Maar dat is net iets waar religies handig in zijn: zich voorstellen als de brengers van ethiek die feitelijk al lang voor hen bestond.Peter van Velzen schreef:...ik ben meer geïnteresseerd in de menselijke ethiek, dat is mijns inziens waar het echt om draait.
Mensen eerden hun ouders al eeuwen vóór de Tien Geboden;
Mensen verzorgden hun zieken al eeuwen vóór Moeder Theresa;
Mensen trachtten al hun huishouden op orde te krijgen vóór Mohammed;
etc....
Trouwens, als je een morele bedenking bij een religie maakt, krijg je steevast als antwoord dat je dat "in zijn tijd" moet zien.
Zo'n recuperatie is heel gewoon en niet beperkt tot moraal: zonsverduisteringen, springvloeden, de nieuwe maan zijn allemaal door priesters ingeroepen als iets waar zij macht over hebben.
Desondanks had het eerste christendom net dezelfde moraal (de moraal die de evangelisten aan Jezus toeschrijven) als de rest van de Romeinse wereld.
Zo vermaande Paulus de slaven hun meesters te dienen, om het christendom geen slechte naam te geven bij niet-christenen, en pochte een andere vroege kerkvader (even de naam kwijt) dat christenen de algemene Romeinse moraal beter volgden, omdat ze de hel vreesden.
De moraal van een samenleving groeit over heel lange tijd (vele elementen bestaan ook in de dierenwereld) en is een essentieel onderdeel van het voortbestaan van elke sociale groep.