Freethinker.nl

martha

je verhaal is veel te theoretisch en staat mijlenver af van de dagelijkse praktijk.
jouw aanpak zorgt ervoor dat er onmiddelijk 10 000'en kinderen nieuwe pleegouders nodig hebben (ook al draait het nu redelijk).

alleen al dat VMBOvoorbeeld toont dat je je vergist.
Ouders zullen zich nooit voor hun kinderen schamen. bij hogeropgeleiden (hoge funtie) is het nog minder als zij beseffen dat hun kind ondanks alles zijn best doet.

Jij hebt geen kinderen hé?

appelflap: ik denk dat je je hier op twee punten flink vergist. Ja Biajas heeft een kind weet ik van zien, horen etc. Ten tweede ga je voorbij aan psychologische verwaarlozing. Dan is er geen sprake van waardering voor het kind. In normakle gevallen is die er uiteraard en vanzelfsprekend. Echter, juist als er sprake is van psychologische mishandeling heeft een ouder geen interesse in het kind of verwacht het juist te veel van het kind.

Zie maar: "Psychische mishandeling

Onder psychische mishandeling valt de herhaaldelijk verbale agressie, het kleineren of het zich minderwaardig laten voelen van het kind. Een bijzondere vorm van psychische mishandeling is de "cognitieve mishandeling" waarbij er aan het kind te hoge eisen gesteld worden en het kind bijvoorbeeld verplicht wordt meer dan in gezonde hoeveelheid te studeren om beter te presteren. Ook het schaden van de relaties en de loyaliteit aan de ouders valt volgens alle handboeken kindermishandeling onder het begrip psychische kindermishandeling. Deze vorm van mishandeling en met name een bijzondere vorm daarvan (loyaliteitsmisbruik) kan leiden tot het ontwikkelen van het ouderverstotingssyndroom."
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kindermishandeling

appelfflap schreef:martha

je verhaal is veel te theoretisch en staat mijlenver af van de dagelijkse praktijk.
jouw aanpak zorgt ervoor dat er onmiddelijk 10 000'en kinderen nieuwe pleegouders nodig hebben (ook al draait het nu redelijk).

alleen al dat VMBO voorbeeld toont dat je je vergist.
Ouders zullen zich nooit voor hun kinderen schamen. bij hogeropgeleiden (hoge funtie) is het nog minder als zij beseffen dat hun kind ondanks alles zijn best doet.

Jij hebt geen kinderen hé?

tuurlijk appelflap...
ik ben leerlingen tegengekomen waarvan de paps en mams persé wilden dat het de HAVO ging doen. In klas 2 kwam zij op VMBO-TL, klas 2 nogmaals op VMBO-BBL, terwijl de test bij voorbaat aangaf: VMBO-KBL. Maar ja, dat was in de ogen van paps en mams was dat te min.

Hoe bezorg jij je eigen kind een minderwaardigheidscomplex.
Daarnaast heb ik 2 jaar voor HAVO/VWO-onderbouw, 2 jaar VMBO-onderbouw en 2 jaar VMBO-bovenbouw gestaan.
Wat ben ik veel falende oud
ers tegengekomen
....................................naar mijn bescheiden mening.
Martha

Het is ook zeker niet mijn ervaring met hoogopgeleide ouders, ook die willen gewoon het beste voor hun kind. En het is zeer kort door de bocht gesteld dat hoogopgeleide ouders zich voor hun kind schamen indien die kinderen niet bereiken wat zij bereikt hebben. Juist bij hoogopgeleide ouders is de stimulants het grootst! Die ontbreekt vaak meer bij ouders die zelf niet erg slim zijn, om het eens oneerbiedig te zeggen.
Of een gezinssituatie stabiel is of niet heeft ook niet zozeer te maken met werkende ouders of niet, de basis voor een stabiel gezin heeft andere factoren in zich. Je kan een uiterst stabiel gezin hebben waarbij beide ouders werken en dit goed plannen en organiseren. En een zeer onstabiele situatie waarbij de moeder thuis is. De factoren wat een gezin tot stabiel of niet stabiel maken zijn divers.

ik ben leerlingen tegengekomen waarvan de paps en mams persé wilden dat het de HAVO ging doen. In klas 2 kwam zij op VMBO-TL, klas 2 nogmaals op VMBO-BBL, terwijl de test bij voorbaat aangaf: VMBO-KBL. Maar ja, dat was in de ogen van paps en mams was dat te min.

