat doe je voor de cadeautjes, maar het vormsel dat erna komt heb ik maar overgeslagen want ik had er toen al geen trek meer in. Ik pas. Ik heb religieus geloof nooit serieus genomen. Ik weet niks van de bijbel, ik heb er wel een, maar ik kan er gewoon niet in lezen. Ik vind het namelijk een zodanig slecht, onwaarschijnlijk en waardeloos verhaal dat ik er gewoon onpasselijk van wordt. Zowieso verwerp ik religieuze geschriten a priori, vanwege de pretenties die erin worden gemaakt.
Persoonlijk heb ik geen probleem met mensen die geloven. Ik heb daar wel tot zekere hoogte begrip voor, zolang mensen niet hun geloof aan mij opdringen bv. aan mijn voordeur. Dan kan ik vrij bot zijn. Mijn vrienden- en kennisenkring is wat betreft geloof heel divers, maar zelf mis ik mensen met een onderbouwde nontheistische inslag. Om die reden zit ik graag op dit forum, en heb ik al wat mensen ontmoet in het echt.
Wel heb ik me een hele tijd verdiept in allerlei paranormale en spirituele flauwekul, waarbij mijn conclusie al wordt gegeven voordat je dit deel van de zin leest. Ik had in die tijd wel in iets willen geloven, maar rationeel denken nam toch de overhand. Laterhand ben ik over dat 'willen geloven' gekomen door simpelweg daar over eens serieus te gaan denken. Dankzij deze periode heb ik wel meer van mensen en de wereld om me heen geleerd dan watdanook.
Denken en zelf denken hebben mij altijd aangesproken. Anderen hoeven niet voor mij te denken, of te bepalen wat ik niet mag denken. Het idee dat jij niet mag denken aan alternatieve zienswijzen voor bepaalde zaken in jouw ex-religieuze context geeft dat al aan. Denk je anders, dan wordt je uitgemaakt voor een of andere duivel ofzoiets, en wordt je niet meer serieus genomen en sociale marteling is dan voor je weggelegd. Zelf vind ik zo'n situatie erg onwerkelijk. Maar het geeft aan wat voor geestelijke kanker zo'n geloof kan zijn. Geestelijke mishandeling. Harde woorden wellicht, maar ik meen het wel, want het heeft toch een aanzienlijk deel van je leven bepaald.
Maar troost je, er zijn nog veel ergere religies dan deze variant van het Christendom. Wat dat was het, een variant. Er zijn zoveel varianten. De een gelooft dit, de andere gelooft dat. Allemaal hebben ze het ware geloof, ofzoiets. En dan hebben we het nog niet gehad over de tientallen andere zienswijzen, of de "geloof maar wat je wil zolang je maar iets hebt" insteek van de moderne New Age varianten. Alsof de waarheid een of andere democratie is. Eigenlijk slaat het allemaal nergens op. Ik wordt er dan noch warm of koud van. Ik kan er eerder om lachen. Maar ik wordt ook warm nog koud als ik wetenschappelijke zaken bespreek die in principe tegen een bepaalde geloof inga. De wereld is zoals ze is, feteert zich niet aan mijn wensen, en de waarheid hoeft niet per definitie leuk te zijn. dat is mijn motto, en ik kan er heel goed mee leven.
“But Marge, what if we chose the wrong religion? Each week we just make God madder and madder.” - Homer Simpson.
- Rereformed
- Moderator
- Berichten: 18251
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
Heel goed gezegd.Tsjok45 schreef:Het heeft me tevens laten inzien dat alternatieven voor het "religieuze " gevoel zoals kunstvormen , creatief bezig zijn en eigenzinnige scheppende arbeid ;___ net zoals de traditionalismen van onze zogenaamde " erfenis "waar deze kunsten verondersteld tegen (re)ageren of hervormen ____ wel zeker iets bijdragen aan het persoonlijke welzijn en het beleven ; maar dat het "engagement" van de kunsten ( wat ik altijd intuitief verdacht heb gevonden , als een minderwaardig motief en oneigelijk gebruik ) nuttige en erg makkelijk recupereerdare en inzetbare idiotie is als het niet wordt gecounterd door de kanttekeningen van de feiteijke en controleerbare kennis ....
..
Ik ben tot dezelfde conclusie gekomen. Dat is waarom ik me bewust blootstel aan geselingen waaraan atheïsten me blootstellen. Mensen zoals ik -kunstenaars, mensen die van de verbeelding leven- hebben voortdurend de bijstelling nodig, het met de beide benen op de grond getrokken worden, die voorkomt dat ze over de cliff gaan en in waandenken vervallen.
