Ik geloof in de idee. Het al dan niet bestaan van een God is iets wat ik nooit (in objectieve zin) kan zeggen.Fjedka schreef:Komt dat niet uit de bijbel? Ook daar heeft een vrijdenker geen boodschap aan.
Arend, je bent toch niet gelovig, mag ik hopen?
Dat betekend niet dat ik al het geschrevene niet als onderbouwing voor mijn argumenten gebruik, want dit doe ik soms.
Persoonlijk begrijp ik (nog) niet bar veel van de bijbel en lees het enkel op een dialectische manier zo af en toe, met een kritisch oog (ten opzichte van mijn interpretatie).
Tevens ben ik het deels eens met het absurde: http://nl.wikipedia.org/wiki/Absurdisme
"Het onderzoek naar de essentiële (existentiële) vragen van het bestaan leidt traditioneel tot twee mogelijke uitkomsten: de conclusie is hetzij dat het leven geen betekenis heeft, hetzij men probeert op een kunstmatige manier (zoals via godsdienst) het vacuüm op te vullen.
Camus stelt een derde keuzemogelijkheid voor: vrede hebben met het idee dat het leven geen werkelijke betekenis heeft en toch gewoon doorleven. Mensen die voor deze derde optie kiezen zijn volgens Camus absurde helden. In De Mythe van Sisyphus beschrijft hij drie voorbeelden van mensen met deze levensinstelling: de Rebel, de Kunstenaar en Don Juan."
Ik geloof in de idee krachtens het absurde. Ik kan vrede hebben met het idee dat het leven geen werkelijke betekenis heeft en kan daarom evengoed geloven in de idee. Als ik maar overleef, DAT is de essentie van mijn leven.