De 'fysieke' wereld bestaat binnen Bewustzijn, niet bewustzijn binnen de fysieke wereld

[axxyanus]

En het masker is afgevallen. Alles is betekenisloos, de menselijke ervaring heeft geen gewicht, (vrije) wil bestaat niet, alles is materie. Iedereen die afwijkt van dit dogma is een kwakzalver.

De zoveelste stroman.

Er is een verschil tussen de menselijke ervaring het juiste gewicht toekennen en de (beweringen over de) menselijke ervaring op een of andere manier als onfeilbaar te zien en kritiekloos te aanvaarden. Dat laatste is wat jij hier al een hele tijd van de andere deelnemers verwacht als jij ervaringen ter sprake brengt.

Als mensen beweren god te hebben ervaren, dan hebben ze wat mij betreft enkel iets ervaren waar ze het etiket "god" hebben opgeplakt. Ik hoef niet aan te nemen dat ze inderdaad een aanraking met god hebben meegemaakt.

Als mensen beweren een uittreding ervaren te hebben, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben dat hen naar dat etiket heeft geleid. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat ze werkelijk als een soort geest boven hun lichaam zijn gaan zweven.

Als mensen beweren de vrije wil te ervaren, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben waar ze het etiket: "vrije wil" hebben opgeplakt. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat wat ze ervaren werkelijk de vrije wil is. Zelfs als we ervan uitgaan dat mensen een vrije wil hebben, kunnen we onze bedenkingen hebben bij de uitspraak dat die kan ervaren worden.

[VseslavBotkin]

En het masker is afgevallen. Alles is betekenisloos, de menselijke ervaring heeft geen gewicht, (vrije) wil bestaat niet, alles is materie. Iedereen die afwijkt van dit dogma is een kwakzalver.

De zoveelste stroman.

Er is een verschil tussen de menselijke ervaring het juiste gewicht toekennen en de (beweringen over de) menselijke ervaring op een of andere manier als onfeilbaar te zien en kritiekloos te aanvaarden. Dat laatste is wat jij hier al een hele tijd van de andere deelnemers verwacht als jij ervaringen ter sprake brengt.

De menselijke ervaring, dat is echt alles wat er is. Die skeptische houding die jij hebt, die je gebruikt om de wil te ondermijnen - je zei het letterlijk, doe nou niet alsof je het alleen maar "het juiste gewicht wil toekennen" - dat is onderdeel van de menselijke ervaring. Dat "meta-perspectief" dat jij meent te hebben is een droom die voortkomt uit het kliekje waar je inzit.

Als mensen beweren god te hebben ervaren, dan hebben ze wat mij betreft enkel iets ervaren waar ze het etiket "god" hebben opgeplakt. Ik hoef niet aan te nemen dat ze inderdaad een aanraking met god hebben meegemaakt.

Als mensen beweren een uittreding ervaren te hebben, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben dat hen naar dat etiket heeft geleid. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat ze werkelijk als een soort geest boven hun lichaam zijn gaan zweven.

Als mensen beweren de vrije wil te ervaren, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben waar ze het etiket: "vrije wil" hebben opgeplakt. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat wat ze ervaren werkelijk de vrije wil is. Zelfs als we ervan uitgaan dat mensen een vrije wil hebben, kunnen we onze bedenkingen hebben bij de uitspraak dat die kan ervaren worden.

Je wees mijn suggestie om naar die ervaring te gaan snauwend af, want jij weet al lang hoe de vork in de steel zit: de wil bestaat niet, vrije wil bestaat al helemaal niet, alles is uiteindelijk materieel. Iets anders is een warm gevoel en "kwakzalverij". Hoeft ook niet bewezen te worden!

Het idee dat "wij" verantwoordelijkheid hebben naar iets dat boven de mens staat zijn resten van het Christendom en het metafysisch dualisme dat daarbij hoort. Al zou die verantwoordelijkheid bestaan - zou die ook opgaan als onze menselijkheid in het geding komt?

Jij bent dus wederom gewoon zelf de gelovige, zo heilig en kritiekloos overtuigt van zijn onbewijsbare metafysische leer, die zijn religie gebruikt om de mens schade toe te brengen en in geestelijke slavernij te houden. Gomarus en de rest van het calvinisme zijn trots op je.

[HierEnNu]

Als mensen beweren een uittreding ervaren te hebben, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben dat hen naar dat etiket heeft geleid. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat ze werkelijk als een soort geest boven hun lichaam zijn gaan zweven.