Nietzsche merkte dat ook op in zichzelf, en schreef erover dat dichters 'boetelingen van de geest' moeten worden.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/ ... /II.17.htm
- Rereformed
- Moderator
- Berichten: 18251
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
Het voordeel van jouw leven is dat je deze zaken erg koel kunt benaderen, hetgeen een te benijden privilege is! Zelfs wanneer je een harde uitspraak doet komt het niet als een klap aan, maar slechts als een zakelijke opmerking. Want je zet er onschuldig en verzachtend achteraan dat het 'een aanzienlijk deel van je leven heeft bepaald' en je zou het waarschijnlijk niet over je hart kunnen krijgen de gelovigen zó bot aan te spreken door het in de extreme vorm te schrijven, dat voor de vrome mens het geloof letterlijk alles bepaalt en hij/zij zichzelf nooit mag zijn. En zo extreem is de vrome gelovige wereld nu juist. De waarheid over zichzelf kan uiteindelijk alleen die vrome mens zelf uit de doeken doen.chromis schreef:Maar het geeft aan wat voor geestelijke kanker zo'n geloof kan zijn. Geestelijke mishandeling. Harde woorden wellicht, maar ik meen het wel, want het heeft toch een aanzienlijk deel van je leven bepaald.
Het verschil tussen mensen zoals jij en ik is het verschil tussen afstandelijkheid en betrokkenheid, er van boven op kijken en er midden in zitten.
Misschien herinner je het je dat je over mij 'tussen soep en aardappelen' schreef dat ik een vorm van hardheid had, maar je erdoorheen zag dat het eigenlijk gewoon een vorm van eerlijkheid was. Ik vond dat een uiterst scherpe analyse, omdat ik het zelf juist zo aanvoel. In de discussies met Mysterieus was ik keihard omdat het de hardheid is waarmee ik tegen mezelf moest optreden een paar jaar geleden voordat ik het eindelijk begreep, en de hardheid die ik misschien zelf van tijd tot tijd opnieuw moet ondergaan aangezien ik van nature een dromer ben. Het is ahw het gesprek dat ik nog steeds met mijn oude zelf heb. Ik heb altijd gedacht wat het nu was dat mij naar Finland trok en wat het land me leert. Nu weet ik dat het het gezonde medicijn tegen alle waan is.
Winter: "Een hardvochtige gast is hij, -maar ik bewijs hem eer, en bid niet, zoals de wekelingen, tot en dikbuikige afgod van vuur (=de kachel, de religieuze waan). Liever een beetje klappertanden dan afgoden aanbidden! -zo wil het mijn aard.", zei een genezende van de godsdienst eens.
- mysterieus2000
- Forum fan
- Berichten: 335
- Lid geworden op: 08 jun 2006 08:16
- Contacteer:
Hallo Martin,
Ik ben in ieder geval blij dat je niet bang bent voor de duivel en/of zijn demonen. Het zal ongetwijfeld erg pijnlijk voor je zijn als mensen waar je in gelooft en vertrouwt je gaan zien en behandelen als iemand die bezeten is. Met alle vernederingen vandien. Ik hoop van harte dat jullie het ooit nog kunnen uitpraten en dat de relaties terug goed komen.
Als Atheïst maakte dit toch wel een nieuwsgierigheid los naar het bestaan van God. In die tijd hoorde ik ook van een hypnotiseur die naar ons dorp gekomen was, ik zag ook een reportage van mensen die geloven in reïncarnatie en die dan een huis bezochten dat ze nog nooit gezien hadden maar perfect op voorhand wisten te vertellen hoe dat huis er zou zien. Langzaam maar zeker begon het besef in mij te groeien dat er meer was tussen hemel en aarde dan wat ik kon zien. Op de vergaderingen van de verkoopsorganisatie spraken koppels over de manier hoe zij hun zaak opbouwde. Dit waren dan meer getuigenissen. Deze koppels waren dikwijls christen en zij vertelden dan welke plaats God in hun leven innam.
