Freethinker.nl

reddish schreef:

Jutter schreef:Laten ze iedereen die beweert dat er een god is (beweren dat je gelooft dat er een god is, is weer een ander verhaal), maar eens wettelijk verplichten hun grote muil te houden zolang ze het niet aan kunnen tonen.

Een interessant idee (waar ik het overigens grondig mee oneens ben).

Zou je het iets verder praktisch kunnen uitwerken? Met name .....

Hoe bepaal je of iets "aangetoond" is?

Om het in één woord samen te vatten: verificatie. Wat betreft de kwaliteitsnormen die in de wetenschap worden gehanteerd; die kun je vast wel ergens nazoeken.

* "1+1 = 2"

Ik weet overigens niet wat voor rare wiskundige goocheltrucjes jij kent, maar naar mijn weten resulteert de quantiteit die we met 1 aanduiden, nadat diezelfde kwantiteit er aan toe is gevoegd, in een quantiteit die we met 2 aanduiden.

Maar voordat we in een pietluttige off-topic discussie belanden,kan ik misschien beter toelichten dat ik een pleidooi probeerde te maken voor een meer consequente behandeling. Of zowel "god is een klootzak" als "god is liefde" zijn geoorloofd, of beide uitspraken zijn even ongeoorloofd. Aangezien dat laatste in wel heel bizarre situaties uit zou monden, denk ik dat godslasterings wetten het beste de prullebak in zouden kunnen.

Jutter schreef:

Reddish schreef:* "1+1 = 2"

Ik weet overigens niet wat voor rare wiskundige goocheltrucjes jij kent, maar naar mijn weten resulteert de quantiteit die we met 1 aanduiden, nadat diezelfde kwantiteit er aan toe is gevoegd, in een quantiteit die we met 2 aanduiden.

Er wordt hier gesproken over geloven en dan komen ze met getallen. Iets wat verzonnen is door de mensheid en eigenlijk niet eens bestaat. Het is eigenlijk niets dan een handigheidje waar je verdomd veel mee kan. Geinig eigenlijk.

We moeten iets kunnen aantonen en dan weten we dat het zo is.... Met deze gedachtengang blijf ik problemen houden. Volgens mij weten we dan alleen maar een stukje/gedeelte. Want van wat we zien... daar gaan we onze eigen interpretaties aan hangen... en dan wordt het eigenlijk weer een stukje geloven. Maar dan dus geloof in de wetenschap.
Wetenschap (en ik weet er bar weinig van, omdat ik het veel te ongeloofwaardig vind en dus desinteresse krijg) is m.i. iets wat een mening voortbrengt n.a.v. proefjes en tests of statistiek (wat ik ook al zo vreselijk moeilijk vind) waarbij ze steeds het (of telkens bijna) zelfde antwoord krijgen. Vervolgens wordt het waarheid genoemd.

Wat is geloof nou eigenlijk?

1009 schreef:Dan moet er eerst eens een definitie van God worden gegeven. Die heb ik wel voorhanden, hoor, maar ik weet dat vele anderen het niet met me eens zullen zijn over die definitie.

Ik wil het graag horen. Vertel eens...

Ruby schreef:
1009 schreef:
Dan moet er eerst eens een definitie van God worden gegeven. Die heb ik wel voorhanden, hoor, maar ik weet dat vele anderen het niet met me eens zullen zijn over die definitie.
Ik wil het graag horen. Vertel eens...

'Geestelijk, almachtig en liefdevol wezen.' Maar voor deze discussie zou 'iets wat aanbeden wordt' denk ik wel kunnen volstaan.

'Geestelijk, almachtig en liefdevol wezen.' Maar voor deze discussie zou 'iets wat aanbeden wordt' denk ik wel kunnen volstaan.

Jummie! Een definitie die geen onderscheid maakt tussen "geld", "Satan", "God", en "Georgina Verbaan". Praise the Lord!