Kennelijk beperk jij het bewustzijn tot binnen de lichaamsgrenzen, of begrijp ik dat verkeerd?
Toch beschouw je dat bewustzijn niet als een soort geest welk in je lichaam zweeft.

Waarom beschouw je bewustzijn buiten het lichaam dan wel als een soort geest?

[axxyanus]

En het masker is afgevallen. Alles is betekenisloos, de menselijke ervaring heeft geen gewicht, (vrije) wil bestaat niet, alles is materie. Iedereen die afwijkt van dit dogma is een kwakzalver.

De zoveelste stroman.

Er is een verschil tussen de menselijke ervaring het juiste gewicht toekennen en de (beweringen over de) menselijke ervaring op een of andere manier als onfeilbaar te zien en kritiekloos te aanvaarden. Dat laatste is wat jij hier al een hele tijd van de andere deelnemers verwacht als jij ervaringen ter sprake brengt.

De menselijke ervaring, dat is echt alles wat er is.

Neen, dat is niet alles wat er is. Dat is alles waarmee wij rechtstreeks te maken hebben. Maar zelfs als het alles is wat er is, is daarom de interpretatie die we aan die menselijke ervaring geven of het etiket dat we op die ervaring plakken nog niet correct. Jouw interpretatie van die ervaring: "Vrije wil" is niet de ervaring zelf.

Als mensen beweren god te hebben ervaren, dan hebben ze wat mij betreft enkel iets ervaren waar ze het etiket "god" hebben opgeplakt. Ik hoef niet aan te nemen dat ze inderdaad een aanraking met god hebben meegemaakt.

Als mensen beweren een uittreding ervaren te hebben, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben dat hen naar dat etiket heeft geleid. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat ze werkelijk als een soort geest boven hun lichaam zijn gaan zweven.

Als mensen beweren de vrije wil te ervaren, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben waar ze het etiket: "vrije wil" hebben opgeplakt. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat wat ze ervaren werkelijk de vrije wil is. Zelfs als we ervan uitgaan dat mensen een vrije wil hebben, kunnen we onze bedenkingen hebben bij de uitspraak dat die kan ervaren worden.

Je wees mijn suggestie om naar die ervaring te gaan snauwend af, want jij weet al lang hoe de vork in de steel zit: de wil bestaat niet, vrije wil bestaat al helemaal niet, alles is uiteindelijk materieel. Iets anders is een warm gevoel en "kwakzalverij".

Ik heb gewoon even arrogant vrije wil van de hand gewezen als jij die hier arrogant naar voor schuift. Jij vind blijkbaar dat jij hier mag poneren hoe de vork in de steel zit: de vrije wil bestaat. Maar als dan iemand op net de zelfde manier die zaken van tafel schuift ga je klagen over dat gedrag, dat je hier zelf al de hele tijd vertoont.

Het idee dat "wij" verantwoordelijkheid hebben naar iets dat boven de mens staat zijn resten van het Christendom en het metafysisch dualisme dat daarbij hoort. Al zou die verantwoordelijkheid bestaan - zou die ook opgaan als onze menselijkheid in het geding komt?

Waarom vraag je dat aan mij? Jij bent zo gretig om anderen een rest christendom in de schoenen te schuiven dat je daarbij van alles uit je duim zuigt. Nu probeer je mij blijkbaar metafysisch dualisme aan te wrijven.

Jij bent dus wederom gewoon zelf de gelovige, zo heilig en kritiekloos overtuigt van zijn onbewijsbare metafysische leer, die zijn religie gebruikt om de mens schade toe te brengen en in geestelijke slavernij te houden. Gomarus en de rest van het calvinisme zijn trots op je.

Neen, jij bent de hypokriete stromanplanter. Iemand die er geen probleem mee heeft om heel overtuigd zijn eigen metafysische leer hier naar voor te schuiven maar als er weerwerk komt, het als negatief probeert voor te stellen dat anderen overtuigd zijn van hun eigen metafysische leer. De enigen die hier blijkbaar overtuigd mogen zijn van hun eigen metafysische leer zijn de personen die het met je eens zijn. De anderen moeten als duivels bestreden worden, desnoods door hun overtuigingen zo negatief mogelijk te verdraaien.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Als mensen beweren een uittreding ervaren te hebben, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben dat hen naar dat etiket heeft geleid. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat ze werkelijk als een soort geest boven hun lichaam zijn gaan zweven.