Op een keer ging ik naar een vergadering in die verkoopsorganisatie met de bedoeling iemand van de leiding te spreken over de zaak. Het bleek een religieuze bijeenkomst te zijn. Dus helemaal anders dan de andere vergaderingen met liedjes en een preek. Tijdens deze preek vertelde de spreker over het eeuwig leven en dat we nu een keuze moesten maken. Op het einde kreeg je de kans om naar voor te gaan en je keuze bekend te maken. Ik heb dit toen gedaan, zonder er verder bij na te denken. (Achteraf vanuit mijn christelijke visie gezien heb ik geluk gehad, want ik had net zo goed in de een of andere sekte kunnen terecht komen, alhoewel ik ook denk dat God mij geleid en beschermd heeft)
Dit was het begin van een lange reis. Ik ben begonnen in een evangelische kerk (In Belgie is dit een kerk die de bijbel letterlijk neemt maar fel gekant is tegen de uitingen van de Heilige Geest) Later ben ik lid geworden van een pinksterkerk en nu bezoek ik een Vineyard kerk. (Iets tussen evangelisch en pinkster ) Ik heb ook een tijdlang de katholieke kerk bezocht samen met mijn man, omdat die katholiek is en soms bezoek ik een Afrikaanse engelstalige prayer groep (Geleid door een dominee van de protestanse kerk) Dit alles om duidelijk te maken dat mijn geloof gevormd is door verschillende invloeden. Ik ga soms ook helemaal alleen naar conferenties, cursusen enz. Kortom ik wil zo veel mogelijk leren over mijn geloof. Dus langzamerhand leerde ik meer en meer over Jezus, het kruis, vergeving, zonde, de Heilige Geest. Deze reis gaat nu nog steeds voort ik ontdek nog regelmatig nieuwe dingen.
Ik heb een heel bewogen leven achter de rug, zowel toen ik een kind was en nu als volwassen. Toen ik tot geloof kwam was ik erg gelukkig, dus ik denk niet dat ik het geloof heb aangenomen als een vluchtweg, of om de problemen op te lossen. Ik ben emotioneel wel genezen van vele kwetsuren en ik moet er niet aan denken waar ik zou terecht gekomen zijn als ik mijn problemen had blijven oplossen zoals ik het vroeger deed.
Groetjes Daniella
Ik ben in ieder geval blij dat je niet bang bent voor de duivel en/of zijn demonen. Het zal ongetwijfeld erg pijnlijk voor je zijn als mensen waar je in gelooft en vertrouwt je gaan zien en behandelen als iemand die bezeten is. Met alle vernederingen vandien. Ik hoop van harte dat jullie het ooit nog kunnen uitpraten en dat de relaties terug goed komen.
Dag gevoel ken ik. Sommige mensen begrijpen het niet altijd en denken dan dat ik iets van hun wil of ze denken dat ze alles met me kunnen doen wat ze willen. Als ik dan toch reageer, dan zijn ze verontwaardigd. Maar daarom ga ik mezelf niet veranderen en geforceerd mijn liefde achterhouden.Hallo,
Wat ben je vriendelijk.
Ik ben ook altijd vriendelijk.
Ik ken liefde, ik zit er mee vol en geef er soms wel eens te veel van weg.
Ik was in een verkoopsorganisatie waar men veel aandacht bestede aan geestelijke groei. Men stelde ons voor om boeken te lezen onder ander van Dr. Norman Vincent Peale "De kracht van het positief denken".Je verteld me dat je met de bijbel verweven bent en dat dit pas na je 27 gebeurd is.
Wat was er toen dan aan de hand?
Was je alleen, was je bang, heb je iets ergs mee gemaakt, heb je liefde gegeven en nooit terug ontvangen ?
Want het is toch niet vanzelfsprekend om op je 27ste een dergelijke wending te maken ?
Als Atheïst maakte dit toch wel een nieuwsgierigheid los naar het bestaan van God. In die tijd hoorde ik ook van een hypnotiseur die naar ons dorp gekomen was, ik zag ook een reportage van mensen die geloven in reïncarnatie en die dan een huis bezochten dat ze nog nooit gezien hadden maar perfect op voorhand wisten te vertellen hoe dat huis er zou zien. Langzaam maar zeker begon het besef in mij te groeien dat er meer was tussen hemel en aarde dan wat ik kon zien. Op de vergaderingen van de verkoopsorganisatie spraken koppels over de manier hoe zij hun zaak opbouwde. Dit waren dan meer getuigenissen. Deze koppels waren dikwijls christen en zij vertelden dan welke plaats God in hun leven innam.
