atma schreef:
Gedachten hebben onze problemen niet opgelost en ik meen, dat dit nooit zal gebeuren.
Jazeker hebben vele gedachten vele problemen opgelost. Wat een lariekoek om mee te beginnen! Hoeveel duizenden voorbeelden moet ik geven?
Wij hebben op ons intellect vertrouwd om ons de weg te wijzen uit onze gecompliceerdheid. Hoe slimmer, hoe geraffineerder, hoe verfijnder het intellect is, des te meer gevarieerd zijn de stelsels, de theorieën, de ideeën. En ideeën lossen geen enkel menselijk probleem op; zij hebben dit nooit gedaan en zullen het nimmer doen.
Waarom deze herhaling? Waarom zo'n idiote extremiteit 'geen enkel probleem opgelost'? Een penicillinepil bijvoorbeeld, of je handen wassen, heeft al een behoorlijk 'probleem' voor miljoenen opgelost.
De geest geeft geen oplossing; de weg van het denken is klaarblijkelijk niet de weg uit onze moeilijkheid.
Welke moeilijkheid? Welke 'oplossing' moet er gevonden worden?
Het schijnt mij toe dat wij eerst dit denkproces moeten begrijpen - misschien zijn we dan in staat, er bovenuit te komen - want, wanneer het denken ophoudt, zullen wij misschien de weg kunnen vinden, welke ons zal helpen onze problemen op te lossen, niet alleen de individuele, maar ook de gemeenschappelijke problemen. Denken heeft onze problemen niet opgelost.
Boeaaah. Lees hoe
niet-denken 'problemen oplost' in Leviticus 13 en 14:
De rituelen vereisen twee reine vogels, waarvan er één geslacht wordt en de andere, tesamen met cederhout, scharlaken en hysop gedoopt wordt in het bloed van de geslachte vogel. Dan mag de nog levende vogel wegvliegen en zal de herstelde zieke met het bloedige mengsel zevenmaal besprenkeld worden. Na nog zeven dagen van wassen, haren afscheren en afzondering zal de zieke nog een schaap als schuldoffer door de priester doen slachten. De priester zal hem dan nog bloed aan zijn rechteroorlel strijken, aan zijn rechterduim en aan zijn rechter grote teen.
"Dan zal de priester zijn rechtervinger dopen in olie die in zijn linkerhand is, en van die olie met zijn vinger zevenmaal sprenkelen voor het aangezicht van Jahweh. Van de rest van de olie zal de priester iets strijken aan de rechteroorlel van hem die gereinigd moet worden, en aan zijn rechterduim en zijn rechter grote teen, boven op het bloed van het schuldoffer. En wat van de olie overblijft zal hij doen op het hoofd van hem die gereinigd moet worden; zo zal de priester over hem verzoening doen voor het aangezicht van Jahweh."
De knappen onder ons, de filosofen, de geletterden, de politieke leiders hebben geen enkel onzer problemen werkelijk opgelost, zoals o.a. de verhouding tussen u en een ander, tussen u en mij.
Jazeker hebben ze die opgelost. Hopen problemen zelfs. Ze hebben bijvoorbeeld laten zien dat nationalisme onzin is, superieuriteit van bepaalde rassen onzin, godsdiensten onzin, allerlei irrationele angsten de wereld uitgebannen. Hopen zaken die voor verdeeldheid en menselijke ellende zorgen zijn ontmaskerd als domheid van denken. Rationaliteit, ontwikkeling van het denken, is de sleutel tot alle oplossingen voor welk menselijk probleem ook.
Totnogtoe hebben wij de geest, het intellect gebruikt om ons te helpen het probleem te doorvorsen, hopende daardoor een oplossing te vinden.
Ja, en?
Kan het denken ooit onze problemen oplossen?
Beginnen we weer overnieuw?
Is gedachte - behalve in het laboratorium of op het tekenbord, niet altijd zelfbeschermend, zelfinstandhoudend, beperkt? Is haar activiteit niet op het 'zelf' gericht?
Nee, natuurlijk niet, daar zijn zeer gemakkelijk uitzonderingen op te vinden.
En kunnen zulke gedachten ooit enig probleem oplossen, dat door gedachte zelf in het leven is geroepen? Kan de geest, die de problemen schiep, die dingen oplossen, welke hij zelf voortgebracht?
Ook al de één van de meest frequent voorkomende aspecten in het denken. Miljoenen hebben hun denken op een ander spoor kunnen zetten om van bepaalde zelfgecreëerde problemen verlost te kunnen worden.
Denken is ongetwijfeld een reactie.
