dikkemick schreef: ↑07 apr 2026 12:47
Ja duhhhhh! Hulp van de westerse wereld en schuldgevoel doet wonderen.
Israel kreeg in de beginperiode nauwelijks tot geen westerse hulp, zeker niet tijdens de cruciale oorlogen van 1948 en 1967, en moest grotendeels op eigen kracht overleven en een staat opbouwen. De bewering dat hun succes vooral aan westerse steun en schuldgevoel te danken is, klopt niet.
Rond het einde van de jaren vijftig, begin jaren zestig begon Israel desondanks al uit te groeien tot een bloeiende en functionerende staat, zowel economisch als sociaal, en tegen de tijd van de Zesdaagse Oorlog in 1967 was Israel duidelijk militair, economisch en sociaal sterk genoeg om een snelle overwinning op meerdere vijandige staten te behalen. Pas toen kwamen de vele buitenlandse vrijwilligers in de kibboetsiem, en de meesten waren zelf Joods, uit Europa, de Verenigde Staten, Latijns-Amerika en andere landen. Ze kwamen vaak uit Zionistische overtuiging, om te helpen bij de opbouw van een Joodse staat, en soms ook als reactie op de nasleep van de Holocaust en antisemitisme in hun thuisland. Veel Joodse vrijwilligers besloten na hun eerste periode in de kibboetsiem om te blijven.
In tegenstelling tot Israel in de beginperiode, hebben de Palestijnen de afgelopen decennia fors veel westerse steun ontvangen, zowel economisch als diplomatiek. Dat is een belangrijk contrast om te maken. De Palestijnse Autoriteit en organisaties zoals UNRWA krijgen miljarden dollars van de VS, EU, VN en andere westerse landen, bedoeld voor infrastructuur, onderwijs, gezondheidszorg en humanitaire hulp.
Nu ben jij die Palestijn Nimsky en je wordt door kinderen, onder toeziend oog van politie verdreven. Doe toch niet zo naief steeds en speel niet de totale onschuld. Verplaats je eens in intimidatie, aanvallen en moord op jouw geliefden die worden afgesneden van waterbronnen en waarvan kinderen niet naar school kunnen en waarvan vee wordt gestolen of keiharde technomuziek bij tenten van herders zetten.
Het gaat erom dat dit terreur voedt en niet zo weinig ook. En IK behrijp dat en JIJ, ALS je je verplaatst in de ellende van dat andere volk, ook!
Ik heb behrip voor de aanslagen die nog gaan volgen hoe ontzettend naar dit ook is voor diegenen die het overkomt. En behrip zegt niet dat ik erachter sta.
In die situatie zijn vele Joden en anderen geweest. Joden tijdens WO2, Joden tijdens pogroms in Oost-Europa, Joden tijdens de diaspora onder diverse koninkrijken en keizerrijken, en Joden in Arabische landen die massaal vervolgd werden of moesten vluchten, etc.,: ze hadden de kans, maar hebben ondanks extreme onderdrukking en geweld nooit systematisch terrorisme tegen burgers gepleegd -- ik zou als een van hen zijn geweest. Joodse verzetsgroepen en andere partizanen richtten zich op militairen, Duitse functionarissen of collaborerende doelen, niet op willekeurige burgerbevolking. En hetzelfde valt te zeggen over de Hongaren onder Sovjetbezetting, de Zuid-Afrikanen onder apartheid, etc.,: ze hadden de mogelijkheid, maar kozen er niet voor systematisch geweld tegen burgers te gebruiken. Groepen zoals het ANC hadden geheime wapens en konden veel schade toebrengen, maar richtten zich op sabotage, protest en politieke druk, niet op grootschalig terrorisme tegen blanke burgers.
De moeilijke omstandigheden in de Palestijnse gebieden verklaren juist
niet waarom hun leiders en hun organisaties keer op keer kozen voor terrorisme tegen onschuldige burgers. Het verschil is dat Hamas, de Islamitische Jihad, Hezbollah of IS religieus/ideologisch voor jihadisme kozen.
] teruggezet worden in ontwikkeling.