Stel dat de Opperbouwmeester van het Heelal zou bestaan...

[ChaimNimsky]

Wat wel helpt is om God niet tot denkobject te maken of een anderszins object.

Wat bedoel je dan met 'God'? Zou je kunnen zeggen wat je niet tot denkobject wilt maken, zonder het allereerst tot denkobject te maken? En zoniet, waar schrijf je dan over?

[Petra]

Bonjour, met harmonie, bedoel ik natuurkundige harmonie. Niet dat er geen rampen of botsingen gebeuren; Wiskundig perfecte harmonie van de werking van de natuurwetten. De natuurwetten in werking spreken elkaar nooit tegen, maar harmoniëren. Dat is iets om verbluft van te staan.

Die natuurwetten werken niet met 100% perfecte wiskundige precisie.
Het is juist door een bijzondere afwijking van het systeem dat er een universum ontstaan is in the first place.
Het zijn de afwijkingen/foutjes/mutaties die biodiversiteit mogelijk maken.

Zonder al die foutjes was er geen universum, geen planeet, geen leven, geen mensen; misschien is dat wel de harmonie.
Wat ik wonderlijk vind is dat het afwijkingen of foutjes worden genoemd, zonder de afwijkingen was er helemaal niks nada noppes. Dus waarom noemen we het geen 'goedjes'.




Tyson; universe; matter and antimatter v.a. 11 min.

[axxyanus]

Niet zozeer de wetenschap die de dingen beschrijft doet ons inzien dat het Bouwwerk intelligent is. Maar dat alles wat gemaakt is, klopt met al het voorgaande en er mee in harmonie samen beweegt, maakt het een superintelligent Meesterwerk.

Dit lijkt me een beetje een rare uitspraak. Ik kan mij namelijk niet voorstellen dat iets niet zou kloppen met het voorgaande. Dat alles klopt met het voorgaande, lijkt mij eerder iets onvermijdelijks dan op superintelligentie te wijzen.

Laten we er even van uitgaan dat ons heelal in werkelijkheid een simulatie op een computer is. We kunnen dat de ontwerpers van die simulatie als god in die werkelijkheid zien. Niets sluit uit dat de ontwerper van die simulatie bij zijn ontwerp gebruik zou gemaakt hebben van evolutionaire berekeningen om tot het eindresultaat te komen.

Dat alles klopt is dan gewoon het gevolg van het evolutie-proces waarin alles wat niet (of onvoldoende) klopt, "uitsterft".

[Hopper]

Wat wel helpt is om God niet tot denkobject te maken of een anderszins object.

Wat bedoel je dan met 'God'? Zou je kunnen zeggen wat je niet tot denkobject wilt maken, zonder het allereerst tot denkobject te maken? En zoniet, waar schrijf je dan over?

Je kan dus nooit zeggen wat er bedoeld wordt met God. Zou je dat wel kunnen dan kan je God omschrijven en is het een denkobject. (Een beeld dus wat je zelf bedacht heb) Ter vergelijking: als ik geloof in buitenaardse wezens, dan moet ik ze in mijn denken een vorm geven.

[ChaimNimsky]

Wat wel helpt is om God niet tot denkobject te maken of een anderszins object.

Wat bedoel je dan met 'God'? Zou je kunnen zeggen wat je niet tot denkobject wilt maken, zonder het allereerst tot denkobject te maken? En zoniet, waar schrijf je dan over?

Je kan dus nooit zeggen wat er bedoeld wordt met God. Zou je dat wel kunnen dan kan je God omschrijven en is het een denkobject.

Waar schrijf je dan over?

[axxyanus]

Bonjour, met harmonie, bedoel ik natuurkundige harmonie. Niet dat er geen rampen of botsingen gebeuren; Wiskundig perfecte harmonie van de werking van de natuurwetten. De natuurwetten in werking spreken elkaar nooit tegen, maar harmoniëren. Dat is iets om verbluft van te staan.

Die natuurwetten werken niet met 100% perfecte wiskundige precisie.
Het is juist door een bijzondere afwijking van het systeem dat er een universum ontstaan is in the first place.
Het zijn de afwijkingen/foutjes/mutaties die biodiversiteit mogelijk maken.

Sorry maar ik heb een redelijk grondige wiskundige achtergrond en ik kan hier weinig van maken.

1)Op welke manieren werken de natuurwetten niet met 100% perfecte wiskundige precisie?
2) Over welke afwijking heb je het bij het onstaan van het universum? Waarom zou wat jij als een afwijking bestempeld niet de normale gang zijn?
3) Uit de natuurwetten kan je niet afleiden dan chemische kopieën 100% accuraat zouden moeten gebeuren. Uit die afwijkingen/foutjes/mutaties kan je dus niet afleiden dat de natuurwetten niet werken met 100% perfecte wiskundige precisie.

