Observer schreef:Als ik zo vrij mag zijn om even de algemene kritiek samen te vatten: mensen hebben hun eigen doelen en daar zoeken ze de juiste informatie bij, waar ze de kennis uit kunnen halen om die doelen te bereiken
Objectie;
Mensen hebben hun eigen doelen(= vragen?) en daar zoeken ze de juiste informatie bij (denken de juiste informatie bij te zoeken), waar ze de kennis uit kunnen halen om die doelen (= wetenschap van?) te bereiken.
Het gaat mij om de pluriformiteit, informatie zoeken is dus ook de discussie aangaan om de eigen gevormde theoriën te testen. Of, in gebrek aan discussie partners meerdere bronnen te raadplegen. Zo vind ik Plato leuk, maar Karl Popper die "de staat" van Plato de grond in boort nog leuker. Daarentegen heeft Popper ook niet altijd gelijk en zijn "kritieken op" vaak goede boeken and so on.... Ook probeer ik me soms tegen de antipathie jegens sommige filosofen heen te zetten door deze ook te lezen.
(P.S. Hoewel ik "Sein und Zeit van Heidegger hooguit geschikt acht als onderzetter voor een dia projector.)
Is het niet vaak zo dat in een discussie allerlei gegevens aangegrepen worden om de andere partij(en) te overtuigen van het eigen gelijk? Vaak worden deze gegevens verdraait of uit z'n verband gerukt. Als de andere partijen dan direct toegang hebben tot diezelfde gegevens kunnen zij zelf zien dat de context belangrijk was om de gegevens te interpreten. Zij kunnen dan de ander partije erop wijzen dat zijn weergave van de gegevens niet correct is en die zal dan of een andere bron moeten gaan zoeken of de gegevens anders uitleggen. als dit in een discussie maar vaak genoeg gebeurt zullen mensen vanzelf objectiever worden, omdat ze weten dat de andere partij over dezelfde gegevens beschikt.
Je beschrijft nu ook de noodzaak van pluriformiteit om tot groei te komen. Toch vind ik dat je een factor een beetje onderschat (althans in deze text). Het is waarschijnlijker dat alle partijen hun meningen zullen bijstellen als er dan toch iets bijgesteld moet worden. Overigens hoeft discussie niet te leiden tot het herzien van meningen, het kan er ook toe leiden dat mensen de discussie aanleiding vinden om hun mening te consolideren. En alle mogelijke tussenvormen. Ook overschat jij het feit dat men door een "betere weergave van feiten materiaal" een mening herzien moet worden. De "betere weergave van feiten materiaal, en de acceptatie" zou er ook toe kunnen leiden dat een van de opponens zijn theorie juist beter kan bekrachtigen enzovoort, enzovoort....
Dus als je er in de praktijk in slaagt om onze hersenen aan een super grote databank te koppelen (internet is al een aardig eind) dan kunnen we alle informatie opvragen en hoewel de toetsing van die informatie inderdaad onderhevig is aan onze eigen doelen, denk ik dat er een heleboel onwaarheden de wereld uitgeholpen kunnen worden.
Objectie: Er zouden dus ook een heleboel onwaarheden de wereld in geholpen kunnen worden, daar is internet ook al een aardig eind mee!
Objectie: Informatie onderhevig aan je doelstellingen? Dan ga je er van uit dat doelstellingen niet uit behoeftigheden van de mens uitgaan en/of niet geformuleerd worden vanuit rationeel denken.
Een doel kan inderdaad impulsief worden nagestreefd, de vraag wordt dan in hoeverre men zoekt naar confirmatie?
Wanneer een doelstelling vanuit behoeftigheid is ontstaan, waarna vanuit rationele gronden de beste doelstelling is bedacht dan denk ik eerder dat "doelstellingen" "ann sich" weinig invloed hebben op de theorie vorming, maar wel andersom. (Misschien komt je dit bekend voor, doelstellingen binnen doelstellingen, lang termijn, kort termijn, mar de grond er van is gevoel gekoppelt aan ratio)
Onder onwaarheden kun je bevoorbeeld alle broodjes aap rekenen, leugenachtig reclame beloftes, politici die A beweren, laten B beweren en zeggen dat ze dat altijd al gezegd hebben (in deze vormt komt het niet vaak voor, maar subtieler wel), onderzoeken onder de bevolking kunnen veel kritischer beoordeeld worden als iedereen kan zien hoe een dergelijk onderzoek gedaan is aangezien meestal alleen de gegevens publiekelijk gemaakt zijn en als laatste voorbeeld noem de tegenstrijdigheden in de wetenschap, literatuur en ander vormen van media die veroorzaakt worden door typfouten/foutieve doorvertellingen/vertaalfouten en andere vormen van miscommunicatie.
Misschien kan men onder onwarheden rekenen "datgene wat men kan uitsluiten" en in strikte zin "door het benaderen van de waarheid kan men onwaarheden uitsluiten". Dit is denk ik een groot pleidooi voor oplettendheid en pluriformiteit. Niet alle wetenschappen hebben bijvoorbeeld zo'n strikt kader als wiskunde of de physica en zijn veel interpretatie gevoeliger. Overigens wil ik benadrukken dat 'het benaderen van de waarheid" in dit geval geen ruimte laat voor irrationele constructies, men kan dit alleen maar rationeel doen.
MvrGt,