Kennelijk beperk jij het bewustzijn tot binnen de lichaamsgrenzen, of begrijp ik dat verkeerd?
Toch beschouw je dat bewustzijn niet als een soort geest welk in je lichaam zweeft.

Waarom beschouw je bewustzijn buiten het lichaam dan wel als een soort geest?

Omdat het zoiets zou zijn als een computer programma zonder computer.

[heeck]

VseslavB

Ja, zie mijn bericht op axxyanus.

De wil lijkt mij vrij zolang je in wat Schopenhauer "kinese" noemt verkeerd. D.w.z. dat je je lichaam niet als object ervaart, maar als datgene wat "je" bent en "je" bestuurt (strikt genomen is er op dit moment geen onderscheid meer tussen het "ik" en het lichaam, tussen handelaar en handeling). Ik leen even van deze hele mooie samenvatting van Plato Stanford:. . .

Je antwoord aan Axxyanus toont alleen maar verdiepende verwarring, die je gelukkig voortzet met je aanhalen van Stanford Edu.
Geef bij zoiets voortaan de link erbij.

Jij wilt telkens je opponent framen binnen jouw bevindingen die van allerlei aard kunnen zijn omdat je taalbekwaam bent en snel van domein en dus van betekenis kunt wisselen.
Tot en met het uitdelen van moraaldisciplinaire toevoegingen zoals:

Als je dat fenomeen buiten beschouwing laat ben je gewoon lege hulzen aan het opbraken, woorden zonder referenten. IJdel gezwets.

dat jij meent te hebben is een droom die voortkomt uit het kliekje waar je inzit.

Een prima methode als je meedoet aan een debat-competitie, daar niet van. Ook is het oproepen van velerlei emoties met een enkele suggestie ook nog te zien als een poëtische kwaliteit. Zeker.


En ik moet zodoende verkeren binnen wat Schopenhauer "kinese" noemt, wat je denkt toe te lichten via Stanford waar staat wat jij over mij vermoedt?
Laat ik een ander woord nemen om de oplopende verwarring te schetsen:

WETTEN

Wetboek van strafrecht
Een cultuurverschijnsel dat wordt ingezet om elkaar de maat te nemen en soms voor iedereen behoort te gelden.

Wetten der emoties door Nico Frijda
Studie over voor iedereen geldend reageren van mensen en ook andere dieren.

Natuurwetten
Invloeden en effecten die iedereen bij blootstelling ondergaat.

Die niet identieke betekenissen sla je niet plat door vanaf je huis-catheder zelfs te melden:

De menselijke ervaring, dat is echt alles wat er is.

Bedoel je dat vanuit de privébelevenis, of vanuit de gemiddelde ditto?
Wat behelst je, want ik lees wat mee ook, om hier de moraal-geselaar uit te hangen:

. . . onbewijsbare metafysische leer, die zijn religie gebruikt om de mens schade toe te brengen en in geestelijke slavernij te houden. Gomarus en de rest van het calvinisme zijn trots op je.

Of heb ik te begrijpen dat jouw ervaring de enige tellende is.


Roeland

[axxyanus]

Als mensen beweren een uittreding ervaren te hebben, dan wil ik best aannemen dat ze iets ervaren hebben dat hen naar dat etiket heeft geleid. Ik hoef daarom nog niet aan te nemen dat ze werkelijk als een soort geest boven hun lichaam zijn gaan zweven.

Kennelijk beperk jij het bewustzijn tot binnen de lichaamsgrenzen, of begrijp ik dat verkeerd?

Ik zie bewustzijn als (het neveneffect van) een proces in het lichaam.

Toch beschouw je dat bewustzijn niet als een soort geest welk in je lichaam zweeft.

Waarom beschouw je bewustzijn buiten het lichaam dan wel als een soort geest?

Omdat een buitenlichaamelijk bewustzijn nog moeilijk (een neveneffect van) een lichaamelijk proces kan zijn.

Als duidelijk zou worden dat buitenlichaamelijk bewustzijn bestaat en we dus IMO met een soort geest te maken hebben, zal ik waarschijnlijk mijn visie herzien en ook het binnenlichaamelijk bewustzijn als een soort geest zien.

[VseslavBotkin]

De zoveelste stroman.