[Hopper]

Wat bedoel je dan met 'God'? Zou je kunnen zeggen wat je niet tot denkobject wilt maken, zonder het allereerst tot denkobject te maken? En zoniet, waar schrijf je dan over?

Je kan dus nooit zeggen wat er bedoeld wordt met God. Zou je dat wel kunnen dan kan je God omschrijven en is het een denkobject.

Waar schrijf je dan over?

In dit topic wordt een hypothetische opperbouwmeester opgevoerd. Ik vind alles prima, maar een opperbouwmeester als denkobject kan direct worden uitgesloten. Alles wat te objectiveren valt sluit je zo uit. Iets wat geobjectiveerd kan worden is namelijk onderdeel van het heelal. In mijn wijze van beschouwen ruimt het zo al mooi op met die zoektocht naar God.

[ChaimNimsky]

Je kan dus nooit zeggen wat er bedoeld wordt met God. Zou je dat wel kunnen dan kan je God omschrijven en is het een denkobject.

Waar schrijf je dan over?

Ik vind alles prima, maar een opperbouwmeester als denkobject kan direct worden uitgesloten. Alles wat te objectiveren valt sluit je zo uit. Iets wat geobjectiveerd kan worden is namelijk onderdeel van het heelal. In mijn wijze van beschouwen ruimt het zo al mooi op met die zoektocht naar God.

In zo'n wijze van beschouwen bestaat er geen zoektocht naar God, aangezien het object van je zoektocht per definitie ontbreekt: indien je weet wat je zoekt, kan het God immers niet zijn.

[Hopper]

In zo'n wijze van beschouwen bestaat er geen zoektocht naar God, aangezien het object van je zoektocht per definitie ontbreekt: indien je weet wat je zoekt, kan het God immers niet zijn.

Ik zie een zoektocht naar God dan ook volstrekt niet zitten. Wie wil zoeken, die gaat zijn goddelijke gang maar. Doch, om de reden zoals hiervoor gegeven is het zinloos. Ik zoek naar waarheid, wetende dat alles wat subjectief is geen waarheid kan zijn. Dan hou je maar heel weinig over. Ordelijk denken, daar hou ik van. Zodat ik mijn tijd niet hoef te besteden aan onzin.

Hetgeen niet betekent dat ik God niet wil gebruiken als denkpiste. Dan is de oplossing nog hypothetisch. Dit forum heet freethinker, dan dien je toch minimaal je gedachten vrij te maken. Dat betekent dat voordat je gaat vrijdenken de werking van je denken onderzoekt. En dat is in mijn optiek onwaarheid uitsluiten.

[ChaimNimsky]

In zo'n wijze van beschouwen bestaat er geen zoektocht naar God, aangezien het object van je zoektocht per definitie ontbreekt: indien je weet wat je zoekt, kan het God immers niet zijn.

Ik zie een zoektocht naar God dan ook volstrekt niet zitten. Wie wil zoeken, die gaat zijn goddelijke gang maar. Doch, om de reden zoals hiervoor gegeven is het zinloos.

Eens.

Hetgeen niet betekent dat ik God niet wil gebruiken als denkpiste.

Zou je kunnen zeggen wat je dan gebruikt als denkpiste?

Ik zoek naar waarheid, wetende dat alles wat subjectief is geen waarheid kan zijn. Dan hou je maar heel weinig over. Ordelijk denken, daar hou ik van.

Maakt het ordelijk uitzoeken hoe het leven in elkaar steekt, het bestaan ergens werkelijker dan het nu al is?

[Hopper]

In zo'n wijze van beschouwen bestaat er geen zoektocht naar God, aangezien het object van je zoektocht per definitie ontbreekt: indien je weet wat je zoekt, kan het God immers niet zijn.

Ik zie een zoektocht naar God dan ook volstrekt niet zitten. Wie wil zoeken, die gaat zijn goddelijke gang maar. Doch, om de reden zoals hiervoor gegeven is het zinloos.

Eens.

Hetgeen niet betekent dat ik God niet wil gebruiken als denkpiste.

Zou je kunnen zeggen wat je dan gebruikt als denkpiste?

Ik zoek naar waarheid, wetende dat alles wat subjectief is geen waarheid kan zijn. Dan hou je maar heel weinig over. Ordelijk denken, daar hou ik van.

Maakt het ordelijk uitzoeken hoe het leven in elkaar steekt, het bestaan ergens werkelijker dan het nu al is?