Jutter schreef:...Maar voordat we in een pietluttige off-topic discussie belanden,kan ik misschien beter toelichten dat ik een pleidooi probeerde te maken voor een meer consequente behandeling. Of zowel "god is een klootzak" als "god is liefde" zijn geoorloofd, of beide uitspraken zijn even ongeoorloofd. Aangezien dat laatste in wel heel bizarre situaties uit zou monden, denk ik dat godslasterings wetten het beste de prullebak in zouden kunnen.

En daar ben ik het uiteraard mee eens. Jammer, dan maar geen pietluttige discussie.

Gr., Sidney

1009 schreef:'Geestelijk, almachtig en liefdevol wezen.' Maar voor deze discussie zou 'iets wat aanbeden wordt' denk ik wel kunnen volstaan

Mag ik een klein nuanceverschil aanbrengen?
Dan zou ik willen zeggen: 'Iemand die aanbeden wordt'...

Mar

Mar schreef:
1009 schreef:
'Geestelijk, almachtig en liefdevol wezen.' Maar voor deze discussie zou 'iets wat aanbeden wordt' denk ik wel kunnen volstaan


Mag ik een klein nuanceverschil aanbrengen?
Dan zou ik willen zeggen: 'Iemand die aanbeden wordt'...

'Iemand' slaat op een persoon, is God een persoon? Ik geloof van wel, maar om godslastering te voorkomen is het misschien handiger als de definitie van 'god' bijvoorbeeld ook 'waanideeën' en 'beelden' kan omvatten.

Okay,
Voor mij is God dus een Persoon - ik kan daar voor mijzelf niet omheen.
Hoe iemand anders het wil zien - daar is hij/zij vrij in. Maar ik houd het dus hier op...

Mar

'Geestelijk, almachtig en liefdevol wezen.' Maar voor deze discussie zou 'iets wat aanbeden wordt' denk ik wel kunnen volstaan.
:[quote]


Hitler werd ook aanbeden. :roll

Almachtig is ook zo'n lekker zelf-tegenstrijdig concept. Als je reeds in staat bent alles te doen, kun je niets nieuws meer leren, kortom ben je toch niet werkelijk tot alles in staat.

Jutter schreef:Almachtig is ook zo'n lekker zelf-tegenstrijdig concept. Als je reeds in staat bent alles te doen, kun je niets nieuws meer leren, kortom ben je toch niet werkelijk tot alles in staat.

Dat vind ik geen logische gevolgtrekking. Als je almachtig bent kun je wellicht wel wat leren, maar je bent altijd bij machte om dingen/situaties te veranderen/ aan te passen. Alles is mogelijk.

Ruby schreef: Dat vind ik geen logische gevolgtrekking. Als je almachtig bent kun je wellicht wel wat leren, maar je bent altijd bij machte om dingen/situaties te veranderen/ aan te passen. Alles is mogelijk.

Als je alles kúnt, dan weet je ook alles. Als je alles weet, kun je niets meer leren.

En dan het volgende. Het is een cliché, maar wel eentje waar men nog nooit een antwoord op heeft kunnen geven: ' Kan God een steen scheppen die zo zwaar is dat Zij deze zelf niet kan tillen?'
Dit raadseltje betekent het einde van de mythe van de almachtigheid

ciao..

Devious schreef:En dan het volgende. Het is een cliché, maar wel eentje waar men nog nooit een antwoord op heeft kunnen geven: ' Kan God een steen scheppen die zo zwaar is dat Zij deze zelf niet kan tillen?'
Dit raadseltje betekent het einde van de mythe van de almachtigheid

Wel eens gehoord van Dr.H. Berkhof, Gereformeerd Dogmaticus?
Die heeft precies bij dit probleem langdurig stilgestaan - ik denk dus ook dat dit voorbeeld daarvandaan komt.
Maar hij zegt:

"In de Bijbel komt die uitdrukkig 'almachtig' weinig voor en dan nog in eschatologisch verband....(....)"God heeft in de almacht van zijn liefde besloten om daarbinnen ruimte te maken voor zijn mens en macht. Hij besloot macht te verliezen om gemeenschap te winnen. Zijn onmacht is een genadige on-wil om almachtig te zijn zonder ons en tegen ons. En zo heeft Hij ons verwikkeld in een geschiedenis met Hem waarin Hij terwille van de waarachtigheid van dit bondgenootschap zijn overmacht verbergt én uitdrukt in zijn weerloosheid, om ons de ruimte te geven om onszelf te worden, maar waarin Hij tegelijk in die weerloosheid zijn overmacht handhaaft om te voorkomen dat wij voor eeuwig tegen Hem en tegen onszelf zouden kiezen... "

(Christelijk geloof - Dr. H. Berkhof)

Mar

Mar schreef:Wel eens gehoord van Dr.H. Berkhof, Gereformeerd Dogmaticus?
Die heeft precies bij dit probleem langdurig stilgestaan - ik denk dus ook dat dit voorbeeld daarvandaan komt.
Maar hij zegt:

"In de Bijbel komt die uitdrukkig 'almachtig' weinig voor en dan nog in eschatologisch verband....(....)"God heeft in de almacht van zijn liefde besloten om daarbinnen ruimte te maken voor zijn mens en macht. Hij besloot macht te verliezen om gemeenschap te winnen. Zijn onmacht is een genadige on-wil om almachtig te zijn zonder ons en tegen ons. En zo heeft Hij ons verwikkeld in een geschiedenis met Hem waarin Hij terwille van de waarachtigheid van dit bondgenootschap zijn overmacht verbergt én uitdrukt in zijn weerloosheid, om ons de ruimte te geven om onszelf te worden, maar waarin Hij tegelijk in die weerloosheid zijn overmacht handhaaft om te voorkomen dat wij voor eeuwig tegen Hem en tegen onszelf zouden kiezen... "

(Christelijk geloof - Dr. H. Berkhof)

Mar

Op welk terrein van is Dr. Berkhof gepromoveerd?

Als bêta-mens heb ik het altijd ronduit onbegrijpelijk gevonden, de manier waarop intelligente mensen zich kunnen verliezen in bezigheden als exegese. Het concept is blijkbaar simpel: je neemt de waarheid van je religie aan als axioma, pakt een bijbel, zuigt hard aan je duim, en voilá: een volledig subjectief verhaal dat meer vragen oproept dan beantwoordt is geboren.

Als de schellen je eenmaal van de ogen vallen, en je in volle hevigheid beseft hoeveel mensen op deze planeet hun dagen en/of leven vullen met kolder, dan schrik je je rot. Potvolblomme, ik krijg er bijna bekeringsdrang van - ik heb echt de neiging om al deze mensen die mentaal zijn beschadigd door religie te willen genezen.

Groetjes, Sidney

reddish schreef:Op welk terrein van is Dr. Berkhof gepromoveerd?

Prof.Dr. H. Berkhof (1914-1995) had als hoofdvak Kerk-en dogmengeschiedenis. IN 1939 promoveerde hij op: "Die Theologie des Euseb von Caesarea."
Hij is docent geweest op Kerk en Wereld in Driebergen en heeft dogmatiek gedoceerd aan de Rijks Uiversiteit Leiden.
Hij had banden met Karl Barth en met "Die Bekennende Kirche" in Duitsland ten tijde van het nazi-regime.

reddish schreef:Als de schellen je eenmaal van de ogen vallen, en je in volle hevigheid beseft hoeveel mensen op deze planeet hun dagen en/of leven vullen met kolder, dan schrik je je rot.

Je zou natuurlijk je ook kunnen afvragen of er aan jou iets mis is - als zovelen religie niet zien als kolder, hoe komt het dan dat....?

Mar