Indien ik u vraag stel, antwoord gij daarop; gij antwoordt in overeenstemming met uw herinnering, uw vooroordelen, uw opvoeding, het klimaat, volgens de gehele achtergrond van uw beperktheid. Gij antwoordt dienovereenkomstig, gij denkt daarmee in overeenstemming. Het middelpunt van deze achtergrond is het 'ik' in het proces van handeling. Zolang die achtergrond niet begrepen is, zolang dat denkproces, dat 'zelf', hetwelk het probleem schept, niet begrepen wordt en er geen eind aan is gemaakt, zolang moeten we onvermijdelijk conflicten hebben, innerlijk en uiterlijk, in gedachte, in emotie, in handeling.
Het probleem met deze man is dat hij niet tegen conflicten kan. Dát is wat hij 'een probleem' noemt. Maar zijn probleem is zelfgecreëerd. Het is decadent menszijn, menszijn dat levensmoe is.
Geen enkele oplossing, van welke aard ook, hoe knap, hoe goed uitgedacht, kan ooit een einde maken aan het conflict tussen mens en mens, tussen u en mij.
Alweer die extremiteit. Wat weet deze man van mij? Wat voor conflict heeft hij met mij? Hij heeft
a priori al een stellingname dat a) twee personen per definitie een conflict betekenen, en b) dat een conflict 'een probleem' is.
Wanneer wij dit beseffen en gewaar zijn, hoe en uit welke bronnen gedachten ontspringen - economische, sociale, godsdienstige - zijn zij ooit een van alle opgelost door denken?
Is viermalige herhaling een stijlvorm aangeleerd omdat wat deze man naar voren wil brengen pertinent onwaar is en er daarom niet ingaat? Het antwoord is nog steeds 'ja, er zijn tal van 'problemen', 'conflicten' opgelost, en wel door
denken, rationaliteit aan te wenden.
Des te meer gij in uw dagelijks leven denkt over een probleem, des te ingewikkelder, des te vager, des te onzekerder wordt het. Is dat niet zo in ons actueel, dagelijks leven?
Nee , dat is het niet.
Gij mocht door bepaalde facetten van het probleem te bekijken, het gezichtspunt van een ander duidelijker zien; maar 'denken' kan de samenvatting, de volledigheid van het probleem niet zien - het kan alleen gedeeltelijk waarnemen en een gedeeltelijk antwoord is geen volledig antwoord, daarom brengt het geen oplossing.
Onzin, indien we de 'volledigheid van het probleem' niet kunnen zien is het ook onzin te verkondigen dat we immer en altijd met een probleem zitten.
Hoe meer wij denken over een probleem, des te meer we het onderzoeken, analyseren en er over discussiëren, des te ingewikkelder wordt het.
Nee, in vele gevallen kan het probleem tot op de bodem worden opgelost.
Is het dus wel mogelijk, met aandachtig begrip, volledig, het probleem te bekijken?
Wel, meneer heeft het hierboven in een stelling al ontkend. Waarom vraagt hij het nog eens. Is hij niet overtuigd van zijn eigen ramblings?
Onze problemen zijn vermenigvuldigd - er dreigt direct oorlogsgevaar, er is allerlei soort stoornis in onze verhoudingen - en hoe kunnen we dit in zijn geheel, alles omvattend, begrijpen? Klaarblijkelijk kan het alleen worden opgelost, wanneer wij het als een geheel zien, niet in gedeelten, niet verdeeld.
Bedoelt meneer te zeggen dat we een groot probleem aanpakken door het te vereenvoudigen? Dat is inderdaad de manier waarop de mens veel zaken aanpakt. Zo wordt het probleem eenvoudiger en de oplossing ervoor gemakkelijker gevonden.
Ongetwijfeld is het alleen mogelijk, wanneer het denkproces - hetgeen zijn oorsprong heeft in het 'ik', in het 'zelf', in de achtergrond van traditie, van beperktheid, van vooroordeel, van hoop, van wanhoop - tot een eind gekomen is. ... Indien, in ieder onzer, dat centrum van het 'ik', met zijn begeerte naar macht, positie, gezag, voortbestaan, zelfbehoud, niet bestaat, dan zal er stellig een eind komen aan onze problemen.
Dit is hetzelfde als zeggen dat alle problemen ophouden wanneer iedereen die tot de mensheisd behoort zelfmoord doet.
Het zelf is een probleem, dat niet door denken kan worden opgelost.
Nee, het zelf wordt door Krishnamurti
gemaakt tot een 'probleem'. Op dezelfde manier als men in de christelijke religie de mens zondig
maakt.
Er moet een bewustheid bestaan, welke niet uit het denken voortkomt.
Absolute onzin.
Gewaar zijn, zonder de activiteiten van het 'zelf' te veroordelen of te rechtvaardigen - louter daarvan gewaar - is voldoende.