Wat in dit topic gebruikt wordt is God als Opperbouwmeester van het heelal. De denkpiste is dan hoe zo’n God te werk zou moeten gaan om het heelal te bouwen. In diezelfde denkpiste bouwt God het heelal, waar ik onderdeel van uit maak. Het is niet uit te sluiten dat dat het geval is. Om de volgende reden: als waarnemer kan ik het waarnemen zélf niet waarnemen. Er zijn aantoonbaar zaken welke ik niet kan waarnemen, maar er toch zijn. Ik kan het waarnemen ook niet tot denkobject maken, ik kan er wel over nadenken.

Maakt het ordelijk uitzoeken hoe het leven in elkaar steekt, het bestaan ergens werkelijker dan het nu al is?

Absoluut. Het verlost mij van mijzelf. Degene die we 'ik’ noemen is enerzijds onvindbaar en anderzijds overduidelijk aanwezig.
Degene die zich 'ik’ noemt is net zo merkwaardig als de waarnemer. Het is er overduidelijk wel, maar niet waarneembaar.

[outremer]

Die natuurwetten werken niet met 100% perfecte wiskundige precisie.
Het is juist door een bijzondere afwijking van het systeem dat er een universum ontstaan is in the first place.

mmmmm
de natuurwetten trekken zich geen fluit aan van "onze wiskunde"
ze wijken ook nergens van af.... ze zijn wat ze zijn.
de afwijkingen zijn mankementen is onze beperkte kennis van het universum.

[Petra]

Die natuurwetten werken niet met 100% perfecte wiskundige precisie.
Het is juist door een bijzondere afwijking van het systeem dat er een universum ontstaan is in the first place.

mmmmm
de natuurwetten trekken zich geen fluit aan van "onze wiskunde"
ze wijken ook nergens van af.... ze zijn wat ze zijn.
de afwijkingen zijn mankementen is onze beperkte kennis van het universum.

Idd.
Maar toch.. zonder die afwijking van de (ons bekende) natuurwetten hadden wij hier niet gezeten; had ons hele universum niet bestaan.
Vandaar dat ik me afvroeg waarom het geen "goedjes" worden genoemd.

[ChaimNimsky]

Wat in dit topic gebruikt wordt is God als Opperbouwmeester van het heelal. De denkpiste is dan hoe zo’n God te werk zou moeten gaan om het heelal te bouwen. In diezelfde denkpiste bouwt God het heelal, waar ik onderdeel van uit maak. Het is niet uit te sluiten dat dat het geval is. Om de volgende reden: als waarnemer kan ik het waarnemen zélf niet waarnemen. Er zijn aantoonbaar zaken welke ik niet kan waarnemen, maar er toch zijn.

Je omzeilt steeds de simpele vraag: wat bedoel je dan met 'God'?

Ik kan het waarnemen ook niet tot denkobject maken, ik kan er wel over nadenken.

Dezelfde contradictie. Je beweert het waarnemen niet tot denkobject te kunnen maken maar er tegelijkertijd wel over na te kunnen denken. Aangezien hetgeen waar je over nadenkt je denkobject is, waar denk je dan over na als je erover nadenkt?

Maakt het ordelijk uitzoeken hoe het leven in elkaar steekt, het bestaan ergens werkelijker dan het nu al is?

Absoluut. Het verlost mij van mijzelf. Degene die we 'ik’ noemen is enerzijds onvindbaar en anderzijds overduidelijk aanwezig.
Degene die zich 'ik’ noemt is net zo merkwaardig als de waarnemer. Het is er overduidelijk wel, maar niet waarneembaar.

Niets in wat je beschreef maakt het bestaan ergens werkelijker dan het nu al is. Is de werkelijkheid meer dan telkens simpelweg dit ene moment? Theoretiseren en het toevoegen van kennis door ordelijk uit te zoeken hoe het leven in elkaar steekt, zou nuttig kunnen zijn, maar het maakt het leven nergens werkelijker dan het altijd al is.

[heeck]

Die natuurwetten werken niet met 100% perfecte wiskundige precisie.
Het is juist door een bijzondere afwijking van het systeem dat er een universum ontstaan is in the first place.

mmmmm
de natuurwetten trekken zich geen fluit aan van "onze wiskunde"
ze wijken ook nergens van af.... ze zijn wat ze zijn.
de afwijkingen zijn mankementen is onze beperkte kennis van het universum.

Idd.
Maar toch.. zonder die afwijking van de (ons bekende) natuurwetten hadden wij hier niet gezeten; had ons hele universum niet bestaan.
Vandaar dat ik me afvroeg waarom het geen "goedjes" worden genoemd.

Petra,

Mag ik ter vermeerdering van mijn begrip ene heldere omschrijving van die door jou bedoelde afwijking!

Roeland