mysterieus2000 schreef:Ik kan heel goed meegaan met het idee dat ze niet wisten wat er zou gebeuren als ze toch van de boom zouden eten omdat ze niet wisten wat sterven was. En ook heel goed met het feit dat ze niet wisten wat goed of kwaad was, dat ze nieuwsgierig waren en er meer van wilde weten.
JUIST.
Ze begrepen wel het verschil tussen iets doen wat mocht en wat niet mocht, de gevolgen konden ze niet overzien.
En dan ga je hier weer zo jammerlijk de mist in. Ze begrepen niet dat iets niet of wel 'mocht'. 'Mogen' impliceert een waardeoordeel. Je mag vanuit Adam en Eva gezien alleen maar redeneren in neutrale termen: God zei: 'Doe niet A, want B.' De mensjes deden A. Verder. Helemaal. Niets. Niet 'ze deden
toch A', niet 'iets doen wat niet mag', niet 'het was fout', zelfs niet 'ze gehoorzaamden niet'. Uitsluitend en alleen: 'Ze deden A'.
Al het andere is of impliceert een waardeoordeel, gebaseerd op jouw kennis van goed en kwaad en het niet luisteren naar, het niet goed vinden dat je niet gehoorzaam bent, enzovoort. Pas je dat toe op Adam en Eva, zet je een kringredenering op.
Waarom wilde God zijn kennis door hun strot duwen ? Het was niet God die dit op dat moment wilde doen. Maar de slang.
De slang douwde het niet door hun strot. De slang zei alleen: 'Doe A, dan C.' Nergens blijkt uit dat het dier ze dwong van de boom te eten.
Toen ze van die boom aten deden ze geen kwaad, ze zondigde en dat is een verschil.
FOUT. Dat is een werkwoord met impliciet waardeoordeel. Je praat in kringetjes rond, speelt semantische spelletjes.
Adam en Eva hadden geen 'normen en waarden' om hun beoogde gedrag aan te toetsen. Alleen JIJ hebt die kennis, maar die stamt in jouw geloof af van Adam en Eva's handeling---alles wat zij specifiek DAARVOOR deden, dus OOK het besluit om de appel te eten, kan niet in termen van zonde, fout, misstap e.d. worden beschreven. De mens wist het niet en kan er dus ook niet voor verantwoordelijk worden gehouden.
Je mag o o k niet op de stoel van God gaan zitten en vanuit het oogpunt van God redeneren (die had immers w e l kennis van goed en kwaad---zijn eigen kennis, wel te verstaan), want dan is God een sadist die onwetende personen pijnigt en kwelt. Sterker nog, door stiekem wel je kennis van goed en kwaad aan te wenden, bombardeer je jezelf tot de ultieme sado-masochist: 'Jaaa... Straf ons, God. Straf ons harder. Kom op, we zijn zondaars. We luisteren niet. Is dat alle pijn die je kunt geven? Moet er nog niet wat lijden bij?'
Zondigen is een misstap begaan, een fout begaan. Net zoals sommigen zeiden, je laat een kopje vallen en je zegt dat is zonde, dat is verkwisting. Kwaad is onheil, ongeluk, rampen, moord, geweld enz. Door het eten van die boom zijn er dingen gebeurd die God had willen vermijden. Daarom dat ze er niet van mochten eten
Je redeneert nu achteraf. Dat mag niet, je moet vooraf redeneren, en je gevoel van goed en kwaad uitzetten.
[rest geknipt]