Blijkbaar kiest Krishnamurti in de volgende reïncarnatie voor het plant zijn. Hij begrijpt niet dat het menszijn juist iets moois is wat vanwege het
denken oneindig boven een plant verheven staat.
Zolang wij een resultaat zoeken, hetzij door analyseren, door gewaarzijn, door elke gedachte aanhoudend te onderzoeken, zijn wij steeds bezig op het terrein van het denken, binnen het veld van het 'mij', van het 'ik', van het ego, of hoe ge het noemen wilt.
Ik zou het noemen: het menszijn en laat het niet viesmaken door Krishnamurti plantenverering.
Zolang de activiteit van de geest bestaat, kan er zeer zeker geen liefde zijn.
Zolang deze man het denken veracht zal er zeker geen enkele waarheid uit zijn woorden naar voren komen.
Wanneer er liefde is, zullen we geen sociale problemen meer hebben. Liefde echter is niet iets, dat aangeleerd kan worden.
Ach, wat een zielige wijsheid.
De geest kan trachten haar te veroveren, zoals hij een nieuwe gedachte, een nieuw instrumentje, een nieuwe denkwijze verkrijgt, doch de geest kan niet in staat van liefde verkeren, zolang het denken zich liefde eigen maakt. Zolang de geest streeft naar een toestand van ophebzuchtigheid, is hij onmiskenbaar nog steeds vol hebzucht.
Ach, de hebzucht moet weer eens door de mangel gehaald worden. Wat is overigens 'ophebzuchtigheid'?
Eveneens verloochent de geest een toestand, waarin liefde heerst, zolang hij die toestand wenst, begeert en ernaar handelt, nietwaar? Wanneer wij dit ingewikkelde levensprobleem zien en van het proces van ons eigen denken gewaar zijn; wanneer wij beseffen dat dit feitelijk nergens toe leidt, ons dit diep realiseren, dan is er ongetwijfeld een toestand van intelligentie, welke niet individueel, noch collectief is.
Inderdaad is die er. Te vinden in het planten- en dierenrijk. Ach, hoe probleemloos dat leven van een schildpad, was ik maar een schildpad, nee, korenbloem , nog beter.
Dan eindigt het probleem van de verhouding van individu tot de maatschappij, van individu tot de gemeenschap, van individu tot werkelijkheid,
Ik heb nog steeds geen probleem. Krishnamurti spreekt nog steeds enkel en alleen over zijn eigen problemen.
want dan is er slechts intelligentie, welke noch persoonlijk, noch onpersoonlijk is.
Een intelligentie noch persoonlijk, noch onpersoonlijk? Lees ik dat goed? De beste man heeft zijn denken inderdaad nu geheel opgegeven. Er is geen touw meer aan vast te knopen.
Ik gevoel dat alleen deze intelligentie onze enorme problemen kan oplossen.
Oh, gevoel!
Dit kan geen resultaat zijn; het openbaart zich alleen, wanneer wij het totale denkproces volkomen begrijpen, niet alleen oppervlakkig, doch ook in de diepste, meest verborgen lagen van ons bewustzijn.
Nu, gewapend met een 'geopenbaarde intelligentie die noch persoonlijk, noch onpersoonlijk' is, begrijpen we opeens alles volkomen! En vooral niet oppervlakkig!
Om elk van deze problemen te begrijpen, moeten wij een rustige geest hebben, een zeer stille geest, zodat de geest het probleem kan beschouwen, zonder inmenging van denkbeelden of theorieën, zonder enige afleiding. Dat is een onzer mogelijkheden, omdat het denken een afleiding is geworden.
Geweldig zeg, die leer van 'wordt als de planten'.
Wanneer ik iets wil begrijpen, het wil bekijken, behoef ik er niet over te denken, ik kijk er naar.
Wat een diepzinnig inzicht!
Op het ogenblik dat ik begin te denken, er ideeën, opinies over heb, ben ik al in de toestand van afleiding, van afgeleid-zijn van het ding, dat ik moet begrijpen. Zo wordt het denken, wanneer gij een probleem hebt, een afleiding - omdat gedachte een denkbeeld, een opinie, een oordeel, een vergelijking is - welke ons verhindert waar te nemen en daardoor het probleem te begrijpen en op te lossen.
Doe als in het advies van Jezus: als je hersens enige aktiviteit te kennen geven, hak je hoofd af.
Helaas is het denken voor de meesten onzer buitengewoon belangrijk geworden.
Kan een mens nog dieper zinken dan zo'n uitspraak te doen?
En liefde alleen kan al onze menselijke problemen oplossen.
Ach, wat een verheven, geweldig, buitengewoon diepzinnig slot.
.