Er is een verschil tussen de menselijke ervaring het juiste gewicht toekennen en de (beweringen over de) menselijke ervaring op een of andere manier als onfeilbaar te zien en kritiekloos te aanvaarden. Dat laatste is wat jij hier al een hele tijd van de andere deelnemers verwacht als jij ervaringen ter sprake brengt.

De menselijke ervaring, dat is echt alles wat er is.

Neen, dat is niet alles wat er is. Dat is alles waarmee wij rechtstreeks te maken hebben. Maar zelfs als het alles is wat er is, is daarom de interpretatie die we aan die menselijke ervaring geven of het etiket dat we op die ervaring plakken nog niet correct. Jouw interpretatie van die ervaring: "Vrije wil" is niet de ervaring zelf.

[...]

Ik heb gewoon even arrogant vrije wil van de hand gewezen als jij die hier arrogant naar voor schuift. Jij vind blijkbaar dat jij hier mag poneren hoe de vork in de steel zit: de vrije wil bestaat. Maar als dan iemand op net de zelfde manier die zaken van tafel schuift ga je klagen over dat gedrag, dat je hier zelf al de hele tijd vertoont.

Haha, ik schuif niks naar voren, ik zeg alleen dat we het over de ervaring moeten hebben! De ervaring moet centraal staan bij een gesprek over (vrije) wil. Dat het woord niet het ding is, ben ik met je eens. Maar dat betekent niet dat je geen gesprek kunt hebben over fenemenologie. Maar ik snap niet waarom dat zo'n groot probleem voor je is wanneer je schijnbaar gelooft dat er een of andere hinterwelt is zonder enig bewijs? En dat geloof vervolgens ook gebruikt om skeptisch te zijn over de belevingswereld.

Het idee dat "wij" verantwoordelijkheid hebben naar iets dat boven de mens staat zijn resten van het Christendom en het metafysisch dualisme dat daarbij hoort. Al zou die verantwoordelijkheid bestaan - zou die ook opgaan als onze menselijkheid in het geding komt?

Waarom vraag je dat aan mij? Jij bent zo gretig om anderen een rest christendom in de schoenen te schuiven dat je daarbij van alles uit je duim zuigt. Nu probeer je mij blijkbaar metafysisch dualisme aan te wrijven.

Dat zeg je toch zelf? De menselijke ervaring is niet de gehele werkelijkheid. Er is meer dan dat. Metafysisch dualisme; mensen hebben maar toegang tot één kant van de munt. Sterker nog, die andere, onzichtbare kant van de munt is heer en meester van de mens, zoals je in je bericht hierboven impliciet zegt. Doet me denken aan de Schepper die gescheiden van de Schepping.

[axxyanus]

Ik heb gewoon even arrogant vrije wil van de hand gewezen als jij die hier arrogant naar voor schuift. Jij vind blijkbaar dat jij hier mag poneren hoe de vork in de steel zit: de vrije wil bestaat. Maar als dan iemand op net de zelfde manier die zaken van tafel schuift ga je klagen over dat gedrag, dat je hier zelf al de hele tijd vertoont.

Haha, ik schuif niks naar voren, ik zeg alleen dat we het over de ervaring moeten hebben!

Jij hebt het bestaan van de vrije wil naar voor geschoven. Het is juist omdat jij die naar voor schoof dat anderen daartegenin zijn gegaan.

De ervaring moet centraal staan bij een gesprek over (vrije) wil.

Neen, dat moet niet. Net zomin als de ervaring centraal moet staan als mensen het over god willen hebben en hoe zij die ervaren.

Dat het woord niet het ding is, ben ik met je eens. Maar dat betekent niet dat je geen gesprek kunt hebben over fenemenologie. Maar ik snap niet waarom dat zo'n groot probleem voor je is wanneer je schijnbaar gelooft dat er een of andere hinterwelt is zonder enig bewijs?

Ik geloof helemaal niet in een hinterwelt. Tenzij dat weer een van die woorden is waar jij een eigen betekenis aan geeft.

Waarom vraag je dat aan mij? Jij bent zo gretig om anderen een rest christendom in de schoenen te schuiven dat je daarbij van alles uit je duim zuigt. Nu probeer je mij blijkbaar metafysisch dualisme aan te wrijven.