Op een keer ging ik naar een vergadering in die verkoopsorganisatie met de bedoeling iemand van de leiding te spreken over de zaak. Het bleek een religieuze bijeenkomst te zijn. Dus helemaal anders dan de andere vergaderingen met liedjes en een preek. Tijdens deze preek vertelde de spreker over het eeuwig leven en dat we nu een keuze moesten maken. Op het einde kreeg je de kans om naar voor te gaan en je keuze bekend te maken. Ik heb dit toen gedaan, zonder er verder bij na te denken. (Achteraf vanuit mijn christelijke visie gezien heb ik geluk gehad, want ik had net zo goed in de een of andere sekte kunnen terecht komen, alhoewel ik ook denk dat God mij geleid en beschermd heeft)
Dit was het begin van een lange reis. Ik ben begonnen in een evangelische kerk (In Belgie is dit een kerk die de bijbel letterlijk neemt maar fel gekant is tegen de uitingen van de Heilige Geest) Later ben ik lid geworden van een pinksterkerk en nu bezoek ik een Vineyard kerk. (Iets tussen evangelisch en pinkster ) Ik heb ook een tijdlang de katholieke kerk bezocht samen met mijn man, omdat die katholiek is en soms bezoek ik een Afrikaanse engelstalige prayer groep (Geleid door een dominee van de protestanse kerk) Dit alles om duidelijk te maken dat mijn geloof gevormd is door verschillende invloeden. Ik ga soms ook helemaal alleen naar conferenties, cursusen enz. Kortom ik wil zo veel mogelijk leren over mijn geloof. Dus langzamerhand leerde ik meer en meer over Jezus, het kruis, vergeving, zonde, de Heilige Geest. Deze reis gaat nu nog steeds voort ik ontdek nog regelmatig nieuwe dingen.
Ik heb een heel bewogen leven achter de rug, zowel toen ik een kind was en nu als volwassen. Toen ik tot geloof kwam was ik erg gelukkig, dus ik denk niet dat ik het geloof heb aangenomen als een vluchtweg, of om de problemen op te lossen. Ik ben emotioneel wel genezen van vele kwetsuren en ik moet er niet aan denken waar ik zou terecht gekomen zijn als ik mijn problemen had blijven oplossen zoals ik het vroeger deed.
Ik ben op dit forum terecht gekomen door te googelen, omdat ik op zoek was naar de website van "Waarom Jezus" van de EO. Toen las ik al de teksten over God en Jezus als moordenaar en wrede rechter. Omdat ik God op een andere manier ken wil ik dat graag hier op dit forum vertellen. Ik ga graag tegen de wind in.Hoe komt iemand als jij op dit forum ?
Ik vind het hier helemaal niet griezelig of donker in tegendeel de meeste gesprekken vind ik heel interessant, om zelf aan deel te nemen of om mee te lezen.Dit moet toch een griezelige donkere omgeving voor je zijn.
Jezus sloot ook vriendschappen met mensen die Hem nog niet kende. Waarom zou ik het dan niet doen ?Eigenlijk moet je hier uit de buurt blijven, want straks sleept het je nog mee.
Het is voor een christen niet zonder risico zich tussen deze mensen te bevinden.
Ik wil inderdaad graag weten wat er zich in het hoofd van mensen af speelt. Ik zie het internet een beetje als de wereld in het klein. Je komt hier mensen tegen van allerlei slag. Op dit forum kan kan ik mensen leren kennen, Het doet mij nadenken over wat ik nu precies geloof, en ik kan tegelijkertijd vertellen over de liefde van God en antwoorden op vragen die mensen hebben. De grootste schat van dit forum is dat het me verplicht om na te denken over wat ik schrijf en te lezen wat de ander schrijft.Wat drijft je dan? voel jij je een zendeling en wil je toch een vonkje licht door dit verschrikkelijke forum laten schijnen of wil je echt graag weten wat anderen denken en wat er in hun hoofd afspeeld , of ?
Er is niets beledigend aan !!Ik hoop niet dat ik je beledigd hebt, dat is zeker niet mijn bedoeling.
