Dat is een interpretatie die niet weergeeft wat er feitelijk in de hersenen gebeurt. Onze "geest" (in feite oze visuele cortex) weet in principe niet hoe de informatie geintepreteerd moet worden. Al baby strekken wij onze armen teneinde voorwerpen met onze handen te kunnen bereiken. Of wij onze armen omhoog of omlaag moeten bewegen om een voorwerp te bereiken bepaalt vervolgens, wat boven en wat beneden is.
Ik sla de volgende twee alineas over', want ik beschouw ze als (zover ik het kan beoordelenl) volstrekt juist.
Dat China bestaat is geen fantasie, het is wel informatie uit de tweede hand. (Die gebaseerd is op ervaringen van anderen)Een ander voorbeeld is dat wij ervaren dat China bestaat, ondanks dat het ver van ons vandaan is. Wederom is het de fantasie die het voor ons Ervaring is dus altijd een interpretatie. Er is niet waar we niet ons eigen persoonlijke aandeel in hebben. Dat is de rol die de fantasie speelt in het tot stand komen van de werkelijkheid, waarom Kierkegaard dan ook met Fichte de fantasie tot de ‘oorsprong van de categorieën’ bestempelt.
Overigens is er helemaal niets onvolkomen aan deze werking van de fantasie, deze wakende droom die onze wereld is. Het is juist helemaal perfect en precies zoals het zijn moet.
Het is niet noodzakelijk dat we een "persoonlijk" aandeel móéten hebben in het verwerken van informatie die op grond van ervaringen van anderen is verkregen. Het is evenwel altijd het geval. In de een in mindere en in de ander in meerdere mate. Dat betekent echter dat het niet perfect is. (dwz als we zelf naar China reizen en een en ander empirisch verifiëren, zullen we waarschijnlijk ontdekken dat wat wij daar ervaren enigzins zal afwijken van wat we hadden verwacht, Dat móét niet (wij zouden het beter vinden als het niet zo was), maar het is nu eenmaal altijd in zekere mate het geval. Net zoals een andere China-reizigers vaak weer een andere ervaring zal beleven.