Dat zeg je toch zelf? De menselijke ervaring is niet de gehele werkelijkheid. Er is meer dan dat. Metafysisch dualisme; mensen hebben maar toegang tot één kant van de munt. Sterker nog, die andere, onzichtbare kant van de munt is heer en meester van de mens, zoals je in je bericht hierboven impliciet zegt. Doet me denken aan de Schepper die gescheiden van de Schepping.

Het bovenstaande is geen metafysisch dualisme. Materialisme en idealisme zijn metafysiche monismes. De overtuiging dat er meer is dan onze ervaring maakt van die visies geen metafysisch dualisme. Voor iemand die zo graag met filosofen uitpakt, lijkt je me danig in de war wat betreft het filosofisch jargon.

Voor de rest heeft waar jij aan moet denken, wat mij betreft hier geen enkele waarde meer. Daarvoor is de regelmaat waarmee je hier stromannen opdiept te groot.

[VseslavBotkin]

Je komt over alsof je behoorlijk boos en geïrriteerd bent. Heeft dat er misschien mee te maken dat je denkt dat er een persoon achter deze lappen tekst schuilgaat, een persoon die anders had kunnen gehandeld dan hij heeft gehandeld, en die jij verantwoordelijk houdt voor de manier waarop hij zich geuit heeft?

Neen, dat moet niet. Net zomin als de ervaring centraal moet staan als mensen het over god willen hebben en hoe zij die ervaren.

Precies deze houding is de dood van alle filosofie. We gaan het nergens meer over hebben, wat we zeggen heeft geen enkele invloed op hoe we de wereld ervaren, aleen maar een abstract, ijdel taalspelletje waarbij je je stokpaardjes kunt berijden en kunt winnen van anderen. Is er een beter voorbeeld dan deze hele situatie? Je gelooft je eigen opvatting niet eens, mi gado.

Voor de rest heeft waar jij aan moet denken, wat mij betreft hier geen enkele waarde meer. Daarvoor is de regelmaat waarmee je hier stromannen opdiept te groot.

Insgelijks.

[dikkemick]

Jammer, want er leek potentie en progressie in deze verrassende gesprekken te zitten. Een andere zienswijze prikkelt natuurlijk altijd de verbeelding en het zou jammer zijn als het op haantjesgedrag doodbloed.

[axxyanus]

Je komt over alsof je behoorlijk boos en geïrriteerd bent. Heeft dat er misschien mee te maken dat je denkt dat er een persoon achter deze lappen tekst schuilgaat, een persoon die anders had kunnen gehandeld dan hij heeft gehandeld, en die jij verantwoordelijk houdt voor de manier waarop hij zich geuit heeft?

Neen, ik reageer boos omdat ik je als een machine zie, die deterministisch kan beïnvloed worden door (boze) reacties. [ voor het geval dat niet duidelijk was, ja dat was sarcasme ].

Neen, dat moet niet. Net zomin als de ervaring centraal moet staan als mensen het over god willen hebben en hoe zij die ervaren.

Precies deze houding is de dood van alle filosofie. We gaan het nergens meer over hebben, wat we zeggen heeft geen enkele invloed op hoe we de wereld ervaren, aleen maar een abstract, ijdel taalspelletje waarbij je je stokpaardjes kunt berijden en kunt winnen van anderen. Is er een beter voorbeeld dan deze hele situatie? Je gelooft je eigen opvatting niet eens, mi gado.

Onzin. Als jij het enkel over je eigen ervaringen kan hebben, dan is dat jouw persoonlijke beperking waar niemand anders zich door getroffen hoeft te voelen. Als er iemand hier is, die overal een taalspelletje van maakte, dan was dat jij, die voortdurend woorden in een afwijkende betekenis gebruikt en vaak ook van de ene betekenis naar de andere springt.

[VseslavBotkin]

Neen, dat moet niet. Net zomin als de ervaring centraal moet staan als mensen het over god willen hebben en hoe zij die ervaren.

Precies deze houding is de dood van alle filosofie. We gaan het nergens meer over hebben, wat we zeggen heeft geen enkele invloed op hoe we de wereld ervaren, aleen maar een abstract, ijdel taalspelletje waarbij je je stokpaardjes kunt berijden en kunt winnen van anderen. Is er een beter voorbeeld dan deze hele situatie? Je gelooft je eigen opvatting niet eens, mi gado.

Onzin. Als jij het enkel over je eigen ervaringen kan hebben, dan is dat jouw persoonlijke beperking waar niemand anders zich door getroffen hoeft te voelen. Als er iemand hier is, die overal een taalspelletje van maakte, dan was dat jij, die voortdurend woorden in een afwijkende betekenis gebruikt en vaak ook van de ene betekenis naar de andere springt.