Groetjes Daniella
- mysterieus2000
- Forum fan
- Berichten: 335
- Lid geworden op: 08 jun 2006 08:16
- Contacteer:
Wat ik als een probleem zie is dat als je een gesprek met jezelf wil aangaan je tegen jezelf moet praten en je niet mag vergeten dat je op een forum als deze tegen andere mensen praat. Wat jij hebt meegemaakt is misschien heel moeilijk te verwerken, maar wat ik of iemand anders heb meegemaakt kan ook best moeilijk zijn. We zijn allemaal een stuk gevormd door ons verleden, en de beslissingen die we nemen hangen samen met wat er in het verleden gebeurd is. Dus mag je je eigen belevingen niet projecteren op anderen. Laat ik het anders zeggen ik vind het verkeerd om dat te doen omdat je dan reageert vanuit je gekwetstheid. Verwoord je pijn maar val er andere mensen niet mee aan. Dan zal de ander ook bereid zijn om naar je te luisteren en dan vind er een gesprek plaats vinden waaruit beiden iets kunnen leren. Begrijp je wat ik bedoel ?Rereformed schreef: In de discussies met Mysterieus was ik keihard omdat het de hardheid is waarmee ik tegen mezelf moest optreden een paar jaar geleden voordat ik het eindelijk begreep, en de hardheid die ik misschien zelf van tijd tot tijd opnieuw moet ondergaan aangezien ik van nature een dromer ben. Het is ahw het gesprek dat ik nog steeds met mijn oude zelf heb. Ik heb altijd gedacht wat het nu was dat mij naar Finland trok en wat het land me leert. Nu weet ik dat het het gezonde medicijn tegen alle waan is.
Groetjes Daniella
Het is een klassiek verhaal over de manier waarop goedgelovigen , zwakke , beschadigde mensen en kansarmen worden ingemaaktIk was in een verkoopsorganisatie waar men veel aandacht bestede aan geestelijke groei. Men stelde ons voor om boeken te lezen onder ander van Dr. Norman Vincent Peale "De kracht van het positief denken".
Als Atheïst maakte dit toch wel een nieuwsgierigheid los naar het bestaan van God. In die tijd hoorde ik ook van een hypnotiseur die naar ons dorp gekomen was, ik zag ook een reportage van mensen die geloven in reïncarnatie en die dan een huis bezochten dat ze nog nooit gezien hadden maar perfect op voorhand wisten te vertellen hoe dat huis er zou zien. Langzaam maar zeker begon het besef in mij te groeien dat er meer was tussen hemel en aarde dan wat ik kon zien.
Op de vergaderingen van de verkoopsorganisatie spraken koppels over de manier hoe zij hun zaak opbouwde. Dit waren dan meer getuigenissen. Deze koppels waren dikwijls christen en zij vertelden dan welke plaats God in hun leven innam.
Ik vind het onwaarachtig en misplaatst dat u de naam van deze "verkoopsorganisatie " niet vermeld ...Op een keer ging ik naar een vergadering in die verkoopsorganisatie met de bedoeling iemand van de leiding te spreken over de zaak. Het bleek een religieuze bijeenkomst te zijn
Je weet waarschijnlijk toch toevallig niet dat veel van deze '(amerikaanse ? ) verkoopsguru's en iorganisaties mee deden met de new-age hype maar tegenwoordig alle krediet kwijt zijn omdat ze gepatenteerde hersenspoelers zijn gebleken die handig misbruiik maakten van de goedgelovigheid van talloze marginale en jonge werklozen in de jaren negentig : mensen die ook wel graag gerespecteerde yuppi wilden worden (maar dan van "spirituele " huize ) ...
Wanneer ik jouw verslag lees ging het blijkbaar nog een stapje verder en was het ook nog een schaduworganisatie voor gristelijke zeloterij en/of vice versa ..... . ?
Laatst gewijzigd door Tsjok45 op 29 jul 2006 17:19, 1 keer totaal gewijzigd.
Ni dieu , Ni maitre
Ni , Ni , Ni ( The knight of Ni )
Ni , Ni , Ni ( The knight of Ni )
- Rereformed
- Moderator
- Berichten: 18251
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
Ik begrijp het, maar kom bij het overdenken nooit tot een eensluidende conclusie. De zaak heeft altijd veel kanten.mysterieus2000 schreef:Wat ik als een probleem zie is dat als je een gesprek met jezelf wil aangaan je tegen jezelf moet praten en je niet mag vergeten dat je op een forum als deze tegen andere mensen praat. Wat jij hebt meegemaakt is misschien heel moeilijk te verwerken, maar wat ik of iemand anders heb meegemaakt kan ook best moeilijk zijn. We zijn allemaal een stuk gevormd door ons verleden, en de beslissingen die we nemen hangen samen met wat er in het verleden gebeurd is. Dus mag je je eigen belevingen niet projecteren op anderen. Laat ik het anders zeggen ik vind het verkeerd om dat te doen omdat je dan reageert vanuit je gekwetstheid. Verwoord je pijn maar val er andere mensen niet mee aan. Dan zal de ander ook bereid zijn om naar je te luisteren en dan vind er een gesprek plaats vinden waaruit beiden iets kunnen leren. Begrijp je wat ik bedoel ?