Dit zijn excessen en geen regel. Ik ben ook ouders tegengekomen, laag opgeleid, die school maar lastig vonden en zich totaal niet bemoeide met hun kind, het ook totaal niet stimuleerde, waarbij kinderen die qua intellect wel meer bagage hadden, dit er niet uitkwam wegens gebrek aan aandacht en stimulans.
Dan ga ik echter niet zeggen dat laagopgeleide ouders hun kinderen niet stimuleren en dat dus kinderen van laagopgeleide ouders niet komen waar ze hadden kunnen komen.

En ja ook ik ben dit soort zaken tegengekomen gedurende mijn jaren in het onderwijs.

Misstanden zijn er overal, maar mijns inziens generaliseer je hier behoorlijk.

Sararje schreef:appelflap: ik denk dat je je hier op twee punten flink vergist. Ja Biajas heeft een kind weet ik van zien, horen etc. Ten tweede ga je voorbij aan psychologische verwaarlozing.

maar uit haar verhaal leidt ik af dat een éénoudergezin al slecht zou zijn voor een kind.
dat is wel heel kort door de bocht.

Kitty schreef:Het is ook zeker niet mijn ervaring met hoogopgeleide ouders, ook die willen gewoon het beste voor hun kind. En het is zeer kort door de bocht gesteld dat hoogopgeleide ouders zich voor hun kind schamen indien die kinderen niet bereiken wat zij bereikt hebben. Juist bij hoogopgeleide ouders is de stimulants het grootst! Die ontbreekt vaak meer bij ouders die zelf niet erg slim zijn, om het eens oneerbiedig te zeggen.
Of een gezinssituatie stabiel is of niet heeft ook niet zozeer te maken met werkende ouders of niet, de basis voor een stabiel gezin heeft andere factoren in zich. Je kan een uiterst stabiel gezin hebben waarbij beide ouders werken en dit goed plannen en organiseren. En een zeer onstabiele situatie waarbij de moeder thuis is. De factoren wat een gezin tot stabiel of niet stabiel maken zijn divers.

ik benoem gewoon een aantal factoren die van invloed zijn.
Daarnaast zijn er ook veel laag-opgeleide ouders die hun kind zoveel mogelijk stimuleren zodat zij kans hebben op een betere toekomst dan die hun ouders hebben.

In alle klassen van de bevolking zijn er ouders die je als incompetent kunt beschouwen.

appelfflap schreef:

Sararje schreef:appelflap: ik denk dat je je hier op twee punten flink vergist. Ja Biajas heeft een kind weet ik van zien, horen etc. Ten tweede ga je voorbij aan psychologische verwaarlozing.

maar uit haar verhaal leidt ik af dat een éénoudergezin al slecht zou zijn voor een kind.
dat is wel heel kort door de bocht.

Dat stel ik juist niet!
Ik noem voorbeelden uit alle klassen van de bevolking.
Zelf ben ik ook een alleenstaande moeder, en geloof mij, dit is voor mijn kind vele malen beter dan wanneer ik nog een partner had.

Waar mij het om gaat is dat er vele kinderen zijn, vaak ongemerkt die op 1 of andere wijze verwaarloosd of mishandeld worden.

Want vaak komt het niet eens buiten water in deze individualistische maatschappij.

biajas schreef:ik benoem gewoon een aantal factoren die van invloed zijn.
Daarnaast zijn er ook veel laag-opgeleide ouders die hun kind zoveel mogelijk stimuleren zodat zij kans hebben op een betere toekomst dan die hun ouders hebben.

In alle klassen van de bevolking zijn er ouders die je als incompetent kunt beschouwen.

Juist, op deze nuance zat ik te wachten, die ontbrak in je eerdere stukken.

Waar mij het om gaat is dat er vele kinderen zijn, vaak ongemerkt die op 1 of andere wijze verwaarloosd of mishandeld worden.

Want vaak komt het niet eens buiten water in deze individualistische maatschappij.

En indien het wel boven water komt loopt men keihard tegen de bureaucratie en de wachtlijsten van Jeugdzorg aan. Zou hier ook niet een oorzaak in kunnen zitten dat sommige zaken compleet uit de hand lopen?

Hetgeen waarover het in mijn ogen gewoon gaat is: dat een ieder zomaar aan een kin beginnen mag. Een recht dat je hebt in dit land. Je bent volwassen en hebt voldoende verantwoordelijkheidsgevoel. Je zou het aan moeten kunnen.

Toch gaat het best in een groot aantal gezinnen mis. Soms door omliggende factoren, maar daar gaat het nu niet om.

Waar het wel omgaat is, dat het kind onder druk komt te staan, wat weer een lechte invloed heeft op zijn/ haar of hun ontwikkelingen. Zij krijgen trauma's, letsel of worden in de extreme gevallen buiten hun wil om omgebracht omdat mama of papa te labiel is om gezond na te denken!

