Freethinker.nl

Hopper schreef: ↑12 feb 2019 10:27 Daarom vind ik 80 ook een mooie leeftijd om dood te gaan. Het is niet voor niks dat héél oude mensen hun leven als voltooid beschouwen! Mijn eigen vader is op hoge leeftijd overleden en dat was zó mild, omdat hij er zelf ook zin aan had om dood te gaan en ik het hem ontzettend gunde. Ja, ik mis hem nog wel eens en ik zou nog wel eens een goed gesprek met een biertje erbij met hem willen hebben, maar dat zijn egoïstische verlangens van me.

Nu ik alweer een tijdje 80 ben besef ik steeds duidelijker dat ik mijn leeftijd elke dag beter kan vergeten dan dat ik jouw suggestie overneem.
Uiteraard vanwege mijn egoïstische inborst!

Roeland

heeck schreef: ↑12 feb 2019 12:28
Nu ik alweer een tijdje 80 ben besef ik steeds duidelijker dat ik mijn leeftijd elke dag beter kan vergeten dan dat ik jouw suggestie overneem.
Uiteraard vanwege mijn egoïstische inborst!

Roeland

@heeck;
Volhouden ...dat egoïsme.

Hopper schreef: ↑12 feb 2019 10:27 Je hebt het eigenlijk over je rol als nabestaande. En het centrale thema is dan dat alles toch weer op zijn pootjes terecht komt.

Sja, wat is op z'n pootjes.
Ik denk dat elk verlies een stukje uit je hart meeneemt. Bij sommigen is dat een flinke hap.
Wat op zich iets moois is want het betekent dat zie iets aan je hart hadden toegevoegd.
En voilà, daar heb je hem weer; geen lusten zonder lasten of no pleasure without pain.

Hopper schreef: ↑12 feb 2019 10:27 Ja, ik mis hem nog wel eens en ik zou nog wel eens een goed gesprek met een biertje erbij met hem willen hebben, maar dat zijn egoïstische verlangens van me.

Ja dat bedoel ik. Maar sja, ik babbel nog gezellig met m'n schone moeder en oma. Ze praten zelfs terug; altijd wat ik graag wil horen.

Ik heb wel een bewuste pas op de plaats gemaakt qua nieuwe binnenkomers vanwege het expatbestaan, ook dat is een structurele toestand van komen en gaan.

heeck schreef: ↑12 feb 2019 12:28
Nu ik alweer een tijdje 80 ben besef ik steeds duidelijker dat ik mijn leeftijd elke dag beter kan vergeten dan dat ik jouw suggestie overneem.
Uiteraard vanwege mijn egoïstische inborst!

Roeland

Ahhhh ik krijg alweer buikpijn als ik daaraan denk; hoezeeeeee voor de vergeetachtigheid
Al vergeet je helaas ook de dolle dolfijnen van je stermolbratje aan te halen, maar dat heb ik er dan echt wel voor over

Storm schreef: ↑12 feb 2019 11:21 .. gelukkig verander ik er steeds wat in, ik leef tenslotte nog. En er is niets veranderlijker dan de mens. Dit heb ik gedaan om het voor de kinderen makkelijker te maken.
En bij de zondagse koffie babbelen we er nogal eens over. De kinderen kijken dan welke boomstronk ik mooi vind, en welk vogel drinkbakje. Wordt vast mooi!

Vooral blijven veranderen Storm.
Ik vind die vergeetachtigheid van Roeland een goud plan.
En dan vooral dit hele topic maar vergeten. Blehhhhh

Petra schreef: ↑13 feb 2019 01:39
Sja, wat is op z'n pootjes.
Ik denk dat elk verlies een stukje uit je hart meeneemt. Bij sommigen is dat een flinke hap.
Wat op zich iets moois is want het betekent dat zie iets aan je hart hadden toegevoegd.

Ik ervaar het andersom. Zij die mij ontvallen zijn leven in mij voort. Ik zie het als een verrijking.

En voilà, daar heb je hem weer; geen lusten zonder lasten of no pleasure without pain.

Exact. Wie de lasten niet wil, die had nooit aan het leven moeten beginnen. En daar je geen keuze head, dráág die lasten gewoon.