Groetjes Daniella
Ten eerste denk ik vaak over het gekwetst zijn. Ik heb het mezelf en anderen zo vaak horen uitspreken dat we gekwetst zijn dat ik er tegenwoordig vaak hartelijk om moet lachen. Wat mezelf betreft zeg ik dan altijd: "kom op Rereformed, Chopin mag dan je liefste muziek zijn, en je kunt menige Hollywoodfilm niet zonder te huilen bekijken, maar jij moet leren tegen een stootje te kunnen, je bent geen teer rozenblaadje dat al van één druppel water naar onderen ombuigt. Groei eens op tot man." En ik redeneer er achteraan: het leven is nu eenmaal vol onoplosbare moeilijkheden. En je hebt zelf eens je weg gekozen van de religieuze waan. Draag de consequenties ervan op je schouders, ook nu je het achter je wil laten. Er is ooit eens iemand op een forum geweest die mij dit heel duidelijk heeft gemaakt, waarvoor ik hem nog steeds dankbaar ben.
Ten tweede denk ik: wat heeft vriendelijkheid voor nut? Begrijp je dat Martin en ik hier ons diepste innerlijk blootleggen, en dat we het beiden voor het eerst doen? Begrijp je hoe moeilijk het is zoiets ten overstaan van de wereld te doen? Begrijp je hoe diep Martin de pijn voelt door verwanten voor een duivel aangezien te worden? Ik heb precies hetzelfde meegemaakt met mijn eigen dochter, mijn enige dochter, mijn grootste schat. Zij kreeg ook eens een hysterische bui, nadat ze naar een kerkdienst was geweest, omdat haar daar aangepraat was dat haar vader, die ze lief had, bezeten was, en de duivel door hem praat. En dit moest ik ervaren. En nooit zal ik het christelijk geloof ervoor vergeven. Vuilnis in denken moet opgeruimd worden, de wereld uit, niet vergeven en vergeten worden.
Wat heeft zo'n opmerking van vriendelijkheid voor effect wanneer ik tezelfdertijd weet dat jij en alle fundamentalistische christenen letterlijk in inwonende demonen geloven, en in eeuwige verdoemenis voor iemand die het geloof vaarwel zegt? Zo'n opmerking als dat 'je hoopt dat het uitgepraat kan worden en de relaties weer goed komen' is pure onzin, omdat dit in alle eeuwigheid niet uitgepraat kan worden indien jij je geloof in verdoemenis, verleidende duivels en satan en bezetenheid niet opgeeft.mysterieus2000 schreef:Het zal ongetwijfeld erg pijnlijk voor je zijn als mensen waar je in gelooft en vertrouwt je gaan zien en behandelen als iemand die bezeten is. Met alle vernederingen vandien. Ik hoop van harte dat jullie het ooit nog kunnen uitpraten en dat de relaties terug goed komen.
Mijn reactie is dan: ga liever op het dak zitten dan mij hier op dit moment dat ik mijn lief en leed wil delen met Martin, nog eens lastig te vallen met het christelijk geloof, en vals suikergoed op ons te sprenkelen.
Ten derde denk ik dat ik wel degelijk andere mensen kan helpen met mijn verhalen en redenaties zoals ik het doe. Ik heb tientallen e-mails van lezers van mijn site ontvangen die zeggen er veel aan gehad te hebben. Sommige reacties zijn buitengewoon emotioneel, en verhalen van zeer diepe pijn. Iemand schreef me zelfs dat ik exact dezelfde woorden schreef als die hij al zo lang de wereld in wilde laten gaan, maar de woorden er nog niet voor vond. Van de verhalen die ik heb ontvangen weet ik dat ik mezelf zeer zeker wel op een ander mag projecteren. Wij mensen zijn helemaal niet zo uniek, maar ervaren zaken juist veelal op dezelfde manier, en gaan er op dezelfde manier mee om. We zijn vaak dezelfde mensen als van wie we van mening denken te verschillen, maar zitten soms slechts in een andere fase. De één loopt wat op ons vooruit, hij is nu wat jij straks bent; de ander ervaart weer iets wat wij net doorgegaan zijn enz.
