dikkemick schreef: ↑03 apr 2026 09:23
Zou je mij misschien duidelijk kunnen maken hoe jij het verschil ziet tussen feit en mening?
Of is er geen verschil?
Creationisme: Wat subjectief is creeert wat objectief is, door te kiezen.
1. Creator / kiest / spiritueel / subjectief / mening
2. Creatie / gekozen / materieel / objectief / feit
subjectief = geidentificeerd met een gekozen mening
objectief = geidentifceerd met een model ervan
Emoties, persoonlijk karakter (zoals moed), gevoel, de ziel, de geest, God, horen in categorie 1, omdat die allemaal de taak doen van keuzes maken. Dus alles wat aan de kant staat van een keuze maken, wordt met een gekozen mening geidentifceerd.
Bijvoorbeeld, het is een gekozen mening om te zeggen dat iemand een liefdevol persoon is. Je kan dan dus ook een andere mening kiezen, en die mening is dan net zo goed valide. Maar als een mening niet wordt gekozen, bijvoorbeeld iemand wordt gedwongen om te zeggen dat een schilderij mooi is, dan gaat het de kant op van een invalide mening.
Het universum, en ook fantasie, en verstand, hoort in categorie 2. Alles in het universum is mogelijk, wat betekent het kan wel, of niet bestaan, per keuze. Alles in het universum is dus gekozen, het zijn creaties, en alles in fantasie en verstand is ook een creatie.
Bijvoorbeeld, er staat een glas op tafel. Deze woorden geven een model in het verstand van een glas dat op een tafel zou staan. Komt het model in het verstand overeen met wat wordt gemodelleerd, staat er een glas op tafel, dan is het gestelde feit valide. Het glas, en het model van het glas, zijn beide objectief. Je kan ook weer een model van een model maken.
Bijna altijd definieren filosofen subjectief en objectief verkeerd, dat alles in fantasie en verstand subjectief zou zijn. Je kan gewoon als feit stellen wat er zich in je fantasie bevind, dus dan krijg je dat sommige feiten subjectief zijn (feiten over dingen in verstand en fantasie), en andere feiten objectief (feiten over dingen in het universum in het algemeen), terwijl het exact dezelfde logica is van identificeren. Efficientie geeft aan dat dat verkeerd is. De logica tussen het identificeren wat kiest, en wat is gekozen, is verschillend, dus daar moeten de verschillende woorden subjectief, en objectief voor worden gebruikt, want definities moeten logica volgen.
Dat filosofen subjectief en objectief verkeerd definieren, is een gevolg van corruptie van het woord kiezen naar de logica van selectie van opties, waar waarden worden gebruikt, om opties mee te evalueren. Dat komt vanuit de psychologische druk om je best te doen, dat kiezen wordt gedefinieerd met de logica van selectie, dat heeft geen enkel filosofisch nut.
Zoals een schaakcomputer een zet zou kunnen berekenen, is selectie. Kiezen is anders, ik kan links of rechts, ik kies links, ik ga links. Een keuze maakt een van alternatieve mogelijkheden, die in de toekomst liggen, tot het heden. Terwijl bij selectie de opties die geevalueerd worden, in het heden liggen.
Er is verder geen enkel proces onderliggend aan kiezen, kiezen is het onderliggende proces van alles. Met een keuze wordt de nieuwe informatie gecreeerd van de uitkomst van de keuze. Je kan niet nog een proces stellen onder het proces waarmee dingen ontstaan, want hoe onstond dat onderliggende proces dan? Maar je kan wel een gekozen mening uiten waarom een keuze op het ene ipv het andere uitkwam.
Dus wat ik zie is, de persoon die keuzes maakt, wordt systematisch extreem gemarginaliseerd. In plaats daarvan worden mensen beschouwd als een verzameling van selectieprocessen waarvan je als feit kunt stellen wat het is. Emoties worden als feit gesteld, persoonlijk karakter ook. Het wordt natuurlijk heel erg moeilijk om hierover te praten, wanneer de definities van subjectief en objectief verkeerd zijn. Ik zeg emoties zijn subjectief, tja volgens de definities van filosofen is een beeld van een olifant in de verbeelding ook subjectief. Dus dan zitten die beelden van olifanten samen met emoties in de categorie subjectief, en spreekt men langs elkaar heen. Men heeft gewoon geen woord meer voor het proces van het identificeren van een persoon die kiest, met een gekozen mening.