Het gaat niet om mijn ervaring, Sherlock. Het gaat om ervaring in het algemeen, voor de honderste keer. Over stromannen gesproken! Wat denk jij eigenlijk dat filosofie is? Filosofie gaat over hoe je de wereld ervaart. Wanneer ik een opvatting over vrije wil heb heb ik bepaalde dingen ervaren, daarover nagedacht (of dingen ervaren terwijl ik nadacht), en daar praat ik over. Denk je dat Heidegger 600 pagina's uit zijn mouw heeft geschudt omdat hij dat wel geinig vond klinken? De beste man heeft allerlei zaken ervaren, dingen gezien, gevoeld, en dat verwerkt hij vervolgens in een boek. Als je dat leest en het serieus neemt, zijn gedachten proeft, kun jij die kijk die hij had - toen hij nog leefde - tot op bepaalde hoogte ook ervaren.

Bij metafysica in abstractere zin zijn we al wat verder verwijderd. Daar gaat het over opvattingen die niet ervaarbaar zijn, maar waarbij je dingen nog een beetje met elkaar kunt vergelijken. Hmmmm.... Echt filosofie kun je het niet noemen, het gaat meer om abstracte opvattingen, maar het kan natuurlijk wel interessant zijn soms.

Op het moment dat je abstracte opvattingen verdedigd die je noch ervaart, noch waar je in gelooft snap ik niet waarom je überhaupt communiceert met anderen. Wat probeer je in godsnaam te bereiken? Er vindt geen enkele gedachtewisseling plaats, er vindt geen enkele uitwisseling van ideeën plaats. Beiden zijn ook onmogelijk, want je hebt letterlijk helemaal niks te zeggen. Alleen: de opvatting waar ik niet in geloof klopt.

Je komt over alsof je behoorlijk boos en geïrriteerd bent. Heeft dat er misschien mee te maken dat je denkt dat er een persoon achter deze lappen tekst schuilgaat, een persoon die anders had kunnen gehandeld dan hij heeft gehandeld, en die jij verantwoordelijk houdt voor de manier waarop hij zich geuit heeft?

Neen, ik reageer boos omdat ik je als een machine zie, die deterministisch kan beïnvloed worden door (boze) reacties. [ voor het geval dat niet duidelijk was, ja dat was sarcasme ].

Haha... Nou, het was een mooi "gesprek". Fijne avond!

[axxyanus]

Het gaat niet om mijn ervaring, Sherlock. Het gaat om ervaring in het algemeen, voor de honderste keer.

Hoe kunnen er ervaringen in het algemeen zijn? Jij hebt toch enkel jouw ervaring? Als anderen hun ervaring hebben, dan moeten die toch buiten jou bestaan maar je beweert nu juist dat er niets bestaat, dat er enkel (jouw) ervaringen zijn.

Jij die zo graag van anderen beweert dat ze niet in hun eigen metafysica geloven, lijkt me hier duidelijk te illustreren dat jij (ook) niet in je eigen metafysica gelooft. Langs de ene kant beweren dat er niets buiten je zelf bestaat maar langs de andere kant het over ervaringen hebben van mensen die buiten je zelf bestaan.

Over stromannen gesproken! Wat denk jij eigenlijk dat filosofie is? Filosofie gaat over hoe je de wereld ervaart.

Onzin, dat is waartoe jij de filosfie probeert te beperken.

Wanneer ik een opvatting over vrije wil heb heb ik bepaalde dingen ervaren, daarover nagedacht (of dingen ervaren terwijl ik nadacht), en daar praat ik over. Denk je dat Heidegger 600 pagina's uit zijn mouw heeft geschudt omdat hij dat wel geinig vond klinken? De beste man heeft allerlei zaken ervaren, dingen gezien, gevoeld, en dat verwerkt hij vervolgens in een boek. Als je dat leest en het serieus neemt, zijn gedachten proeft, kun jij die kijk die hij had - toen hij nog leefde - tot op bepaalde hoogte ook ervaren.

Daarom hoeven wij dat nog niet serieus te nemen. Dat iemand op een of andere manier zijn ervaringen tot een boek heeft verwerkt, wil nog niet zeggen dat er betekenisvolle inzichten instaan. Ook kwakzalvers kunnen 600 pagina's uit hun mouw schudden.