Het gebeurt maar, en het kind kan met onze geweldige vormen van jeugdhulpverlening --> t is trouwens de week van de jeugdhulpverlening... nergens terecht, of er komt geen oplossing die goed uitvalt voor dit kind.

ik kan daar maar 1 benaming voor geven:

verdrietig!

martha

Klopt Martha. Iedere boerenlul kan kinderen krijgen (en dit is geen stigmatisering van boeren noch van minderbegaafden.)

Maar er iets aan doen is gewoon niet mogelijk van tevoren. Als Jan en Truus van de hoek een kindje willen en het zit biologisch bij Jan en Truus goed en ik zou dan denken: oh jee zeg, wat moet er van zo'n kind bij dat stel terecht komen, omdat ik Jan en Truus niet inschat als in staat tot opvoeding of verantwoordelijkheid nemen. Dan krijgen Jan en Truus toch gewoon een kind. Hoe wil je dit in vredesnaam voorkomen.

Daarnaast ken ik ook gevallen van ellende bij kinderen die geadopteerd zijn, deze ouders waren echter behoorlijk gescreent, hoe kan dat nou?

Kitty schreef:Klopt Martha. Iedere boerenlul kan kinderen krijgen (en dit is geen stigmatisering van boeren noch van minderbegaafden.)

Maar er iets aan doen is gewoon niet mogelijk. Als Jan en Truus van de hoek een kindje willen en het zit biologisch bij Jan en Truus goed en ik zou dan denken: oh jee zeg, wat moet er van zo'n kind bij dat stel terecht komen, omdat ik Jan en Truus niet inschat als in staat tot opvoeding of verantwoordelijkheid nemen. Dan krijgen Jan en Truus toch gewoon een kind. Hoe wil je dit in vredesnaam voorkomen.

voorkomen kan niet, maar heeft men tijdens de zwangerschap al zijn twijfels? dan zou er een PvA moeten worden opgesteld.
Dit om ervoor zorg te dragen dat wanneer men ziet dat de vermoedens uitkomen, er per direct wat aan gedaan kan worden.

Want daar mankeert het nogal eens aan in dit land.

en dan denk ik nogal eens: arm kind.

Martha

Dus Jan en Truus willen een kindje, Truus wordt zwanger en ik licht een instantie in met het verhaal, bij mij in de straat is Truus zwanger, dit moet niet want Truus kan vast geen kindje verzorgen. De instantie gaat op bezoek bij zwangere Truus en komt tot de conclusie, jammer Truus maar dit kindje wordt vast niet gelukkig bij jullie dus wij verplichten je je kind na de geboorte af te staan zodat wij het aan ouders kunnen geven die er naar onze inschatting wel goed voor kunnen zorgen. Wellicht kunnen dan de strenge eisen die nu voor adoptie gelden hier als leidraad genomen worden. Dan krijgen niet veel mensen meer het recht om voor hun eigen kind te zorgen. Dus zwanger dan komt de beoordelingscommisie langs. Griezelig idee.

Nee, wat moet gebeuren is de problemen bij de jeugdhulpverlening oplossen, zodat indien nodig meteen adequate hulp kan komen zodat men op het moment dat dat echt nodig is, kan ingrijpen en niet pas om de hoek komt kijken als het al te laat is, zoals nu vaak het geval is.

Kitty schreef:Dus Jan en Truus willen een kindje, Truus wordt zwanger en ik licht een instantie in met het verhaal, bij mij in de straat is Truus zwanger, dit moet niet want Truus kan vast geen kindje verzorgen. De instantie gaat op bezoek bij zwangere Truus en komt tot de conclusie, jammer Truus maar dit kindje wordt vast niet gelukkig bij jullie dus wij verplichten je je kind na de geboorte af te staan zodat wij het aan ouders kunnen geven die er naar onze inschatting wel goed voor kunnen zorgen. Wellicht kunnen dan de strenge eisen die nu voor adoptie gelden hier als leidraad genomen worden. Dan krijgen niet veel mensen meer het recht om voor hun eigen kind te zorgen. Dus zwanger dan komt de beoordelingscommisie langs. Griezelig idee.

Nee, wat moet gebeuren is de problemen bij de jeugdhulpverlening oplossen, zodat indien nodig meteen adequate hulp kan komen zodat men op het moment dat dat echt nodig is, kan ingrijpen en niet pas om de hoek komt kijken als het al te laat is, zoals nu vaak het geval is.

fout,...
de instanties moeten pas inspringen wanneer het fout dreigt te gaan.
en helaas, dat lukt ze nu nog niet eens.