Ten vierde: je frase "Ik vind het verkeerd om dat te doen omdat je dan reageert vanuit je gekwetstheid" vind ik geslaagd. Deze gedachte heb ik vaak gehad, en heeft de laatste vijf jaar zonder ophouden door mijn gedachten gevlogen. Ik vind het ook verkeerd, en geef me maar op mijn duvel wanneer ik het verkeerd doe! Op mijn site heb ik vaak de teksten later weer anders geschreven, wanneer ik het weer eens doorlas en vond dat het te kwetsend was.
Ten vijfde: "Verwoord je pijn maar val er andere mensen niet mee aan", is iets waar ik lang over gedacht heb, en vaak aan christenen heb uitgelegd: het is de christelijke godsdienst die een aanval is op het gezonde menszijn. Het geloof zet mensen voor het blok: of je gelooft er in of je bent Gods vijand en gaat naar de hel, dat is de boodschap. Het christelijk geloof kent geen redelijkheid, gematigdheid, maar is extreem. Het laat totaal geen ruimte voor iets anders dan het juiste geloof. Het is daarom een grove onheiligheid om ongelovigen en afvalligen ervan te beschuldigen dat zij de christenen aanvallen. De christen doet niets anders dan als gehoorzame slaaf van Jezus en het bijbelwoord te pas en te onpas van Jezus getuigen en mensen op te roepen zich tot het christelijke geloof te bekeren. Hoeveel duizenden keren in mijn leven heeft die aanval plaatsgevonden? Uit ondervinding weet ik dat niets helpt tegen christenen behalve op de meest onvriendelijke manier op een gegeven moment te schreeuwen: houd tegen mij voor altijd je mond over jouw duivelse godsdienst! Geen woord meer! Nooit Never ever for ever! En wanneer je het uit wanhoop dan zó zegt, ben je toch weer degene die kwetst, zelfs dan weten ze nog een schuldcomplex op te dringen. Ik heb er genoeg van. Het christelijk geloof hangt me de keel uit. Mijn maat is vol, en de P in PBUH dat ik achter het woord Mohammed schrijf betekent in mijn spraakgebruik in het geheel niet Peace!
Maar ben jij op de hoogte van de aanvallen die in de bijbel staan op iemand als ik? Heb jij ooit tot je door laten dringen hoe godslasterlijk jouw heilige teksten kunnen zijn?
"O God, dat gij toch de goddelozen ombracht, Uw tegenstanders. Zou ik niet haten, Here, wie U haten, niet verafschuwen wie tegen U opstaan? Ik haat hen met een volkomen haat, tot vijanden zijn zij mij." (Gods dikke vriendje David)
Dus je wilt me vertellen dat ik zo'n vers mag aanvallen, maar de moderne mens die ze uitspreekt, die zo'n haattekst eerbiedigt, respecteert, zelfs uitroept als zijnde Gods Woord, die anderen aanspoort in die teksten te gaan geloven, mag ik er niet op aanvallen? Absurd.
Niet alleen absurd, het is ook de bij uitstek slinkse manier waarop christenen altijd hun eigen aanvallen op andere mensen (zoals homo's) voor zichzelf verdoezelen. Zij komen altijd met de idiote uitspraak dat ze de zonde (bijv. homofilie) haten, maar de zondaar (de homofiel) liefhebben. Schijnheilig en leugenachtig. Zulk gepraat is het begrip liefde verkrachten.
Kijk, ik heb nog nooit tegen een Boeddhist een kwaad woord gezegd of gedacht. Ze zijn altijd wat ze zeggen te zijn, en ze zeggen het nooit tenzij je er zelf naar vraagt. Dát is nog eens hoogwaardige spiritualiteit! Zulke mensen mogen wat mij betreft in alle waan geloven waarin ze zin hebben.
Zolang er in de bijbel staat: Gaat heen en maak de gehele wereld tot mijn discipelen, zal ik in de aanval gaan om deze ramp te verijdelen.
- mysterieus2000
- Forum fan
- Berichten: 335
- Lid geworden op: 08 jun 2006 08:16
- Contacteer:
Ik hoef de naam van deze verkoopsorganisatie hier niet bekend maken omdat het fabriek, alleen de produkten leverde. Mensen die hun stempel gedrukt hebben op deze manier van verkopen waren Ken Pitman en Bob Boyd. En deze namen kan ik wel vernoemen. Het was trouwens maar een klein percentage van al de mensen die hier mee in contact zijn gekomen die uiteindelijk gelovig zijn geworden en gebleven. Nu bestaat er van dit verkoopssysteem niets meer. Bob Boyd was inderdaad een Amerikaan.Tsjok45 schreef: Het is een klassiek verhaal over de manier waarop goedgelovigen , zwakke , beschadigde mensen en kansarmen worden ingemaakt
Ik vind het onwaarachtig en misplaatst dat u de naam van deze "verkoopsorganisatie " niet vermeld ...