Op het moment dat je abstracte opvattingen verdedigd die je noch ervaart, noch waar je in gelooft snap ik niet waarom je überhaupt communiceert met anderen.

Waarom probeer jij altijd van anderen te suggereren dat ze niet geloven in hun metafysica?

Geloof jij wel in jouw metafyscia? Indien ja, waarom communiceer je dan met mij? Volgens jouw metafysica bestaat er namelijk niets buiten jou. Ik ben dus niet meer dan een hersenschim van jou. Waarom probeer je een van je hersenschimmem te overtuigen?

[VseslavBotkin]

Het gaat niet om mijn ervaring, Sherlock. Het gaat om ervaring in het algemeen, voor de honderste keer.

Hoe kunnen er ervaringen in het algemeen zijn? Jij hebt toch enkel jouw ervaring? Als anderen hun ervaring hebben, dan moeten die toch buiten jou bestaan maar je beweert nu juist dat er niets bestaat, dat er enkel (jouw) ervaringen zijn.

Jij die zo graag van anderen beweert dat ze niet in hun eigen metafysica geloven, lijkt me hier duidelijk te illustreren dat jij (ook) niet in je eigen metafysica gelooft. Langs de ene kant beweren dat er niets buiten je zelf bestaat maar langs de andere kant het over ervaringen hebben van mensen die buiten je zelf bestaan.

Het onderscheid tussen subject en object is subjectief en weinig nuttig.

Dát ben ik niet met je eens. Het is bijzonder nuttig om onderscheid te maken, tussen degene die iets waarneemt, en hetgene dat hij waarneemt. als je zegt. "Iets ziet iets" dan weet een ander nog niks. ("iets" is in deze zin zowel onderwerp(=subject) als lijdend voorwerp(=object)).

Ja, hier heb je helemaal gelijk in. Het is natuurlijk inherent aan onze taal, dit onderscheid, en zonder zou het erg lastig worden om met een ander te praten, haha.

Wat ik zelf problematisch vind, echter, is om dit onderscheid te zien als iets subtantieels, als in: "de werkelijkheid bestaat op fundamenteel niveau uit objecten en subjecten"; alsof er sprake is van twee fundamenteel andere zaken die niet in overeenstemming kunnen worden gebracht met elkaar (men spreekt in de filosofie ook wel van een "ontologische kloof"). In mijn ogen draagt zo'n manier van denken bij aan het idee van materialisme, en daarmee aan het achterhaalde metafysisch dualisme.

Daarnaast is de subject-object distinctie in de filosofie de oorzaak van een hele rits filosofische "problemen", zoals bv. "wat is de relatie tussen de geest en het lichaam?", het harde "probleem" van het bewustzijn, en misschien nog wel het belangrijkste, het debat tussen realisten en antirealisten. De vraag "is de realiteit wel echt?", kan ook geformuleerd worden als, "bestaat de realiteit wel buiten mijn geest?". Op het moment dat we kunnen inzien dat geest en lichaam niet gescheiden zijn, dat bewustzijn altijd bewustzijn van iets is en bewustzijn "als zodanig" helemaal niet bestaat, en dat zelf en wereld alleen in relatie tot elkaar kunnen bestaan, lossen deze vragen simpelweg op, als suiker in een glas met water.

Amerauder schreef:
Dat betekent dus dat de gemeenschappelijke wereld, hoewel gemeenschappelijk, tegelijkertijd ook deel van onszelf is.
Dat betekent dus op een fundamenteel niveau voorbij gaan aan Descartes, en aan de hele notie dat wij op wat voor manier dan ook als individu los van de buitenwereld zouden kunnen staan. Dat is onmogelijk. We zijn als individu volledig verweven met en onderdeel van de buitenwereld. Er is maar één wereld.

https://www.youtube.com/watch?v=lEB-yQpQ34A#t=6m48s (mooie uitleg van Ad Verbrugge, duurt ongeveer drie minuten).

Wellicht is er iemand anders hier die jouw verwoording van mijn opvatting, en mijn eigen, met elkaar wil vergelijken en zien in hoeverre ze overeenkomen. Verder ben je echt nog net niet aan het schuimbekken, zo ziedend ben je hahaha, wat alleen maar des te meer bewijst dat je je eigen woorden gewoon niet gelooft. Je gelooft gewoon in vrije wil, net als ik!