B.S. schreef: ↑29 mar 2025 04:35
Waarom staat niemand stil bij: als Netanyahu sinds 2024 aan krediet gewonnen heeft bij het Israëlische publiek moet je
ergens iets goed doen. Niet honderd procent moreel misschien, maar toch.
Mocht die indruk zo onderhand zijn ontstaan: ik ben
geen toegewijde 'fan' van de man of zo. Het is een arrogant overkomende man, die bij zichzelf een onmisbaarheidscomplex heeft ontwikkeld. Hij werkt enorm polariserend binnen Israël en daarbuiten duidelijk. Toch denk ik dat hij niet binnen de categorie Erdogan of Poetin valt, vooralsnog. Sorry alvast.
Volgens mij heb jij daar gelijk in en bovendien is Netanyahu geen dictator, want hij is
de premier van een democratie in werking. Ik denk dat degenen die aangeven geen
verschil te zien tussen Netanyahu en Putin hun visie te eenzijdig baseren op emotie
in plaats van feiten. Veel mensen die Netanyahu nu reeds dictator noemen, doen dat
vaak vanuit de zelfde bias waarom ze bijvoorbeeld Wilders een dictator noemen.
Ik vermoed zelfs dat Netanyahu op dit moment één van de krachten binnen
Isaël is, die juist voorkomt dat er daadwerkelijk een burgeroorlog uitbreekt.
Neemt niet weg dat zijn extreemrechtse coalitiegenoten,
- die nogal neigen naar autoritaire en nationalistische politiek,
ik beschouw hen als fascisten,
manieren blijven zoeken om desnoods met behulp van militair geweld de gebieden
rondom Israël, de zogenaamde
'Palestijnse gebieden' te annexeren en daarmee
de rest van de wereld voor een voldongen feit te stellen.
Los daarvan, de wat meer in Netanyahu's schaduw opererende Yariv Levin, de
Israëlische minister van Justitie en een prominent lid van de Likud-partij, en mijns
inziens de gedoodverfde opvolger of zelfs kroonprins van premier Benjamin Netanyahu,
zou wel eens bezig kunnen zijn met de voorbereiding van zijn eigen meer autocratische
vorm van regeren. Mij is sowieso duidelijk dat Levins primaire focus momenteel ligt op
het doorvoeren van juist die controversiële juridische hervormingen die Israël momenteel
politiek zo polariseren. Kennelijk is zulks de missie die Levin als zijn levenswerk beschouwt.
Wat mij daarbij extra wantrouwend maakt, is dat Levin ondanks diens grote populariteit
binnen de Likud-partij, zelf heeft aangegeven geen ambitie te hebben om Netanyahu op
te volgen. Dit wekt bij mij de indruk dat hij zijn ambities bewust probeert te verhullen.
Vaak is zulks de politiek correcte wijze om aan te geven dat men, zodra men gevraagd
wordt voor een bepaalde positie, daar gretig op in zal gaan.
- Ik denk daarbij aan Rutte die aangaf weer leraar te willen worden,
zodat hij weer fietsend en appelbijtend naar zijn werk kon gaan ... 