Je weet waarschijnlijk toch toevallig niet dat veel van deze '(amerikaanse ? ) verkoopsguru's en iorganisaties mee deden met de new-age hype maar tegenwoordig alle krediet kwijt zijn omdat ze gepatenteerde hersenspoelers zijn gebleken die handig misbruiik maakten van de goedgelovigheid van talloze marginale en jonge werklozen in de jaren negentig : mensen die ook wel graag gerespecteerde yuppi wilden worden (maar dan van "spirituele " huize ) ...
Wanneer ik jouw verslag lees ging het blijkbaar nog een stapje verder en was het ook nog een schaduworganisatie voor gristelijke zeloterij en/of vice versa ..... . ?
In hoeverre dit alles zuiver op de graat was dat weet ik niet. De weg die ik en enkele andere verder zijn gegaan met ons geloof staat los van dit alles. Er is nooit enig verder onderwijs of druk vanuit de organisatie geweest om te geloven. Het ging in de eerste plaats om geld verdienen. Ik ben er een 5-tal jaar mee bezig geweest en alhoewel ik er financieel niet beter van geworden ben heeft het geestelijk wel meegewerkt aan mijn vorming en daar heb ik geen spijt van.
Ik begrijp wel je argwaan omdat je een afkeer hebt van alles wat met geloven te maken heeft.
Groetjes Daniella
Re: Mijn getuigenis
Uw gevoel voor humor en 'zelfrelativering' werkt aanstekelijk.Rereformed schreef:
Ik schreef ellenlange artikelen over God en geloof in de schoolkrant en hoop van harte dat al die oude schoolkrantjes van de aardbodem zijn verdwenen en ik ze nooit toevallig weer eens onder ogen zal krijgen....
Russian Rendevouz
- Rereformed
- Moderator
- Berichten: 18251
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
Re: Mijn getuigenis
Zo heb ik ook op een niet nader te noemen forum enkele minder malse appeltjes geschild die ik -net als Adam indertijd al opmerkte- liever aan de boom zou moeten hebben laten hangen, maar nu eeuwig moet meedragen als kennis van mijn goed en kwaad.lucida schreef:Uw gevoel voor humor en 'zelfrelativering' werkt aanstekelijk.
Droom ik weer? Is dit een fata morgana? Waar is onze sigaar? Ze hebben op dit forum geen sigaren, maar wel 8)
Re: Mijn getuigenis
Maar dan wel een mooie droom, naar ik mag hopen?Rereformed schreef:lucida schreef:Uw gevoel voor humor en 'zelfrelativering' werkt aanstekelijk.
Droom ik weer? Is dit een fata morgana?
Russian Rendevouz
Ik heb een afkeer van oplichterijen .....Ik begrijp wel je argwaan omdat je een afkeer hebt van alles wat met geloven te maken heeft.
Laatst gewijzigd door Tsjok45 op 29 jul 2006 22:00, 6 keer totaal gewijzigd.
Ni dieu , Ni maitre
Ni , Ni , Ni ( The knight of Ni )
Ni , Ni , Ni ( The knight of Ni )
- Rereformed
- Moderator
- Berichten: 18251
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
- Rereformed
- Moderator
- Berichten: 18251
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
Ho ja , iets over " positive thinking" en "verkoopstechniek "
http://www.pbs.org/wgbh/amex/tupperware ... peale.html
Een Tupperware-achtige organisatie ?
Leuk
http://www.pbs.org/wgbh/amex/tupperware ... peale.html
Een Tupperware-achtige organisatie ?
Leuk
en Je verkocht een tijdje goddelijke boodschappen en snuisterijen op house parties met de aangeleerde technieken en truukjes inclusief de golgate smile ? maar nu is er internet ?alhoewel ik er financieel niet beter van geworden ben heeft het geestelijk wel meegewerkt aan mijn vorming en daar heb ik geen spijt van.
Ni dieu , Ni maitre
Ni , Ni , Ni ( The knight of Ni )
Ni , Ni , Ni ( The knight of Ni )