Fons schreef:En dit inzicht is van wezenlijk belang want het misverstaan van de mythe is er de oorzaak van dat van de Christus een historische menselijke figuur is 'gemaakt'. Als God in één man de volledige belichaming wordt van de 'vlees-geworden-God', kijkt de rest van het mensdom de ogen uit naar een niet te evenaren voorbeeld van deugd en volmaaktheid in plaats van zich te realiseren dat ook zij zélf die 'God in zich' bezitten.
Ja, dat bedoel ik inderdaad. Ik protesteerde alleen tegen de bewering dat God in één persoon mens zou zijn geworden. God ´wordt´ geen mens, geen dier, geen boom en geen plant. Maar…zo luidt de officiële leer dat Jezus 100% mens en tegelijkertijd 100% God is. En ik ben nu eenmaal zo pedant dat ik de bewering van een ander niet voor waar accepteer als ik inzie dat die bewering een tegenspraak in zichzelf inhoudt.Enigma schreef:Ja en nee, ja dat in het algemeen de mens teveel naar buiten kijkt om God te zoeken ipv naar binnen maar nee, omdat ik geloof dat het "en/en" is en niet "of/of" wat je zo lijkt te bedoelen Fons?
Wat ik wel wil accepteren is dat ´iets van God´ (in de mythen aangeduid met beelden als: ´een glimp van Gods Licht´, ´een sparkel van Gods Geest´, ´een trilling van Gods energie´ en noem de beelden maar op in ieder schepsel en dus ook in de mens aanwezig is. En de mens kan zich dat bewust worden.
Waar wij ´Christus´ zeggen, zeiden de Grieken ´Chrèstos´ en de Egyptenaren schreven ´KRST´ (geen klinkers!), waarschijnlijk uitgesproken als ´Karast´. En daarmee bedoelden zij dat ´goddelijke iets´ dat diep verscholen in iedere mens aanwezig is.
Sinds Allegård, Kuhn e.a. heeft het er alles van dat we de historische persoon Jezus (Yeshua ben Pandera) kunnen plaatsen (± 115 v.C. - ± 72 v.C.). Dus niet Jezus van Nazareth uit de evangeliën maar Yeshua de Nazoreeër. Voor velen toch een verademing dat Hij dus echt heeft bestaan, hoewel dat voor de praktijk van het Christen zijn niets zou uitmaken.Enigma schreef:Ik geloof dat het Jezus zowel een historische menselijke figuur is geweest zoals het verhaal gaat maar ook dat het om een symbolisch, spiritueel voorbeeld gaat. Dus en/en.
Maar Hij was mens zoals wij, niet symbolisch maar werkelijk mens en zowel een leraar als een voorbeeld van ideaal menselijk leven. En uitgerekend Hij heeft de wijsheid een extra dimensie gegeven: ´ontdek in dankbaarheid de God in jezelf en doe hetzelfde met je medemens´ (en de rest van de schepping).
En dat vind ik dan weer een nodeloze omweg. En de wijzen hebben dat alle tijden al beseft: de waarheid is voor degenen die geïnteresseerd zijn, voor hen die moeite willen doen om de waarheid te achterhalen. Niet voor de massa gemakzuchtige consumenten.Enigma schreef:Dat het voor de mens gemakkelijker te aanvaarden is dat deze goddelijkheid zich alleen kan manifisteren in een ander die dan ook nog heel bijzonder moet zijn is niet meer dan de buitenste laag van wat die mens kan zien, weten, ervaren en aanvaarden maar dat kan toch ook gewoon de eerste stap zijn op de weg die leid naar een verwerkelijking van de Christus in ons?
En de waarheid is op de eerste plaats in onszelf te vinden want, zoals een wijze het uitdrukte: “God is ons meer nabij dan wij onszelf nabij zijn”.
Groeten.
Fons.
) om iemands geloof te versterken. 
