Dag Jutter,
Jutter schreef:Het blijft voor mij toch altijd raar hoe mensen zich door zulke scheldkanonnades aangesproken kunnen voelen.
Als ik met scheldkanonnades wordt aangesproken voel ik mij niet 'aangesproken' maar uitgescholden en uitgescholden worden vind ik niet prettig. En als ik door het lawaai word gehinderd of belemmerd in mijn bezigheden al helemaal niet. Ligt dat bij jou anders?
Jutter schreef:Mensen voelen zich negatief afgeschilderd, waneer het eigenlijk de scheldkanonnen zijn die zichzelf negatief manifesteren.
Zo is mij van jongs af aan ingeprent om, als ik werd uitgescholden, te denken: 'Alles wat je zegt ben jezelf'. En dat is – tot op zekere hoogte – altijd een troost geweest.
Caroline Tensen vond zichzelf in een roddelblad beticht van – voor 'gewone mensen' - immoreel en asociaal gedrag. Ze kreeg de indruk dat zij, publiek bekend TV- figuur, vaaf dat moment door vreemden werd aangekeken met een uitdrukking van: 'Ben jij er dus zó eentje"! Haar 10-jarig zoontje werd op school uitgejouwd door de klasgenoten. En… ze liet het er niet bij zitten en maakte er een kort geding van.
Uitspraak: het roddelblad dient zich bij de eerstkomende uitgave op de verder witte cover nadrukkelijk te excuseren en op pagina 3 dat excuus uit te werken en de tekst van de aantijging in te trekken, Dwangsom: € 100.000.- De voorlopige schadevergoeding aan Caroline uit te betalen: € 25.000.-
Het heeft er alle schijn van dat de uitspraken van het roddelblad als onrechtmatig te veroordelen zijn en dat Caroline zich terecht 'aangesproken' voelde.
Gesteld: je zit in een schouwburg te kijken en luisteren naar een toneelstuk. Een aantal bezoekers is het met de inhoud van het stuk niet eens en laat dat voortdurend luidkeels blijken. Verzoek om stilte en andere vermaningen halen niets uit. Uiteindelijk wordt de voorstelling onderbroken en de lawaaischoppers worden door een paar agenten verwijderd, waarbij enig geweld noodzakelijk is.
Gaat hier iets fout en, zo ja, wat dan?
Jutter schreef:Onder mensen die emotioneel en intellectueel sterk in hun schoenen staan, is het eigenlijk onmogelijk om een ander te beledigen, en kan je uiteindelijk alleen jezelf beledigen door te schelden.
Deze zin begrijp ik niet helemaal. Ik denk dat je wilt zeggen dat iemand, die emotioneel en intellectueel sterk in zijn schoenen staat, anderen niet beledigt. Of degene, die zich misdraagt, zich niet beledigd zal voelen als hij in rustige en verstandige termen op zijn gedrag wordt gewezen is nog maar de vraag. Vrees ik. Jezelf tot het niveau van die ander verlagen is weer geen teken van emotioneel en intellectueel stevig in je schoenen staan. Vind ik.
De veelgehoorde 'waarden en normen' zullen in dit soort gebeurens een grote rol spelen, schat ik zo in. De vraag is dan: 'Waar halen we die waarden en normen vandaan'? of: 'Hoe bepalen wat de voor iedereen geldende waarden en normen zijn'? Het antwoord: "Zo is onze cultuur nu eenmaal" lijkt me niet voldoende.
Groeten.
Fons.